V SA/Wa 530/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Stopczyński (spr.) sędzia WSA Cezary Kosterna sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. Z. o wyłączenie sędziego NSA Piotra Piszczka w sprawie ze skargi S. Z. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego NSA Piotra Piszczka. Pismem z dnia 26 listopada 2015 r. S.Z., zwany dalej "Skarżącym", wniósł o wyłączenie sędziego sprawozdawcy NSA Piotra Piszczka. Motywując wniosek Skarżący zarzucił ww. sędziemu brak rzetelności, przygotowania merytorycznego i nieznajomość zagadnień z zakresu rolnictwa, a także znikomą wnikliwość oraz nieprzeczytanie i niezapoznanie się ze sprawą. Zdaniem Skarżącego odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (postanowienie Sądu z dnia 6 listopada 2015 r.) sędzia nieprawidłowo ocenił przesłanki zastosowania ochrony tymczasowej, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie sądowoadministracyjnej może nastąpić z mocy samej ustawy bądź też na wniosek strony. Przyczyny wyłączenia z mocy ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 p.p.s.a. i stanowią katalog zamknięty. Tym samym nie jest możliwe orzeczenie o wyłączeniu sędziego od orzekania w sprawie z mocy ustawy w przypadkach innych niż przewidziane przez ustawodawcę. Przesłanką wyłączenia sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a. jest natomiast istnienie okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Przyczyny wyłączenia sędziego na wniosek strony zostały przez ustawodawcę jedynie ogólnie określone. W konsekwencji zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania przez sędziego. Zaznaczyć przy tym należy, iż zgodnie z art. 20 § 1 p.p.s.a. strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać i jednocześnie uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Na stronie spoczywa zatem obowiązek wskazania przyczyny wyłączenia oraz powołania okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie tej przyczyny. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu, nie dającym pewności co do określonych faktów, a stanowiącym jedynie wiarygodność twierdzenia o nich. Ponieważ instytucja wyłączenia sędziego stanowi gwarancję konstytucyjnego prawa do bezstronnego sądu, rozpatrując wniosek sąd obowiązany jest nie tylko zbadać, czy ów szczególny stosunek osobisty rzeczywiście istnieje i czy występują podstawy wyłączenia, ale także czy przytoczone okoliczności mogą budzić wątpliwości co do bezstronności sędziego i uzasadniać jego wyłączenie. Istotnym jest, że nie wszystkie stosunki osobiste ze stroną mogą uzasadniać wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy, lecz tylko takie, które na podstawie obiektywnych okoliczności mogą wywołać wątpliwości co do jego bezstronności. Zaznaczyć również należy, iż w celu wyjaśnienia charakteru stosunków osobistych łączących sędziego ze stroną, w myśl art. 22 § 2 p.p.s.a., ustawodawca nałożył na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia w tym zakresie stosownych wyjaśnień. W ocenie Sądu, podnoszone przez Skarżącego zarzuty nie wywołują uzasadnionych wątpliwości co do bezstronności sędziego NSA Piotra Piszczka i w konsekwencji nie uzasadniają jego wyłączenia. Wniosek Skarżącego motywowany jest niezadowoleniem z odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji orzeczonej postanowieniem Sądu z dnia 6 listopada 2015 r. Jednocześnie Skarżący nie uprawdopodobnił, aby zachodziły jakiekolwiek okoliczności wzbudzające wątpliwości co do bezstronności sędziego objętego żądaniem wyłączenia. Przede wszystkim nie przedstawił żadnych argumentów mogących świadczyć, iż treść rozstrzygnięcia zapadłego na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 listopada 2015 r. wynikała ze stronniczości sędziego. Fakt, iż Skarżący nie akceptuje rozstrzygnięć procesowych Sądu czy też pozostaje w subiektywnym przeświadczeniu o stronniczości bądź złej woli sędziego rozpatrującego jego sprawę nie może stanowić podstawy do wyłączenia sędziego. Przekonanie Strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie czy też stronniczo, nie jest przesłanką żądania jego wyłączenia. Strona może bowiem zwalczać nieprawidłowe jej zdaniem orzeczenie wydane przez sąd pierwszej instancji wykorzystując przysługujące jej środki odwoławcze (por. postanowienie NSA z dnia 6 sierpnia 2009 r., II OZ 648/09, dostępne, podobnie jak inne przywołane dalej orzeczenia, w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zauważyć należy, iż w aktach sądowych znajduje się zażalenie Skarżącego do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie z dnia 6 listopada 2015 r. Dodatkowo wskazać trzeba, że z treści oświadczenia złożonego przez sędziego NSA Piotra Piszczka wynika, iż nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., które dawałyby podstawy do wyłączenia go od rozpoznania niniejszej sprawy. W ocenie Sądu prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, zatem wniosek o wyłączenie ww. sędziego nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela bowiem pogląd wyrażony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż skoro sędzia, którego przedmiotowy wniosek dotyczy, złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do jego wyłączenia od rozpoznawania sprawy i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o wyłączenie sędziego nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienia NSA: z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 441/08; z dnia 12 maja 2010 r., sygn. akt I OZ 332/10, z dnia 13 lutego 2013 r., sygn. akt I OZ 89/13; CBOSA). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 19 w zw. z art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.