V SA/Wa 473/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska – Jóźków, Sędzia WSA - Marek Krawczak, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Protokolant sekr. sąd. - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania środków finansowych z tytułu pomocy finansowej na wspieranie grup producentów rolnych; oddala skargę Przedmiotem skargi z dnia [...] grudnia 2014 r. wniesionej przez A. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. (dalej jako: "skarżąca", "Spółka" lub "Grupa") jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania środków finansowych z tytułu pomocy finansowej na wspieranie grup producentów rolnych, wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: Na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. o przyznaniu pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na okres od 28 grudnia 2011 r. do 27 grudnia 2016 r., A. Sp. z o.o. z siedzibą w Z., złożyła w dniu [...] stycznia 2014 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym – [...] stycznia 2014 r.) wniosek o płatność za okres od 28 grudnia 2012 r. do 27 grudnia 2013 r. Zgodnie z § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2007 r. Nr 81, poz. 550 ze. zm., dalej jako: "rozporządzenie g.p.r") oraz art. 35 rozporządzenia Rady (WE) 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277/1 z dnia 21 października 2005 r. ze zm., dalej jako: "rozporządzenia 1698/2005) w zw. z art. 88 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347/487 z 20 grudnia 2013 r., ze zm.), pomoc finansowa w drugim roku działalności wynosi 5 % wartości produktów sprzedanych, w przypadku, gdy wartość produktów sprzedanych nie przekracza równowartości 1.000.000,00 euro oraz 2,5 % w przypadku wartości produktów sprzedanych powyżej równowartości 1.000.000,00 euro. Zgodnie z ww. wnioskiem o płatność wartość rocznych przychodów netto ze sprzedaży produktów lub grupy produktów, ze względu na które grupa została utworzona i wytworzonych w gospodarstwach jej członków w przedmiotowym okresie wynosiła 9.485.309,07 zł. Zgodnie z Załącznikiem nr 3 do wniosku o płatność, Wykazem faktur VAT i rachunków, uporządkowanych w ujęciu chronologicznym, potwierdzających przychody netto grupy ze sprzedaży produktów lub grupy produktów, ze wzglądu na które grupa została utworzona, wytworzonych w gospodarstwach jej członków i sprzedanych odbiorcom nie będącym członkami grupy w okresie od 28 grudnia 2012 r. do 27 grudnia 2013 r., głównym nabywcą produktów, (ze względu na które grupa została utworzona, wytworzonych w gospodarstwach członków Grupy) jest Przedsiębiorstwo Wielobranżowe [...] C. W., do którego sprzedane zostało 99.08 % ilości produktów zakupionych od członków. Faktury sprzedaży do Przedsiębiorstwa Wielobranżowego [...] C. W. opiewają na łączną kwotę 9.366.053,67 zł netto. Natomiast w Wykazie faktur VAT i rachunków, uporządkowanych w ujęciu chronologicznym, potwierdzających wartość i ilość dostarczonych grupie produktów lub grupy produktów przez poszczególnych jej członków w okresie od 28 grudnia 2012 r. do 27 grudnia 2013 r. (Symbol formularza W2.2/141) została ujęta sprzedaż do Grupy od producenta rolnego J. C., będącej współmałżonkiem W. C. i posługującej się numerem identyfikacyjnym współmałżonka. W związku z tym w dniu [...] lutego 2014 r. wystosowano do skarżącej Wezwanie nr [...] do złożenia wyjaśnień. W przedmiotowym wezwaniu zwrócono się o wyjaśnienie okoliczności i przedstawienie stosownych dowodów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, bowiem koniecznym było ustalenie, czy gospodarstwo członka Grupy J. C. prowadzone jest wspólnie przez małżonków J i W. C., czy też wyłącznie przez J. C. Ponadto poproszono Grupę o wyjaśnienie, czy małżonkowie J. i W. C. posiadają rozdzielność majątkową oraz przedstawienie na okoliczność ewentualnego posiadania rozdzielności majątkowej aktu notarialnego bądź postanowienia sądu. W dniu [...] lutego 2014 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym – [...] lutego 2014 r.), Spółka złożyła wyjaśnienia w odpowiedzi na powyższe wezwanie. Oświadczyła, że W. C. oraz J. C. są małżeństwem, mającym wspólnotę małżeńską. Ponadto Grupa wskazała, że każdy z małżonków prowadzi odrębną działalność, każdy posiada oddzielny rachunek bankowy, oddzielne środki trwałe oraz rozliczają się osobno z Urzędem Skarbowym. Na dowód powyższego Grupa przedłożyła potwierdzenie zarejestrowania J. C. jako podatnika VAT, zaświadczenie o numerze identyfikacyjnym REGON J. C., zaświadczenie z Banku [...] S.A. Centrum Biznesowe w B. o posiadanym przez J. C. rachunku bankowym, oświadczenie J. C. o samodzielnym prowadzeniu gospodarstwa rolnego poświadczone przez Burmistrza Z., zaświadczenie o podleganiu ubezpieczeniu społecznemu rolników przez J. C. oraz wypisy z rejestru gruntów. Spółka poinformowała ponadto, iż J. C. posługuje się numerem małżonka ponieważ nie ma możliwości aby miała oddzielny numer, chociaż prowadzi ona gospodarstwo samodzielnie. W związku z tym, iż J. i W. C. nie mają rozdzielności grunty, które J. C. nabyła w trakcie trwania małżeństwa stanowią współwłasność małżonków. Uwzględniając powyższe oraz dostarczone przez skarżącą wyjaśnienia i dowody w sprawie, organ I instancji ustalił, iż małżonkowie J. i W. C. nie posiadają rozdzielności majątkowej. Zgodnie z przepisem art. 31 § 2 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (Dz. U. z 2012 r., poz. 788 ze zm., dalej k.r.io.) do majątku wspólnego należą w szczególności pobrane wynagrodzenie za pracę i dochody z innej działalności zarobkowej każdego z małżonków oraz dochody z majątku wspólnego, jak również z majątku osobistego każdego z małżonków. Wobec powyższego dochody pochodzące z prowadzonego przez J. C. gospodarstwa rolnego oraz dochody z działalności W. C., są dochodami wspólnymi małżonków, z których oboje małżonkowie czerpią korzyści. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, w dniu [...] marca 2014 r. wystosowano do A. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. informację o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. W dniu [...] kwietnia 2014 r. Grupa zapoznała się z aktami sprawy jednocześnie oświadczając, że złoży wyjaśnienia w formie pisemnej. W dniu [...] kwietnia 2014 r. do [...] Oddziału Regionalnego wpłynęły dodatkowe wyjaśnienia Spółki. W złożonych dokumentach skarżąca wyjaśniła, iż przy wyborze odbiorcy jakim jest Przedsiębiorstwo Wielobranżowe [...] C. W. kierowała się najlepszą ceną oferowaną przez kontrahenta oraz możliwością odbioru produkowanych zbóż transportem kontrahenta. Wskazała, że przed wyborem najkorzystniejszej oferty wystosowała zapytania ofertowe do firm zajmujących się skupem zbóż. Grupa poinformowała, iż w sposób demokratyczny podjęła decyzję o sprzedaży kukurydzy do podmiotu skupującego zboża. Spółka wskazała również, że powiązania W. C. i J. C. oparte są tylko na powiązaniach małżeńskich, natomiast każde z nich prowadzi odrębną działalność gospodarczą. Przedsiębiorstwo Wielobranżowe [...] C. W. prowadzi szereg działalności, w tym m.in. skup zbóż i nasion roślin oleistych. Ponadto skarżąca wyjaśniła, że ilość skupowanego przez Przedsiębiorstwo Wielobranżowe [...] C. W. od A. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. towaru wynosi około 20 % całości skupowanego surowca przez firmę prowadzoną przez W. C. Przedsiębiorstwo Wielobranżowe [...] C. W. działa na własnym rozrachunku i niezależnie od Pani J. C., która ponadto nie ma wpływu na działanie firmy. Pani J. C. prowadzi natomiast gospodarstwo rolnego we własnym imieniu i niezależnie od męża, pozostaje ubezpieczona w KRUS, samoistnie działa w imieniu i na rzecz swojego gospodarstwa rolnego np. poprzez występowanie o fundusze unijne, samodzielnie kupuje towary potrzebne do prowadzenia gospodarstwa, samodzielnie występuje o zwrot podatku akcyzowego do zakupywanego paliwa. Ponadto Grupa dostarczyła dokumenty potwierdzające fakt posiadania przez małżonków odrębnych rachunków bankowych, które potwierdzają odrębność finansową. Na poparcie powyższych działań Grupa przedłożyła opinię biegłego rewidenta i sprawozdanie finansowe Przedsiębiorstwa Wielobranżowego [...] C. W. zapytania ofertowe, oferty zakupu kukurydzy, oświadczenie G. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, decyzje w sprawie podatku akcyzowego, uchwał Zwyczajnego Zgromadzenia Wspólników, decyzje Zarządu o wyborze odbiorcy produktów Grupy, faktury za zakup środków do produkcji Pani J. C. oraz umowy na prowadzenie rachunków bankowych Pani J. C. i Przedsiębiorstwa Wielobranżowego [...] C. W. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. odmówił skarżącej przyznania środków finansowych z tytułu pomocy finansowej na wspieranie grup producentów rolnych w okresie od 28 grudnia 2012 r. do 27 grudnia 2013 r., tj. za drugi rok korzystania z pomocy na wspieranie grup producentów rolnych. Organ I instancji mając na uwadze poczynione w toku postępowania administracyjnego ustalenia, dostarczone przez skarżącą wyjaśnienia oraz dokumenty będące odpowiedzią na wystosowane pismo informujące o możliwości zapoznania się z aktami, ustalił, że małżonkowie J. i W. C. nie posiadają rozdzielności majątkowej. W ocenie Dyrektora Oddziału, pomimo tego, że J. C. prowadzi gospodarstwo rolne a W. C. prowadzi działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Wielobranżowe [...] C. W. w przypadku wspólnoty małżeńskiej oboje małżonkowie współdziałają w zarządzie majątkiem wspólnym. Tylko w przypadku rozdzielności majątkowej każde z małżonków zarządza samodzielnie swoim majątkiem. Organ I instancji zauważył, że umowa rachunku bieżącego z dnia [...] września 2010 r. oraz umowa kompleksowa o prowadzenie rachunków bankowych, korzystanie z systemów bankowości elektronicznych oraz świadczenie innych usług bankowych nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r., nie są w tym przypadku poświadczeniem posiadania rozdzielności majątkowej. W związku z powyższym sprzedaż Przedsiębiorstwu Wielobranżowemu [...] C. W. potraktowano jako sprzedaż odbiorcy będącego członkiem grupy. Zdaniem Dyrektora Oddziału, element osobowy, majątkowy i zależności personalne wskazują w tym przypadku na sprzedaż de facto sobie samemu (do majątku wspólnego z J. C.). W dniu [...] maja 2014 r., Spółka złożyła odwołanie od ww. decyzji za pośrednictwem poczty. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] Prezes ARiMR stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Następnie, w dniu [...] sierpnia 2014 r. Grupa złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. o odmowie przyznania środków finansowych z tytułu pomocy finansowej na wspieranie grup producentów rolnych. Postanowieniem z dnia [...] września 2014 r., Prezes ARiMR przywrócił Spółce termin do złożenia odwołania od decyzji Dyrektora [...] Oddział Regionalnego ARiMR z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...]. Po rozpatrzeniu odwołania skarżącej, Prezes ARiMR decyzją z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Prezes ARiMR wyjaśnił, iż podstawę weryfikacji złożonego przez Grupę wniosku stanowił przepis § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, gdzie wskazano, że wysokość udzielanej pomocy w danym roku prowadzenia działalności przez grupę ustala się na podstawie wartości udokumentowanych rocznych przychodów netto ze sprzedaży produktów lub grupy produktów, ze względu na które grupa została utworzona, i wytworzonych w gospodarstwach jej członków oraz sprzedanych odbiorcom niebędącym członkami grupy. Za kwalifikowalne przychody do przyznania płatności przyjmuje się więc tylko te, które powstały ze sprzedaży produktów wytworzonych w gospodarstwach członków Grupy, sprzedanych przez Grupę podmiotom, nie będącym członkami Grupy. Podkreślił, iż weryfikacja załącznika nr 3 do wniosku doprowadziła do ustalenia przez organ I instancji wykazania przez Grupę, jako odbiorcę, Przedsiębiorstwa Wielobranżowego [...] C. W. W związku z powyższym, co wskazano w decyzji, biorąc pod uwagę przepis § 8 rozporządzenia g.p.r., brak było możliwości uwzględnienia jako podstawy naliczenia pomocy finansowej, sprzedaży dokonanej przez Grupę W. C., prowadzącemu gospodarstwo rolne wspólnie z żoną, będącej członkiem Grupy. Organ II instancji wskazał, iż w przypadku ustroju majątkowego małżonków C., tj. wspólnoty majątkowej, oboje małżonkowie współdziałają w zarządzie majątkiem wspólnym. Tylko w przypadku rozdzielności majątkowej każde z małżonków zarządza samodzielnie swoim majątkiem. Powołując się na treść art. 535 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 2014 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121, dalej jako: "k.c.") Prezes ARiMR zauważył, iż niezbędnym elementem statuującym zawarcie umowy sprzedaży jest zmiana po stronie właściciela rzeczy. Wyjaśnił, iż sprzedaż przez Grupę produktów zakupionych od Pani J. C. na rzecz Przedsiębiorstwa Wielobranżowego [...] C. W. (męża członka Grupy), nie spełnia warunku sprzedaży odbiorcy niebędącego członkiem grupy, gdyż w sensie cywilistycznym właścicielką produktu zakupionego od Grupy będzie nadal J. C., która wcześniej ten sam produkt sprzedała Grupie. Brak jest podstaw do uznania, że między małżonkami C. istnieje rozdzielność majątkowa. Grupa nie przedstawiła na tę okoliczność żadnych dowodów. Organ II instancji wskazał również, że zgodnie z art. 31 § 1 k.r.i.o. z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Zgodnie z art. 31 § 2 pkt. 2 k.r.i.o., do majątku wspólnego należą w szczególności dochody z majątku wspólnego, jak również z majątku osobistego każdego z małżonków. Wobec powyższego, w ocenie Prezesa ARiMR, dochody pochodzące z prowadzonego przez J. C. gospodarstwa rolnego oraz dochody z działalności W. C., są dochodami wspólnymi małżonków, z których oboje małżonkowie czerpią korzyści. W przypadku wspólności małżeńskiej oboje małżonkowie współdziałają w zarządzie majątkiem wspólnym. Popierając argumentację organu I instancji Prezes ARiMR wskazał, iż tylko w przypadku rozdzielności majątkowej każde z małżonków może samodzielnie zarządzać swoim majątkiem. Prowadzenie działalności rolniczej nie jest zaś jednoznaczne z samodzielnym wykonywaniem czynności związanych z działalnością rolniczą. Prezes ARiMR zauważył, iż zgodnie z art. 47 § 1 k.r.i.o., małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa. Wspólność ustawowa może także zostać zniesiona z ważnych względów przez sąd. Jednocześnie organ II instancji podkreślił, że Spółka nie udowodniła, że między małżonkami C. istnieje rozdzielność, bowiem tylko taki status prawny pozwalałby na zaliczenie wartości sprzedaży przez Grupę wartości produktów nabytych przez Przedsiębiorstwo Wielobranżowe [...] W. C.. Organ stwierdził, iż dowodami na istnienie rozdzielności mogą być: umowa majątkowa lub orzeczenie sądu. Przedłożone w toku postępowania administracyjnego przez Grupę dokumenty (zaświadczenie z Banku [...] S.A. Centrum Biznesowe w B. o posiadanym przez J. C. nr rachunku bankowego, potwierdzenie zarejestrowania J. C. jako podatnika podatku VAT, zaświadczenie o nadaniu J. C. numeru identyfikacyjnego REGON, zaświadczenie o podleganiu ubezpieczeniu społecznemu rolników przez J. C. oraz wypisy z rejestru gruntów) takim dowodem być nie mogą. Wyjaśnił ponadto, iż małżonkowie C., mają prawo i z niego korzystają, prowadzić działalność gospodarczą na kilku płaszczyznach. Pozostaje to jednak bez wpływu na fakt, iż w sytuacji ubiegania się przez Grupę o pomoc finansową, małżonek członka Grupy, z uwagi na panujący między Nim a członkiem Grupy ustrój małżeńskiej wspólnoty majątkowej, nie może być odbiorcą produktów Grupy, ze względu na które grupa została utworzona. Zaakceptowanie tej sytuacji w decyzji organu I instancji doprowadziłoby do wprowadzenia do obrotu prawnego decyzji naruszającej prawo - przepis § 8 ust. 1 rozporządzenia g.p.r. Przepis § 8 rozporządzenia g.p.r., określający zakaz zbywania produktów wytworzonych w gospodarstwach członków, członkowi grupy jest bowiem jednoznaczny, nie budzący zdaniem organu odwoławczego żadnych wątpliwości. Nie można domniemywać, iż powyższy zakaz nie obowiązuje w sytuacji, w której małżonek członka Grupy, dostarcza do Grupy produkty z ich wspólnego gospodarstwa. Jednoznaczna treść cytowanego powyżej § 8 ust. 1 rozporządzenia g.p.r., wyklucza możliwość uznania za kwalifikowalne kosztów sprzedaży dokonanej przez Grupę do Przedsiębiorstwa Wielobranżowego [...] C. W. Organ II instancji podkreślił również, że postępowanie w sprawie przyznania płatności regulowane ustawą z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich ( Dz. U. z 2013, poz. 173, dalej jako: "ustawa PROW") oraz wydanym na jego podstawie rozporządzeniem, jest postępowaniem szczególnym. Świadczy o tym, między innymi, treść regulacji zawartej w przepisie art. 21 ustawy PROW. Z przepisu tego wynika, że z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, wskazanych w art. 1 pkt 1 tej ustawy, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Odrębność tego postępowania, w stosunku do ogólnego postępowania administracyjnego, szczegółowo wskazana w ust. 2 art. 21 ustawy PROW, wyraża się również w tym, że jak wynika z ust. 3 art. 21 ustawy PROW, strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, są zobowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia, co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, a ciężar udowodnienia faktu, spoczywa na osobie, która wywodzi z niego skutki prawne. W ocenie Prezesa ARiMR zasadnym było potraktowanie wartości sprzedanych produktów firmie Przedsiębiorstwo Wielobranżowe [...] C. W., jako sprzedaży odbiorcy będącemu członkiem grupy i nieuwzględnienie przychodów (netto) grupy w wysokości 9.366.053,67 zł, do obliczenia należnej Grupie płatności. Organ II instancji wskazał, iż powyższe wynika z treści § 8 ust. 1 rozporządzenia g.p.r., zgodnie z którym, wysokość udzielanej pomocy w danym roku prowadzenia działalności przez grupę ustala się na podstawie wartości udokumentowanych rocznych przychodów netto ze sprzedaży produktów lub grupy produktów, ze względu na które grupa została utworzona, i wytworzonych w gospodarstwach jej członków oraz sprzedanych odbiorcom niebędącym członkami grupy. Wyjaśnił, iż na podstawie art. 35 ust. 2 rozporządzenia nr 1698/2005 oraz załącznika II do tego rozporządzenia, zostały określone stawki pomocy, jako odsetki wartości produkcji wprowadzonej do obrotu podczas pierwszych pięciu lat po uznaniu grupy za grupę producentów rolnych, zgodnie z którymi: - przez odpowiednio pierwszy, drugi, trzeci, czwarty i piąty rok dla produkcji wprowadzonej do obrotu do wartości 1 000 000 euro, wynoszą: 5 %, 5 %, 4 %, 3 % oraz 2 %, - przez odpowiednio pierwszy, drugi, trzeci, czwarty i piąty rok dla produkcji wprowadzonej do obrotu przekraczającej 1 000 000 euro, wynoszą: 2,5 %, 2,5 %, 2,0 %, 1,5 % oraz 1,5 %. Ponadto, ww. pomoc w odniesieniu do każdego z pierwszych pięciu lat nie może przekraczać odpowiednio kwoty: - 100 000 euro przez pierwszy rok, - 100 000 euro przez drugi rok, - 80 000 euro przez trzeci rok, - 60 000 euro przez czwarty rok, - 50 000 euro przez piąty rok działalności grupy. Biorąc pod uwagę § 8 ust. 3rozporządzenia g.p.r., zgodnie z którym, pomoc jest wypłacana w złotych, a jej przeliczenie następuje zgodnie z zasadami określonymi w art. 7 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1913/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania agromonetarnego systemu dla euro w rolnictwie i zmieniającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. UE L 365 z 21.12.2006, str. 52, dalej rozporządzenie nr. 1913/006), organ II instancji wskazał, iż kurs euro w niniejszej sprawie wynosi 4,1543 zł. Zauważył, iż zgodnie z art. 30 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L z 2011 r. str. 25), zwanego dalej "rozporządzeniem 65/2011", płatności oblicza się na podstawie tego, co uznano za kwalifikowalne podczas kontroli administracyjnych. Państwo członkowskie sprawdza wniosek o płatność otrzymany od beneficjenta i określa kwoty, które kwalifikują się do wsparcia. Państwo członkowskie określa: a) kwotę, którą należy wypłacić beneficjentowi wyłącznie w oparciu o wniosek o płatność, b) kwotę, którą należy wypłacić beneficjentowi po sprawdzeniu kwalifikowalności wniosku o płatność. Jeżeli kwota określona zgodnie z lit. a przekracza kwotę określoną zgodnie z lit. b o więcej niż 3 %, do kwoty określonej zgodnie z lit. b należy zastosować zmniejszenie. Kwota zmniejszenia stanowi różnicę między tymi dwiema kwotami. Zmniejszenie nie ma jednak zastosowania, jeżeli beneficjent może udowodnić, że nie ponosi winy za włączenie niekwalifikującej się kwoty. Organ II instancji wskazał, iż zgodnie z przedstawionymi dokumentami we wniosku o płatność, udokumentowana wartość rocznych przychodów netto ze sprzedaży produktów lub grup produktów, ze względu na które grupa została utworzona i wytworzonych w gospodarstwach jej członków, wprowadzona przez Grupę do obrotu w drugim roku działalności wyniosła 9.485.309,07 zł. Po przeprowadzonej kontroli administracyjnej wniosku, w wyniku odrzucenia faktur, których nabywcą produktów, ze względu na które grupa została utworzona, wytworzonych w gospodarstwach jej członków jest Przedsiębiorstwo Wielobranżowe [...] C. W., na kwotę netto 9.366.053,67 zł, ostatecznie zadeklarowane przez grupę roczne przychody netto ze sprzedaży produktów lub grup produktów, ze względu na które grupa została utworzona i wytworzonych w gospodarstwach jej członków, zostały pomniejszone do wartości netto 119.255,40 zł. W związku z powyższym, przyjmując kurs euro 4,1543 zł., wyliczono wysokość pomocy finansowej w następujący sposób: Do 1.000.000 euro: 1) wartość zadeklarowanych przychodów netto do 1.000.000 euro wynosi 4.154.300,00 zł.; 2) kwota pomocy dla zadeklarowanych przychodów netto do 1.000.000 euro wynosi 207.715,00 zł. (4.154.300,00 x 5%); 3) wartość odrzuconych przychodów netto do 1.000.000 euro wynosi 4.154.300,00 zł.; 4) kwota pomocy dla odrzuconych przychodów do 1.000.000 euro wynosi 207.715,00 zł. (4.154.300,00 zł x 5%); Powyżej 1.000.000 euro: 5) wartość zadeklarowanych przez Grupę przychodów netto powyżej 1.000.000 euro wartość przychodów netto wyniosła 5.331.009,07 zł (9.485 309,07 zł – 4.154 300,00 zł); 6) kwota pomocy do zadeklarowanych przychodów netto powyżej 1.000.000 euro wynosi 133.275,23 zł. (5.331.009,07 x 2,50%); 7) wartość odrzuconych przychodów netto powyżej 1.000.000 euro wynosi 5.211.753,67 zł. (9.366.053,67 zł. – 4.154.300,00 zł.); 8) kwota pomocy dla odrzuconych przychodów powyżej 1.000.000 euro wynosi 130.293,84 zł. (5.211.753,67 zł x 2,5%); Maksymalna wartość pomocy finansowej, z uwzględnieniem faktu, iż górna wartość pomocy w drugim roku działalności nie może przekroczyć 100.000 euro, tj. 415.430,00 zł; 9) Łączna deklarowana kwota pomocy wynosi 340.990,23 zł (207.715,00 zł + 133.275,23 zł); 10) Łączna kwota dla odrzuconych przychodów wynosi 338.008,84 zł (207.715,00 zł + 130.293,84 zł); 11) Łączna kwota pomocy dla zakwalifikowanych przychodów wynosi 2.981,39 zł (340.990,23 zł – 338.008,84 zł); 12) procentowy udział kwoty pomocy dla odrzuconych przychodów netto grupy w stosunku do kwoty pomocy wyliczonej dla zakwalifikowanych przychodów netto grupy wynosi [(340.990,23 zł – 2.981,39 zł) x 100] : 2.981,39 zł = 11.337,29 % Zdaniem organu II instancji, z uwagi na fakt, iż wysokość zawyżenia w stosunku do kwoty pomocy dla zakwalifikowanych przychodów w niniejszej sprawie przekracza 3% należało dodatkowo zmniejszyć kwotę płatności (2.981,39 zł) o wysokość różnicy między kwotą wnioskowaną a kwotą wyliczoną (338.008,84 zł). Prezes ARiMR wyjaśnił, iż różnica pomiędzy kwotą pomocy wyliczoną w przedmiotowej sprawie na podstawie zadeklarowanych we wniosku przychodów netto (2.981,39 zł), a kwotą pomocy wyliczoną dla zakwalifikowanych przychodów netto, wyniosła 11.337,29 %. W związku z powyższym organ zastosował zmniejszenie kwoty należnej o kwotę 338.008,84 zł. W związku z powyższym, w ocenie organu II instancji, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR, działając zgodnie art. 30 ust. 1 rozporządzenia 65/2011, jak również mając na uwadze § 8 ust. 1 rozporządzenia g.p.r., zasadnie odmówił Grupie przyznania płatności za okres od dnia 28 grudnia 2012 r. do dnia 27 grudnia 2013 r. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem A. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o: 1) uchylenie w całości decyzji Prezesa ARiMR z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. 2) zastosowanie przez tut. Sąd przewidzianych ustawą środków w celu usunięcia naruszenia prawa na podstawie art. 135 p.p.s.a. 3) zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania od strony przeciwnej, w tym kosztów zastępstwa radcy prawnego wg. norm przepisanych. Skarżonej decyzji zarzuciła: 1) naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na rozstrzygnięcie w tym art. 6, 7, 8, 77, 80, 107 § 3 w zw. z art. 11 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej jako: "k.p.a.") polegające na nieuwzględnieniu przez organ I instancji słusznych interesów strony na skutek braku wszechstronnego rozpoznania wszystkich istotnych elementów stanu faktycznego, a tym samym nie wykazanie należytej dbałości w dokładnym ustaleniu stanu faktycznego, skutkujące między innymi dowolnym uznaniem przez organ, iż skoro małżonkowie J. C. i W. C. nie posiadają rozdzielności majątkowej małżeńskiej, to wszelkie dochody pochodzące z prowadzonego oddzielnie przez J. C. gospodarstwa rolnego oraz dochody z działalności gospodarczej prowadzonej przez W. C. pod firmą Przedsiębiorstwo Wielobranżowe [...] W. C., są dochodami wspólnymi małżonków, z których oboje czerpią korzyści; 2) naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 107 § 3 w zw. z art. 8 w zw. z art. 11 k.p.a. polegające na zawarciu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wybiórczej oceny co do zaistniałego w sprawie stanu faktycznego, brak pełnego odzwierciedlenia oceny zgromadzonego materiału dowodowego w uzasadnieniu wydanej decyzji wobec niedokonania tej oceny w sposób wyczerpujący, co w konsekwencji narusza zasadę pogłębiania obywateli do organów władzy publicznej; 3) naruszenie przepisów prawa materialnego mającego istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 20 ust. 1 i 2 tytułu pomocy finansowej na wspieranie grup producentów rolnych zgodnie z przepisami Ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, § 6 ust. 3 oraz § 8 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 w zw. z art. 31 § 2 k.r.i.o. poprzez uznanie, że ze względu na element osobowy, majątkowy i zależności personalne pomiędzy członkiem Grupy A. Sp. z o. o. - p. J. C. a W. C., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Wielobranżowe [...] W. C., sprzedaż produktów ww. podmiotowi kwalifikuje się jako sprzedaż odbiorcy będącemu członkiem Grupy, a także poprzez błędne uznanie, iż w sprawie dotyczącej wniosku o przyznanie płatności w ramach działania "Grupy Producentów Rolnych" objętego programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013, tj. w sprawie administracyjnej mają zastosowanie przepisy Kodeksu Cywilnego i Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego. Uzasadniając podniesione wyżej zarzuty Spółka wskazała m.in., iż nie można uznać, iż sam brak rozdzielności majątkowej małżeńskiej pomiędzy Małżonkami C. oznacza, iż sprzedaż produktów przez Grupę do przedsiębiorstwa W. C. stanowi de facto sprzedaż produktów członkowi Grupy. Podkreśliła, iż ani J. C. nie ma żadnego wpływu na prowadzoną przez W. C. działalność gospodarczą, w szczególności nie jest jego pełnomocnikiem, nie zarządza żadnym elementem jego działalności, nie jest też jego pracownikiem i vice versa – W. C. nie ma żadnego wpływu na działalność prowadzoną przez swoją Małżonkę. Zdaniem skarżącej, pojęcie członka grupy producenckiej oraz jego charakter nie może być utożsamione ani z formą organizacyjną w jakiej działalność jest prowadzona ani też z relacjami majątkowymi wiążącymi takiego producenta ze swoim małżonkiem. Pojęcie to musi być odnoszone wyłącznie do osoby, która może być odbiorcą produktów wytwarzanych w ramach takiej działalności. Jeśli członek grupy (jako organizacyjnie, prawnie i podatkowo wyodrębniony podmiot, prowadzący działalność na własny rachunek, bez powiązania z innymi członkami grupy, tudzież odbiorcami grupy) nie jest jednocześnie odbiorcą produktów powstałych w wyniku działalności grupy, to nie dochodzi do naruszenia regulacji § 8 ust. 1 rozporządzenia g.p.r. Dodała, iż utworzenie grupy producentów rolnych powinno (jest to warunkiem przyznawania i obliczania kwoty pomocy) sprzyjać dostosowaniu produkcji rolnej do warunków rynkowych, poprawie efektywności gospodarowania, planowaniu produkcji ze szczególnym uwzględnieniem jej ilości i jakości, koncentracji podaży oraz organizowania sprzedaży produktów rolnych. Zatem sens omawianego działania polega na tym, aby zrzeszenie się producentów w grupie miało ułatwić wprowadzenie wytworzonych produktów do obrotu przy czym skierowane być one winny do odbiorców nie będących członkami grupy. Mając zatem na uwadze nabycie przez podmiot spoza grupy produktów wytworzonych przez tę grupę producentów, w ocenie Spółki, produkty te zostały wprowadzone do obrotu zgodnie z celami wskazanymi w art. 35 rozporządzenia Rady WE 1698/2005. Ponadto w ocenie skarżącej odrębność majątku ze względu na prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą należy rozpatrywać wyłącznie na gruncie prawa administracyjnego, bez odwoływania się do konstrukcji szeroko pojętego prawa cywilnego. Zdaniem Spółki, należałoby odwołać się do tej problematyki na gruncie prawa podatkowego (stanowiącego gałąź prawa administracyjnego i przez to najbardziej zbliżonego do realiów niniejszej sprawy), wskazującej wyraźnie na odrębność gospodarczą i faktyczną podmiotów w realizowaniu transakcji sprzedaży. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Na wstępie wskazać należy, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – patrz art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270; powoływana dalej: “p.p.s.a."), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oceniając wydane w sprawie rozstrzygniecie przy zastosowaniu powyższych kryteriów Sąd uznał, że zaskarżona decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2014 r. oraz utrzymana przez nią w mocy decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie odmowy przyznania skarżącej środków finansowych z tytułu pomocy finansowej na wspieranie grup producentów rolnych za drugi rok działania, nie naruszają przepisów postępowania administracyjnego ani stosownych i w decyzjach tych wskazanych norm prawa materialnego krajowego i wspólnotowego. Skutkuje to oddaleniem skargi. Sąd podziela ustalenia faktyczne dokonane w sprawie. Przede wszystkim Sąd wskazuje, że organ dokonał ustaleń faktycznych w sprawie w oparciu o dokumenty dostarczone przez skarżącą. Wynika z nich, że skarżąca w drugim roku działania, objętym przedmiotowym wnioskiem o przyznanie pomocy, wykazała wartość rocznych przychodów netto ze sprzedaży produktów lub grup produktów, ze względu na które grupa została utworzona i wytworzonych w gospodarstwach jej członków, w wysokości 9.485.309,07 zł., z czego kwota 9.366.053,67 zł, czyli 99,08% przychodów netto, pochodziła ze sprzedaży produktów W. C. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Wielobranżowe [...] C. W. Wymieniony nabywca jest małżonkiem członka grupy – J. C. Małżonkowie nie mają rozdzielności majątkowej. J. C. była aktywnym producentem produktów sprzedawanych przez skarżącą. Jej produkcja była prowadzona w gospodarstwie rolnym posiadającym numer identyfikacyjny współmałżonka. Powyższe okoliczności nie są sporne. Dodatkowo Sąd podnosi, że analiza akt administracyjnych wykazuje, iż W. C. swoją główną działalność gospodarczą prowadzi pod tym samym adresem co skarżąca spółka, ponadto jest on również Prezesem zarządu skarżącej spółki z prawem do samodzielnej jej reprezentacji ( dowód wydruk z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, odpis z KRS skarżącej, akt zawiązania skarżącej spółki). Nie ulega też wątpliwości, że skarżąca spółka została utworzona aktem notarialnym z dnia [...] października 2011r., sporządzonym przez W. O. – notariusza w B., nr. rep. [...] nr. [...], w którym to akcie w § 1 wskazano, że stawający, stosownie do ustawy z dnia 15 września 2000r. kodeks spółek handlowych i ustawy z dnia 15 września 2000r. o grupach producentów rolnych i ich związkach (..), w celu dostosowania produkcji do warunków rynkowych, poprawy efektywności gospodarowania , planowania produkcji ze szczególnym uwzględnieniem jej ilości i jakości, koncentracji podaży oraz organizowania sprzedaży produktów, a także ochrony środowiska naturalnego tworzą grupę producentów rolnych- jednej grupy produktów – ziarno zbóż i nasion roślin oleistych i zawiązują spółkę z ograniczona odpowiedzialnością ( dowód kserokopii aktu notarialnego dołączona do wniosku). Zgodnie zaś z zaświadczeniem Marszałka Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2014r., dołączonym do wniosku, skarżąca została wpisana do rejestru grup producentów rolnych na podstawie jego decyzji z dnia [...] grudnia 2011r. Tym samym mogła ubiegać się o pomoc finansową przewidzianą w ramach działania "Grupy producentów rolnych", określoną zarówno przepisami wspólnotowymi jak i krajowymi. Na gruncie przepisów wspólnotowych istotę omawianej pomocy normuje art. 35 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, stosowany w przedmiotowej sprawie zgodnie z treścią art. 88 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylenia rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347/487 z 20 grudnia 2013 r., ze zm.). W myśl ust. 1 art. 35 rozporządzenia Rady (WE) nr.1698/2005, wsparcia finansowego udziela się w celu ułatwiania tworzenia i działalności administracyjnej grup producentów do celu: a) dostosowania do wymogów rynkowych procesu produkcyjnego i produkcji producentów, którzy są członkami takich grup; b) wspólnego wprowadzania towarów do obrotu, w tym przygotowania do sprzedaży, centralizacji sprzedaży i dostawy do odbiorców hurtowych; c) ustanowienia wspólnych zasad dotyczących informacji o produkcji, ze szczególnym uwzględnieniem zbiorów i dostępności. Stosownie do ust. 2 powołanego artykułu, wsparcia udziela się w postaci zryczałtowanej pomocy w formie rocznych rat przez okres pierwszych 5 lat przypadających po dacie, w której grupa producentów została uznana. Oblicza się je na podstawie rocznej produkcji grupy skierowanej na rynek do pułapu określonego w załączniku I. Na gruncie prawa krajowego, zasady organizowania i funkcjonowania grup producentów rolnych reguluje ustawa z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. Nr 88, poz. 983, ze zm.). Zgodnie z art. 2 tej ustawy, osoby fizyczne, jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz osoby prawne prowadzące gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym lub prowadzące działalność rolniczą w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej mogą organizować się w grupy producentów rolnych w celu dostosowania produkcji rolnej do warunków rynkowych, poprawy efektywności gospodarowania, planowania produkcji ze szczególnym uwzględnieniem jej ilości i jakości, koncentracji podaży oraz organizowania sprzedaży produktów rolnych, a także ochrony środowiska naturalnego. Stosownie do art. 3 ustawy, grupa producentów rolnych, zwana dalej "grupą", prowadzi działalność jako przedsiębiorca mający osobowość prawną pod warunkiem że: 1) została utworzona przez producentów jednego produktu rolnego, zwanego dalej "produktem", lub grupy produktów w celach określonych w art. 2; 2) działa na podstawie statutu lub umowy, zwanych dalej "aktem założycielskim", spełniających wymagania określone w art. 4; 3) składa się z członków, udziałowców lub akcjonariuszy, zwanych dalej "członkami grupy", z których żaden nie może mieć więcej niż 20% głosów na walnym zgromadzeniu lub zgromadzeniu wspólników; 4) przychody ze sprzedaży produktów lub grup produktów wytworzonych w gospodarstwach członków grupy stanowią więcej niż połowę przychodów grupy ze sprzedaży produktów lub grup produktów, dla których grupa została utworzona, 5) określi obowiązujące członków grupy zasady produkcji, w tym dotyczące jakości i ilości produktów lub grup produktów oraz sposoby przygotowania produktów do sprzedaży. Szczegółowe warunki i tryb przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" zostały uregulowane w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 81, poz. 550, z późn. zm.). Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 tegoż rozporządzenia, pomoc finansowa jest udzielana grupie producentów, która została utworzona ze względu na określone produkty lub grupę produktów. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 oraz art. 2 ustawy o grupach producentów rolnych, celem pomocy finansowej przyznawanej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" jest ułatwianie tworzenia i działalności grup producentów do celu wspólnego wprowadzania towarów do obrotu, wprowadzania towarów do obrotu, w tym przygotowania do sprzedaży, centralizacji sprzedaży i dostawy do odbiorców hurtowych. Według treści § 8 ust.1 rozporządzenia g.p.r. wysokość udzielanej pomocy w danym roku prowadzenia działalności przez grupę ustala się na podstawie wartości udokumentowanych rocznych przychodów netto ze sprzedaży produktów lub grupy produktów, ze względu na które grupa została utworzona, i wytworzonych w gospodarstwach jej członków oraz sprzedanych odbiorcom niebędącym członkami grupy. Według ust.2 § 8 sposób obliczania oraz wysokość maksymalnych dopuszczalnych kwot udzielanej pomocy są określone w art. 35 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005. Natomiast według treści ust.3. pomoc jest wypłacana w złotych, a jej przeliczenie następuje zgodnie z zasadami określonymi w art. 7 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1913/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania agromonetarnego systemu dla euro w rolnictwie i zmieniającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. UE L 365 z 21.12.2006, str. 52). Tym samym jednym z warunków koniecznych do uzyskania pomocy finansowej przez grupę jest wielkość sprzedaży wymienionych produktów, odbiorcom nie będącym członkami grupy. Sprzedaż produktu przez grupę jest czynnością prawną polegająca na przeniesieniu własności i wydaniu produktu na rzecz odbiorcy w zamian za uzyskanie stosownej zapłaty. Na tym polega istota umowy sprzedaży – umowy cywilnoprawnej regulowanej przepisem art. 535 i nast. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. - kodeks cywilny ( Dz. U. z 2014r. poz. 121 j.t.). Odbiorcą produktu nabywanego od grupy, czyli kupującym nie może być członek grupy. Jest to kolejny warunek konieczny do spełnienia aby zaistniały podstawy do udzielenia przedmiotowej pomocy finansowej. Spółka tego warunku nie spełniła. Ma racje organ odwoławczy wskazując, że brak rozdzielności majątkowej miedzy małżonkami J. i W. C. powoduje, iż w obrocie prawnym produktu nie dochodzi do zmian własnościowych wymaganych § 8 rozporządzenia g.p.r. Produkty nabywane przez W. C. wchodzą do majątku wspólnego małżonków, tym samym stanowią współwłasność bezudziałową członka grupy- J. C. Bowiem na tym polega istota współwłasności ustawowej regulowana przepisem art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964r. kodeks rodzinny i opiekuńczy ( Dz. U. z 2012r. poz. 788 j.t.,) Zgodnie z treścią jego § 1 z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Produkty sprzedawane przez grupę, w stosunku, do których grupa została uznana, stanowią rzecz w rozumieniu cywilistycznym. Nabycie tej rzeczy w trakcie trwania małżeństwa, przy braku rozdzielności majątkowej, nie powoduje powstania składnika majątku osobistego jednego z małżonków. Wynika to z treści przepisu art. 33 k.r.io. stanowiącego o tym, które przedmioty majątkowe wchodzą w skład majątku osobistego każdego z małżonków. Przepis ten enumeratywnie wymienia przedmioty majątkowe wchodzące w skład majątku osobistego i nie stanowi, że jest to wskazanie przykładowe. Okoliczność, że małżonkowie mogą samodzielnie bądź wspólnie prowadzić własną działalność gospodarczą zaewidecjonowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, nie wpływa na stan prawny stosunków własnościowych między małżonkami. Wymieniona działalność gospodarcza podlega regulacjom ustawy z dnia 2 lipca 2004r o swobodzie działalności gospodarczej ( Dz. U. z 2013r. poz. 672 j.t.) , przy czym wymieniona ustawa nie reguluje stosunków własnościowych w związku z podjętą i prowadzoną działalnością gospodarczą. Małżonkowie zgodnie z art.341 k.r.io. są uprawnieni, każdy z nich, do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego oraz do korzystania z nich w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez drugiego małżonka. Natomiast zgodnie z art. 35 § 2 k.r.io. każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej, tj. przedmiotami majątkowymi służącymi małżonkowi do wykonywania zawodu lub prowadzenia działalności zarobkowej małżonek ten zarządza samodzielnie. W razie przemijającej przeszkody drugi małżonek może dokonywać niezbędnych bieżących czynności ( art. 35 § 3 k.r.i.o.). Powyższe wskazuje, że fakt samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej, posiadania własnego konta bankowego, odrębnego numeru NIP, jak w przypadku W. C., nie zmienia ustroju własnościowego małżonków. Skoro małżonkowie nie mają rozdzielności małżeńskiej, to prowadzenie odrębnych działalności – gospodarczej i rolniczej - pozostaje tylko w sferze zarzadzania majątkiem wspólnym, a nie stanowi samo z siebie o zmianie współwłasności ustawowej małżonków. Prawidłowo zatem organy uznały, że produkty sprzedane W. C. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Wielobranżowe [...] C. W., nie spełniają wymogu braku sprzedaży członkowi grupy, przez co nie mogą stanowić wielkości przychodu netto grupy uwzględnianej do wyliczenia prawa pomocy. Wszelkie wyliczenia dokonane przez organ są prawidłowe. Zarzuty skargi są w rzeczywistości polemiką z ustaleniami organu i nie zasługują na uwzględnienie. Sąd nie stwierdził żadnego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności. Organy administracyjne oceniły cały zgromadzony materiał dowodowy. Ocena zebranego materiału dowodowego i wyczerpujące wyjaśnienie przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia znalazło wyraz w uzasadnieniu decyzji zawierającym wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów którym dał wiarę, a także podstawę prawną z przytoczeniem przepisów prawa. Organy dokonały ustaleń w oparciu o wyczerpująco zebrany i właściwie rozpatrzony materiał dowodowy, zapewniły skarżącej czynny udział w każdym stadium postępowania. W tym stanie rzeczy uznając decyzję za prawidłową, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.