V SA/Wa 4266/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.Z. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości postanawia: odrzucić skargę. H.Z., zwany dalej "Skarżącym", wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z [...] października 2015 r. Skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia - w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została odebrana przez A.Z. (dorosłego domownika Skarżącego) w dniu [...] listopada 2015 r. Siedmiodniowy termin do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia upłynął zatem w dniu [...] listopada 2015 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia Skarżący nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia co oznacza, że brak formalny skargi nie został usunięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Pismem takim, zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. jest skarga, od której pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne (art. 231 p.p.s.a.). Niewskazanie w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia, w której sporna jest należność pieniężna, stanowi brak formalny skargi uniemożliwiający nadanie jej prawidłowego biegu. Nie jest wówczas możliwe ustalenie wysokości wpisu od skargi, zaś uiszczenie wpisu stosownie do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. warunkuje rozpoznanie skargi. Wskazać należy, że przez sprawy w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne rozumie się te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FZ 289/12, publ. LEX nr 1137792). W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczy decyzji przyznającej Skarżącemu płatność rolnośrodowiskową w pomniejszonej wysokości, a Skarżący nie wskazał kwoty pomniejszenia, której przyznania się domaga. Z tego względu wezwano Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Odrzucenie skargi z ww. powodu może nastąpić jedynie po skutecznym doręczeniu wezwania do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia. W sytuacji, gdy doręczający nie zastanie adresata w miejscu zamieszkania, pismo może doręczyć dorosłemu domownikowi, jeżeli nie ma on sprzecznych interesów z adresatem pisma i podjął się oddania mu pisma. Doręczenie takie jest dopuszczalne na podstawie art. 72 § 1 p.p.s.a. Fakt zatem odebrania przez A.Z., będącą dorosłym domownikiem Skarżącego (co wyraźnie wskazano na zwrotnym potwierdzeniu odbioru ww. przesyłki - k. 26 akt sądowych), przesyłki zawierającej wezwanie do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia nie wpływa na skuteczność tego doręczenia. Sąd uznał przedmiotowe doręczenie za skuteczne, bowiem nie posiada wiedzy o okolicznościach, które wykluczałyby zastosowanie domniemania doręczenia przez dorosłego domownika. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.