V SA/Wa 644/09

PostanowienieWSA w Warszawie2009-05-25

Skład orzekający: Krystyna Madalińska-Urbaniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji ustalającej kwotę nadmiernie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych powinien zostać uwzględniony, gdy skarżący uprawdopodobnił jedynie możliwość poniesienia znacznej szkody majątkowej, a nie trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji ustalającej kwotę nadmiernie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych nie został uwzględniony, ponieważ obowiązek zwrotu świadczenia pieniężnego nie jest trudny do odwrócenia, a skarżący nie wykazał, aby jego sytuacja finansowa uzasadniała przychylenie się do wniosku w kontekście znacznej szkody majątkowej. Sąd uznał, że w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje możliwość zwrotu kwoty.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dotyczącą ustalenia kwoty nadmiernie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że jej wykonanie spowodowałoby znaczną szkodę majątkową i przerasta jego możliwości ekonomiczne. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z S na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2009 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nadmiernie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. postanawia: - oddalić wniosek Pismem z dnia 1 kwietnia 2009 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2009 r., Nr [...]W skardze zawarto m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący uzasadniając wniosek podniósł, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby wyrządzenie znacznej szkody majątkowej polegającej na uszczupleniu jego majątku o kwotę [...] złotych powiększoną o odsetki, która na dzień wniesienia skargi wyniosła [...]zł. Podkreślił, iż jednorazowa zapłata kwoty w w/w wysokości przerasta jego możliwości ekonomiczne. Zaznaczył, iż wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z koniecznością zaciągnięcia przez niego pożyczki na ten cel oraz poniesieniem dodatkowych kosztów związanych z oprocentowaniem oraz prowizją instytucji finansowej udzielającej pożyczki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności jeśli szkoda będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Chodzi zatem o sytuację, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który Sygn. akt V SA/Wa 644/09 wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (v. postanowienie NSA z 20.12.2004r. Sygn. akt GZ 138/04). W przedmiotowej sprawie okoliczności podniesione przez skarżącego nie prowadzą do konsekwencji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Rodzaj obowiązku tj. zwrot kwoty nadmiernie pobranych płatności z tytułu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne (por. Post. NSA z dnia 28.04.09r., sygn. akt II GZ 80/09). W sytuacji ewentualnego wzruszenia decyzji administracyjnej przez Sąd istnieje oczywista możliwość zwrotu skarżącemu w/w kwoty orzeczonej w decyzji organu I instancji. Oceniając wniosek skarżącego w zakresie badania przesłanki dotyczącej niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody należy wskazać, iż na mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w K Nr [...]z dnia [...] października 2008 r. ustalił zainteresowanemu kwotę należnych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004 w łącznej wysokości [...]zł, zaś orzeczony w zaskarżonej decyzji obowiązek zwrotu nadmiernie pobranych płatności z tytułu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych dotyczy kwoty w wysokości [...]zł, która stanowi około 10 % przyznanej płatności. Ponadto jak wynika z treści w/w decyzji z dnia [...] października 2008 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2004 r. o powierzchni ponad [...] hektarów. Powyższe prowadzi do wniosku, iż skarżący wykonuje działalność rolniczą w znacznym zakresie. Należy w tym miejscu wskazać, iż skarżący nie wykazał by znajdował się w tak trudnej sytuacji finansowej, która uzasadniałaby przychylenie się do jego wniosku. W tym stanie rzeczy, stwierdzić należy, iż skoro skarżący nie uprawdopodobnił niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody dla niego samego, nie można przyjąć twierdzenia, że wykonanie decyzji spowodowałoby taką szkodę, a co więcej "szkodę znaczną". Wobec powyższego, w ocenie Sądu, w sprawie nie zachodzą przesłanki określone w omawianym przepisie art. 61 § 3 ww. ustawy. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło