V SA/Wa 458/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Małgorzata Rysz (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2011 r. sprawy ze skargi D. Sp. z o.o. w Ł. na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości ; 2. zasądza od Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości na rzecz D. Sp. z o.o. w Ł. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 10 listopada 2010 r. D. Sp. z o.o. w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na informację zawartą w piśmie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej PARP) z dnia [...] października 2010 r. dotyczącą ponownej ocen wniosku o dofinansowanie realizacji projektu, wydaną w następującym stanie faktycznym: W dniu 30 listopada 2010 r. skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka na lata 2007 -2013, Działania 1.4 Wsparcie projektów celowych – Działanie 4.1 Wsparcie wdrożeń wyników prac B + R, projektu pn. "[...]". Pismem z dnia [...].05.2010 roku, PARP poinformował Skarżącą, iż decyzją Instytucji Zarządzające nie zostało jej przyznane dofinansowanie na realizację projektu, gdyż projekt nie spełnił wszystkich obligatoryjnych kryteriów tj. • projekt obejmuje badania przemysłowe i/lub prace rozwojowe oraz zakłada wdrożenie wyników tych badań lub prac w działalności gospodarczej wnioskodawcy; • wnioskodawca posiada zdolność techniczną oraz dysponuje kadrą B+R niezbędną do realizacji prac badawczych lub wskazał wykonawcę tych prac; • zdolność wnioskodawcy do wdrożenia wyników części badawczej projektu; • wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu oraz celów Działania. W zakresie tego ostatniego kryterium zarzucono skarżącej, że: 1. Całość projektu opiera się na błędnym założeniu, iż uzyska się węglowodory ciekłe w wyniku upłynnienia stałej biomasy. Na etapie prac badawczo- rozwojowych powinno wyjść, że nie można wydajnie, a zatem i w sposób ekonomicznie uzasadniony przeprowadzić katalicznego i bezciśnieniowego olejenia stałej masy. Taki rezultat można przewidzieć w oparciu o dostępną wiedzę technologiczną. 2. Wnioskodawca nie podał specyfikacji technicznej planowanych do zakupu środków technicznych, w związku z czym nie jest możliwa ocena racjonalności i adekwatności tych wydatków, a wydatki te stanowią główną część kosztów przewidzianych w projekcie. Projekt przewiduje np. zakup linii technologicznej do produkcji oleju napędowego z biomasy/odpadów polimerowych za kwotę ponad 22 milionów złotych (bez VAT), przy całkowitych kwalifikowanych kosztach projektu 29 752 100 złotych. Jest to więc bardzo poważny wydatek, którego nie można ocenić bez jego danych technicznych np. wydajności. 3. W konsekwencji braku danych na temat instalacji nie sposób ocenić wydatków związanych z zakupem innych urządzeń, takich jak np. silosy, kontenery, czy zbiorniki na produkt finalny, których specyfikacji także nie podano. 4. Brakuje wyjaśnienia z czego wynika podana w projekcie cena zakupu technologii KDV. Nie zgadzając się ze stanowiskiem PARP, Skarżąca pismem z dnia 29.06.2010 r., złożyła protest od powyższej informacji zgodnie z procedurą odwoławczą. W złożonym proteście Skarżąca odniosła się do wszystkich powołanych przy PARP zarzutów w sposób szczegółowy, wskazując w którym konkretnym miejscu w projekcie oraz w biznes planie znajduje się odpowiedź. Pismem z dnia [...].07.2010 r. PARP poinformował Skarżącą iż złożony przez nią protest został rozpatrzony pozytywnie. Po ponownej analizie dokumentacji aplikacyjnej uznano zakwestionowane wcześniej kryteria nr 2, 6, 7 i 9 za kwalifikujące się do ponownej oceny merytorycznej, ponieważ negatywne oceny Komisji Konkursowej nie zawierały wystarczającego uzasadnienia uznania powyższych wskaźników za niespełnione. Po dokonaniu ponownej oceny merytorycznej powtórnie odmówiono skarżącej przyznania dofinansowania na realizację projektu. W piśmie z [...].10.2010r. wskazano na niespełnienie kryterium obligatoryjnego nr 9 - wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu oraz celów Działania. W piśmie tym w pierwszej kolejności zacytowano definicję wydatków kwalifikowanych, uzasadnionych, racjonalnych i adekwatnych zawartą w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008r. w sprawie udzielenia przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka. Następnie wskazano, że "w szczególności nie spełniają tego opisy w biznesplanie dotyczące planowanych przez wnioskodawcę kosztów w I i II etapie projektu co nie daje możliwości zweryfikowania adekwatności tych kwot w stosunku do celów projektu. W biznes planie wnioskodawca zawarł bardzo ogólne informacje na temat planowanych prac budowlanych – brak jest kosztów jednostkowych poszczególnych zadań, planowanych zakupów w części wdrożeniowej projektu, co nie pozwala na ich weryfikację z harmonogramem rzeczowo – finansowym. Wnioskodawca powinien przedstawić uzasadnienie i konkretny opis każdego wydatku w biznes planie, a w szczególności prac budowlanych i zakupów środków trwałych. Zgodnie z Instrukcją wypełniania biznes planu powinien przedstawić ilość i rodzaj planowanych zakupów, ich zakres oraz uzasadnienie konieczności poniesienia wydatku w kontekście realizacji projektu. Opis należy podać w odniesieniu do każdego wydatku wymienionego w harmonogramie (p.C.5). Wnioskodawca nie uzasadnia w pkt. C.1.5 – 7 zakupu środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych w kontekście realizacji celów projektu. Wszystkie powyższe fakty uniemożliwiają obiektywną ocenę zasadności, racjonalności i adekwatności planowanych wydatków w projekcie." W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe rozstrzygnięcie PARP skarżąca - D. Sp. z o.o. w Ł. wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi podniosła, że jakkolwiek w postępowaniu toczącym się na podstawie ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( tj. Dz.U.z 2009r., Nr 84 poz. 712 ze zm.) nie stosuje się kodeksu postępowania administracyjnego ( art. 37 ustawy), to jednak procedowanie instytucji oceniających projekty powinno się dokonywać z uwzględnieniem zasad ogólnych prawa UE w tym fundamentalnej zasady prawa do dobrej administracji. Z zasady tej można wyprowadzić obowiązek wyczerpującego i wszechstronnego uzasadnienia motywów podjętego przez organy administracji rozstrzygnięcia (decyzji). Warunków tych nie spełniają podjęte w sprawie rozstrzygnięcia, w szczególności rozstrzygnięcie z dnia [...] października 2010r., w którym, mimo wcześniejszego pozytywnego rozstrzygnięcia protestu nie dokonano wyczerpującego odniesienia się do stanowiska skarżącej zawartego w proteście, a potraktowano argumenty w nim zawarte jedynie w sposób ogólnikowy i bez widocznego związku z wywodami protestu. Takie ogólnikowe rozstrzygnięcie uniemożliwia w istocie kontrolę sądową takiego stanowiska. Ocena projektu skarżącej narusza ponadto art. 31 ust.1, 26 ust.1 pkt 4 i 26 ust.2 poprzez przekroczenie granic przyznanego organowi uznania administracyjnego oraz brak zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie wniosku, naruszenie obowiązku dokonania oceny i wyboru projektu w oparciu o kryteria wyboru projektu. Następnie skarżąca szczegółowo odniosła się do zarzutów do projektu wskazanych przez PARP w piśmie z [...] października 2010r. oraz stanowisku drugiego eksperta oceniającego powtórnie wniosek , które udostępniono skarżącej, jednak argumentacji tam zawartej nie powtórzono w samym rozstrzygnięciu. W szczególności skarżąca Spółka wskazał, że drugi z ekspertów stwierdził, iż we wniosku nie podano żadnych informacji na temat miejsca planowanej inwestycji - tymczasem w pkt. A.2 Biznes Planu podano dokładną lokalizację projektu (ul. [...] Ł.). W odpowiedzi na skargę Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości wniosła o jej oddalenie. Wskazała, że wnioskodawca w Biznes planie powinien zaplanować i opisać swój projekt w sposób umożliwiający ocenę i zweryfikowanie danych przez oceniających, czego nie uczynił, ponadto wskazała, że w tej sytuacji uzasadnienie negatywnej oceny należało uznać za wyczerpujące. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153,poz.1270 ze zm. - zwanej dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2 tego przepisu, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem niniejszej sprawy jest ocena projektu wniesionego przez skarżącą wnioskiem z 30.11.2009r. w konkursie ogłoszonym przez PARP w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013 (w skrócie: PO IG), Oś priorytetowa 1: Badania i rozwój nowoczesnych technologii oraz Oś priorytetowa 4: Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia, Działanie 1.4: " Wsparcie projektów celowych" i Działanie 4.1: "Wsparcie wdrożeń wyników prac B+ R", na którą skarga została wniesiona w trybie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ) dalej: ustawa z.p.p.r. Poddany ocenie projekt został zatytułowany "Opracowanie i wdrożenie metody wytwarzania oleju diesel drugiej generacji." Dodać należy, iż art. 37 ustawy z.p.p.r. stanowi, że do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Niemniej, w art. 30b ustawy z.p.p.r. ustawodawca nakłada na Instytucję zarządzającą obowiązek ustanowienia, w systemie realizacji danego programu operacyjnego, procedury odwoławczej (terminu, trybu i warunków) i zakreśla ogólne ramy takiej procedury. Poddając rozstrzygnięcia Instytucji zarządzającej lub Instytucji pośredniczącej (której powierzono określone zadania) kontroli sądowej, ustawodawca w art. 30c i 30d ustanowił również szczegółowy tryb wnoszenia i rozpoznawania skarg, odbiegający od ogólnego modelu, wskazując w art. 30e zakres stosowania przepisów p.p.s.a. Zaskarżone negatywne oceny projektów nakazuje traktować jak akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju Sąd może uwzględnić skargę, jeżeli stwierdzi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. W tym miejscu przypomnieć także należy, iż art. 7 Konstytucji stanowi, ze organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa, zgodnie zaś z art. 1 § 2 p.p.s.a sądy administracyjne są powołane do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Cytowana wyżej Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (u.z.p.p.r.) nie stanowi inaczej, zatem działania administracji publicznej, podejmowane na podstawie omawianej ustawy, kontrolowane są przez sądy administracyjne pod względem zgodności z prawem. Oceniając, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, uznać należy, że prawo, wedle którego oceniana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy u.z.p.p.r., ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Zatem, kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez organ oceny projektu, sąd administracyjny ma na względzie zgodność z prawem powszechnie obowiązującym, a także z postanowieniami aktów wydanych na podstawie prawa powszechnie obowiązującego przez właściwe podmioty i w granicach ich kompetencji. Wzorzec kontroli stanowią postanowienia u.z.p.p.r., postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego oraz postanowienia regulaminu konkretnego konkursu. Sąd nie jest jednak związany aktami prawa administracyjnego innymi niż wymienione w art. 178 Konstytucji, w tym znaczeniu, że zanim je zastosuje jako wzorzec kontroli, może i powinien badać ich zgodność z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, a więc przede wszystkim z przepisami ustaw i Konstytucji. O ile nie stwierdzi niezgodności, powinien stosować je, jako wzorzec kontroli sądowo administracyjnej. Analizując sprawę w tym zakresie, jak wyżej wskazano, sprawa ta została zainicjowana wnioskiem skarżącego o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013. Program ten został zatwierdzony przez Komisję Europejską decyzją z dnia 1 października 2007 r. w sprawie przyjęcia Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka w ramach pomocy wspólnotowej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, a następnie przyjęty uchwałą Nr 267/2007 Rady Ministrów w dniu 30 października 2007 r. W zakresie regulacji krajowych dotyczących PO IG wymienić trzeba ustawę z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712), rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka , 2007 – 2013 ( Dz.U. Nr 68, poz.141 ze zm.) oraz Szczegółowy opis priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (tj. dokument zwany dalej uszczegółowieniem opracowany na podstawie PO IG, lata 2007-2013). W Załączniku 4.4 do wymienionego uszczegółowienia uregulowano procedurę odwoławczą w ramach PO IG, w tym w ramach systemu instytucjonalnego (dotyczącego tzw. postępowania przesądowego). Ponadto sposób przeprowadzenia konkursu jest unormowany w Regulaminie przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka (Priorytet 1: Badania i rozwój nowoczesnych technologii, Priorytet 4 Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia; Działania 1.4 – 4.1: " Wsparcie projektów celowych" oraz "Wsparcie wdrożeń wyników prac B+ R") stanowiącym opracowanie zasad dokonywania oceny wniosków o dofinansowanie, przygotowane na podstawie obowiązujących przepisów prawa krajowego i wspólnotowego. Rozpoznając skargę w tych granicach sąd uznał, że jest ona zasadna. W trakcie procesu oceny projektu naruszono dopuszczalny zakres przedmiotowy ponownej oceny projektu dokonywanej w następstwie uwzględnienia środka odwoławczego (protestu ) wniesionego przez uczestnika konkursu. Zgodnie z § 9 ust. 3 załącznika 4.4 Procedury Odwoławczej w ramach PO IG instytucja rozpoznająca protest jest związana zakresem protestu, z kolei jeśli dojdzie do wniesienia odwołania instytucja rozpoznająca odwołanie co do zasady jest związana zakresem odwołania, a odwołanie zdeterminowane jest zakresem przedmiotowym protestu (§ 14). Jeśli zaś protest został rozpatrzony pozytywnie to zgodnie z § 10 ust. 3 właściwa instytucja rozpoznająca protest ( tzw.IPR) kieruje projekt objęty protestem do ponownej oceny, wraz z uzasadnieniem przyjętego rozstrzygnięcia, w którym w szczególności wskazuje na czym jej zdaniem polegało niewłaściwe przeprowadzenie oceny wniosku w zakresie danego kryterium lub kryteriów. Natomiast przy dokonywaniu powtórnej oceny komisja konkursowa zobowiązana jest do zapoznania się z wynikami pierwotnej oceny projektu oraz treścią protestu, a także wzięcia pod uwagę treści rozstrzygnięcia IPR wraz z jego uzasadnieniem, a w szczególności wnikliwego przeanalizowania nieprawidłowości w przeprowadzonej ocenie, które zostały wskazane przez IPR. Wyniki ponownie przeprowadzonej oceny są wiążące i kończą procedurę odwoławczą w odniesieniu do określonego projektu. Wnioskodawcy nie przysługuje dodatkowo żaden środek odwoławczy, także w przypadku ponownie negatywnego wyniku oceny projektu (§ 10 ust.2, 3 i 5). Wymieniony zakres determinuje, zdaniem Sądu, zakres przedmiotowy ponownej oceny projektu, jeżeli organ rozpoznający środek odwoławczy rozpatrzył ten środek pozytywnie. Przytoczone reguły Procedury odwoławczej wyraźnie wskazują, iż ponowna ocena projektu może dotyczyć tylko tych kwestii, które wcześniej były przedmiotem protestu, uwzględnienie protestu pozostaje bowiem w ścisłym związku z podniesionymi w nim zarzutami, które z istoty nawiązują do przyczyn negatywnej oceny projektu. W niniejszej sprawie w zakresie kryterium "wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu oraz celów Działania" ( to jedyne kryterium uznano za niespełnione przy ostatecznej ocenie) zarzucono pierwotnie spółce, iż całość projektu opiera się na błędnym założeniu, iż uzyska się węglowodory ciekłe w wyniku upłynnienia stałej biomasy, ponadto wnioskodawca nie podał specyfikacji technicznej planowanych do zakupu środków technicznych, projekt przewiduje zakup linii technologicznej do produkcji oleju napędowego z biomasy/odpadów polimerowych za kwotę ponad 22 milionów złotych (bez VAT), przy całkowitych kwalifikowanych kosztach projektu 29 752 100 złotych. Jest to więc bardzo poważny wydatek, którego nie można ocenić bez jego danych technicznych np. wydajności. W konsekwencji braku danych na temat instalacji nie sposób ocenić wydatków związanych z zakupem innych urządzeń, takich jak np. silosy, kontenery, czy zbiorniki na produkt finalny, których specyfikacji także nie podano. Ponadto brakuje wyjaśnienia z czego wynika podana w projekcie cena zakupu technologii KDV. Ocena projektu we wskazanym wyżej zakresie została zakwestionowana przez Spółkę w proteście, w którym przywołano szczegółowe argumenty zmierzające do obalenia tych zarzutów. Uwzględniając protest, w piśmie z dnia 22 lipca 2010r. PARP stwierdziła tylko ogólnikowo, iż uznano kryteria, których spełnienie zakwestionowano w pierwotnej ocenie za kwalifikujące się do ponownej oceny merytorycznej. Z dalszej części pisma wynika jednak, że przychylono się do argumentacji wnioskodawcy przedstawionej w proteście. To rozstrzygnięcie determinowało, zgodnie z treścią przywołanego wyżej § 10 ust. 3 pkt b Procedury odwoławczej, przedmiotowy zakres ponownej oceny projektu. Tymczasem PARP w piśmie z dnia [...] października 2010r. zawierającym wynik ponownej oceny sformułowała zupełnie nowe zarzuty w ramach tego samego kryterium. Wskazano przede wszystkim na zawarcie w Biznes planie zbyt ogólnych informacji na temat planowanych prac budowlanych (brak kosztów jednostkowych poszczególnych zadań, planowanych zakupów w części wdrożeniowej projektu), zarzucono również brak w Biznes planie uzasadnienia i konkretnego opisu każdego wydatku, w szczególności prac budowlanych i zakupu środków trwałych oraz nieuzasadnienie w pkt C. 1.5 -7 zakupu środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych w kontekście realizacji celów projektu. Taka powtórna ocena, w efekcie której podniesiono zupełnie nowe zarzuty nieobjęte poprzednim rozstrzygnięciem oraz protestem, w ramach kryterium, w którym protest uznano za zasadny, stanowiło naruszenia § 10 ust. 2 Procedury odwoławczej, gdyż zakres przedmiotowy ponownej oceny był ograniczony do tych aspektów, które zostały ujęte w proteście, te zaś siłą rzeczy mogły się odnosić tylko do zarzutów ujawnionych w pierwotnej ocenie. Takie stanowisko, które sąd orzekający w całości podziela wyraził też Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 10.12. 2010r. w sprawie II GSK 1368/10, w której orzekał również co do oceny projektu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013 (w skrócie: PO IG), Oś priorytetowa 1: Badania i rozwój nowoczesnych technologii oraz Oś priorytetowa 4: Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia, Działanie 1.4: " Wsparcie projektów celowych" i Działanie 4.1: "Wsparcie wdrożeń wyników prac B+ R", i który stwierdził, iż "Kwestie, które nie były ujęte w rozpatrywanym odwołaniu nie mogły być objęte rozstrzygnięciem, a co za tym idzie nie mogły stanowić podstawy uwzględnienia środka odwoławczego.(...) Skierowanie projektu do ponownej oceny, w ramach kryterium lub kryteriów, w których odwołanie zostało uznane za zasadne, należy rozumieć w ten sposób, że chodzi o ponowną ocenę projektu nie w ramach całego kryterium, lecz tylko tych jego aspektów, które spotkały się z negatywną oceną. Inaczej rzecz ujmując instytucja dokonująca ponownej oceny projektu nie może podnosić zarzutów, które nie zostały sformułowane przy przeprowadzaniu pierwotnej oceny i w związku z tym nie były przedmiotem wnoszonych przez wnioskodawcę środków odwoławczych. " Oprócz zarzucenia organowi naruszenia konkretnych reguł procedury odwoławczej w toku procesu oceny projektu (przede wszystkim § 10 ust. 2) należy też podnieść, iż przyjęcie możliwości dokonywania ponownej oceny projektu w zakresie szerszym niż wskazano w środkach odwoławczych oznaczałoby uniemożliwienie wnioskodawcy odniesienia się do "nowych" zarzutów pod adresem projektu. To byłoby z kolei niezgodne z treścią art. 30b ust. 2 u.z.p.p.r. stanowiącego o konieczności przyznania co najmniej jednego środka odwoławczego na poziomie instytucjonalnym programu operacyjnego. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził naruszenie zasad postępowania i w oparciu o art. 30 c ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. uwzględnił skargę i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Instytucję która dopuściła się tych naruszeń oraz w świetle przepisów regulujących postępowanie w zakresie konkursu, w którym wzięła udział skarżąca, jest podmiotem, który zobowiązany jest dokonać ponownej oceny projektu.