V SA/Wa 4119/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Bożena Zwolenik po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Sp. z o.o. w P. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 18 stycznia 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 4119/15 w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w P. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu części dofinansowania wykorzystanego z naruszeniem procedur postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 18 stycznia 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 4119/15. Wyrokiem z dnia 18 stycznia 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 4119/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. Sp. z o.o. w P., zwaną dalej "skarżącą" lub "spółką", na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu części dofinansowania wykorzystanego z naruszeniem procedur. W dniu [...] lutego 2016 r. (data nadania) skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. Uzasadniając wniosek skarżąca poinformowała, że spółka wynajmuje biuro w zabytkowej kamienicy przy ul. [...] w P., gdzie od kilku miesięcy trwa kapitalny i długotrwały remont. Z uwagi na brak ogrzewania w okresie od listopada do stycznia skarżąca przeniosła pracowników do innej lokalizacji, a do ww. biura prokurent przychodził okazjonalnie celem sprawdzenia skrzynki pocztowej. W dniu [...] lutego br. ze skarżącą skontaktowała się pracownica WUP w P. w sprawie zwrotu do Urzędu przesyłki kierowanej do skarżącej i opatrzonej adnotacją o wyprowadzce adresata. Prokurent spółki niezwłocznie skontaktował się z Sądem, gdzie udzielono mu informacji o zapadłym wyrok i bezskutecznych próbach kontaktu telefonicznego. Skarżąca podniosła, iż poza awizo z InPostu i listami zwykłymi nie natrafiła na żadną inną korespondencję. Listonosz Poczty Polskiej nie pozostawił żadnego awiza dotyczącego przesyłki Sądu z zawiadomieniem o terminie rozprawy, a dodatkowo "z rozbrajającą szczerością" powiedział, iż myślał, że spółka się wyprowadziła i zasugerował zamówienie usługi elektronicznego awizo. Do biura spółki nie można było się dodzwonić z powodu odcięcia wszelkich kabli komunikacyjnych i zaprzestania świadczenia usług telekomunikacyjnych przez O. S.A. Do wniosku załączono: wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia ww. wyroku Sądu, kopię pisma O. S.A. informującego o rozwiązaniu umowy, kopie obu stron przesyłki WUP do skarżącej z ww. adnotacją oraz kopertę, w której za pośrednictwem InPostu SO w P. przesłał pismo procesowe do spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku, a w wypadku wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym – od dnia doręczenia odpisu sentencji. W rozpoznawanej sprawie Sąd wyrokiem wydanym na rozprawie w dniu 18 stycznia 2016 r. oddalił skargę spółki, więc wniosek o sporządzenie uzasadnienie należało złożyć do dnia [...] stycznia 2016 r. Wnosząc taki wniosek w dniu [...] lutego 2016 r. skarżąca uchybiła ww. terminowi, co jest w sprawie bezsporne. Przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie zawierającym taki wniosek należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.) Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Ponieważ wniosek o przywrócenie terminu złożono z zachowaniem wymogów formalnych określonych w art. 87 p.p.s.a. Sąd przystąpił do jego merytorycznej oceny. Należy zaznaczyć, iż dokonując oceny zawinienia czy też jego braku w uchybieniu terminowi konieczne jest rozważenie wszystkich okoliczności sprawy z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Konsekwencją nawet lekkiego niedbalstwa jest negatywna ocena wniosku, bowiem przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy największym w danych warunkach wysiłku. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, a do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. postanowienia NSA: z dnia 10.09.2010 r. o sygn. akt II OZ 849/10, z dnia 2.10.2002 r. o sygn. akt V SA 793/02, publik. Monitor Prawniczy z 2002 r. nr 23, poz. 1059). W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała w sposób przekonujący, jak tego wymaga art. 87 § 2 p.p.s.a, że bez swojej winy uchybiła terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 18 stycznia 2016 r. Przede wszystkim nie znajdują nigdzie potwierdzenia wyrażane przez spółkę wątpliwości co do prawidłowości doręczenia przesyłki zawierającej zawiadomienie o terminie rozprawy. Zgodnie z adnotacjami na kopercie (k. 80 akt sądowych) przesyłka była dwukrotnie awizowana (w dniach [...] i [...] grudnia 2015 r.), o czym umieszczono zawiadomienia w oddawczej skrzynce pocztowej. Nie ma powodu by przyjmować, że oba awiza nie znalazły się w skrzynce tylko z tego względu, że w tym samym czasie spółka otrzymała przesyłkę z innego Sądu doręczoną przez innego operatora pocztowego. Zwrot do WUP w P. przesyłki z adnotacją o wyprowadzce adresata nastąpił ponad miesiąc od dni, w których awizowano przesyłkę tut. Sądu. Co więcej brak jest możliwości ustalenia, kto sporządził tę adnotację, tj. czy istotnie był to listonosz doręczający przesyłkę i czy była to ta sama osoba, która doręczała kopertę z zawiadomieniem o rozprawie. Próba kontaktu z Pocztą Polską oraz rozmowa z listonoszem, na które powołuje się spółka, nie zostały w żaden sposób udokumentowane. Tym samym twierdzenia skarżącej o braku ww. awizów w skrzynce pocztowej pozostają gołosłowne. Należy mieć także na uwadze, że pismem sądowym z dnia [...] października 2015 r. spółka została pouczona o obowiązku zawiadomienia Sądu o każdej zmianie swojego adresu i o konsekwencjach jego zaniedbania. Pismo odebrał w dniu [...] listopada 2015 r. prokurent spółki i równocześnie autor pisma skarżącej z dnia [...] listopada 2015 r. (k. 72 akt sądowych), w którym wskazano adres biura spółki w budynku przy ul. [...]. Niezrozumiały jest dla Sądu brak informacji o zmianie adresu korespondencyjnego w sytuacji gdy, zgodnie z oświadczeniem spółki, w tym czasie przeniesiono centrum prowadzenia działalności gospodarczej do innej lokalizacji. Na negatywną ocenę zaniedbania skarżącej wpływ ma dodatkowo fakt, że występujący w jej imieniu prokurent jest równocześnie radcą prawnym wykonującym zawód w tym samym biurze, co skarżąca, o czym poinformował w uzasadnieniu rozpatrywanego wniosku. Pomimo posiadania uprawnień do pełnienia funkcji profesjonalnego pełnomocnika oraz pouczenia o treści art. 70 § 1 i § 2 p.p.s.a. w czasie i okolicznościach wskazanych powyższej, prokurent nie powiadomił Sądu o możliwych problemach z odbiorem przesyłek i nie wskazał adresu, na który należy je kierować, aby mogły być skutecznie doręczanie. Taka postawa wskazuje na rażące niedbalstwo. Fakt braku możliwości kontaktu telefonicznego z biurem skarżącej również nie prowadzi do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Wobec prawidłowego doręczenia zastępczego w trybie art. 73 p.p.s.a. Sąd nie ma obowiązku podejmowania żadnej innej próby doręczenia pisma. Próby zawiadomienia skarżącej o terminie rozprawy drogą telefoniczną wynikały jedynie z dobrej woli pracownika Sądu. Nadto zgodnie z pismem O. S.A., załączonym do rozpatrywanego wniosku, zaprzestanie świadczenia usług telekomunikacyjnych nastąpiło z dniem [...] listopada 2015 r. Tymczasem jeszcze w piśmie z dnia [...] listopada 2015 r. skarżąca podała nieaktywny numer telefonu. W ocenie Sądu przedstawiona we wniosku z dnia [...] lutego 2016 r. argumentacja nie pozwala na jego uwzględnienie i przywrócenie terminu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.