V SA/Wa 433/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz J. J. kwotę 200,00 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J. J. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą z dnia 13 stycznia 2014 r. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" wnosząc o jego uchylenie w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania. Jednocześnie skarżący uiścił wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł. Pismem procesowym z dnia 5 marca 2014 r. organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Wyjaśnił przy tym, iż w wyniku ponownej analizy sprawy stwierdził, iż skarga zasługuje na uwzględnienie na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."). Wniosek skarżącego został jednocześnie przywrócony przez organ do ponownej weryfikacji, o czym poinformowano go pismem z dnia 4 marca 2014 r., którego kopię przesłano do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoznając sprawę stwierdzić w pierwszej kolejności należy, iż w aktach sądowych sprawy znajduje się pismo Agencji z dnia 4 marca 2014 r. o numerze [...], skierowane do strony skarżącej, w którego treści wskazano, iż pismo o odmowie przyznania pomocy ([...] ), doręczone stronie w dniu 30 października 2013 r., jak również pismo [...], doręczone w dniu 7 stycznia 2014 r., zostały uchylone w całości. Wobec powyższego Sąd stwierdza, że przedmiot zaskarżenia został wyeliminowany z obrotu prawnego, co z kolei skutkuje bezprzedmiotowością postępowania sądowego. Jednakże wobec tego, iż powyższe nastąpiło po złożeniu skargi do sądu administracyjnego, obowiązkiem Sądu jest zbadanie czy działanie organu wypełnia przesłanki określone w art. 54 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, organ, którego działalnie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, iż wymóg uwzględnienia w trybie autokontroli skargi w całości, nakłada na sąd administracyjny dokonujący kontroli legalności takiego aktu, obowiązek wnikliwej analizy wniesionej skargi tak w zakresie zarzutów, wniosków w niej zawartych jak i podstawy prawnej żądania. Oceniając w trybie autokontroli wydany uprzednio przez siebie akt, organ tylko wówczas może zastosować przepis art. 54 § 3 p.p.s.a., gdy jednocześnie uwzględnia skargę w całości, a więc uznaje za uzasadnione zarówno zarzuty, wnioski jak i wskazaną w niej argumentację. Jeżeli zaś nie podziela niektórych zarzutów, nie uwzględnia w całości wniosków, kwestionuje przedstawioną w niej podstawę lub ocenę prawną naruszeń, to wówczas nie może wydać rozstrzygnięcia, lecz winien przekazać skargę sądowi do rozpoznania. Sąd, bowiem w przeciwieństwie do organu działającego w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. nie jest związany granicami skargi (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Tylko Sąd nie jest skrępowany sposobem sformułowania skargi, użytymi argumentami, a także podniesionymi zarzutami, wnioskami i żądaniami. Organ zaś wydający akt na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. winien podzielić zarzuty skargi i zadość uczynić żądaniom skarżącego w całości (por. postanowienie NSA z dnia 29 listopada 2012 r. o sygn. II GSK 1859/12; dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając zatem na uwadze powyższe, Sąd stwierdza, iż w skardze z dnia 13 stycznia 2014 r. strona wniosła o uchylenie negatywnego rozpatrzenia odwołania (decyzji) w całości, a tym samym przywrócenie terminów i możliwości dalszego ubiegania się o pomoc finansową. Wobec tego, iż pismo Agencji z dnia 4 marca 2014 r., doręczone stronie w dniu 10 marca 2014 r., czyni zadość żądaniu skargi poprzez uchylenie zaskarżonego pisma i przywrócenie wniosku do ponownej oceny przez właściwy organ, przyjąć należało, że organ uwzględnił skargę w całości w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, a Sąd – opierając się na przepisie art.161 § 2 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyn określonych w art. 54 § 3. W niniejszej sprawie na koszty sądowe składa się wpis sądowy w wysokości 200 zł, uiszczony przez skarżącego w dniu 13 stycznia 2014 r. na rachunek bankowy Sądu (polecenie przelewu na k. 18 akt). Mając zatem na uwadze zawarty w skardze wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, należało orzec, jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.