V SA/Wa 389/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Marek Krawczak po rozpoznaniu w dniu 14 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. C. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych([...]) z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji R. C. (dalej jako "Skarżący") złożył skargę na opisaną w komparycji niniejszego postanowienia decyzję. W skardze tej zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd wskazuje, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania. Poprzez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2004, str. 122; postanowienie NSA z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn.. akt II FZ 882/05 – orzeczenie dostępne pod adresem www.cbois.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie, żądaniem wstrzymania wykonania objęto decyzję w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. Taka decyzja nie kwalifikuje się do grona decyzji nakładających na Skarżącego obowiązki lub przyznających jej prawa określone w przepisach prawa. Nie posiada ona cechy wykonalności, co przesądza o niemożliwości pozytywnego ustosunkowania się do wniosku. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji.