V SA/Wa 517/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w Ż. na rozstrzygnięcie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia (...) marca 2019 r. nr (...) w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę. Przedmiotem skargi B. Sp. z o.o. w Ż. (dalej: "Strona", "Skarżąca" lub "Spółka") jest rozstrzygnięcie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej: "PARP") z (...) marca 2019 r. nr (...) o nie uwzględnieniu protestu Spółki od wyników oceny wniosku o dofinansowanie nr (...)złożonego w konkursie organizowanym w ramach poddziałania 2.3.2 POIR Bony na innowacje dla MSP. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym. W dniu 9 lipca 2018 r. B. sp. z o.o. w Ż. przystąpiła do konkursu organizowanego przez PARP w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020 (dalej: "POIR"), w poddziałaniu 2.3.2 Bony na innowacje dla MSP, składając wniosek o dofinansowanie projektu zatytułowanego "Wdrożenie wyników B+R poprzez poszerzenie oferty o nowe grupy produktowe". Pismem z 22 stycznia 2019 r. PARP poinformowała Stronę o negatywnej ocenie projektu. Projekt, poddany ocenie merytorycznej, otrzymał łącznie 6 (sześć) punktów. Minimalna liczba punktów wymagana do przyznania dofinansowania wynosiła 9 (dziewięć) punktów. Komisja Oceniająca Projekt (KOP) stwierdziła, że projekt nie spełnił trzech obligatoryjnych kryteriów wyboru: Kryterium 2 - "przedmiot projektu nie dotyczy rodzajów działalności wykluczonych z możliwości udzielenia wsparcia". Kryterium 3 — "projekt jest zgodny z zasadami horyzontalnymi wymienionymi w art. 7 i 8 rozporządzenia Parlamentu i Rady (UE) n4 1303/2013". Kryterium 9 - "projekt dotyczy inwestycji początkowej zgodnie z rozporządzeniem KE nr 651/2014". Skarżąca, w dniu 11 lutego 2019 r. wniosła protest od negatywnej oceny projektu kwestionując ocenę projektu w odniesieniu do kryteriów wymienionych wyżej. PARP, po przeanalizowaniu zarzutów podniesionych w proteście, w rozstrzygnięciu z (...) marca 2019 r. uznała, że ocena wniosku o dofinansowanie nr (...) została przeprowadzona w części prawidłowo. PARP po przeanalizowaniu zarzutów zmodyfikowała ocenę wniosku o dofinansowanie w zakresie kryterium nr 2 "przedmiot projektu nie dotyczy rodzajów działalności wykluczonych z możliwości uzyskania wsparcia" uznając, że kryterium zostało spełnione i przyznając 1 (jeden) punkt. PARP nie uwzględniła protestu w zakresie oceny spełnienia przez projekt kryteriów nr 3 i nr 9. W wyniku ponownej oceny projektu uzyskał 7 (siedem) punktów, co oznacza, że nie osiągnął minimalnej liczby 9 (dziewięciu) punktów wymaganych do przyznania dofinansowania. Pomimo częściowego uznania protestu wniosek w dalszym ciągu posiadał status oceny negatywnej. Pismem z 25 marca 2019 r. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie PARP domagając się uwzględnienia skargi i stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez PARP. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu Skarżąca zarzuciła naruszenie: przepisów prawa materialnego: art. 2 pkt 1 i pkt 28 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, poprzez ich błędną wykładnię skutkującą przyjęciem wadliwego rozumienia pojęcia "beneficjenta" oraz "wnioskodawcy", skutkujące przyjęciem, że status beneficjenta oraz wnioskodawcy posiada organ osoby prawnej jakim jest Zarząd Spółki B. Sp. z o.o. w Ż., a nie Spółka, co wyraża się w adresowaniu rozstrzygnięcia, jak i informacji o negatywnej ocenie wniosku do członka Zarządu Spółki a nie do Spółki, która posiada osobowość prawną, przepisów postępowania: art. 45 ust. 4 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020 w zw. z art. 40 § 1 kpa, oraz 67 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 w zw. z art. 40 § 1 kpa, poprzez doręczenie informacji o negatywnej ocenie wniosku oraz rozstrzygnięcia do członka Zarządu Spółki a nie do Spółki, przepisów postępowania: art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020, poprzez wezwanie do uzupełnienia wniosku w terminie krótszym niż przewiduje to ustawa, a więc krótszym niż 7 dni W odpowiedzi na skargę PARP wniosła o oddalenie skargi podtrzymując motywy rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ponownie rozpoznając sprawę zważył, co następuje. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (tekst jedn. z 2018 r., poz. 1431 ze zm.), dalej: "ustawa" w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Co istotne, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na podstawie art. 61 ustawy, sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego. Zgodnie z art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) i lit. b) ustawy w wyniku rozpoznania skargi sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1 albo stwierdzić, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Zgodnie z art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy sąd oddala skargę w przypadku jej nieuwzględnienia, a stosownie do art. 61 ust. 8 pkt 3 ustawy umarza postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Podobnie odniósł się do procedury odwoławczej w art. 67. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w kpa. Z utrwalonego orzecznictwa sądowo-administracyjnego jednoznacznie wynika, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy prawa wspólnotowego i ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Dla oceny tej nie jest też obojętna udostępniona potencjalnym beneficjentom dokumentacja konkursowa, obejmująca w szczególności wzory wniosków, instrukcje wypełniania poszczególnych dokumentów itp. Kontrolując w takim zakresie legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia z 27 grudnia 2018 r. Sąd stwierdza, iż odpowiada ono prawu. Oceniając zarzut naruszenia art. 45 ust. 4 ustawy w zw. z art. 40 § 1 kpa oraz 67 ustawy w zw. z art. 40 § 1 kpa poprzez nie doręczenie Spółce będącej stroną, lecz członkowi Zarządu informacji o negatywnej ocenie wniosku oraz rozstrzygnięcia z (...) marca 2019 r. nr (...) o nie uwzględnieniu protestu Spółki od wyników oceny wniosku o dofinansowanie należy stwierdzić, że w okolicznościach niniejszej sprawy zarzut nie jest skuteczny. Podobnie uznać należy za bezpodstawny zarzut naruszenia art. 2 pkt 1 i pkt 28 ustawy poprzez ich błędną wykładnię skutkującą przyjęciem wadliwego rozumienia pojęcia "beneficjenta" oraz "wnioskodawcy", skutkujące przyjęciem, że status beneficjenta oraz wnioskodawcy posiada organ osoby prawnej jakim jest Zarząd Spółki B. Sp. z o.o. w Ż., a nie Spółka, co wyraża się w adresowaniu rozstrzygnięcia, jak i informacji o negatywnej ocenie wniosku do członka Zarządu Spółki a nie do Spółki. Na podstawie art. 50 ustawy do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu i sposobu obliczania terminów, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z art. 45 ust. 3 ustawy do doręczenia informacji o zakończeniu oceny projektu i jej wyniku należy stosować przepisy działu I rozdziału 8 kpa. Ponadto art. 67 ustawy stanowi, że do procedury odwoławczej nie stosuje się przepisów kpa, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Zgodnie z art. 40 § 1 kpa pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi. Stosownie do art. 29 kpa stronami mogą być osoby fizyczne i osoby prawne, a gdy chodzi o państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne i organizacje społeczne - również jednostki nieposiadające osobowości prawnej. Na podstawie art. 30 § 3 kpa strony niebędące osobami fizycznymi działają przez swych ustawowych lub statutowych przedstawicieli. W niniejszej sprawie zarówno informacja o negatywnej ocenie wniosku, jak i rozstrzygnięcie dotyczące wniesionego protestu zostały wysłane na adres Spółki wskazany we wniosku o dofinansowanie, jako jej adres korespondencyjny do doręczeń oraz adres jej siedziby, tj. ul. G(...) , (...) Ż.. W nagłówku obu pism wskazane zostały osoby pełniące funkcje członków zarządu w Spółce, zgodnie z dokumentem rejestrowym oraz firma Spółki. Podkreślić należy, że pisma nie zostały wysłane na prywatny adres członka zarządu tylko na adres siedziby Spółki. Zauważyć należy, że celem przepisów postępowania administracyjnego, w tym również przepisów dotyczących doręczeń jest przede wszystkim zagwarantowanie praw strony do rzetelnego i prawidłowego postępowania oraz, że Strona nie może ponosić negatywnych konsekwencji zaniedbań organów. W rozpoznawanej sprawie wskazanie w nagłówku pisma oprócz firmy Spółki również nazwiska członka zarządu nie spowodowało negatywnych konsekwencji dla Strony, w tym nie pozbawiło jej możliwości wykorzystania procedury odwoławczej przewidzianej w procesie oceny i wyboru projektu. Zauważyć również należy, że Strona podnosząc zarzut naruszenia przepisów regulujących zasady doręczania pism w procedurze naboru wniosków o dofinansowanie nie wskazała jaki wpływ na wynik sprawy mogło mieć wskazanie w adresie do korespondencji obok oznaczenia firmy również nazwiska członka zarządu tej Spółki. Nie podnosiła opisanych zarzutów w proteście od negatywnej oceny wniosku. Protest wniosła w terminie. Nie uchybiła również terminowi do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. uchylenie zaskarżonej decyzji jest możliwe wówczas, gdy naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie nie sposób dopatrzeć się takiego wpływu, a w związku z tym Sąd nie miał podstaw do zastosowania art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. (por. orzeczenia NSA z 4 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GSK 3/08, z 28 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GSK 887/08, z 24 lutego 2014 r., sygn. akt II OSK 2259/12). Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 43 ust. 1 ustawy poprzez wezwanie do uzupełnienia wniosku w terminie krótszym niż przewiduje to ustawa, a więc krótszym niż 7 dni należy wskazać, że Strona powołuje art. 43 ustawy, jako podstawę do wezwania do poprawy lub uzupełnienia wniosku o dofinansowanie w zakresie podlegającym ocenie spełnienia kryteriów wyboru. Sąd podziela ocenę PARP zgodnie z którą art. 43 ustawy dotyczy wyłącznie trybu korekty wniosku w przypadku stwierdzenia braków w zakresie warunków formalnych. Odzwierciedleniem tego przepisu ustawowego jest przepis § 7 ust. 2 Regulaminu zgodnie z którym w przypadku braków w zakresie warunków formalnych PARP wzywa do ich uzupełnienia w terminie 7 dni. Organ administracji prawidłowo zwrócił uwagę, że etap weryfikacji wniosku o dofinansowanie w zakresie warunków formalnych, który ma charakter stricte formalny (art. 43 ustawy) należy oddzielić od etapu, w którym projekt jest oceniany merytorycznie, tj. pod kątem spełnienia kryteriów wyboru (art. 45 ustawy). Odmienne są również terminy dla obu tych trybów, tj. w przypadku warunków formalnych przewidziany jest 7 dniowy termin na uzupełnienie braków, natomiast w przypadku oceny spełnienia kryteriów wyboru projektów przewidziany jest termin 5 dni roboczych na poprawę lub uzupełninie wniosku. Oba te terminy zostały wskazane w Regulaminie konkursu. Wezwanie do poprawy lub uzupełnienia wniosku o dofinansowanie, w zakresie podlegającym ocenie spełnienia kryteriów wyboru projektów, zostało uregulowane w art. 45 ust. 3 ustawy oraz w § 9 ust. 3 i 4 Regulaminu konkursu, zgodnie z którym PARP może wezwać Wnioskodawcę do poprawy lub uzupełnienia wniosku o dofinansowanie w zakresie podlegającym ocenie spełnienia kryteriów wyboru projektów, o ile możliwość taka została przewidziana dla danego kryterium w załączniku nr 1 do regulaminu. Załącznik nr 1 do Regulaminu konkursu to Kryteria wyboru projektów, które zarówno w przypadku Kryterium 3 jak i Kryterium 9 taką możliwość przewidują. W przypadku, o którym mowa w § 9 ust. 3 Regulaminu konkursu, PARP, na adres poczty elektronicznej Wnioskodawcy, wysyła informację o wezwaniu, umieszczonym w Generatorze Wniosków (GW) do poprawy w GW lub uzupełnienia wniosku o dofinansowanie w terminie 5 dni roboczych od dnia następującego po dniu wysłania przez PARP informacji o wezwaniu. Należy wskazać, że dla biegu tego terminu nie ma znaczenia dzień odebrania wezwania przez Wnioskodawcę. Przypomnieć należy, że w trakcie oceny wniosku o dofinansowanie organ administracji wezwał Spółkę do poprawy lub uzupełnienia wniosku o dofinansowanie w zakresie Kryterium 2 - Przedmiot projektu nie dotyczy rodzajów działalności wykluczonych z możliwości uzyskania wsparcia, Kryterium 3 - Projekt jest zgodny z zasadami horyzontalnymi wymienionymi w art. 7 i 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013, Kryterium 9 - Projekt dotyczy inwestycji początkowej zgodnie z rozporządzeniem KE nr 651/2014. Wezwanie zostało przesłane do Spółki za pośrednictwem Generatora Wniosków w dniu 20 września 2018 r. Strona nie poprawiła jednak wniosku i nie przedstawiła wyjaśnień w wyznaczonym terminie 5 dni roboczych. Sąd podziela ocenę PARP zgodnie z którą ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 nie określa terminu na poprawę lub uzupełnienia wniosku o dofinansowanie w zakresie spełnienia kryteriów wyboru projektów. Termin ten został przewidziany w § 9 ust. 4 Regulaminu konkursu i wynosi nie 7 dni, jak wskazuje Spółka, a 5 dni roboczych. Przypomnieć również należy, że składając wniosek o dofinansowanie Strona złożyła szereg oświadczeń (część XII wniosku - Oświadczenia). Treść oświadczenia nr 2 to: "Oświadczam, iż zapoznałem się/zapoznałam się z Regulaminem konkursu i akceptuję jego zasady". Regulamin konkursu jako dokument systemu realizacji - nie może podlegać wykładni, naruszałaby ona bowiem określone zasady przejrzystości oraz rzetelności wyboru projektów do dofinansowania oraz zasadę równego dostępu wnioskodawców do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów. Zasady przejrzystości, rzetelności i bezstronności wyboru projektów oraz równości traktowania wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania są niejako gwarantem równego traktowania wnioskodawców biorących udział w konkursie na każdym jego etapie. Zasada przejrzystości ponadto gwarantuje określenie kryteriów kwalifikowania projektów w sposób konkrety i niebudzący wątpliwości. Wobec powyższego kryteria winny być jasno i rzetelnie opisane w regulaminie zasad oceny wniosków, co koresponduje ponadto z zasadą rzetelności. Wniosek o dofinansowanie został złożony 9 lipca 2018 r., zatem w ramach II rundy naboru, która zgodnie z § 3 ust. 3 Regulaminu konkursu zakończyła się 18 sierpnia 2018 r. Z § 8 ust. 3 Regulaminu wynika, że "Ocena projektów trwa do 60 dni, liczonych od dnia zakończenia naboru wniosków o dofinansowanie w danej rundzie konkursu", tj. w odniesieniu do II rundy naboru do 17 października 2018 r. PARP skierował wezwanie do Spółki 20 września 2018 r., a więc 33 dni po zamknięciu naboru wniosków. Wezwanie przypadało w okresie oceny wniosków wynikającym z Regulaminu konkursu, zatem nieobecność osoby odpowiedzialnej za prowadzenie projektu oraz osób decyzyjnych wchodzących w skład zarządu spółki nie mogła stanowić podstawy do żądania wydłużenia lub przywrócenia terminu na poprawę lub uzupełnienie wniosku. W § 8 i § 9 Regulaminu konkursu przedstawiono procedurę, w ramach której Wnioskodawcy są wzywani do przedstawienia dodatkowych informacji, poprawy lub uzupełnienia wniosków. Regulamin wskazuje, że informacja wysyłana jest "na adres poczty elektronicznej Wnioskodawcy", zaś treść wezwania dostępna jest w Generatorze Wniosków. Wezwanie do poprawy wniosku (...) zostało wystosowane z zachowaniem terminów i formy komunikacji określonych w Regulaminie konkursu. Wyłanianie projektów do objęcia wsparciem ma charakter konkursowy, co oznacza konieczność równego traktowania przez PARP wszystkich uczestników konkursu (Wnioskodawców) i uniemożliwia udzielanie indywidualnych preferencji, w postaci przedłużenia terminów regulaminowych z przyczyn leżących po stronie danego Wnioskodawcy. Uniemożliwia to również uwzględnienie w ocenie wyjaśnień nadesłanych przez Wnioskodawcę 2 października 2018 r. Regulamin konkursu w § 8 ust. 1 wskazuje, że "ocena projektów dokonywana jest [...] na podstawie informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie oraz informacji lub dokumentów, o których mowa w ust. 4 (jeśli Wnioskodawca był wezwany do ich złożenia)". Wobec tego, przywołany w proteście przepis § 8 ust. 5 Regulaminu konkursu - "Jeżeli Wnioskodawca nie przekaże informacji lub dokumentów w wyznaczonym terminie, ocena wniosku o dofinansowanie prowadzona jest przez KOP na podstawie posiadanych informacji." - wraz z przepisem § 9 ust. 8 Regulaminu konkursu, oznaczają że w przypadku braku terminowej odpowiedzi na wezwanie PARP podstawę do oceny stanowi wyłącznie treść wniosku o dofinansowanie aktualna na moment wysłania wezwania. Dodatkowo należy wskazać, że przedłożone przez Stronę dodatkowe informacje i uzupełnienia zostały przesłane do PARP po upływie terminu pocztą, podczas gdy Regulamin precyzyjnie stwierdza w § 9 ust. 5, że dla sprawdzenia, czy wnioskodawca dochował terminu zastosowanie mają odpowiednio zasady, o których mowa w § 7 ust. 5. Z kolei z § 7 ust. 5 Regulaminu wynika, że dla rozstrzygnięcia, czy wniosek o dofinansowanie został uzupełniony lub poprawiony w terminie, decydująca jest data złożenia nowej wersji wniosku o dofinansowanie w GW (data generowana jest przez system: po wysłaniu poprzez naciśnięcie w GW przycisku "Wyślij" lub automatycznie w przypadku niewysłania wprowadzonych zmian z dniem upływu terminu wskazanego w wezwaniu, o którym mowa w ust. 2). W związku z powyższym, uwzględnienie uzupełnień złożonych przez Stronę po upływie terminu oraz w sposób sprzeczny z postanowieniami Regulaminu konkursu stanowiłoby naruszenie zasady równego traktowania wszystkich uczestników konkursu oraz zasady bezstronności wynikającej z art. 37 ust. 1 ustawy. Podsumowując powyższe należy stwierdzić, że ocena wniosku o dofinansowanie, skorygowana w wyniku wniesienia protestu została dokonana sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewniający Stronie równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania, a zatem zgodnie z wymogami określonymi w art. 37 ust. 1 ustawy. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy orzekł jak w sentencji.