V SA/Wa 424/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Małgorzata Rysz (spr.), Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant - spec. Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2012 r. sprawy ze skargi P. P. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... grudnia 2011 r. nr ... znak ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" oddala skargę Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez P. P. jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia ... grudnia 2011 r. o numerze ... utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nr ... z dnia ... września 2011 r. o odmowie przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom." Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: P. P. złożył w dniu ... czerwca 2011 r. w W. Oddziale Regionalnym ARiMR wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Przedmiotowy wniosek poddano weryfikacji pod kątem kompletności oraz terminowości złożenia dokumentów, sporządzenia wniosku na obowiązującym formularzu, jak również spełnienia kryteriów odnoszących się do wieku wnioskodawcy oraz do daty wejścia w posiadanie gospodarstwa rolnego oraz rozpoczęcia prowadzenia działalności rolniczej. W wyniku prowadzonego postępowania administracyjnego zostało ustalone, że P. P. w dniu ... kwietnia 2005 r. wystąpił z wnioskiem o przyznanie pomocy z działania "Inwestycje w gospodarstwach rolnych" w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" przeznaczonego dla rolników na zakup maszyn rolniczych. Wobec powyższego Dyrektor W. Oddziału Regionalnego ARiMR, w dniu ... września 2011 roku wydał decyzję nr ..., w której odmówił przyznania P. P. pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" uzasadniając to niespełnieniem przez stronę warunku określonego w § 2 ust. 1, rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 200, poz. 1443, z późn. zm.) dalej: "rozporządzenie". Po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez P. P. decyzją z dnia ... grudnia 2011 r. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy ww. decyzję Dyrektora W. Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia ... września 2011 r. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajduje § 2 ust. 1 pkt 1 lit a rozporządzenia zgodnie z którym pomoc finansowa w ramach działania ,,Ułatwianie startu młodym rolnikom " objętego Programem, zwana dalej ,,pomocą", jest przyznawana osobie fizycznej, która z zastrzeżeniem § 7 do dnia złożenia wniosku o przyznanie pomocy nie prowadziła działalności rolniczej i po raz pierwszy rozpocznie prowadzenie działalności rolniczej w gospodarstwie rolnym w rozumieniu art. 55 3 Kodeksu cywilnego, zwanym dalej "gospodarstwem ", jeżeli w wymaganym okresie: - powierzchnia użytków rolnych w gospodarstwie będzie nie mniejsza niż średnia powierzchnia gruntów rolnych w gospodarstwie rolnym w kraju oraz nie większa niż 300 ha, - gospodarstwo będzie prowadzone samodzielnie, - budynki i budowle znajdujące się w gospodarstwie, wykorzystywane do produkcji rolnej, oraz użytki rolne w gospodarstwie wykorzystywane do prowadzenia działalności rolniczej nie będą stanowiły przedmiotu współwłasności lub współposiadania z wyjątkiem małżeńskiej wspólności majątkowej, - w gospodarstwie będą spełnione określone odrębnymi przepisami wymagania w zakresie ochrony środowiska, higieny i warunków utrzymania zwierząt." Jednocześnie § 2 ust. 2 pkt 2 lit d rozporządzenia stanowi, iż "uznaje się, że osoba fizyczna prowadziła działalność rolniczą, jeżeli wystąpiła o przeznaczone dla osób prowadzących działalność rolniczą lub rolników dofinansowanie realizacji projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006", w tym w zakresie działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom". Organ odwoławczy podkreślił, że z samego faktu wystąpienia o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" wynika domniemanie, iż dana osoba rozpoczęła prowadzenie działalności rolniczej. P. P. wystąpił z wnioskiem o przyznanie pomocy z działania "Inwestycje w gospodarstwach rolnych" w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" przeznaczonego dla rolników na zakup maszyn rolniczych. Powyższa okoliczność stanowła przesłankę do stwierdzenia, że wnioskodawca rozpoczął prowadzenie działalności rolniczej przed dniem złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom". Ponadto analizując kolejne dokumenty złożone przez stronę Prezes ARiMR zauważył, iż żaden z nich nie świadczy, iż strona nie rozpoczęła działalności rolniczej w dacie ukończenia 18 roku życia. Odnosząc się do zaświadczenie z Urzędu Skarbowego, wskazał, iż świadczy ono o nieprowadzeniu przez stronę działalności rolniczej w działach specjalnych produkcji rolniczej. Natomiast mając na uwadze, iż pozostała działalność rolnicza nie podlega opodatkowaniu w myśl ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2010 r. Nr 51 poz. 307, z późn. zm.) ww. zaświadczenie nie potwierdza postawionej przez stronę tezy. Ponadto wskazał, iż fakt niepodlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników, nie może być również traktowany automatycznie jako potwierdzenie tezy postawionej przez P. P. Brak ewentualnego dopełnienia przez stronę ustawowego obowiązku dokonania zgłoszenia do ubezpieczenia społecznego rolników nie świadczy o tym, iż strona mając fizycznie taka możliwość oraz będąc współwłaścicielem gospodarstwa rolnego po ukończeniu 18 roku życia nie podjęła działalności rolniczej. W skardze na powyższą decyzję P. P. wniósł o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucił: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego § 2 ust. 1 lit. a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w zw z.§ 2 ust. 2 pkt. 2 lit. d ww. rozporządzenia poprzez niewłaściwe zastosowanie ww przepisu w sytuacji gdy ze zgromadzonego materiału wynika, iż P. P. nie rozpoczął prowadzenia działalności rolniczej. 2. naruszenie przepisów postępowania - art. 7 oraz 77 k.p.a w zw. z art. 21 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich z dnia 7 marca 2007 r. poprzez nie ustalenie rzeczywistego stanu faktycznego oraz nie uwzględnienie w trakcie wydawania decyzji okoliczności przedstawionych przez skarżącego; 3. naruszenie przepisów postępowania - art. 80 k.p.a w zw. z art. 21 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich z dnia 7 marca 2007 r. polegające na dowolnej ocenie zgromadzonego w trakcie postępowania materiału dowodowego poprzez przyjęcie przez organ wydający decyzję, iż żaden z dokumentów przedłożonych przez P. P. nie świadczy o tym, iż P. P. nie rozpoczął działalności rolniczej w dacie ukończenia 18 roku życia w sytuacji gdy z przedłożonych dokumentów jednoznacznie wynika, iż P. P. w ogóle nie rozpoczął prowadzenia działalności rolniczej. W uzasadnieniu skargi wskazał, że co prawda w dniu ... kwietnia 2005 r. wystąpił z wnioskiem o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego " Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" przeznaczonego dla rolników na zakup maszyn rolniczych. Maszyny rolnicze zakupione przez niego ze środków pieniężnych pochodzących z ww. programu miały być wykorzystywane w gospodarstwie rolnym położonym w Ż. ARiMR wezwała go do uzupełnienia braków formalnych wniosku pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Jednak P. P. nie uzupełnił wskazanych braków i z tego powodu wniosek został pozostawiony bez rozpoznania. Ponadto istotne znaczenia ma fakt, iż P. P. w momencie składania ww. wniosku nie był właścicielem gospodarstwa rolnego położonego w Ż. Skarżący wystąpił z wnioskiem o udzielenie dofinansowania w ramach wskazanego programu wyłącznie po to by dochować zakreślonego terminu do jego złożenia. P. P. był przekonany, iż w trakcie trwania procedury weryfikacyjnej wniosków przez ARiMR, a przed rozpoczęciem ich rozpatrywania, nabędzie prawo własności do gospodarstwa rolnego położonego w Ż., które to było wcześniej przedmiotem postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym H. P. Jednakże skarżący do chwili obecnej nie nabył prawa własności do wskazanego gospodarstwa rolnego. Nie jest również w jego posiadaniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W piśmie procesowym z dnia ....05.12r. (data nadania) P. P. zaskarżonej decyzji dodatkowo zarzucił naruszenie art. 22 pkt. 1 lit a rozporządzenia Rady WE nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich wobec zastosowania sprzecznego z prawem wspólnotowym § 2 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwienie startu młodym rolnikom" objętego Programem rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych aktów administracyjnych sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na ten wynik, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a."). Z kolei zgodnie z art. 134 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, a zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy, chyba że organ nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 . Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji wydanej przez Prezesa ARiMR w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, tj. badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności zarówno z przepisami procesowymi, jak i z normami prawa materialnego, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego oraz, że przy jej wydawaniu nie doszło do naruszenia przepisów postępowania w stopniu, który mógłby mieć wpływ na wynik postępowania. Sporne między stronami jest to, czy wystąpienie przez skarżącego z wnioskiem w dniu ... kwietnia 2005r. o przyznanie pomocy z działania "Inwestycje w gospodarstwach rolnych" w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" przeznaczonego dla rolników na zakup maszyn rolniczych eliminuje go z możliwości otrzymania pomocy w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom". Wsparcie na podejmowanie działalności przez młodych rolników na gruncie przepisów prawa wspólnotowego zostało uregulowane w Rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U. UE.L. 2005.277.1) oraz w Rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz.U. UE.L.2006.368.15). Zgodnie z art. 22 ust.1 a Rozporządzenia Rady Nr 1698/2005 wsparcia na podejmowanie działalności przez młodych rolników udziela się osobom, które mają mniej niż 40 lat oraz po raz pierwszy podejmują działalność w gospodarstwie rolnym jako kierujący gospodarstwem. W myśl natomiast art. 13 ust.1 Rozporządzenia Komisji Nr 1974/2006 warunki otrzymania wsparcia dla podjęcia działalności przez młodych rolników, o których mowa w art. 22 ust.1 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 muszą być spełnione w chwili złożenia wniosku o wsparcie. Odstępstwo od tej zasady, określone w dalszej części powołanego przepisu obejmujące jedynie spełnienie wymogów odnoszących się do umiejętności i kompetencji i zawodowych, w tej sprawie nie ma zastosowania. Przepisy prawa wspólnotowego nie definiują pojęcia "podjęcia działalności" pozostawiając to państwom członkowskim, co wynika z pkt 5.3.1.1.2. załącznika nr 2 do omawianego Rozporządzenia Komisji. W prawie krajowym wsparcie na podejmowanie działalności przez młodych rolników zostało określone jako działanie "Ułatwienie startu młodym rolnikom" – art.5 ust.1 pkt 2 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, a szczegółowe zasady przyznawania pomocy finansowej w tym zakresie zostały uregulowane w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2007r., Nr 200, poz. 1443 z późn. zm.). W § 2 ust.2 tego rozporządzenia prawodawca uznał wystąpienie o przeznaczone dla osób prowadzących działalność rolniczą lub rolników dofinansowanie realizacji projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004 – 2006", w tym w zakresie działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" za równoznaczne z prowadzeniem działalności rolniczej. Jeżeli zatem ubiegający się o pomoc finansową w ramach działania "Ułatwienie startu młodym rolnikom" przed dniem złożenia wniosku ubiegał się o pomoc w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004 – 2006" to stosownie do § 2 ust. 2 rozporządzenia z dnia 17 października 2007 r. prowadził działalność rolniczą w rozumieniu przepisów tego rozporządzenia. Jak już wcześniej wskazano warunkiem przyznania wsparcia jest podjęcie po raz pierwszy działalności w gospodarstwie rolnym. Warunek ten został określony w art. 22 ust.1 a Rozporządzenia Rady Nr 1698/2005 i powtórzony w § 2 ust.1 rozporządzenia z dnia 17 października 2007 r. Zgodnie z przepisem prawa krajowego nie jest on spełniony co do zasady wówczas, gdy ubiegający się o wsparcie, przed złożeniem wniosku, ubiegał się o pomoc w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004 – 2006". Przepis § 2 ust. 2 rozporządzenia z dnia 17 października 2007 r. wprowadza domniemanie prowadzenia działalności rolniczej poprzez wskazanie, iż sam fakt ubiegania się o pomoc w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004 – 2006" oznacza, iż nastąpiło rozpoczęcie prowadzenia działalności rolniczej. Tym samym nie ma racji skarżący, który twierdzi, iż organ błędnie uznał, że samo złożenie wniosku przez skarżącego jest równoznaczne z prowadzeniem działalności rolniczej, tymczasem ww. domniemanie znajduje zastosowanie wyłącznie w stosunku do osób. które w trakcie weryfikacji wniosków zostały przez organ rozpoznający wnioski uznane za podmioty spełniające warunki przyznania wsparcia finansowego. Zdaniem sądu taka teza nie znajduje żadnego oparcia w przepisach prawa, omawiane rozporządzenie nie zawiera warunku przyznania pomocy, czy też uznania ubiegającego się o pomoc za podmiot spełniający warunki przyznania wsparcia finansowego dla przyjęcia domniemania prowadzenia działalności rolniczej, lecz jedynie tylko warunek wcześniejszego wystąpienia o dofinansowanie. Omawiane rozporządzenie z dnia 17 października 2007 r. zostało wydane w oparciu o delegację ustawową zawartą w ustawie dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64. poz. 427, z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą" . Przepis art.21 ust.1 tej ustawy stanowi, że z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 21 ust.3 in fine ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Przyjęta w tym przepisie klauzula ciężaru dowodu nie odbiega od klauzuli ciężaru dowodu regulowanej przepisem art. 6 Kodeksu cywilnego i stanowi, przewidziane w art.21 ust.1 ustawy o wspieraniu obszarów wiejskich, odstępstwo od stosowania przepisów k.p.a. Zatem w niniejszej sprawie klauzula ta oznacza, że to na ubiegającym się o pomoc w ramach działania "Ułatwienie startu młodym rolnikom" spoczywa ciężar udowodnienia, że występując z wnioskiem o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004 – 2006", przed dniem złożenia wniosku o pomoc nie prowadził działalności rolniczej w ogóle, lub nie prowadził przez okres dłuższy niż określony w przepisach § 7 ust.2 czy też § 26 a ust.1 rozporządzenia z dnia 17 października 2007 r., czym mógł obalić domniemanie przewidziane w § 2 ust. 2 pkt 2 lit. d rozporządzenia. Obalenie tego domniemania, zgodnie z klauzulą ciężaru dowodu, spoczywa na stronie ubiegającej się o pomoc. Sąd podziela stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, iż skarżący tego domniemania w toku prowadzonego postępowania administracyjnego nie obalił. W odwołaniu P. P. zaprzeczył, aby prowadził do tej pory gospodarstwo rolne, jednak nie zgłosił na tę okoliczność żadnych wniosków dowodowych. Oświadczenie skrzącego słusznie zatem zostało uznane za gołosłowne. Także dokumenty złożone w toku postępowania przed organem pierwszej instancji – zaświadczenia z Urzędu Skarbowego i KRUS, prawidłowo zostały ocenione przez organ odwoławczy jako niewystarczające dla wykazania twierdzenia, iż nie rozpoczął on prowadzenia gospodarstwa rolnego. Zaświadczenie z Urzędu Skarbowego świadczy tylko o nieprowadzeniu przez stronę działalności rolniczej w działach specjalnych produkcji rolniczej. Natomiast mając na uwadze, iż pozostała działalność rolnicza nie podlega opodatkowaniu na podstawie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2010 r. Nr 51 poz. 307, z późn. zm.) ww. zaświadczenie nie mogło potwierdzić postawionej przez skarżącego tezy. Również niepodleganie ubezpieczeniu społecznym rolników (zaświadczenie z KRUS potwierdza ubezpieczenie skarżącego jako domownika) nie jest automatycznie równoznaczne z nieprowadzeniem gospodarstwa rolnego, może być np. wynikiem niedopełnienia zgłoszenia do ubezpieczenia jako rolnika, w miejsce ubezpieczenia w charakterze domownika. W związku z tym co wyżej powiedziano nie są zasadne zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 7, 77 i 80 k.p.a. Zgodnie z rozkładem ciężaru dowodu o którym stanowi art. 21 ust.3 ustawy, to skarżący powinien obalić domniemanie wynikające z w § 2 ust. 2 pkt 2 lit. d rozporządzenia, a nie organy prowadzić z urzędu postępowanie dowodowe na okoliczność postawionej przez skarżącego tezy. Natomiast rozpatrzenie i ocena zebranego materiału dowodowego dokonana w postępowaniu administracyjnym nie przekracza granic swobodnej, lecz nie dowolnej oceny dowodów - jest logiczna spójna i wyczerpująca. W tym miejscu należy też przypomnieć, iż podstawą rozstrzygnięcia w sprawie administracyjnej jest materiał zebrany w postępowaniu administracyjnym, natomiast sąd oceniając legalność decyzji administracyjnej nie uzupełnia już co do zasady materiału dowodowego i nie wyjaśnia sprawy. Dlatego uzupełnienie materiału dowodowego przez skarżącego na etapie postępowania przed sądem administracyjnym, niewskazujące na ewentualne podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego, nie mogło już odnieść skutku. Sąd nie uznał również za zasadny zarzutu sprzecznego z prawem wspólnotowym § 2 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia dotyczącego młodego rolnika. Jak wyżej wskazano, zgodnie z 22 ust.1 a Rozporządzenia Rady Nr 1698/2005 wsparcia na podejmowanie działalności przez młodych rolników udziela się osobom, które mają mniej niż 40 lat oraz po raz pierwszy podejmują działalność w gospodarstwie rolnym jako kierujący gospodarstwem. Jednak w myśl art. 13 ust.6 Rozporządzenia Komisji Nr 1974/2006 - w sytuacji, w której młody rolnik nie jest wyłącznym kierownikiem gosopodarstwa rolnego, można zastosować szczególne warunki. Warunki te muszą być jednak równoważne z tymi, które musi spełnić młody rolnik, który zaczyna prowadzić gospodarstwo jako jego wyłączny kierownik. Z kolei kwestionowany przez skarżącego 2 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia wskazuje, że pomoc finansowa w ramach działania: "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem, zwanej dalej pomocą, jest przyznawana osobiste fizycznej, która z zastrzeżeniem § 7, do dnia złożenia wniosku o przyznanie pomocy nic prowadziła działalności rolniczej i po raz pierwszy rozpocznie prowadzenie działalności rolniczej w gospodarstwie rolnym w rozumieniu art. 55 ³ kodeksu cywilnego, jeżeli w wymaganym okresie: • powierzchnia użytków rolnych w gospodarstwie będzie nie mniejsza niż średnia powierzchnia gruntów rolnych w gospodarstwie rolnym w kraju oraz nie większa niż 300 ha; • gospodarstwo będzie prowadzone samodzielnie; • budynki i budowle znajdujące się w gospodarstwie, wykorzystywane do produkcji rolnej oraz użytki rolne w gospodarstwie wykorzystywane do prowadzenia działalności rolniczej nie będą stanowiły przeszkody przedmiotu współwłasności lub współposiadania , z wyjątkiem małżeńskiej wspólności majątkowej; w gospodarstwie będą spełnione określone odrębnymi przepisami wymagania w zakresie ochrony środowiska, higieny i warunków utrzymania zwierząt., ponadto - jest pełnoletnia i w dniu złożenia przez nią wniosku o przyznanie pomocy nie ukończyła 40 roku życia; - jest obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej; - posiada odpowiednie kwalifikacje zawodowe; - nie ma ustalonego prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Sąd nie widzi sprzeczności między wymogiem zawartym w prawie unijnym - kierowania gospodarstwem (z wyjątkami które przewiduje art. art. 13 ust.6 Rozporządzenia Komisji Nr 1974/2006), a samodzielnym prowadzeniem gospodarstwa, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia. Dlatego brak jest podstaw do odmówienia zastosowania rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007r. i zastosowanie rozporządzenia Rady WE nr 1698/2005, które kwestii kluczowej w sprawie tzn. tego, co należy rozumieć za podjęcie działalności przez młodych rolników nie reguluje. Nie czyni tego również ww. Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1974/2006, które jak już wcześniej podkreślono pozostawia tę sprawę do uregulowania przez prawo krajowe, co wynika z z pkt 5.3.1.1.2. załącznika nr 2 do omawianego Rozporządzenia Komisji. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.