V SA/Wa 4394/15
PostanowienieWSA w Warszawie2016-01-21
Skład orzekający: Sędzia WSA Tomasz Zawiślak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej, złożony przez profesjonalnego pełnomocnika, może zostać uwzględniony bez uzasadnienia wskazującego na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji, ponieważ skarżąca spółka, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie uzasadniła swojego wniosku. Zgodnie z art. 61 § 3 PPSA, ciężar wykazania przesłanek do wstrzymania wykonania spoczywa na wnioskodawcy, a sąd nie jest zobowiązany do poszukiwania tych okoliczności z własnej inicjatywy.Stan faktyczny
C. Sp. z o.o. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. dotyczącą zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. W ramach skargi złożono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, który nie zawierał uzasadnienia. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...] marca 2015 r. nr [...].Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi C. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...] marca 2015 r. nr [...]
Pismem z [...] października 2015 r. C. Sp. z o.o. w W., zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...]. W treści skargi zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, tj. decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...] marca 2015 r. nr [...] określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w kwocie 522 zł. Powyższy wniosek nie zawierał uzasadnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zasadą jest, że wniesienie do sądu administracyjnego skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a." Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach tej samej sprawy.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji.
Sąd zauważa, że prawidłowo sporządzony wniosek o wstrzymanie wykonania aktu musi być uzasadniony. To na wnioskodawcy, w tym przypadku C. Sp. z o.o. W., spoczywa ciężar wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W interesie skarżącej leży bowiem takie sformułowanie wniosku, aby powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek wstrzymania wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt II FSK 2654/13 – dostępne w CBOSA: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Jak wskazano wyżej skarżąca, zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie uzasadniła swojego wniosku. Sąd podkreśla, że gdy strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd nie jest zobowiązany do poszukiwania takich okoliczności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09 – dostępne w CBOSA: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło