V SA/Wa 638/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska - Jóźków (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Protokolant starszy sekretarz sądowy - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi M. G. działającego przez przedstawiciela ustawowego G. N. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2011 roku nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Przedmiotem skargi jest decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia małoletniemu M. G. zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wnioskiem z [...] marca 2011 r., G. G. i G. N. przedstawiciele ustawowi małoletniego syna M. G. wystąpili o udzielenie małoletniemu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wojewoda [...] decyzją z [...] sierpnia 2011 r. Nr [...] odmówił udzielenia małoletniemu cudzoziemcowi wnioskowanego zezwolenia stwierdzając, iż postępowanie wyjaśniające wykazało, że zarówno jego ojciec jak i matka nie spełniają przesłanek do udzielenia przedmiotowego zezwolenia. Organ wskazał, że pobyt małoletniego jest integralnie związany z pobytem jego rodziców, którym to Wojewoda [...] odmówił udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Rozpoznając sprawę na skutek wniesionego odwołania Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców zaskarżoną decyzją z [...] stycznia 2012r. utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] sierpnia 2011r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż małoletni wraz z siostrą i matką pozostają na utrzymaniu ojca. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wyjaśnił, że Wojewoda [...]i decyzją z [...] sierpnia 2011r. odmówił ojcu skarżącego G. G. zezwolenia na zamieszkanie wobec zaistnienia przesłanki określonej w art. 57 ust. 6 lit. a ustawy z 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (t.j. Dz.U. z 2006 r. nr 234, poz. 1694) – dalej: ustawa o cudzoziemcach. Zdaniem organu ojciec małoletniego we wniosku o udzielenie zamieszkania na czas oznaczony zataił fakt, iż był karany sądownie. Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy stwierdził, że skoro pobyt małoletniego jest integralnie związany z pobytem jego rodziców, którym odmówiono udzielania zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, to także wobec małoletniego należało orzec jak powyżej. W skardze na powyższą decyzję G. N. przedstawiciel ustawowy małoletniego wniosła o uchylenie decyzji obydwóch instancji, zarzucając zaskarżonym decyzjom naruszenie przepisów postępowania administracyjnego oraz ustawy o cudzoziemcach. W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując w uzasadnieniu argumentacje zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoznając przedmiotową sprawę organ administracji powiązał sytuację małoletniego z osobą jego ojca G. G. i zastosował w decyzji treść art. 57 ust. 1 pkt 1 oraz art. 57 ust. 6 lit. a w zw. z art. 53a ust. 1 pkt 4 ustawy o cudzoziemcach, który stanowił podstawę decyzji dotyczącej jego ojca, co wynika z treści akt sygn. V SA/Wa 637/12 - a co wiadome jest Sądowi z urzędu. Badając pod tym względem zaskarżoną decyzję, Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem w toku prowadzonego postępowania doszło do naruszenia przepisów, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., Nr 270) sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. W sprawie niewątpliwe jest, iż małoletni M. G. nie posiada żadnych własnych przesłanek do ubiegania się o zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, jego pobyt na terenie Polski jest integralnie związany z pobytem rodziców, na których wyłącznym utrzymaniu i pod których opieką pozostaje. Podstawą prawną do ewentualnego udzielenia mu zezwolenia powinien być art. 53a ust. 1 pkt 4 ustawy o cudzoziemcach. Wynika z tego, iż przesłanką decyzji w sprawie małoletniego jest decyzja dotycząca jego rodziców, w tym głównie ojca skarżącego – na utrzymaniu którego znajduje się cała rodzina (dwoje dzieci i żona). W sprawie o sygn. akt V SA/Wa 637/12, w której została zaskarżona odmowna decyzja w przedmiocie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, dotycząca ojca G. G., decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] stycznia 2012 r. i decyzja Wojewody [...] z [...] sierpnia 2012 r. zostały uchylone w całości wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 26 czerwca 2012 r.. Z tej też przyczyny, w niniejszej sprawie powstała podstawa do uchylenia decyzji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., w zw. z art. 145 § 1 pkt 8 ustawy z 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej k.p.a. Należy podkreślić, iż ugruntowane orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje, iż przesłankę z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. tzn. naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego należy rozumieć szeroko jako podstawę do uchylenia decyzji w każdym przypadku, w którym sąd stwierdzi wystąpienie w sprawie przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z 18 czerwca 1999 r., sygn. IISA 1084/99, LEX nr 46247; wyrok NSA z 16 stycznia 2006 r. w sprawie sygn. akt I OPS 4/05). W uzasadnieniu tego ostatniego orzeczenia Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż nie można naruszenia prawa ograniczać do sytuacji, gdy zachodzi prosta sprzeczność między treścią przepisu a sposobem jego zastosowania przez organ administracji. W postępowaniu administracyjnym przez wydanie decyzji z naruszeniem prawa rozumie się także takie sytuacje, w których organowi administracji nie można postawić zarzutu naruszenia przepisów w toku wydawania decyzji. Dotyczy to na przykład niektórych podstaw wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 5 i 8 k.p.a.). Wobec tego, iż rozstrzygnięcie niniejszej sprawy jest uzależnione od rozstrzygnięcia w sprawie ojca małoletniego, na podstawie wyżej wskazanej należało orzec jak w pkt 1 wyroku. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd nie zasądził zwrotu kosztów postępowania sądowego z uwagi na brak stosownego wniosku w tym przedmiocie (art. 210 § 1 p.p.s.a.).