V SA/Wa 57/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lipca 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 57/16 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić zażalenie. W związku z nieprawidłowym wykonaniem zarządzeń z 26 stycznia 2016 r. i 25 marca 2016 r., wzywających M. P., wskazanego w skardze jako pełnomocnik A. P. (dalej jako: "skarżąca" lub "strona"), do uzupełnienia braków formalnych skargi, zarządzeniem z 18 maja 2016 r. pominięto w dalszym postępowaniu M. P. i wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 14 lipca 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 57/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę strony z uwagi na nieuzupełnienie w terminie jej braków formalnych. Pismem z 27 lipca 2016 r. wniesiono zażalenie od ww. postanowienia Sądu, które zostało podpisane przez M. P.. Zarządzeniem z 12 sierpnia 2016 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez podpisanie zażalenia oraz złożenie jednego egzemplarza odpisu zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżąca nie uzupełniła jednak w terminie ww. braków formalnych zażalenia. Z uwagi na powyższe postanowieniem z dnia 15 listopada 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 57/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie strony na postanowienie z dnia 14 lipca 2016 r. o odrzuceniu skargi. W zażaleniu na ww. postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie, zarzucając, iż w aktach sprawy powinno być jej upoważnienie podpisane własnoręcznie i złożone do organu podatkowego. Podniosła ponadto, że dodatkowo do akt zostały złożone dokumenty – upoważnienie drogą poczty elektronicznej. Postanowieniem z dnia 18 października 2017 r. sygn. akt II GZ 781/17 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Zdaniem NSA odrzucenie zażalenia z powodu nieuzupełnienia braków formalnych było w niniejszej sprawie przedwczesne. Wskazał, iż wezwanie skierowane do skarżącej w wyniku wykonania pkt 2 zarządzenia z 12 sierpnia 2016 r. nie jest jednoznaczne w swej treści co do tego, czy dotyczyło osobistego podpisania zażalenia z 12 sierpnia 2016 r. przez skarżącą. Dodał, iż w wezwaniu tym (z 16 sierpnia 2016 r.) wskazano jedynie (...) przez: "podpisanie zażalenia" (...), a nie zawarto zwrotu: "osobiście", co budzi wątpliwości odnośnie jego treści. Zważywszy, że skarżąca w toku dotychczas toczącego się postępowania przed Sądem I instancji podejmowała próby, aby w jej imieniu działał pełnomocnik – M. P., zaś Sąd konsekwentnie uznawał, iż nie zostało skutecznie przedłożone pełnomocnictwo procesowe, tym samym wezwanie w zakresie uzupełnienia braków formalnych zażalenia powinno być w swej treści precyzyjne i jednoznaczne. Odnosząc się do treści zażalenia wskazał, iż w sytuacji, gdy w aktach administracyjnych znajduje się pełnomocnictwo obejmujące swym zakresem postępowanie przed sądem administracyjnym, a nie zostało ono dołączone do skargi lub innego pierwszego pisma w sprawie, należy wezwać pełnomocnika do dołączenia uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa, a nie pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy. Jednocześnie dodał, że w sytuacji, gdy pełnomocnikiem procesowym nie jest podmiot wymieniony w art. 37 § 1 zd. 2 p.p.s.a., to uwierzytelnić odpis pełnomocnictwa może notariusz. Zdaniem NSA w pierwszej zatem kolejności należało zatem rozważyć wezwanie o uzupełnienie braków formalnych zażalenia poprzez wyjaśnienie, czy M. P. działa jako pełnomocnik procesowy skarżącej, a jeżeli tak, to o dołączenie do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem własnoręcznym mocodawcy lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa. Podkreślił, iż jedynie, gdy pismo jest podpisane przez podmiot, który nie może reprezentować strony bądź który nie jest jej pełnomocnikiem procesowym, wezwanie do usunięcia braku formalnego pisma przez jego podpisanie należy kierować do strony. Ponadto, w ocenie NSA, zbadania wymagało, czy w aktach podatkowych znajduje się pełnomocnictwo, o którym była mowa w zażaleniu, a jeżeli tak, to czy swym zakresem obejmuje umocowanie do działania przed sądem administracyjnym. Wówczas należało wezwać pełnomocnika do dołączenia uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie wyjaśnić należy, iż stosownie do treści art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), sąd któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Przepis ten w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. stosowany jest odpowiednio do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. Oznacza to, że wojewódzki sąd administracyjny przy ponownym rozpoznawaniu danej sprawy jest związany wykładnią dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny zarówno w zakresie prawa materialnego, jak i przepisów postępowania. Wykonując zatem wytyczne zawarte w postanowieniu NSA z dnia 18 października 2017 r., sygn. akt II GZ 781/17, w związku z ustaleniem, iż znajdujące się w aktach administracyjnych pełnomocnictwo z 5 czerwca 2013 r. upoważnia M. P. do działania w imieniu strony skarżącej również przed sądami administracyjnymi, zarządzeniem z 7 marca 2018 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej – M. P. do nadesłania w terminie 7 dni oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa procesowego z 5 czerwca 2013 r., którego kopia znajduje się w aktach administracyjnych sprawy (k. 223 akt administracyjnych), pod rygorem pominięcia pełnomocnika w dalszym postępowaniu. Do wezwania załączono kserokopię ww. pełnomocnictwa. Jednocześnie poinformowano pełnomocnika, iż w celu prawidłowego wykonania niniejszego zarządzenia odpis ww. pełnomocnictwa musi zostać uwierzytelniony przez notariusza. Pouczono również o treści art. 37 § 1 i art. 48 § 3 p.p.s.a. Powyższe wezwanie doręczono 16 marca 2018 r. (ZPO – k. 155). W odpowiedzi na wezwanie Sądu M. P. przesłał za pośrednictwem poczty elektronicznej pismo z 20 marca 2018 r., w którym poinformował, iż podpisane osobiście pełnomocnictwo przez skarżącą zostanie wysłane na adres Sądu bezpośrednio z A., a w związku z tym nie zachodzi potrzeba jego potwierdzania przez notariusza. Z uwagi na brak nadesłania do Sądu pełnomocnictwa procesowego, zarządzeniem z 13 kwietnia 2018 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z 27 lipca 2016 r., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia "poprzez: a) osobiste (własnoręczne) podpisanie zażalenia przez skarżącą – A. P. i odesłanie podpisanego przez skarżącą zażalenia do Sądu, b) nadesłanie podpisanego przez skarżącą A. P. odpisu zażalenia". Jednocześnie wyjaśniono, że w związku z niewykonaniem przez M. P. wezwania z 14 marca 2018 r. do nadesłania w terminie 7 dni pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi, koniecznym stało się wezwanie strony o uzupełnienie braków formalnych zażalenia. Do wezwania załączono również kserokopię zażalenia z 27 lipca 2016 r. Należy w związku tym wyjaśnić, iż stosownie do art. 49 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych zażalenia podlega ono odrzuceniu – art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia przez stronę, sporządzone w wykonaniu zarządzenia z 13 kwietnia 2018 r., doręczono dorosłemu domownikowi skarżącej 19 kwietnia 2018 r. (ZPO k. 158), a zatem termin do jego wykonania mijał z dniem 26 kwietnia 2018 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżąca nie uzupełniła ww. braków formalnych zażalenia. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 178 w z wz. z 197 § 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.