V SA/Wa 570/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Protokolant - Agnieszka Groszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2010 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia ... października 2009 r. nr ... w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej oraz przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych; oddala skargę Przedmiotem skargi z ... grudnia 2009 r. wniesionej przez R. S. (zwanego dalej: skarżącym), w imieniu którego działa profesjonalny pełnomocnik jest decyzja Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z ... października 2009 r. nr ... utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. Nr ... z ... lutego 2008 r., którą uchylono decyzję o przyznaniu skarżącemu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych Nr ... z ... grudnia 2004 r., wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w G. oraz przyznano po potrąceniu kwoty płatności bezpośrednich do gruntów rolnych płatność na rok 2004 w łącznej wysokości ... zł z tytułu Jednolitej Płatności Obszarowej (JPO) w wysokości ... zł oraz Uzupełniającej Płatności Obszarowej w wysokości .... Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: W dniu ... maja 2004 skarżący złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w G. wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych lub o przyznanie płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2004. Decyzją z ... grudnia 2004 r. nr ... Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w G. przyznał skarżącemu w/w płatności w pełnej wysokości, a następnie postanowieniem z ... marca 2007 r. wznowił postępowanie i decyzją z ... lutego 2008 r. orzekł – w trybie art. 151 § 1 pkt 2 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.); zwanej dalej: "k.p.a." w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz. U z 2004 r. Nr 6, poz. 40, z późn. zm.) – o uchyleniu własnej decyzji o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych z ... grudnia 2004 r. i przyznaniu jej w kwocie ... PLN. W jej uzasadnieniu wyjaśnił, iż materiał dowodowy zgromadzony w sprawie jednoznacznie wskazuje, iż skarżący nie zasiał uprawy rzepaku ozimego w 2003 r. i nie wykazał, że w dacie składania wniosku stał się posiadaczem działki ... w związku z czym nie był uprawnionym do przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w roku 2004 za tę uprawę. Jak dalej podniósł organ w uzasadnieniu decyzji stwierdzona powierzchnia działek rolnych kwalifikujących się do przyznania płatności jednolitej oraz uzupełniającej płatności została pomniejszona o ...ha. Po rozpatrzeniu odwołania od powyższej decyzji Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. decyzją z ...sierpnia 2008 r. – stosownie do treści art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, w stosunku do której, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając skargę, wyrokiem z 4 marca 2009 r. sygn. akt V SA/Wa 2883/08 stwierdził jej nieważność podnosząc m.in., iż organ II instancji rażąco naruszył prawo nie nawiązując ani jedynym zdaniem do treści odwołania. Strona została w ten sposób pozbawiona oceny jej argumentów i zmuszona do wniesienia – poszukując poszanowania zasady praworządności (art. 7 Konstytucji RP) – skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Po przekazaniu akt sprawy wraz z prawomocnym orzeczeniem Sądu, Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w W. ponownie orzekając w sprawie decyzją z ... października 2009 r., nr ... utrzymał w mocy decyzję Kierownika ARiMR w G. z ... lutego 2008 r. Nr ... W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu decyzji organu I instancji. Zwrócił nadto uwagę, iż przesłanki wznowienia postępowania są enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 i art. 145a k.p.a., zgodnie z którymi sprawę zakończoną decyzją ostateczną wznawia się m.in. w sytuacji, gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nie znane organowi, który wydał decyzję. Przyczyną wznowienia postępowania w niniejszej sprawie było, w ocenie organu odwoławczego, wyjście na jaw nowych istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych. Za okoliczność taką organ uznał fakt użytkowania gruntów rolnych na działkach ... i ... w 2004 r. przez M. L., ujawniony na podstawie pism, a także oświadczeń złożonych pod rygorem odpowiedzialności karnej w dniu ... sierpnia 2005 r. przez obu potencjalnych użytkowników wymienionych działek. W ocenie Dyrektora Oddziału ARiMR w W., zasadniczą kwestią w niniejszej sprawie była kwesta ustalenia, czy skarżący posiadał w rozumieniu ustawy z ... grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru działki nr ... i ... położone w S., gm. G. zgłoszone przez siebie we wniosku obszarowym i czy utrzymywał je w dobrej kulturze rolnej zgodnie z wymogami ochrony środowiska. Dokonując analizy terminu prawa cywilnego jakim jest "posiadanie" oraz mając na uwadze unormowania zawarte w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 z 29 września 2003 r., ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników (...) organ odwoławczy stwierdził, że skarżący nie posiadał tj. nie użytkował rolniczo na dzień złożenia wniosku działki nr ..., przez co nie nabył prawa do płatności do powyższej nieruchomości. Przemawia za tym m.in. treść aktu notarialnego z ... lutego 2004 r. rep. ..., którym to R. i E. S. nabyli od H. M. własności działek nr ... i ..., gdzie w § 4 wyraźnie się stwierdza, że strony umówiły się co do tego, że wydanie działek nastąpi najpóźniej w dniu ... sierpnia 2004 r. Zdaniem organu odwoławczego zgromadzony w sprawie materiał dowody (m.in. wyjaśnienia skarżącego złożone w trakcie rozprawy administracyjnej, oświadczenia świadków) świadczy o tym, iż skarżący nie uprawiał działki nr ... w dniu złożenia wniosku obszarowego, najpóźniej do ... sierpnia 2004 r., która znajdowała się wówczas w nieformalnym użytkowaniu M. L. Mając powyższe na uwadze organ dokonał wykluczenia z wniosku działki nr ... o powierzchni ... ha. Przyjął, iż powierzchnia kwalifikująca się do przyznania płatności wyniosła ... ha, co jest obszarem stwierdzonym i spełniającym wszystkie warunki do przyznania płatności. Pismem z ... grudnia 2009 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik skarżącego, złożył skargę na powyższą decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z ... października 2009r. wnosząc o jej uchylenie w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów art. 2 i 3 ustawy z 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru oraz prawo skarżącego do pobierania płatności bezpośrednich z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego, co w konsekwencji doprowadza do naruszenia jego interesu prawnego. Jak dalej podniósł pełnomocnik skarżącego konieczną kwestią warunkującą rozstrzygnięcie niniejszej sprawy jest ustalenie kto był posiadaczem i faktycznym użytkownikiem działki nr ... w roku 2004. W tym kontekście pełnomocnik skarżącego podniósł, iż na podstawie zebranego materiału dowodowego nie można ustalić, iż M. L. był w 2004 r. użytkownikiem spornej działki. Przeczy temu fakt, iż pomiędzy M. L. a R. S. doszło do konfliktu na tle finansowym wynikającym z przejęcia działki nr ...już w chwili jej zakupu. W związku z tym, iż po zakupie nieruchomości skarżący czuł się jedynym posiadaczem działki to on dokonywał czynności z zakresu upraw i on dokonał zbioru plonów w 2004 r. Ponadto wobec faktu, iż zasiewów w 2003 r. dokonał M. L. powstał konflikt ze skarżącym, który dokonał zbioru plonów w 2004 r. Ostatecznie na podstawie ugody sądowej skarżący zapłacił M. L. stosowną kwotę tytułem zwrotu kosztów zasiewu. Tym samy gdyby faktycznie M. L. użytkował działkę w 2004 to on dokonałby zbiorów i nie powstałby spór zakończony ostatecznie w sądzie. Jak podkreślił pełnomocnik skarżącego to właśnie fakt, iż skarżący (. ..) w 2004 użytkował działkę nr ... jak i zebrał plony doprowadził do konfliktu zakończonego ugodą sądową. Odnosząc się natomiast do zarzutu organu, zawartego w zaskarżonej decyzji, wskazującego, iż skarżący swoje wyjaśnienia sprowadził do kwestii samoistnego posiadania, pełnomocnik podniósł, iż w odwołaniu skarżący dowodził zarówno faktu samoistnego posiadania jak i faktycznego użytkowania. Kilkakrotnie zostało wyjaśnione, iż skarżący był nie tylko posiadaczem, ale i użytkownikiem spornej nieruchomości. Reasumując pełnomocnik skarżącego stwierdził, iż błędna interpretacja przepisów prawa materialnego, a także niewłaściwe stosowanie procedury administracyjnej doprowadziły do wydania decyzji, która narusza interes skarżącego. W jego ocenie materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie daje podstaw do ustalenia, iż R. S. niesłusznie pobrał płatności za 2004 r., zaś okoliczności niniejszej sprawy wskazują, iż to właśnie on użytkował działkę nr ..., w związku z czym zgodnie z regulacjami ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej skarżący pobrał stosowną płatność. Tym samym, w ocenie pełnomocnika, nie ma podstaw do zmiany decyzji z ... grudnia 2004 r W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału ARiMR wniósł o jej oddalenie w pełni podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji z ... października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm. ) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.); zwanej dalej: "p.p.s.a.", Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i to na dzień wydania decyzji. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Przedmiotowa sprawa - prowadzona w oparciu o tryb nadzwyczajny - sprowadzała się do ustalenia, czy istnieją podstawy do uchylenia decyzji ostatecznej o przyznaniu skarżącemu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004. Postępowanie to było więc ograniczone przesłankami wynikającymi z art. 145 § 1 k.p.a. uzasadniającymi wznowienie postępowania administracyjnego i, jak wynika z obu wydanych w tej sprawie decyzji, podstawą wznowienia postępowania było wyjście na jaw nowych istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych (art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.). Za okoliczność taką uznano fakt użytkowania gruntów rolnych na działkach 160 i 60/2 w 2004 r. przez M. L. Jak wynika z treści zaskarżonej decyzji Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w W., podzielając stanowisko organu pierwszej instancji, uznał, że istnieją podstawy do uchylenia decyzji Kierownika Biura Powiatowego w G. z ... grudnia 2004 r. o przyznaniu skarżącemu płatności bezpośrednich. Wskazano, iż zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru płatności w tym jednolita płatność obszarowa i płatność uzupełniająca przysługują producentowi rolnemu na będące w jego posiadaniu grunty rolne utrzymywane w dobrej kulturze rolnej. Istotne jest przy tym, iż przepis art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o płatnościach bezpośrednich określa warunki ich uzyskania wskazując, że przysługują one osobie fizycznej, na będące w jej posiadaniu grunty rolne w dobrej kulturze rolnej, przy zachowaniu wymogów środowiska. Przysługują one temu producentowi rolnemu, który posiada działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż 1 ha, które kwalifikują się do objęcia płatnościami. Użyty termin "posiadanie" oznacza, że jest nim ten, kto faktycznie posiada gospodarstwo i prowadzi na nim działalność rolniczą (vide: wyroki NSA z 16 października 2008 r. sygn. akt: II GSK 382/08 i 383/08). Zatem prawo własności do działek, któremu jednocześnie nie towarzyszy ich użytkowanie nie stanowi wystarczającej przesłanki do ubiegania się o przyznanie przedmiotowych płatności. Dopłaty będą przyznawane temu, kto rzeczywiście uprawia grunty tzn. decyduje, jakie rośliny uprawiać i swobodnie dokonuje zabiegów agrotechnicznych, zbiera plony oraz utrzymuje te grunty w dobrej kulturze rolnej przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska. Zasadniczą w rozpoznawanej sprawie była zatem kwestia ustalenia, czy wnioskodawca posiadał w rozumieniu powołanych przepisów działki nr ... i ... zgłoszone we wniosku obszarowym i czy utrzymywał je w dobrej kulturze rolnej zgodnie z wymogami ochrony środowiska. Jak wskazał organ odwoławczy wnioskodawca nie posiadał, to jest nie użytkował rolniczo na dzień złożenia wniosku, działki ewidencyjnej nr ... o powierzchni ... ha położonej w obrębie S., gmina G. przez co nie nabył prawa do płatności co do tej działki. Zasadnie w powyższym kontekście powołano się na postanowienia aktu notarialnego z ... lutego 2004 r., na podstawie którego R. i E. S. nabyli od H. M. własność działek nr ... i ... Zgodnie z § 4 przedmiotowego aktu notarialnego strony umówiły się, że wydanie działek nr ... i ... nastąpi najpóźniej w dniu 1 (pierwszym) sierpnia bieżącego roku. Również z treści oświadczenia M. L. złożonego – pod rygorem odpowiedzialności karnej – w dniu ... sierpnia 2005 r. wynika, iż wiosną 2004 r. użytkował działkę ewidencyjną nr ... i stosował na niej pełne nawożenie azotowe oraz ochronę chemiczną przeciwko chorobom i szkodnikom rzepaku. Skarżący w trakcie postępowania wznowieniowego nie przedstawił dowodów, które potwierdzałyby, iż użytkował rolniczo działkę ewidencyjną nr ... w dacie składania wniosku o przyznanie płatności tj. ... maja 2004 r. Należy natomiast zauważyć, że w dniu ... sierpnia 2005 r. skarżący złożył – pod rygorem odpowiedzialności karnej – oświadczenie, iż prawdą jest, że w roku 2004 na powierzchni ... ha częściowo zabiegi agrotechniczne wykonywali pracownicy M. L. Należy ponownie podkreślić, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazano na istotne znaczenie rozróżnienia rodzajów posiadania ze względu na istotę instytucji płatności obszarowych, która skierowana jest tylko do tych podmiotów, które są faktycznie użytkownikami gruntów rolnych (vide: wyrok NSA z dnia 17 stycznia 2008 r. sygn. akt II GSK 227/07). Prawidłowo zatem uznał organ odwoławczy dokonując wykładni pojęcia posiadacza gospodarstwa rolnego w świetle art. 2 ustawy o płatnościach, że dla uzyskania płatności bezpośrednich nie wystarczy być posiadaczem działek rolnych w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego, ale ponadto niezbędne jest faktyczne użytkowanie rolnicze gospodarstwa rolnego, przejawiające się w wykonywaniu zabiegów agrotechnicznych (uprawie ziemi). Producent rolny jest posiadaczem gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy o płatnościach, nie dysponując nawet żadnym tytułem prawnym do posiadanej nieruchomości. Przepis ten, który pozostaje w zgodności z prawem wspólnotowym, a w szczególności art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady WE nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, nie uzależnia przyznania płatności rolnikom od tego z jakim rodzajem posiadania w danej sprawie mamy do czynienia, ale niewątpliwie wiąże to posiadanie z faktycznym użytkowaniem gruntów rolnych. Należy w tym kontekście zauważyć, że kwestia zawarcia ugody sądowej przed Sądem Rejonowym w G. w sprawie z powództwa M. L. przeciwko skarżącemu o zapłatę (sygn. akt I C 197/04), pozostaje bez istotnego wpływu dla rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Skarżący nie wykazał bowiem na tej podstawie aby w dniu złożenia wniosku obszarowego wykonywał jakiekolwiek prace na spornym gruncie, a jedynie potwierdził treść oświadczenia złożonego ... sierpnia 2005 r., iż na skutek ugody sądowej dokonał zapłaty za zabiegi agrotechniczne wykonane przez M. L. w 2004 r. Organy orzekające w sprawie zasadnie uznały zatem, iż skarżący nie użytkował faktycznie gospodarstwa rolnego wiosną 2004 r., tj. w czasie składania wniosku o przyznanie płatności. Powyższej oceny Sądu nie zmieniają zarzuty uchybień proceduralnych podniesione w skardze. Odnosząc się do zarzutu naruszenia zasady załatwiania sprawy bez zbędnej zwłoki wskazać należy, iż artykuł 12 § 2 k.p.a. nakłada na organy administracji obowiązek niezwłocznego załatwienia spraw, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, a ogólny obowiązek szybkiego działania jest skonkretyzowany w art. 35, który określa terminy załatwiania różnych kategorii spraw administracyjnych. Jak wynika z przepisu art. 35 § 1 i 3 k.p.a., załatwienie sprawy przez organy administracji publicznej powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki (§ 1), a w sprawach w postępowaniu odwoławczym, nie później niż w ciągu miesiąca, od dnia otrzymania odwołania. Skoro więc od wydania postanowienia o wznowieniu postępowania administracyjnego w dniu ... marca 2007 r. do momentu wydania decyzji przez organ I instancji upłynęło ... miesięcy, zaś od momentu zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem WSA w dniu ... maja 2009 r. do momentu wydania decyzji przez organ II instancji upłynęło ...miesięcy, to oczywistym jest, że doszło do naruszenia przez organy obu instancji obowiązku załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Skarżący nie wykazał jednak, że powyższe naruszenie przepisów postępowania miało wpływ na wynik sprawy. Dlatego też zgodnie z przepisem art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., uchybienie to nie może stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Natomiast niezachowanie terminu może powodować inne skutki, takie jak: uruchomienie przez uprawnionego środków obrony przez bezczynnością organów administracji publicznej (art. 37 § 1 k.p.a., art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.), możliwość zastosowania przez sąd administracyjny środków dyscyplinujących organy administracji (art. 154 § 1 p.p.s.a.), powstanie odpowiedzialności pracownika organu administracji publicznej za niedochowanie terminów (art. 38 k.p.a.), odpowiedzialność odszkodowawczą administracji. Skarżący nie wykazał ponadto, iż naruszenie przez organ I instancji art. 10 k.p.a. poprzez pozbawienie strony prawa do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem decyzji uniemożliwiło stronie podjęcie konkretnie wskazanej czynności procesowej, a w konsekwencji, iż uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. Pamiętać bowiem należy, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, który skład orzekający w tej sprawie akceptuje, iż w sytuacji postawienia organom administracji publicznej zarzutu dotyczącego braku zawiadomienia strony przed wydaniem decyzji o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków dowodowych koniecznym jest ustalenie, jakiej konkretnie czynności procesowej nie mogła strona dokonać, jakiego dowodu w sprawie nie mogła przedstawić i jaki wpływ na wynik sprawy mogło mieć tak stwierdzone uchybienie. Dopiero wykazanie, że naruszenie przez organ administracji publicznej zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym poprzez niepowiadomienie jej o zgromadzeniu materiału dowodowego i możliwości zapoznania się z tym materiałem oraz o możliwości składania wniosków dowodowych uniemożliwiło stronie podjęcie konkretnie wskazanej czynności procesowej (najczęściej w sferze postępowania dowodowego), a także wykazanie, że uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, daje podstawy do przyjęcia, że doszło do naruszenia wskazanej wyżej normy prawa (vide: wyrok NSA z 18 maja 2006 r., sygn. akt II OSK 831/05, ONSAiWSA 2006/6/157). W ocenie Sądu, decyzje w niniejszej sprawie, wbrew zarzutom skargi, wydane zostały na podstawie prawidłowo zebranego materiału dowodowego, który uzasadnia oceny i rozstrzygnięcia orzekających w sprawie organów i nietrafne są zarzuty skargi naruszenia powinności wyczerpującego zebrania dowodów i dokładnego ustalenia stanu faktycznego oraz zasady prawdy obiektywnej. Konkludując Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Zarówno argumentacja skargi, jak i analiza akt sprawy nie ujawniła bowiem wad tego rodzaju, które mogłyby mieć wpływ na podjęte rozstrzygniecie. Z tych względów Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku