V SA/Wa 4558/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA – Dorota Mydłowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi N. T. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... września 2015 r. nr ... w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o przyznaniu pomocy ze środków unijnych postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi Postanowieniem z dnia 3 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę N. T., dalej określanej jako "Skarżąca", na opisaną w komparycji decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Sąd wskazał, że wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. Pismem z dnia 15 lutego 2016 r. (data nadania) Skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, jednocześnie dokonując wpłaty [...] zł. Uzasadniając wniosek Skarżąca wskazała, że odbiór pokwitowała jej matka i po odbiorze listu musiała pilnie wyjechać w sprawach rodzinnych, nie przekazując korespondencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek strony o przywrócenie uchybionego terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm. ze zm.) dalej "p.p.s.a.", Sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli bez swojej winy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana - w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z przepisu tego wynika ponadto, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W ocenie Skarżącej wniosek jest zasadny, ponieważ odbiór pokwitowała jej matka i po odbiorze listu musiała pilnie wyjechać w sprawach rodzinnych, nie przekazując korespondencji. Rozpoznając wniosek Sąd stwierdza, że nie zawiera on okoliczności, które uprawdopodabniają brak winy Skarżącej w uchybieniu terminu do opłacenia w terminie wpisu od skargi. Z art. 72 § 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Powołany przepis wskazuje na jedną z form tzw. doręczenia zastępczego, kiedy to przesyłka nie zostaje doręczona bezpośrednio do rąk adresata, lecz przyjmuje się fikcję prawną, że takie doręczenie nastąpiło. Przepisy regulujące doręczenia zastępcze mają na celu umożliwienie prawidłowego przebiegu postępowania zwłaszcza w przypadkach, gdy dokonanie doręczenia samemu adresatowi jest utrudnione np. z uwagi na jego nieobecność pod wskazanym adresem. Doręczenie dokonane w takim trybie uznaje się za równoznaczne z doręczeniem korespondencji samemu adresatowi. W związku z powyższym, skoro w niniejszej sprawie przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu została odebrana w dniu 4 grudnia 2015 r. przez B.T. - dorosłego domownika (matkę Skarżącej), to doręczenie to należy uznać za prawnie skuteczne. Podjęcie się odbioru korespondencji przez domownika adresata nakłada na niego obowiązek należytego zadbania o interesy adresata. Niedochowanie natomiast należytej staranności przez taką osobę nie stanowi okoliczności mającej wpływ na bieg terminów w postępowaniu. Okoliczność, że matka Skarżącej nie przekazała wezwania w terminie nie oznacza, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy Skarżącej. Skarżąca nie wskazała bowiem na żadne obiektywne okoliczności, które uniemożliwiły domownikowi zawiadomienie go o skierowanej do niego korespondencji. Stwierdzenie Skarżącej o wyjeździe mamy z przyczyn rodzinnych, bez możliwości jego weryfikacji przy pomocy jakichkolwiek obiektywnych dowodów samo w sobie niczego nie uprawdopodobnia. Skoro dorosły domownik niezwłocznie nie zawiadomił Skarżącej o korespondencji, to znaczy, że dopuścił się zawinionego działania, a to w konsekwencji obciąża Skarżącą. Zaniedbania w tym zakresie wykluczają przyjęcie, że Skarżąca uchybiła terminowi bez swojej winy (podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 26 sierpnia 2015 r., I OZ 944/15, orzeczeni dostępne w internetowej bazie CBOSA, orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze przedstawioną argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.