V SA/Wa 40/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi C. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2014 r. znak [...] w przedmiocie zwrotu części dotacji postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. C., dalej także jako "strona skarżąca", wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną w komparycji decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej którą utrzymano w mocy decyzję tego organu z dnia [...] lipca 2014 r. znak: [...] zobowiązującą stronę skarżącą do zwrotu części dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w kwocie 55.630,17 zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca podkreśliła, że wskutek wykonania tej decyzji zostanie jej wyrządzona znaczna szkoda majątkowa, która nie będzie możliwa do wynagrodzenia przez późniejszy zwrot świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego. Wszystkie uzyskane fundusze skarżące stowarzyszenie przeznacza na działalność statutową. Gro środków pozostających w jego dyspozycji to dotacje celowe i fundusze unijne uzyskiwane w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki na realizację konkretnych programów i przeznaczone na konkretne wydatki. Ponadto strona skarżąca musi ponosić wydatki z własnych środków, które stanowią wkłady własne przy korzystaniu ze źródeł publicznych, a także utrzymywać wykwalifikowaną kadrę w okresach pomiędzy finansowaniem unijnym z różnych programów. Własne środki stowarzyszenie posiada z działalności gospodarczej, bowiem uzyskiwanie dochodów przy korzystaniu z funduszy POKL jest zabronione. W przypadku zwrotu dotacji zagrożone stanie się wykonanie umów dotacyjnych i finansowania środkami z Unii Europejskiej. Do wniosku załączone zostało sprawozdanie finansowe z działalności C. za rok 2013. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zasadą jest, że wniesienie do sądu administracyjnego skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Podstawową przesłanką wstrzymania jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego. Z kolei nie każda strata materialna stanowi "znaczną szkodę" w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie okoliczności podniesione przez stronę skarżącą nie prowadzą do konsekwencji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Rodzaj obowiązku tj. zobowiązanie do zwrotu części dotacji pobranej w nadmiernej wysokości nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny skoro chodzi o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne (por. post. NSA z dnia 28.04.09 r., sygn. akt II GZ 80/09). W sytuacji ewentualnego wzruszenia decyzji administracyjnej istnieje oczywista możliwość zwrotu skarżącemu stowarzyszeniu kwoty orzeczonej w decyzji. Nie ma przy tym znaczenia kwestia skomplikowanego odzyskania uiszczonych kwot i czasu ich odzyskania, gdyż w wypadku pozytywnego dla strony skarżącej rozstrzygnięcia będą jej przysługiwały określone środki prawne, które doprowadzą do zwrotu przez organ zapłaconych należności, w tym również z odsetkami. Oceniając natomiast wniosek w zakresie badania przesłanki dotyczącej niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody należy podnieść, iż strona skarżąca nie wykazała, by znajdowała się w takiej sytuacji finansowej, że wykonanie decyzji spowoduje dlań znaczną szkodę. Z nadesłanych do Sądu dokumentów, tj. wprowadzenia do sprawozdania finansowego, bilansu, rachunku zysków i strat oraz dokumentu zatytułowanego "Dodatkowe informacje i objaśnienia" wynika, że na majątek strony skarżącej składają się m.in. 100% udziałów w C. Sp. z o.o. w łącznej kwocie 250.000,00 zł, 3.617,85 zł środków pieniężnych w kasie, 456.930,51 zł środków pieniężnych na rachunku bankowym oraz 2.100.000,00 zł środków pieniężnych na lokatach bankowych. Od roku 2008 strona skarżąca uzyskuje zysk z prowadzonej działalności sięgający kwoty 1 mln zł (lata 2011 i 2012). W roku 2013 skarżące stowarzyszenie osiągnęło zysk netto w kwocie 671.785,87 zł. Sąd wziął pod uwagę, że spora część wskazanych wyżej środków stanowi dotacje przeznaczone na realizację konkretnych projektów, jednak uzyskany w roku 2013 zysk wielokrotnie przewyższa kwotę należnej do zwrotu dotacji, określonej zaskarżoną decyzją. Pomimo konieczności ponoszenia wydatków w postaci wkładów własnych wnoszonych do realizowanych projektów oraz na wynagrodzenia dla pracowników, skarżące stowarzyszenie było w stanie wygospodarować kwotę 250.000,00 zł, która nie została przeznaczona na poczet żadnego z ww. wydatków, a na objęcie 100% udziałów w spółce z ograniczona odpowiedzialnością. Powyższe sprawia, że w ocenie Sadu, kondycja finansowa skarżącego stowarzyszenia jest stabilna, realizacja projektów nie jest zagrożona, a wykonanie zaskarżonej decyzji, tj. zwrot kwoty 55.630,17 zł nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.