V SA/Wa 4118/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. M. w przedmiocie niewykonania orzeczenia WSA w Warszawie o sygn. akt VIII SA/Wa 791/14 wraz z wnioskiem o ukaranie grzywną w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. postanawia: odrzucić skargę Wyrokiem z dnia 5 listopada 2014 r. sygn. akt VIII SA/Wa 791/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego. Pismem z dnia [...] września 2015 r. D. M. (dalej jako: "skarżący") wniósł skargę na niewykonanie przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. ww. Wyroku WSA w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Zgodnie z treścią ww. przepisu strona może złożyć skargę na niewykonanie wyroku tylko w przypadku wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Stwierdzenie powyższego oznacza niedopuszczalność skargi do sądu administracyjnego na niewykonanie wyroku uchylającego decyzję administracyjną. Ze wskazaną wyżej sytuacją mamy do czynienia w analizowanej sprawie. Przedmiotem skargi jest niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 listopada 2014 r. sygn. akt VIII SA/Wa 791/14 podjętego w wyniku przeprowadzonej kontroli legalności decyzji dotyczących odmowy przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego. Wspomniane orzeczenie nie obejmuje kwestii bezczynności ani też przewlekłego prowadzenia postępowania przez te organy. Z tych względów należało wniesioną skargę uznać za niedopuszczalną, co w konsekwencji skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.