V SA/Wa 718/12

PostanowienieWSA w Warszawie2014-08-20

Skład orzekający: Anna Nasiłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu, który nie stawił się na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, należy się wynagrodzenie w wysokości 50% stawki minimalnej za sporządzenie skargi kasacyjnej?
Ratio decidendi
Radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu, który sporządził skargę kasacyjną, ale nie stawił się na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, należy się wynagrodzenie w wysokości 50% stawki minimalnej, zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (WSA) postanowieniem z 4 lipca 2012 r. przyznał S.N. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. WSA wyrokiem z 15 listopada 2012 r. oddalił skargę S.N. i zasądził koszty nieopłaconej pomocy prawnej na rzecz pełnomocnika. Pełnomocnik złożył skargę kasacyjną, wnosząc o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) wyrokiem z 25 kwietnia 2014 r. oddalił skargę kasacyjną. Pełnomocnik nie stawił się na rozprawę przed NSA. Referendarz sądowy WSA w Warszawie rozpoznał wniosek radcy prawnego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Przyznano radcy prawnemu B. S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 147,60 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w tym wynagrodzenie w kwocie 120 zł i podatek VAT w kwocie 27,60 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy – Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi S.N. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) stycznia 2012 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a : - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego B. S. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu kwotę 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych, 60/100) w tym: tytułem wynagrodzenia - kwotę 120 zł (słownie: sto dwadzieścia złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych, 60/100). Postanowieniem z 4 lipca 2012 r. sygn. akt V SA/Wa 718/12 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał S. N. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu radcę prawnego B. S. Wyrokiem z dnia 15 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. N.oraz zasądził na rzecz pełnomocnika tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy). Pełnomocnik sporządził i złożył skargę kasacyjną w zakresie pkt 1 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze kasacyjnej wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego nieopłaconych przez stronę. Wyrokiem z 25 kwietnia 2014 r. sygn. akt II GSK 253/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 listopada 2012 r. Pełnomocnik z urzędu ustanowiony dla skarżącego, radca prawny B. S. nie stawił się na rozprawę. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje. Zgodnie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów i radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Przepis § 15 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zgodnie z §16 wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Dla wyliczenia zastępstwa procesowego w przedmiotowej sprawie przyjąć należało stawkę określoną na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. W niniejszej sprawie radca prawny reprezentował stronę skarżącą w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, a po wydaniu wyroku sporządził i złożył skargę kasacyjną od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji wnosząc o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego za pomoc prawną udzieloną z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, które nie zostały przez stronę uiszczone. Pełnomocnik nie stawił się na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wobec tego zasądzić należało na jego rzecz wynagrodzenie w wysokości 50% stawki minimalnej, tj. w wysokości 120 zł. Jednocześnie stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W związku z powyższym na podstawie art. 250 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło