V SA/Wa 5/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Beata Krajewska po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia ... października 2015 r., nr ... w przedmiocie umorzenia należności z tytułu kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M. P. (dalej jako: "Skarżący" lub "Strona") zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie opisaną w komparycji niniejszego postanowienia decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, wydaną w przedmiocie umorzenia należności z tytułu kary pieniężnej. W treści skargi wskazano, iż "z uwagi na nieprawidłowość przeprowadzonego postępowania, Skarżący wnosi o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności". Przedmiotowy wniosek nie został w dalszej części skargi uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności - odnosząc się do zawartego w skardze wniosku Strony "o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności" zaskarżonej decyzji -należy zauważyć, że uprawnienie takie przysługuje organowi odwoławczemu w postępowaniu administracyjnym stosownie do art. 135 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 23), nie zaś sądowi administracyjnemu. W postępowaniu przed sądem wniosek ten należało więc potraktować jako żądanie wstrzymania wykonania decyzji. Następnie należy zauważyć, iż postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie wszczęte zostało w celu zbadania legalności decyzji wydanej przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w przedmiocie odmowy częściowego umorzenia kwoty kary pieniężnej. Kara ta została ustalona decyzją Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia ... listopada 2014 r. na kwotę 3.000,00 zł i zasadniczo nie podlega badaniu w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W związku z powyższym pismem z dnia 8 czerwca 2016 r. (doręczonym Skarżącemu dnia 14 czerwca 2016 r. – ZPO, k. 25 akt sądowych) wezwano Stronę do wskazania czy wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji czy też decyzji nakładającej karę wydanej dnia ... listopada 2014 r. przez GITD, pod rygorem przyjęcia że wnosi o wtrzymanie decyzji Generalnego Inspektora. Skarżący nie odpowiedział na ww. wezwanie. Następnie, Sąd zwrócił się do pełnomocnika Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z zapytaniem czy decyzja GITD z dnia ... listopada 2014 r. została już wykonana. W odpowiedzi na wezwanie, pełnomocnik organu pismem z dnia 23 września 2016 r. wskazał, iż przedmiotowa decyzja nie została jeszcze wyegzekwowana. W związku z powyższym, Sąd uznał za zasadne potraktowanie wniosku Skarżącego "o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności", jako wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji GITD z dnia ... listopada 2014 r., którą to decyzją nałożono na Stronę karę pieniężną w wysokości 3.000,00 zł. Jednocześnie Sąd stwierdza, iż przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Objęcie strony ochroną tymczasową może nastąpić jedynie na jej wniosek co oznacza, że nie tylko musi stosowny wniosek złożyć, ale i uprawdopodobnić istnienie okoliczności uzasadniających odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych. Wskazana instytucja ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w razie stwierdzenia, że zaistniały ww. przesłanki. Tymczasem w niniejszej sprawie Skarżący w żaden sposób nie uzasadnił swojego wniosku. Wskazał jedynie, iż należy wstrzymać rygor natychmiastowej wykonalności "z uwagi na nieprawidłowość przeprowadzonego postępowania". Odnosząc się do powyższego argumentu wskazać należy, że w świetle przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie mogą uzasadniać podnoszone w skardze zarzuty wskazujące na wydanie decyzji z naruszeniem prawa. Podkreślenia wymaga, iż na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu Sąd nie ma możliwości dokonania oceny zgodności z prawem decyzji wydanych w toku postępowania administracyjnego, a zatem niedopuszczalne jest wywodzenie konieczności uwzględnienia wniosku z przekonania o wadliwości danego rozstrzygnięcia. Do udzielenia ochrony tymczasowej nie jest też wystarczającym ogólnikowe powołanie się na trudną sytuację finansową strony. Skarżący podniósł, iż wraz z żoną wychowuje półtoraroczne dziecko. W aktach administracyjnych znajduje się kilka umów kredytowych, a także umowa o pracę, na okres próbny od dnia 29 grudnia 2014 r. do dnia 31 stycznia 2015 r. (k. 73-75 akt administracyjnych), zawarta dnia ... grudnia 2014 r. pomiędzy Skarżącym a ... Wynagrodzenie opiewa na kwotę 2.000,00 zł brutto. Na k. 77 akt administracyjnych znajduje się ponadto zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy w N. z dnia ... stycznia 2015 r., zgodnie z którym żona Strony jest zarejestrowana od dnia ... stycznia 2015 r. jako osoba bezrobotna i pobiera zasiłek w wysokości ... kwoty ustawowej. Zdaniem Sądu, powyższe dokumenty nie uprawdopodobniają zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. związanych z potencjalnym wykonaniem zaskarżonej decyzji przed wydaniem przez WSA w Warszawie wyroku w sprawie. Strona nie wykazała, że brak udzielenia jej ochrony tymczasowej spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Od chwili wygaśnięcia ww. umowy o pracę z dnia ... grudnia 2014 r. do chwili wydania niniejszego postanowienia upłynęły już prawie dwa lata. Podobnie zaświadczenie o braku pracy żony Skarżącego zostało wydane na początku 2015 r. i obejmuje zaledwie ...-dniowy okres (od dnia ... stycznia 2015 r. do dnia ... stycznia 2015 r.). Nie przekonuje to Sądu do przyjęcia założenia o szczególnie trudnej sytuacji materialnej rodziny Skarżącego. Ostatecznie należy zauważyć, iż rodzaj obowiązku nałożony na Skarżącego tj. konieczność zapłacenia określonej kwoty z tytułu kary pieniężnej, nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne (por. post. NSA z dnia 28 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GZ 80/09 dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). W sytuacji ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu stronie kwoty pieniężnej orzeczonej w zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.