V SA/Wa 541/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha, Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 12 marca 2020 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę. Przedmiotem skargi M. K. (dalej: skarżąca lub strona) jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: Dyrektor IAS, organ odwoławczy lub II instancji) z [...] stycznia 2019 r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. (dalej: Naczelnik Urzędu) z [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. Na podstawie wystawionego przez Komisję do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich tytułu wykonawczego z [...] czerwca 2018 r. nr [...], obejmującego należność z tytułu obowiązku zwrotu równowartości nienależnego świadczenia, w kwocie należności pieniężnej 10.500.000 zł plus ustawowe odsetki Naczelnik Urzędu wszczął postępowanie egzekucyjne wobec majątku skarżącej. Organ egzekucyjny w dniu 2 lipca 2018 r. doręczył stronie pismo z 22 czerwca 2018 r. zawierające zawiadomienie o zajęciu nieruchomości oraz zawiadomienie o zajęciu wynagrodzenia za pracę. Następnie pełnomocnik strony (ustanowiony przez nią dnia 11 maja 2017 r.) złożył w dniu 7 lipca 2018 r. pismo z 6 lipca 2018 r. zatytułowane "Zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym w administracji wraz ze skargą na czynności egzekucyjne", w którym to piśmie wskazał wady występujące w prowadzonym wobec skarżącej postępowaniu egzekucyjnym i wniósł o jego umorzenie bądź zawieszenie. Po rozpatrzeniu wskazanych przez pełnomocnika strony zarzutów opartych o przepis art. 33 § 1 ustawy dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2019 r. poz. 1438 ze zm., dalej: upea) Naczelnik Urzędu postanowieniem z [...] sierpnia 2018 r. nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie. Postanowienie to zawierało właściwe pouczenie i zostało doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 30 sierpnia 2018 r. Pismem z 4 grudnia 2018 r. strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na wskazane powyżej postanowienie, wskazując, że nie ponosi ona winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia. Do pisma skarżąca dołączyła także samo zażalenie. Postanowieniem z [...] stycznia 2019 r. Dyrektor IAS stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Organ odwoławczy wskazał, że skoro postanowienie organu egzekucyjnego z [...] sierpnia 2018 r. zostało doręczone ustanowionemu pełnomocnikowi w dniu 30 sierpnia 2018 r. i organ II instancji nie przywrócił stronie terminu do złożenia zażalenia, to zażalenie złożone w dniu 4 grudnia 2018 r. zostało złożone po terminie. W skardze skierowanej do WSA w związku z wydanym postanowieniem z [...] stycznia 2019 r. strona podniosła, że organ wydający zaskarżone postanowienie dopuścił się obrazy art. 58 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256, dalej: kpa) poprzez uznanie, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu skargi zaś strona przytoczyła jedynie argumenty, mające uzasadnić, iż niedochowanie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z [...] sierpnia 2018 r. nie nastąpiło z jej winy. I tak skarżąca wskazywała, m.in. na nieotrzymywanie stosownej korespondencji dotyczącej prowadzonego wobec niej postępowania egzekucyjnego czy też wskazywała na nierzetelne prowadzenie jej spraw przez ustanowionego pełnomocnika. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. W pierwszej kolejności wypada wskazać, że uprawnienia wojewódzkich sadów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Kompetencja ta obejmuje swoim zakresem także orzeczenia o charakterze formalnym. Natomiast w oparciu o art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2001 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: ppsa) sądy stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 119 pkt 3 ppsa sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego pod kątem zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Na wstępie wskazać należy, że sąd uznaje stan faktyczny ustalony przez organ za prawidłowy i czyni go przedmiotem własnych ustaleń. Z akt sprawy wynika, że postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z [...] sierpnia 2018 r. pełnomocnik strony otrzymała w dniu 30 sierpnia 2018 r. Powyższe wprost wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, w którym jako osobę odbierającą wskazano J. B. Na dokumencie tym znajduje się zarówno data doręczenia (30 sierpnia 2018r.), która pokrywa się z datownikiem placówki oddawczej, imię i nazwisko osoby odbierającej przesyłkę (wpisano J. B.) oraz dane dotyczące placówki oddawczej (W. 1, dnia 30 sierpnia 2018 r.). Powyższe potwierdza także informacja znajdująca się na stronie internetowej Poczt Polskiej dotyczącej śledzenia przesyłek, która również wskazuje, że doręczenie nastąpiło w dniu 30 sierpnia 2018 r. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą, obowiązkiem osób prawnych i jednostek organizacyjnych jest takie zorganizowanie odbioru pism, by dokonywała tego osoba upoważniona. Za osobę uprawnioną do odbioru pism, można uznać każdą osobę, która ze względu na funkcję wykonywaną w organizacji adresata jest regulaminowo lub zwyczajowo uprawniona do odbioru pism (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 października 2018 r. sygn. akt I FSK 1701/16). W sprawie, co jasno wynika z akt J. B., wbrew twierdzeniom strony, jest osobą upoważnioną do odbioru korespondencji jej pełnomocnika, tj. posiada pełnomocnictwo pocztowe, gdyż m.in. odebrała postanowienie organu o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego, a także zawiadomienie o wstrzymaniu realizacji zajęcia (patrz: zwrotne potwierdzenia odbioru – karty 59-60, 62 akt adm.). Postanowienie o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego jest dokumentem znanym pełnomocnikowi skarżącej, gdyż na te postanowienie także zwraca uwagę strona we wniosku wskazując, że jest to ostatni dokument znany pełnomocnikowi strony. Tym samym w żadnym wypadku nie można stwierdzić, że postanowienie organu egzekucyjnego z [...] sierpnia 2018 r. zostało w sposób nieprawidłowy doręczone. Przeciwnie w realiach sprawy to postanowienie zostało skutecznie doręczone. Skarżąca natomiast, czego nie kwestionuje żadna ze stron, złożyła zażalenie w dniu 4 grudnia 2018 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. Z urzędu sądowi jest wiadomym, że Dyrektor IAS postanowieniem z [...] stycznia 2019 r. nr [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia (sąd w wyniku złożenia skargi wyrokiem z 12 marca 20120 r. V SA/Wa 540/19 skargę strony oddalił). Zatem prawidłowo organ II instancji wskazał, że nastąpiło uchybienie terminu do złożenia zażalenia, gdyż termin na dokonanie tej czynności upływał w dniu 6 września 2018 r. Zgodnie bowiem z art. 17 § 1 upea o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia. Należy także wskazać, że skarżąca w postanowieniu Naczelnika Urzędu z [...] sierpnia 2018 r. została prawidłowo pouczona o możliwości złożenia zażalenia w ustawowym 7-dniowym terminie. Słusznie zatem organ stwierdził uchybienie tegoż terminu. Należy podkreślić, że zwrotne potwierdzenie odbioru ma walor dowodu z dokumentu urzędowego, o czym świadczy art. 17 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz.U. z 2018 r., poz. 2188 ze zm.), który stanowi, że potwierdzenie nadania przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego wydane przez placówkę pocztową operatora wyznaczonego ma moc dokumentu urzędowego. Zatem obalić taki dokument można jedynie dowodem równorzędnym. Tym samym organ mając na uwadze taki dowód miał obowiązek wydać tej treści rozstrzygnięcie. Zgodnie bowiem z art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. W myśl natomiast art. 144 kpa w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Stosując zatem powyżej wskazane przepisy Dyrektor IAS, w ustalonym stanie faktycznym prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Sąd zatem stwierdza, że postępowanie w przedmiotowej sprawie prowadzone było prawidłowo i zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Sąd nie dopatrzył się ponadto naruszenia przez organ przepisów postępowania, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ppsa powinno prowadzić do uwzględnienia skargi. Pozostałe zarzuty skargi odnoszą się do kwestii odmowy przywrócenia terminu do złożenia zażalenia, która to kwestia wymyka się z pod kontroli w tym postępowaniu i była przedmiotem odrębnego postępowania sądowoadministracyjnego (sprawa V SA/Wa 540/19). Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ppsa.