V SA/Wa 734/17
WyrokWSA w Warszawie2017-06-13
Skład orzekający: Piotr Piszczek, Irena Jakubiec – Kudiura, Arkadiusz Tomczak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Narodowe Centrum Badań i Rozwoju prawidłowo oceniło wniosek o dofinansowanie projektu, odrzucając go jako niespełniający kryteriów dostępu i punktowych, a następnie nie uwzględniając protestu strony?Ratio decidendi
Sąd uznał, że ocena wniosku o dofinansowanie projektu przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju była prawidłowa i zgodna z obowiązującymi przepisami oraz dokumentacją konkursową. Wnioskodawca nie wykazał m.in. adekwatności i niezbędności zaplanowanych prac B+R do osiągnięcia celu projektu, nie przedstawił efektywnego sposobu ochrony własności intelektualnej, a także nie wykazał realnego zapotrzebowania rynkowego i opłacalności wdrożenia projektu. Protest strony został rozpatrzony prawidłowo, a zarzuty podniesione w skardze okazały się niezasadne.Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój. Narodowe Centrum Badań i Rozwoju (NCBiR) oceniło wniosek negatywnie, wskazując na niespełnienie kryteriów dostępu i niską punktację w kryteriach merytorycznych, m.in. w zakresie adekwatności prac B+R, ochrony własności intelektualnej, zapotrzebowania rynkowego i opłacalności. Skarżący złożył protest, kwestionując ocenę, jednak NCBiR nie uwzględniło go. Skarżący wniósł skargę do WSA w Warszawie, zarzucając naruszenie przepisów ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności oraz regulaminu konkursu.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Protokolant specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2017 r. sprawy ze skargi A. C. na informację Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia ... marca 2017 r. nr ...; .... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę.
Przedmiotem skargi złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez [...] (dalej jako: "skarżący" lub "strona") jest rozstrzygnięcie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju (dalej jako: "NCBiR" lub "organ") zawarte w piśmie z [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu.
Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco.
Skarżący w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020, Priorytet I: Wsparcie prowadzenia prac B+R przez przedsiębiorstwa, Działanie 1.1: Projekty B+R przedsiębiorstw, Poddziałanie 1.1.1:Badania przemysłowe i prace rozwojowe realizowane przez przedsiębiorstwa w konkursie [...] – konkurs dla mikro-, małych i średnich przedsiębiorców złożył wniosek dotyczący realizacji projektu pod nazwą "[...]". Projekt otrzymał nr [...].
Pismem z [...] grudnia 2016 r. poinformowano stronę o negatywnym wyniku oceny merytorycznej projektu.
NCBiR uznał, że projekt spełnia oba kryteria dostępu w zakresie naukowo-technologicznym, tj. "Projekt obejmuje badania przemysłowe i prace rozwojowe albo prace rozwojowe i dotyczy innowacji produktowej lub procesowej" oraz "Projekt wpisuje się w Krajową Inteligentną Specjalizację".
W odniesieniu do kryteriów punktowanych oceny w zakresie naukowo-technologicznym organ dokonał następującej oceny:
- w zakresie kryterium: "Zaplanowane prace B+R są adekwatne i niezbędne do osiągnięcia celu projektu, a ryzyka z nimi związane zostały zdefiniowane" przyznano 1 pkt (max. 5).
Zdaniem NCBiR z wniosku nie wynika jaką barierę technologiczną wnioskodawca zamierza przezwyciężyć. Wobec nie wskazania poprawnie zagadnień technologicznych, nie można stwierdzić, że zaplanowane prace są adekwatne i niezbędne. Wnioskodawca przedstawił dla każdego z etapów prac efekty końcowe/kamienie milowe, jednak bez podania konkretnych wskaźników, których spełnienie jest wymagane. Zdaniem organu wnioskodawca nie przedstawił również wpływu braku osiągnięcia kamieni milowych na zasadność kontynuacji projektu. W związku z niepoprawnie wskazanymi zagadnieniami technologicznymi nie można stwierdzić, że zakładane rezultaty prac B+R są możliwe do osiągnięcia w kontekście zakładanego harmonogramu i budżetu. Wskazano również, że budżet projektu jest mocno przeszacowany, co jest szczególnie widoczne w obszarze płac zespołu (wynagrodzenie kierownika B+R to 1.804.032 zł). Organ zwrócił również uwagę na fakt, że dla wszystkich etapów badań jako środki zaradcze dla ryzyk o charakterze technologicznym wnioskodawca zaproponował "tylko" wykorzystanie wysoko wykwalifikowanego zespołu, bez podania konkretnych metod działania.
- w zakresie kryterium "Zespół badawczy oraz zespoły techniczne wnioskodawcy zapewniają prawidłową realizację zaplanowanych w projekcie prac B+R" przyznano 4 pkt (max. 5).
W odniesieniu do oceny w zakresie gospodarczo-biznesowym, zdaniem organu projekt nie spełnił przewidzianych kryteriów dostępu:
- "Własność intelektualna nie stanowi bariery dla wdrożenia rezultatów projektu"
Organ stwierdził, że wnioskodawca nie przewidział efektywnego sposobu ochrony własności intelektualnej, zabezpieczającego przez skopiowaniem/nieuprawnionym wykorzystaniem wyników projektu. Wyjaśnił, że rezultatu projektu nie można opatentować, jednakże można zabezpieczyć wyniki projektu przed nieuprawnionym wykorzystaniem np. poprzez ich utajnienie jako sekret spółki, podpisanie umów o zachowaniu poufności, o czym wnioskodawca nie wspomina we wniosku.
- "Kadra zarządzająca oraz sposób zarządzania w projekcie umożliwia jego prawidłową realizację"
Powyższe kryterium uznano za niespełnione z uwagi na fakt, że we wniosku brak jest danych potwierdzających doświadczenie zespołu zarządzającego we wdrażaniu wyników projektów B+R oraz w rozliczaniu projektów finansowanych z grantów.
Oceniając kryteria punktowane w zakresie gospodarczo-biznesowym organ przyznał następującą punktację:
- w zakresie kryterium "Nowość rezultatów projektu" przyznano 2 pkt (max. 5);
Zdaniem NCBiR brak jest podstaw do stwierdzenia, że przewidziane do realizacji prace doprowadzą do opracowania znaczącego ulepszenia istniejących usług w zakresie którego dotyczy projekt, które będą istotnie lepsze od rozwiązań spełniających tę samą funkcję podstawową. Wyjaśnił, że innowacja produktowa będzie wynikała przede wszystkim z faktu "zebrania" w jednym miejscu i jednym czasie wysokiej klasy specjalistów oraz specjalistycznego sprzętu, nie będzie natomiast stanowić istotnej nowości technologicznej.
- w zakresie kryterium "Zapotrzebowanie rynkowe i opłacalność wdrożenia" przyznano 1 pkt (max. 5).
Organ podkreślił, że wnioskodawca nie wykazał istnienia realnego zapotrzebowania rynkowego na rezultaty projektu. W jego ocenie fakt, że jakaś usługa nie jest jeszcze dostępna na rynku nie oznacza, że istnieje na nią zapotrzebowanie Zdaniem organu wnioskodawca nie zdefiniował zatem poprawnie rynku docelowego oraz nie uprawdopodobnił sukcesu ekonomicznego wdrożenia wyników projektu. Wnioskodawca nie wskazał również jaki będzie udział rezultatu projektu w krajowym/globalnym rynku tego typu usług. Biorąc pod uwagę fakt, że nowo opracowany program będzie w dużej mierze polegał na optymalizacji doboru istniejących procedur, w ocenie organu, trudno uznać, że rezultat projektu będzie wystarczająco konkurencyjny względem innych podobnych rozwiązań oferowanych na rynku i że w efekcie realizacji projektu nastąpi zwiększenie asortymentu lub wejście na nowe rynki. NCBiR wskazało również, że proponowany sposób wprowadzenia nowej usługi na rynek oraz wykorzystywanych do tego zasobów jest realistyczny, jednakże nie można uznać, że uprawdopodabnia sukces ekonomiczny, z uwagi na wykazaną przez wnioskodawcę stratę, na wysokość której znaczący wpływ mają bardzo wysokie koszty osobowe realizacji projektu (wynagrodzenie dla kierownika B+R to 1.804.032 zł, co znacznie odbiega od wynagrodzeń na takich stanowiskach w pracach B+R).
- w zakresie kryterium "Wdrożenie rezultatów projektu planowane jest na terenie RP" przyznano maksymalną ilość punktów, tj. 3 pkt.
W posumowaniu stwierdzono, że projekt nie spełnia wszystkich kryteriów dostępu, a suma uzyskanych punktów z całej karty oceny to 11, tym samym ocena merytoryczna jest negatywna.
W ustawowym terminie skarżący złożył protest.
Strona uznała, że oceniając kryterium "Zaplanowane prace B+R są adekwatne i niezbędne do osiągnięcia celu projektu, a ryzyka z nimi związane zostały zdefiniowane" zaniżono ilość przyznanych punktów, która wynika z niezrozumienia i niewłaściwej oceny projektu.
W jej ocenie wnikliwe przeczytanie całego wniosku i jego analiza dobitnie wskazuje, że autor projektu przedstawił propozycję nowoczesnego rozwiązania fizjo-profilaktycznego w ujęciu interdyscyplinarnym, kompleksowym, które cechuje indywidualizacja i obiektywizacja tego postępowania przy zastosowaniu nowoczesnych technologii, czego na obecnym rynku zdrowia w tym zakresie nie ma.
Podkreślił, że wypełniając wniosek zmuszony był dokonać znaczących ograniczeń liczby wyrazów dla każdej części aplikacji dla rozdziałów wniosku w programie, co przy tak szerokim spektrum projektu skutkowało redukowaniem treści pierwotnej wersji wniosku.
Zdaniem strony cytowanie przez oceniających tylko kamieni milowych pierwszego etapu wniosku, bez odniesienia się do treści zawartych w zagadnieniach technologicznych i kolejno w opisie szczegółowych prac badawczych pierwszego etapu projektu jest nielogiczne, ponieważ takie wybiórcze interpretowanie i ocena wniosku, odbiega od dowodów zawartych w opisach wniosku. Wyjaśniła, że etap pierwszy jest dopiero początkiem rozwiązywania problemu bariery technologicznej.
Strona nie zgodziła się również z zarzutem organu dotyczącym wysokości wynagrodzenia kierownika B+R (którym jest osobiście strona) uznając go za bezpodstawny i niezgodny z zapisami Załącznika 1 Regulaminu (Katalog kosztów kwalifikowanych). Wskazał, że wyliczona kwota ok. 50.000 zł miesięcznie, to wartość wynagrodzenia, które skarżący uzyskuje ze swojej działalności, a zatem jest to wartość rynkowa.
W zakresie kryterium "Własność intelektualna nie stanowi bariery dla wdrożenia rezultatów projektu" strona zwróciła uwagę na fakt, że do wniosku dołączono umowy ze wszystkimi wykonawcami i podwykonawcami projektu, w których jest zawarty między innymi § 6, który mówi, o obowiązku zachowania ścisłej tajemnicy informacji dotyczącej know-how wnioskodawcy i w zakresie wykonania zadań umowy technicznych, technologicznych, ekonomicznych, prawnych, handlowych. Ponadto w tej umowie przedstawione są zasady zabezpieczania tych danych i prawne konsekwencje dla osoby, która próbowałaby tę tajemnicę lub prawa wnioskodawcy naruszyć.
Ponadto, zdaniem strony, oceniający nie zwrócili uwagi na fakt, że skarżący jest jedyną osobą, która wykonuje wszystkie zadania od tych najmniejszych do tych końcowych kamieni milowych, dla wszystkich kolejnych etapów dzień po dniu, czego nie wykonuje w takim zakresie żaden z członków zespołu. To znaczy, że jest jedyną osobą, która ma pełną wiedzą na temat przebiegu całego wniosku, procesu technologicznego, interpretacyjnego i intelektualnego.
Skarżący dodał, cytując treść wniosku, że nie musi uzyskiwać dodatkowych zgód i pozwoleń ponieważ sam je posiada i reprezentuje. Zatem w jego ocenie przewidział on efektywny sposób ochrony własności intelektualnej, zabezpieczający go przed skopiowaniem/nieuprawnionym wykorzystaniem wyników projektu i dlatego uważa, że spełnił przedmiotowe kryterium.
Nie zgadzając się z oceną kryterium dostępu "Kadra zarządzająca oraz sposób zarządzania w projekcie umożliwia jego prawidłową realizację" strona podkreśliła, że założony model zarządzania przewiduje dwa ośrodki kompetencji o zróżnicowanych uprawnieniach i zadaniach. Oznacza to, że osiągnięcie celów projektu będzie przede wszystkim wynikiem prac Zespołu B+R. Zespół Zarządzający będzie natomiast skupiał się na zagadnieniach finansowania projektu oraz wypełniania obowiązków wynikających z podpisanej umowy o dofinansowanie projektu. W szczególności nie będzie jego zadaniem wdrożenie wyników prac B+R ani osiągnięcie celów projektu w zakresie opisanym w pkt III wniosku o dofinansowanie. Zdaniem strony w powyższym kontekście wykazane doświadczenie D. P. oraz D. G. uznać należało za adekwatne. Dodała, że przedstawiona metodologia przedstawienia doświadczenia obu osób opiera się na założeniu, że niektóre dane zawierają w sobie zagregowany zbiór informacji, który jest oczywisty i jako taki nie wymaga dodatkowych wyjaśnień.
Kwestionując ocenę kryterium "Nowość rezultatów projektu" strona podniosła, że w treści wniosku zawarto trzy cechy rezultatów projektu, z których wynika jego innowacyjność. Zdaniem strony organ nie odniósł się do opisów przedstawionych we wniosku. Dodała, że analiza treści wniosku oraz cytowanej literatury pokazuje, że usługa która ma zostać stworzona w wyniku badań przeprowadzonych w ramach projektu jest nieznana w świecie, zaś sama negacja tego twierdzenia, bez podania podstaw takiego stanowiska, nie może być wynikiem rzetelnej oceny. Stwierdziła, że w skutek przeprowadzonych badań powstanie "pierwszy taki kompleksowy interdyscyplinarny program zapobiegania (prewencji) pierwotnych i wtórnych obrażeń [...]".
Odnosząc się do oceny punktowej kryterium "Zapotrzebowanie rynkowe i opłacalność wdrożenia" strona podkreśliła, że w treści wniosku przedstawiono identyfikację potrzeb rynku na nowoczesną usługę i wskazano grupy docelowe. Wyjaśniła, że istnieje duże zapotrzebowanie na programy prewencyjne i lecznicze ponieważ uszkodzenia [...] w ogólnej populacji stanowią od 20 do 25 % wszystkich obrażeń narządów ruchu, a w niektórych formach aktywności sportowej - zawodowej stanowią nawet do około 70% i ten problem dotyczy głównie osób pomiędzy 17 a 40 rokiem życia. Zapotrzebowanie na takie rozwiązania rośnie ponieważ ograniczony jest w czasie dostęp do leczenia operacyjnego, zachowawczego w tym także do fizjoterapii (czas oczekiwania od minimum kilku miesięcy do kilkunastu miesięcy). Dodała, że koszty prewencji są o wiele mniejsze dla pacjenta, systemów leczniczych i ubezpieczeniowych w odniesieniu do kosztów długotrwałego leczenia pierwotnych i wtórnych obrażeń [...].
Cytując obszerne fragmenty złożonego wniosku stwierdziła, że zawierają one informacje i twierdzenia, z których wynika, że w związku z nie istnieniem obecnie usług, które mają być wynikiem projektu potencjalnym, ale i realnym zapotrzebowaniem na nie, jest populacja osób aktywnych zawodowo w wieku 17 do 35 lat, które uprawiają sport. Z powodu braku usług, a nawet ich substytutów, nie jest możliwe obecnie dokładniejsze sprecyzowanie rynku. Dodała, że nawet skupiając się na Polsce, jest to rynek wielusettysięczny. Z przedstawionych we wniosku informacji wynika również, że w przypadku powodzenia projektu rynek w pierwszych latach będzie się rozwijał powoli. W okresie średnio i długookresowym (po około 10 latach) wzrost rynku będzie dynamiczny.
Wyjaśniła, że w pierwszym okresie (do 5-10 lat) większość usług świadczonych w oparciu o metodologię stworzoną w ramach projektu B+R realizowanych będzie w [...]. Po tym okresie, po spopularyzowaniu usługi, udział usług świadczonych przez wnioskodawcę, w rynku polskim i globalnym diametralnie spadnie i mimo pozostawania przez [...] ośrodkiem referencyjnym, jego udział w rynku globalnym będzie niewielki z powodu wdrażania tych procedur w innych ośrodkach.
Skarżący nie zgodził się również z twierdzeniem organu, iż poprawa wyników finansowych nastąpi dopiero w dłuższym okresie a projekcja spodziewanych przychodów oraz kosztów, związanych z oferowaniem nowego produktu nie bazuje na racjonalnych i realistycznych przesłankach. Wyjaśnił, że przedmiotowy projekt jest wysoce innowacyjny w zakresie usług medycznych i okres jego realizacji (od pomysłu do sukcesu ekonomicznego) jest procesem wieloletnim. Sukces finansowy tego projektu zależy bowiem nie tylko od wyników badań, ale również od uwiarygodnienia się nowej terapii wśród lekarzy, fizjoterapeutów i co ważne społeczeństwa, a to może nastąpić dopiero po zbadaniu efektów nowej terapii w okresie średnio i długoterminowym.
Zarzucił również organowi stwierdzenie, że projekcja spodziewanych przychodów oraz kosztów, związanych z oferowaniem nowego produktu nie bazuje na racjonalnych i realistycznych przesłankach. Ocena taka wynika z zarzutu, że "kwota przeznaczona na wynagrodzenie dla kierownika B+R to 1.804.032,00 zł (696 zł/godz.), co znacznie odbiega od wynagrodzeń na takich stanowiskach w pracach B+R". Podkreślił, że twierdzenie takie nie ma podstaw w dokumentacji konkursowej, a zarzut taki jest złamaniem Załącznika nr 1 do Regulaminu, o czym strona wspominała w proteście w odniesieniu do kryterium "Zaplanowane prace B+R są adekwatne i niezbędne do osiągnięcia celu projektu, a ryzyka z nimi związane zostały zdefiniowane".
Pismem z [...] marca 2017 r. NCBiR poinformowało stronę, że protest od wyniku oceny merytorycznej wniosku nie został uwzględniony. Organ podtrzymał w całości ocenę kryteriów zawartą w piśmie z [...] grudnia 2016 r.
Odnosząc się do zarzutów protestu w zakresie oceny kryterium "Zaplanowane prace B+R są adekwatne i niezbędne do osiągnięcia celu projektu, a ryzyka z nimi związane zostały zdefiniowane" podkreślił, że oceniający wniosek nie negowali faktu przedstawienia przez stronę propozycji kompleksowego rozwiązania fizjo-profilaktycznego, jednakże zakres zaplanowanych prac B+R nie jest adekwatny, gdyż połączenie w jeden kompleksowy program różnych stosowanych już metod i ewentualna weryfikacja skuteczności tych działań nie zawiera elementu przełamywania bariery technologicznej. Cytując postanowienia planu badań organ stwierdził, że wniosek nie wprowadza nowych nieznanych dotąd badań czy urządzeń, których opracowanie byłoby nowością technologiczną, bowiem jest jedynie uporządkowaniem i zestawieniem w całość badań już znanych i stosowanych.
Odnosząc się do twierdzeń strony o zredukowanej formie wniosku z uwagi na limity znaków organ wyjaśnił, że taki limit dla poszczególnych pól opisowych został określony w dokumentacji konkursowej, którą skarżący akceptował przystępując do konkursu. Po drugie wprowadzone limity obowiązywały wszystkich wnioskodawców, również tych którzy zostali rekomendowani do dofinansowania w niniejszym konkursie.
NCBiR podkreślił, że pomimo twierdzeń strony oceniający zapoznali się z całością wniosku i dołączonej dokumentacji formułując zarzuty w opinii pierwotnej wskazywali we wniosku te fragmenty, które świadczą o niespełnieniu lub też spełnieniu w zbyt niskim stopniu poszczególnych kryteriów.
Odnośnie błędnego sformułowania kamieni milowych (czego przykładem był podany w negatywnej ocenie projektu kamień milowy etapu pierwszego), NCBiR stwierdził, że wnioskodawca nie zastosował się do wytycznych wypełniania wniosku, co zostało wskazane w piśmie organu z [...] grudnia 2016 r.
Wyjaśnił, że raporty czy różnego rodzaju dokumentacja lub opracowania jako kamienie milowe są dopuszczalne, jednakże tylko wtedy gdy są odpowiednio doprecyzowane poprzez wskazanie kryteriów akceptacji zawartych w nich wyników. Sam fakt przygotowania dokumentu, nie stanowi jednak wystarczającej przesłanki do kontynuowania projektu. W tym kontekście, zdaniem organu, wnioskodawca nieprecyzyjnie określił kamienie, a w rezultacie nie przedstawił wpływu braku osiągnięcia kamieni milowych na zasadność kontynuacji projektu.
W kwestii kwalifikacji i wiedzy autora projektu organ zauważył, że powoływanie się na własne doświadczenie jest bardzo subiektywne i w żaden sposób nie potwierdza jakości zawartych we wniosku informacji. Sam fakt posiadania doświadczenia nie świadczy a priori o tym, że wniosek o dofinansowanie, w tym zawarty w nim opis, został przygotowany zgodnie z wymogami konkursu.
W kwestii wysokości wynagrodzenia kierownika B+R wskazano na nieprawidłowe, zdaniem organu, zinterpretowanie przez stronę zapisów katalogu kosztów kwalifikowanych, w szczególności pojęcia stawki rynkowej wynagrodzenia.
Organ podniósł również, że skarżący w proteście nie odniósł się do części z poruszanych w pierwotnej ocenie kwestii, które miały wpływ na negatywną ocenę powyższego kryterium.
Argumentując ocenę kryterium "Własność intelektualna nie stanowi bariery dla wdrożenia rezultatów projektu", w odpowiedzi na zarzuty zawarte w proteście, organ podkreślił, że obowiązkiem wnioskodawcy jest przedstawienie wyczerpujących informacji dotyczących sposobu zabezpieczenia rezultatów projektu przed skopiowaniem/nieuprawnionym wykorzystaniem - przede wszystkim w miejscach do tego przeznaczonych zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku - czego strona nie zrobiła. W ocenie organu załączone umowy powinny stanowić potwierdzenie zapisów wniosku w przywoływanym zakresie, nie zaś je zastępować. Ponadto wspomniane umowy z odpowiednią klauzulą nie mogą też zostać uznane za wystarczające potwierdzenie zabezpieczenia wytworzonej własności intelektualnej, ponieważ do zespołu mogą, i mają, dołączyć nowe osoby, osoby mogą się też zmieniać. Nie ma też potwierdzenia poufności w przypadku osób pracujących już u wnioskodawcy (dla których umów nie przedstawiono). Zwrócił również uwagę na zapis we wniosku, gdzie skarżący stwierdził, iż nie planuje ochrony praw własności intelektualnej dla usługi będącej przedmiotem projektu. Powyższy zapis, w ocenie organu, jest niespójny z zapisami zawartymi w umowach. Podkreślił, że to do wnioskodawcy należy, aby przedstawiony w projekcie opis był przygotowany w taki sposób i zawierać takie informacje, które pozwolą stwierdzić, że przewidziano efektywny sposób ochrony własności intelektualnej, zabezpieczający przed skopiowaniem/nieuprawnionym wykorzystaniem wyników projektu. Przytoczony w proteście fakt, że skarżący nie musi uzyskiwać zgód i pozwoleń ponieważ sam je posiada i reprezentuje nie może sam w sobie automatycznie oznaczać spełnienia warunku kryterium dotyczącego właściwego zabezpieczenia wyników projektu.
Wskazano również, że doświadczenie i kwalifikacje skarżącego uprawniające go do samodzielnego prowadzenia badań nie stanowią adekwatnego odniesienia do zastrzeżenia opinii pierwotnej dotyczącej braku wskazania w treści wniosku efektywnego sposobu ochrony własności intelektualnej.
Organ utrzymał także negatywną ocenę kryterium "Kadra zarządzająca oraz sposób zarządzania w projekcie umożliwia jego prawidłową realizację". Zauważył, iż stanowisko strony wyrażone w proteście jest niespójne z zapisami wniosku, w którym strona wskazała, że osobą odpowiedzialną za "osiągnięcie celów gospodarczych" nie jest skarżący (J. C.) lecz Kierownik Projektu (D. P.), którego doświadczenia w realizacji projektów B+R nie przedstawiono (brak we wniosku przedstawienia jakichkolwiek realizowanych projektów B+R). Podkreślił również, że informacje o zaangażowaniu kierownika B+R w proces wdrażania produktu na rynek są informacjami nowymi, nie zawartymi we wniosku i jako takie nie mogą być brane pod uwagę przy rozpatrywaniu protestu. Wyjaśnił także, że przytaczane szeroko w proteście bogate doświadczenie D. P. i D. G. nie było kwestionowane w opinii pierwotnej w przywołanych obszarach odpowiednio zarządzania projektami dotowanymi ze środków UE i księgowości, opinia pierwotna wskazywała natomiast wyraźnie brak danych potwierdzających doświadczenie zespołu zarządzającego we wdrażaniu wyników B+R.
Organ podkreślił także, że zawężenie funkcji kadry zarządzającej do "wypełniania zadań Beneficjenta w stosunku do instytucji Dotującej" nie jest prawidłowe w kontekście dokumentacji konkursowej (Przewodnik po kryteriach wyboru).
W zakresie kryterium punktowego "Nowość rezultatów projektu" organ uznał za prawidłową pierwotną ocenę tej kwestii. Odniósł się do zaprezentowanych przez stronę trzech cech rezultatów opisanych w dziale "Nowa funkcjonalność rezultatów projektu" decydujących o nowości rezultatów projektu. Podkreślił, że "Kompleksowość oceny klinicznej i funkcjonalnej (program zawiera nowoczesne metody kompleksowej diagnostyki medycznej i oceny czynnościowej)" jest to właśnie tylko zebranie zbioru znanych i stosowanych już metod. Z kolei personalizacja usługi oparta na obiektywnych dowodach nie jest też niczym nowym - medycyna spersonalizowana to rzecz znana i stosowana. W cesze "Interdyscyplinarność wielokierunkowość oddziaływania usługi na pacjenta" nie zawiera się natomiast żadna nowość technologiczna.
Ponadto organ podkreślił, że strona nie odniosła się w proteście do zarzutów opinii pierwotnej, które miały wpływ na ostateczną ocenę punktową przedmiotowego kryterium.
W uzasadnieniu oceny kryterium "Zapotrzebowanie rynkowe i opłacalność wdrożenia" i przyznaniu stronie 1 punktu stwierdzono, iż określenie rynku docelowego (co zostało dokonane we wniosku) nie jest określeniem zapotrzebowania rynkowego. Podkreślił, że skarżący nie uwiarygodnił, jaka część populacji po przebytych obrażeniach [...] (a do takiej kierowany jest program) wymagać będzie badań kompleksowych opisanych w projekcie, dla jakiej natomiast części wystarczająca będzie terapia cząstkowa. Również wskazanie na fakt od kilku do kilkunastomiesięcznego oczekiwania na fizjoterapię nie jest prawidłowe, gdyż dotyczy pacjentów oczekujących na zabiegi w ramach ubezpieczeń społecznych a nie pacjentów płacących za leczenie. Koszty prewencji - jak wskazuje strona - są mniejsze od kosztów leczenia, jednak zgodnie z pierwszym szczegółowym celem wniosku projekt ma być skierowany do osób "po przebytych obrażeniach [...]". Odnosząc się do twierdzeń strony, że "potencjalnym ale i realnym zapotrzebowaniem na nie jest populacja osób aktywnych zawodowo w wieku od 17 do 35 roku życia, które uprawiają sport" podkreślił, że dostępność na rynku konkretnej usługi nie oznacza, że istnieje na nią zapotrzebowanie. Ponadto stwierdził, iż stoi to w sprzeczności z pierwszym szczegółowym celem wniosku zgodnie z którym projekt ma być skierowany do osób "po przebytych obrażeniach [...]".
Odpowiadając natomiast na zarzut braku możliwości dokładniejszego sprecyzowania rynku z powodu braku usług lub nawet ich substytutów NCBiR podkreśliło, że proponowana w projekcie usługa stanowi kompilację znanych i stosowanych już usług i zabiegów.
Organ nie uznał także za zasadne argumentów strony dot. prawidłowości ustalenia kwoty wynagrodzenia kierownika B+R i podtrzymał zarzut dotyczący projekcji spodziewanego przychodu praz kosztów związanych z oferowaniem nowego produktu na rynku.
Wskazał również, że skarżący nie odniósł się do części argumentacji organu zawartej w pierwotnej ocenie projektu, która miała wpływ na negatywną ocenę przedmiotowego kryterium.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na informację o nieuwzględnieniu protestu skarżący sformułował następujące zarzuty:
– naruszenia art. 37 ust. 1 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 poprzez przeprowadzenie wyboru projektów do dofinansowania w sposób, który nie był przejrzysty, rzetelny i bezstronny, które miało istotny wpływ na wynik sprawy;
– naruszenia § 11 ust. 3 pkt 2b ( § 11 ust. 10 pkt 2b) Regulaminu konkursu poprzez uznanie, że Projekt nie spełnił kryteriów dostępu: "Własność intelektualna nie stanowi bariery dla wdrożenia rezultatów projektu" oraz "Kadra zarządzająca oraz sposób zarzadzania w projekcie umożliwia jego prawidłową realizację";
– naruszenia § 11 ust. 3 pkt 2c i (§ 11 ust. 10 pkt 2c) Regulaminu konkursu poprzez uznanie, że Projekt nie uzyskał progu punktowego w kryteriach: "Zaplanowane prace B+R są adekwatne i niezbędne do osiągnięcia celu projektu, a ryzyka z nimi związane zostały zdefiniowane", "Nowość rezultatów projektu" oraz "Zapotrzebowanie rynkowe i opłacalność wdrożenia", a tym samym ocena poszczególnych kryteriów została zaniżona w oparciu o dowolnie dokonaną ocenę;
– naruszenia § 11 ust. 3 pkt 2d i (§ 11 ust. 10 pkt 2d) Regulaminu konkursu poprzez uznanie, że Projekt uzyskał mniej niż 15 punktów w ramach wskazanych tam kryteriów, co wynika z błędnie dokonanej oceny ww. kryteriów punktowanych.
Skarżący stwierdził, że powyższe naruszenia były skutkiem zaniechania szczegółowej analizy dokumentacji aplikacyjnej i protestu strony, a także błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania regulacji wyznaczających ramy prawne do oceny przedmiotowego Projektu. Zdaniem strony skarżone działania organu stanowią naruszenie zasad oceny projektu, która powinna być swobodna, a nie jak tego dokonano w niniejszej sprawie dowolna, oparta o nieprecyzyjne kryteria dające dużą dowolność w dokonywanej ocenie. W uzasadnieniu skargi strona uszczegółowiła swoje zarzuty wobec oceny kryteriów kwestionowanej już na etapie protestu.
W odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest niezasadna.
Dokonując kontroli stanowiska organu zawartego w informacji z [...] marca 2017 r. w zakresie prawidłowości oceny kryterium punktowanego nr 1 oceny merytorycznej wniosku w zakresie naukowo-technologicznym, a także kryteriów dostępu nr 1 i 2 oraz kryteriów punktowanych nr 1 i 2 oceny merytorycznej wniosku w zakresie gospodarczo-biznesowym, należy przede wszystkim wskazać, że ocena wniosku skarżącego dokonywana jest w oparciu o ustawę z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r., poz. 217 ze zm., dalej jako: "u.z.r.p.") oraz w oparciu o dokumenty programowe konkursu, w tym Kryteria wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020, Działanie 1.1 Projekty B+R przedsiębiorstw, Poddziałanie 1.1.1 Badania przemysłowe i prace rozwojowe realizowane przez przedsiębiorstwa (dalej jako: "Kryteria wyboru") oraz Regulamin przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój, 2014-2020 Priorytet I: Wsparcie prowadzenia prac B+R przez przedsiębiorstwa, Działanie 1.1: Projekty B+R przedsiębiorstw, Poddziałanie 1.1.1: Badania przemysłowe i prace rozwojowe realizowane przez przedsiębiorstwa, Konkurs [...] – konkurs dla mikro-, małych i średnich przedsiębiorców (dalej jako: "Regulamin").
Odnosząc się do pierwszego z zarzutów skargi Sąd stwierdza, że wbrew twierdzeniom skarżącego ocena projektu została przeprowadzona zgodnie z prawem, w tym zgodnie z art. 37 ust. 1 u.z.r.p., tj. w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Dokonując oceny, uwzględniono wszystkie informacje zawarte we wniosku o dofinansowanie oraz wskazano na konkretne jego braki. Uwagi oceniających są jednoznaczne, logiczne i uzasadniają wyrażone stanowisko.
Zasady przejrzystości, rzetelności i bezstronności zostały zdefiniowane w Rozdziale 4 - Ogólne warunki wyboru projektów, pkt 1 lit. a-c Wytycznych w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014-2020 (dalej jako: "Wytyczne"), za pomocą których na podstawie art. 5 u.z.r.p. minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określa ujednolicone warunki i procedury wdrażania funduszy strukturalnych.
Zgodnie z Wytycznymi, przejrzystość rozumiana jest jako zapewnienie dostępu do informacji związanych z przebiegiem wyboru projektów. Zasada ta jest realizowana co najmniej poprzez udzielanie na wniosek wnioskodawcy informacji o postępowaniu, jakie toczy się w odniesieniu do jego projektu, a także poprzez bieżące zamieszczanie na stronie internetowej instytucji organizującej konkurs informacji o etapie, na którym znajduje się dany konkurs lub innych informacji związanych z jego przebiegiem.
Instytucja Pośrednicząca w celu wyłonienia projektów 1 marca 2016 r. ogłosiła na swojej stronie internetowej konkurs nr [...]. Obok wskazania niezbędnych informacji zamieszczono w nim odesłanie do dokumentacji konkursowej, m.in. regulaminu przeprowadzenia konkursu, kryteriów wyboru projektów, wzoru wniosku o dofinansowanie projektu, instrukcji wypełnienia wniosku o dofinansowanie. Pełna dokumentacja konkursowa była dostępna dla potencjalnych beneficjentów w dacie ogłoszenia o konkursie. Wszyscy aplikujący o środki mieli więc jednakową możliwość zapoznania się z zasadami przeprowadzania konkursu, zgodnie z zasadą równego dostępu do pomocy oraz zasadą przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. Wskazana dokumentacja obowiązywała wszystkich wnioskodawców, również tych którzy zostali rekomendowani do dofinansowania. Wszyscy uczestnicy konkursu mieli jednakową wiedzę co do sposobu wypełnienia wniosku oraz takie same szanse na sprostanie wymogom konkursu.
Zgodnie z Wytycznymi, rzetelność rozumiana jest jako obowiązek zgodnej z ustanowionymi regułami oceny każdego projektu. Zasada ta jest realizowana co najmniej poprzez pisemne uzasadnienie wyniku oceny spełniania każdego z kryteriów, które zostało ocenione negatywnie oraz w przypadku kryterium punktowego nie przyznano maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów. Każde uzasadnienie zawiera przynajmniej wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o negatywnym wyniku oceny spełniania danego kryterium lub wskazanie okoliczności uniemożliwiających przyznanie maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów lub wskazanie okoliczności, które zdecydowały o przyznaniu określonej liczby punktów.
Ocena wniosku strony zawiera pisemne uzasadnienie wyniku oceny spełnienia każdego z ocenionych kryteriów oraz każde uzasadnienie zawiera wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o braku uzyskania maksymalnej liczby punktów.
Bezstronność, zgodnie z pkt 1 lic c rozdziału 4 Wytycznych rozumiana jest jako zakaz indywidualnych preferencji w ramach grup czy typów wnioskodawców dopuszczonych do ubiegania się o dofinansowanie. Zasada ta jest realizowana poprzez przygotowanie kryteriów w taki sposób, aby ich stosowanie podczas wyboru projektów uniemożliwiało zastosowanie indywidualnych preferencji o charakterze podmiotowym. (...) Dodatkowo zasada bezstronności odnosi się do stosowania mechanizmów gwarantujących bezstronność osób uczestniczących w wyborze projektów. (...) W stosunku do ekspertów oznacza to złożenie przez nich oświadczenia dotyczącego bezstronności, o którym mowa w podrozdziale 9.3 pkt 4.
Sąd nie stwierdził, aby kryteria wyboru projektów dopuszczały możliwość faworyzowania projektu w zależności od podmiotu, który go składa. Ponadto, każdy z ekspertów, którzy oceniali wniosek strony zobligowany był do złożenia oświadczenia o bezstronności, poufności oraz spełnianiu wymogów eksperta, o których mowa w art. 49 ust. 3 u.z.r.p.
Tym samym zarzut naruszenia art. 37 ust. 1 u.z.r.p. uznać należało za niezasadny.
Ustosunkowując się do zarzutów dotyczących naruszenia postanowień Regulaminu należy odnieść się do kwestionowanych przez skarżącego ocen poszczególnych kryteriów wyboru, które skutkowały umieszczeniem projektu strony na liście projektów nierekomendowanych do dofinansowania.
Na wstępie należy jednak podkreślić, że obecnie rozpoznawana skarga sprowadza się w istocie do próby merytorycznej polemiki z oceną, która została przeprowadzona w zgodzie z obowiązującymi procedurami. Przywołane przez skarżącego w uzasadnieniu skargi zarzuty stanowią w dużej mierze powielenie zarzutów podniesionych w treści protestu, do których to zarzutów organ szczegółowo odniósł się w piśmie informującym o rozpatrzeniu protestu. Kwestionowane kryteria zostały ocenione w ramach pre-panelu, a ocena ta została podtrzymana przez panel odwoławczy. Co istotne, zarówno w piśmie informującym o pierwotnej ocenie merytorycznej, jak i w piśmie informującym o rozpatrzeniu protestu wnioskodawca otrzymał rzetelną, przejrzystą i szczegółową informację odnośnie przyczyn negatywnej oceny zarówno kryteriów dostępu nr 1 i 2 oceny merytorycznej wniosku w zakresie gospodarczo-biznesowym oraz powodu otrzymania, zdaniem strony, zaniżonej ilości punków przyznanych w ramach kryterium nr 1 oceny w zakresie naukowo-technologicznym oraz w ramach kryteriów nr 1 i 2 oceny w zakresie gospodarczo-biznesowym.
Zgodnie z § 10 ust. 1 Regulaminu ocena merytoryczna przeprowadzana jest przez niezależnych ekspertów zewnętrznych w ramach posiedzenia pre-panelu oraz w ramach posiedzenia panelu (jeśli dotyczy) i obejmuje ocenę: 1) w zakresie naukowo – technologicznym oraz 2) w zakresie gospodarczo – biznesowym. Wskazane wyżej oceny dokonywane są natomiast w oparciu o wymienione w Regulaminie kryteria oceny (§ 10 ust. 2 i ust. 6), których uszczegółowienie znajduje się w Załączniku nr 1 do Regulaminu – Kryteriach wyboru.
Kwestionując przyznanie 1 punktu w zakresie kryterium "Zaplanowane prace B+R są adekwatne i niezbędne do osiągnięcia celu projektu, a ryzyka z nimi związane zostały zdefiniowane" skarżący stwierdził, że w swoim projekcie wskazał wszystkie elementy podlegające ocenie zgodnie z Kryteriami wyboru.
Należy jednak podkreślić, iż w ramach kwestionowanego kryterium strona zobowiązana była m.in. do wykazania, że zaplanowane prace B+R są niezbędne oraz adekwatne do osiągnięcia celu. Zarówno na etapie pierwotnej oceny jak i w zaskarżonej informacji nie kwestionowano przedstawienia propozycji kompleksowego rozwiązania fizjo-profilaktycznego, jednakże jak wskazał NCBiR, zakres zaplanowanych prac B+R nie jest adekwatny, gdyż połącznie w jeden kompleksowy program różnych stosowanych już metod i ewentualna weryfikacja skuteczności tych działań nie zawiera elementu przełamywania bariery technologicznej. Organ odniósł w tym zakresie swoją ocenę do treści wniosku podkreślając, że projekt nie wprowadza nowych nieznanych dotąd badań czy urządzeń, których opracowanie byłoby nowością technologiczną. Stwierdził, że jest to jedynie uporządkowanie i zestawienie w całość badań już znanych i stosowanych. Ponadto podkreślono, że doświadczenie skarżącego oraz zaangażowanie zespołu specjalistów ocenione pozytywnie w ramach innego kryterium nie może stanowić argumentu potwierdzającego prawidłowość wskazania we wniosku problemu technologicznego.
W treści skargi strona w żaden sposób nie podważyła powyższej oceny organu zarzucając mu jedynie brak elementarnego zrozumienia dla zaprezentowanej innowacji i zastosowanie dowolności w dokonywanych w sprawie ustaleniach i ocenach. Jej zdaniem o powyższym świadczy niespójność oceny pomiędzy kryterium dostępu "Projekt obejmuje badania i prace rozwojowe albo prace rozwojowe i dotyczy innowacji produktowej lub procesowej", które uznano za spełnione, a ww. kwestionowanym kryterium merytorycznym punktowanym. Wyjaśnić jednakże trzeba, że przywoływane dwa kryteria dotyczą innych aspektów projektu, które oceniane były w oparciu o treść adekwatnych postanowień Kryteriów wyboru. Brak zatem podstaw do uznania dowolności dokonanej oceny, czy też braku zrozumienia przedmiotowego projektu. Oczywistym również jest, iż fakt uznania za spełnione cytowanego wyżej kryterium dostępu nie może determinować jednocześnie konkretnej oceny innego kryterium punktowanego. Podkreślenia wymaga, że ocena obu kryteriów, zarówno w ramach oceny pierwotnej, jak i w ramach procedury odwoławczej, była dokonywana przez ekspertów na podstawie informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie oraz w oparciu o wiedzę i doświadczenie ekspertów biorących udział w panelach. Ponadto skarżący stwierdził, że "w żadnych dokumentach konkursowych wynikających z Regulaminu, a stanowiących ramy normatywne oceny projektów nie dookreślono, jak należy rozumieć pojęcie "przekroczenie bariery technologicznej". Należy zgodzić się z powyższym stwierdzeniem strony, co nie znaczy, że ma ono wpływ na ocenę przedmiotowego kryterium. W ocenie Sądu z treści zaskarżonej informacji wprost wynika, jakie błędy lub braki zawiera wniosek strony, a zatem kwestia użycia konkretnego sformułowania w kontekście prawidłowej oceny kwestionowanego kryterium wydaje się być jedynie próbą podważenia w jakikolwiek sposób spójnej i logicznej oceny dokonanej przez ekspertów. Ponadto zdaniem Sądu strona nie miała problemu z interpretacją powyższego pojęcia, o czym świadczy fakt, że terminu bariery technologicznej używa również ona sama w treści protestu (np. na s. 1).
Ponadto eksperci oceniający projekt zwrócili uwagę na nieprecyzyjnie określone kamienie milowe każdego z etapów projektu oraz brak wskazania we wniosku wpływu braku osiągnięcia kamieni milowych na zasadność kontynuacji projektu.
Zgodnie z Instrukcją wypełnienia wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020 Działanie 1.1 – Poddziałanie 1.1.1, dalej jako: "Instrukcja" (s. 19) "Etapy należy zdefiniować w taki sposób, aby każdy z nich kończył się kamieniem milowym, tj. produktem, na podstawie którego będzie każdorazowo zapadała decyzja o kontynuacji/przerwaniu/modyfikacji projektu. Jako kamień milowy można wskazać np. osiągnięcie określonych wyników badań, wypracowanie analizy, syntezy lub porównania zdobytej wiedzy, etc. zależnie od branży i specyfiki danego projektu. Właściwie zdefiniowane kamienie milowe powinny odpowiadać podejmowanym w danym etapie wyzwaniom technologicznym, w szczególności powinny umożliwiać obiektywną i opartą o mierzalne parametry ocenę stopnia osiągnięcia zakładanych w danym etapie celów badawczych. W miarę możliwości należy wybierać efekty łatwe do skwantyfikowania (mierzalne). Ponadto należy oszacować jaki byłby wpływ ewentualnego braku osiągnięcia poszczególnych kamieni milowych na zasadność kontynuacji projektu. Etapy oraz związane z nimi kamienie milowe będą podstawą do monitoringu postępów realizacji projektu".
Przedmiotowy projekt zawierał określenie kamieni milowych (pkt 2 wniosku – Opis prac badawczo-rozwojowych) jednakże ich opis nie zawierał konkretnych wskaźników, których spełnienie było wymagane. Prawidłowe określenie kamieni milowych organ oceniał przez pryzmat zarówno Kryteriów wyboru jak i cytowanych wyżej postanowień Instrukcji i w tym zakresie brak jest podstaw do kwestionowania tej oceny. NCBiR słusznie uznał, że wskazanie przez stronę raportu jako kamienia milowego etapu nr 1 było dopuszczalne, jednakże w takiej sytuacji należało taki raport odpowiednio doprecyzować poprzez wskazanie kryteriów akceptacji zawartych w nich wyników, czego w niniejszym przypadku zabrakło. Sam fakt przygotowania dokumentu, nie stanowi bowiem wystarczającej przesłanki do kontynuowania projektu.
W treści skargi strona nie ustosunkowała się do stanowiska organu zaprezentowanego w zaskarżonym rozstrzygnięciu, a dotyczącym kwestii kamieni milowych. Wskazała jedynie, że przedstawione przez organ motywy świadczą o niezrozumieniu istoty wniosku i braku rzetelności przy dokonywaniu oceny. Odnosząc się do powyższego zarzutu należy podkreślić, że to obowiązkiem strony było przedstawienie na tyle precyzyjnych i czytelnych opisów kamieni milowych, aby eksperci mieli możliwość obiektywnej i opartej o mierzalne parametry oceny stopnia osiągnięcia zakładanych w danym etapie celów badawczych. Ocena ta dokonywana jest bowiem zgodnie z § 7 ust. 2 Regulaminu na podstawie danych zawartych we wniosku o dofinansowanie oraz ewentualnie wyjaśnień udzielonych przez wnioskodawcę (jeśli dotyczy) i w zależności od ich kompletności i jakości przyznawana jest przez ekspertów ocena końcowa.
Co więcej zarówno ocena pierwotna wniosku o dofinansowanie, jak i ocena w ramach procedury odwoławczej, została przeprowadzana przez ekspertów z danej dziedziny, tj. ekspertów z dziedziny, której dotyczy oceniany projekt. Eksperci wyznaczani są przez Dyrektora NCBiR spośród przedstawicieli środowisk naukowych, gospodarczych i finansowych, a każdy z ekspertów składa oświadczenie o bezstronności, poufności oraz spełnieniu wymogów eksperta, o którym mowa w art. 49 ust. 3 u.z.r.p.
W ramach kwestionowanego kryterium ocenie podlegało również zidentyfikowanie i precyzyjne opisanie ewentualnego ryzyka związanego z pracami B+R. W pierwotnej ocenie eksperci zwrócili uwagę na fakt, że ewentualne ryzyka zostały zidentyfikowane, jednakże dla wszystkich etapów badań jako środki zaradcze dla ryzyk o charakterze technologicznym wnioskodawca zaproponował "tylko" wykorzystanie wysoko wykwalifikowanego zespołu, bez podania konkretnych metod działania. Podkreślenia wymaga, że w proteście strona nie odniosła się do powyższego zarzutu, na co w zaskarżonej informacji zwrócił uwagę organ. W uzasadnieniu skargi skarżący stwierdził natomiast, że powyższy zarzut świadczyć może o "niezrozumieniu istoty projektu, który opiera się na wiedzy i doświadczeniu osób a nie na urządzeniach. Wydaje się naturalne, że w takim przypadku zespół jest odpowiedzią na ryzyko.". Powyższe stanowisko strony należy skonfrontować z treścią Instrukcji (s. 19), zgodnie z którą: "Wobec wszystkich ryzyk i zagrożeń należy wskazać najbardziej efektywne metody zapobiegania im, ich wpływ na realizację projektu w przypadku wystąpienia, a także sposoby minimalizacji ich skutków". W ocenie Sądu powyższa kwestia została prawidłowo oceniona przez organ. Strona bowiem nie podała w treści wniosku metod zapobiegania ryzyku ograniczając się do stwierdzenia, że "sposobem zapobiegania ryzyku jest zespół specjalistów o niespotykanych kompetencjach i dorobku".
Jednocześnie za niezasadny Sąd uznał zarzut strony zgodnie z którym brak jest w przepisach podstawy do przyjęcia przez organ, że nie odniesienie się do wszystkich negatywnych przesłanek oceny niesie dla strony niekorzystne konsekwencje w postaci utrzymania zbyt niskiej i niekorzystnej oceny punktowej.
Wyjaśnić należy, że w zaskarżonym rozstrzygnięciu, analizując kryteria, których ocenę zakwestionowała strona organ kilkukrotnie wskazał na brak odniesienia się przez stronę w proteście do kwestii poruszonych w pierwotnej ocenie projektu, a będących przesłankami negatywnej oceny kryterium w tym, o czym była mowa wyżej, do braku wskazania metod zapobiegania ryzykom. Zdaniem Sądu powyższe działanie organu nie stanowi naruszenia przywołanych przez stronę przepisów u.z.r.p. Zgodnie bowiem z art. 53 ust. 1 u.z.r.p. wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Zgodnie zaś z art. 57 cytowanej ustawy właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5. Ten ostatni przepis stanowi natomiast, że protest jest wnoszony w wersji pisemnej i zawiera wskazanie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem oraz wskazanie zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny, jeżeli zdaniem wnioskodawcy naruszenia takie miały miejsce, wraz z uzasadnieniem (pkt 4 i 5 ust. 2 art. 54 u.z.r.p.). Z powyższych regulacji wynika zatem, że rozpatrując protest organ bada prawidłowość oceny kwestionowanych przez stronę kryteriów, a nie tylko podniesionych zarzutów.
Należy w tym miejscu wyjaśnić, że w sytuacji gdy strona po zapoznaniu się z pierwotną oceną projektu w ramach złożonego protestu nie kwestionuje części argumentacji organu, która to argumentacja miała wpływ na negatywną ocenę danego kryterium, musi liczyć się z faktem, iż takie jej działanie zostanie potraktowane jako przyznanie w tym zakresie racji organowi. Zdaniem Sądu oceniając protest strony NCBiR odniosło się zatem do wszystkich zarzutów protestu, czemu wyraz dało w uzasadnieniu swego stanowiska zawartego w zaskarżonej informacji. Jednocześnie utrzymując w całości w mocy ocenę pierwotną, zarówno w zakresie kryteriów dostępu jak i przyznania konkretnej ilości punktów w zakresie kryteriów punktowanych dokonała kompletnej oceny zgodnej z cytowanymi wyżej przepisami u.z.r.p.
Jako zarzut co do kryterium "Zaplanowane prace B+R są adekwatne i niezbędne do osiągnięcia celu projektu, a ryzyka z nimi związane zostały zdefiniowane" strona wskazała także błędne, w jej ocenie, stanowisko organu w zakresie przeszacowania wynagrodzenia Kierownika B+R. Strona podkreśliła, że charakter projektowanych działań nie znajduje swojego punktu odniesienia na rynku krajowym, bowiem nigdzie nie są prowadzone takie interdyscyplinarne kompleksowe badania. Stąd trudno jest korygować wysokość wynagrodzenia Kierownika poprzez odwołanie się do rynkowych stawek. Dodała, że wysokospecjalistyczny charakter Projektu i wąska dziedzina powodują, że ograniczona liczba osób może kierować takim projektem, odwołanie się algorytmu wydaje się tu być obiektywnym miernikiem poddawalnym weryfikacji.
Sąd nie podziela zarzutu skarżącego. Przypomnieć trzeba, że kwota przeznaczona na wynagrodzenie Kierownika B+R, którą to funkcję pełnić miał skarżący, to [...] zł (696 zł/godz., czyli ok. 50.000 zł miesięcznie). Co istotne powyższa kwota stanowi 47% wartości całego projektu, co znacznie odbiega od wynagrodzeń na takich stanowiskach w pracach B+R, jak wskazał organ. W zaskarżonej informacji o nieuwzględnieniu protestu (s. 6-7) NCBiR szeroko wyjaśnił kwestię przeszacowania wynagrodzenia Kierownika B+R. W ocenie Sądu stanowisko organu uznać zaś należało za prawidłowe. Skarżący błędnie zinterpretował bowiem zapisy Załącznika 1 do Regulaminu – Katalogu kosztów kwalifikowanych, a konkretnie zasady nr 10 wyliczania wynagrodzenia, gdzie wskazano, że wyliczona stawka godzinowa nie powinna odbiegać od rynkowych stawek wynagrodzeń stosowanych przy zbliżonym rodzaju wykonywanych zadań.
Wskazać w tym miejscu należy, że Sąd nie kwestionuje faktu, że specyfika projektu powoduje ograniczenie możliwości odniesienia się do stawek rynkowych, gdyż jak twierdzi strona "ograniczona liczba osób może kierować takim projektem". Powyższe nie oznacza jednak, iż strona nie miała w ogóle możliwości ustalenia stawki rynkowej, odnosząc ją choćby do zbliżonych rodzajowo prac badawczo-rozwojowych.
Nie sposób również zgodzić się ze stroną, że o braku rzetelności w ocenie dokonywanej przez ekspertów świadczy ich skrajnie odmienna ocena Projektu, od tej jaką uczyniono dla wycinkowego Projektu, a właściwie prototypu przedmiotowego Projektu, z którym aplikował skarżący jako nauczyciel akademicki w konkursie organizowanym przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Zdaniem Sądu brak jest podstaw do uznania, iż ocena wniosku o dofinansowanie dokonana w ramach innego postępowania konkursowego powinna mieć choćby pośredni wpływ na ocenę przedmiotowego projektu. Eksperci oceniający wniosek działali w oparciu o dokumentację dotyczącą wyłącznie tego konkursu analizując spełnienie poszczególnych kryteriów opisanych w Kryteriach wyboru. Bez znaczenia zatem dla oceny prawidłowości postępowania dotyczącego oceny wniosku skarżącej jest ocena innego jej wniosku złożonego w innym konkursie (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 3264/16).
Podsumowując powyższe rozważania Sąd uznał za prawidłową ocenę merytoryczną w zakresie naukowo-technologicznym kryterium punktowanego nr 1.
W treści skargi strona zawarła również zarzuty w dotyczące oceny kryterium "Własność intelektualna nie stanowi bariery dla wdrożenia rezultatów projektu". Zwróciła uwagę na fakt, że z powodu prawnych ograniczeń brak jest możliwości ochrony patentowej wyników projektu, a zatem nie może podjąć żadnych czynności dotyczących uzyskania praw wyłącznych w tym obszarze. Przypomnieć w tym miejscu należy, że informacja o braku możliwości ochrony patentowej dla tego typu rozwiązań nie była kwestionowana przez organ, ani na etapie oceny wniosku, ani podczas rozpatrywania protestu. Jednocześnie zgodnie z Kryteriami wyboru powyższe kryterium uznaje się jednak za spełnione w sytuacji, gdy zostały spełnione wszystkie wymienione w opisie kryterium warunki. W zaskarżonej informacji prawidłowo natomiast stwierdzono, iż obowiązkiem strony było przedstawienie wyczerpujących informacji dotyczących sposobu zabezpieczenia rezultatów projektu przed skopiowaniem/nieuprawnionym wykorzystaniem – przede wszystkim w miejscach do tego przeznaczonych zgodnie z Kryteriami wyboru (s. 20) oraz Instrukcją (s. 14) – czego wnioskodawca nie zrobił.
Przypomnieć należy, że w treści wniosku w opisie zagadnienia Planowana ochrona praw własności intelektualnej skarżący ograniczył się jedynie do stwierdzenia: "nie podlegają ochronie wyłącznej w zakresie polskiego prawa patentowego sposoby leczenia ludzi i zwierząt metodami chirurgicznymi lub terapeutycznymi oraz sposoby diagnostyki stosowane na ludziach i zwierzętach. Z tego powodu Wnioskodawca nie planuje ochrony praw własności intelektualnej dla usługi będącej przedmiotem projektu".
W treści skargi strona wyjaśniła, że zabezpieczenie tajemnicy projektu wynikało z załączonych do wniosku umów współpracy, które stanowią uzupełnienie opisu we wniosku.
W tym zakresie przyznać należało jednak rację organowi, który stwierdził że przywołany przez stronę sposób ochrony własności intelektualnej nie może zostać uznany za skuteczny. Tego typu umowy powinny bowiem stanowić potwierdzenie zapisów wniosku w przywoływanym zakresie, nie zaś je zastępować. W zaskarżonej informacji trafnie również podkreślono, że dołączone umowy z odpowiednią klauzulą nie mogą zostać uznane za wystarczające potwierdzenie zabezpieczenia wytworzonej własności intelektualnej, ponieważ do zespołu mogą, i mają, dołączyć nowe osoby (np. niewybrany jeszcze dietetyk), osoby mogą się też zmieniać. Nie ma również potwierdzenia poufności w przypadku osób pracujących już u wnioskodawcy (dla których umów nie przedstawiono).
Powyższego nie zmienia również argumentacja skarżącego, że jest on jedyną osobą, która ma pełną wiedzę na temat przebiegu całego wniosku, procesu technologicznego, interpretacyjnego i intelektualnego, a całość postępowania będzie jego wyłącznym autorstwem i to zabezpiecza prawa wnioskodawcy. Skarżący nie przedstawił bowiem w powyższym stwierdzeniu żadnego sposobu ochrony prawa własności ograniczając się jedynie do deklaracji o posiadanej kompleksowej wiedzy na temat przedmiotowego projektu, którego jest autorem.
Należy zgodzić się również z opinią NCBiR wyrażoną dodatkowo w odpowiedzi na skargę, że obowiązkiem strony było przedstawienie informacji o planowanej ochronie własności intelektualnej w taki sposób aby oceniający mogli stwierdzić, że jest ona zaplanowana w sposób efektywny. Rolą ekspertów nie jest bowiem domniemywanie spełnienia warunków kryterium z zakresu czynności przewidzianych w projekcie dla poszczególnych osób.
Zarzucając organowi błędne utrzymanie w mocy negatywnej oceny kryterium "Kadra zarządzająca oraz sposób zarządzania w projekcie umożliwia jego prawidłową realizację" skarżący zwrócił uwagę na przyjęty sposób zarządzania projektem oraz jego specyfikę i podkreślił, że "zdecydowana większość zadań ciąży na zespole B+R. Po stronie zespołu zarządzającego zostają faktycznie zagadnienia związane z rozliczeniem dotacji. W tym zakresie doświadczenie w realizacji projektów B+R nie jest w istocie potrzebne w ogóle.". Wskazano również, że zespół zarządzający nie ma w ramach projektu zajmować się jego wdrażaniem. Wdrażaniem zajmować się będzie bowiem skarżący, jako właściciel firmy [...] po zakończeniu projektu.
W tym miejscu wskazać należy, że powyższa argumentacja strony (zawarta również w treści protestu) kłóci się z treścią wniosku o dofinansowanie (s. 27), gdzie wskazano, że głównym odpowiadającym za funkcjonowanie całego projektu, w tym w szczególności osiągnięcie celów gospodarczych, zapewnienie zasobów (w tym finansowych) i koordynację prac pozostałych ośrodków, jest Kierownik Projektu. Jest to osoba z doświadczeniem w realizacji projektów finansowanych ze środków UE. W modelu zarządzania ma on funkcję niezależną wobec właściciela Wnioskodawcy, który pełni rolę Kierownika Zespołu Badawczego odpowiedzialnego za cele badawcze.
Na powyższą okoliczność prawidłowo zwrócił uwagę organ, który w zaskarżonej informacji podkreślił, że zgodnie z zapisem wniosku, a odmiennie w stosunku do zapisu w proteście, osobą odpowiedzialną za "osiągnięcie celów gospodarczych" nie jest skarżący lecz Kierownik Projektu (D. P.), którego doświadczenia w realizacji projektów B+R nie przedstawiono.
Ponadto zgodnie z Kryteriami wyboru (s. 20) "kadra zaangażowana w zarządzanie projektem powinna posiadać odpowiednie kompetencje, pozwalające zapewnić, że projekt zostanie zrealizowany w sposób prawidłowy. Działania i decyzje podejmowane przez kadrę zarządzającą projektem mają kluczowe znaczenie dla optymalnego wykorzystania przez dany podmiot uzyskanych wyników prac B+R i w konsekwencji uzyskania przez przedsiębiorcę jak największych korzyści i budowania przewag konkurencyjnych w stosunku do innych przedsiębiorstw".
Nie sposób zatem uznać za prawidłowe stanowisko strony, która twierdzi, że doświadczenie w realizacji projektów B+R zespołu zarządzającego nie ma znaczenia.
Co istotne również z Instrukcji (s. 22) wynika, że przy opisie kadry zarządzającej należy podać dane takie jak: doświadczenie zawodowe (limit znaków: 2000), w tym szczególnie doświadczenie w kierowaniu projektami/pracami B+R, ich wdrażaniu lub zarządzaniu projektami.
Wymogi co do kadry zarządzającej były więc wyraźnie wskazane w dokumentacji konkursowej i ograniczenie jej zadań do rozliczania dotacji stanowiło istotne uchybienie w planowaniu projektu, skutkujące negatywną oceną przedmiotowego kryterium.
Sąd nie znalazł również podstaw do zakwestionowania dokonanej przez NCBiR oceny merytorycznej kryteriów punktowanych w zakresie gospodarczo-biznesowym.
Zgodnie z opisem kryterium "Nowość rezultatów projektu" (s. 21-22 Kryteriów wyboru) w jego ramach "ocenie podlega czy rezultat projektu - produkt/technologia/usługa, charakteryzuje się nowością co najmniej w skali polskiego rynku, w kontekście posiadanych przez niego nowych cech, funkcjonalności, w porównaniu do rozwiązań dostępnych na rynku. W przypadku innowacji produktowej - nowość rezultatów projektu (co najmniej w skali polskiego rynku) jest rozumiana jako znacząca zmiana, tzn. podczas oceny wniosku brane pod uwagę będą wskaźniki jakościowe i ilościowe, które odróżniają ten produkt od występujących na rynku produktów o podobnej funkcji podstawowej. (...) Dokonując oceny eksperci mają na względzie, iż priorytetem jest wspieranie powstania innowacyjnych produktów/technologii/usług, które nie są jeszcze dostępne na polskim rynku lub też takich, które są dostępne ale oferują nowe, innowacyjne funkcjonalności co najmniej w skali polskiego rynku. (...) W związku z tym eksperci dokonując oceny projektu w ramach przedmiotowego kryterium biorą pod uwagę, czy proponowane innowacyjne rozwiązanie cechuje wystarczający stopień nowości, czy też cechujące to rozwiązanie zmiany/cechy/ nowe funkcjonalności są mało znaczące i nie zawierają w sobie wystarczającego stopnia nowości".
W pierwotnej ocenie powyższego kryterium eksperci zwrócili uwagę na fakt, że na podstawie przedstawionego przez stronę we wniosku opisu działań brak jest podstaw do stwierdzenia, że przewidziane do realizacji prace doprowadzą do opracowania znaczącego ulepszenia istniejących usług w zakresie którego dotyczy projekt, które będzie istotnie lepsze od rozwiązań spełniających tę samą funkcję podstawową. Organ wyjaśnił, że innowacja produktowa (program fizjoprofilaktyki obrażeń [...]), która ma powstać w ramach projektu, charakteryzuje się pewnym poziomem nowości, z uwagi na kompleksowość oceny klinicznej i funkcjonalnej, personalizację usługi oraz interdyscyplinarność i wielokierunkowość oddziaływania usługi na pacjenta, jednak będzie to wynikało przede wszystkim z faktu "zebrania" w jednym miejscu i jednym czasie wysokiej klasy specjalistów oraz specjalistycznego sprzętu, nie będzie natomiast stanowić istotnej nowości technologicznej.
Powyższą ocenę potwierdza stanowisko NCBiR wyrażone w zaskarżonej informacji, gdzie kwestionując zasadność protestu organ odniósł się m.in. do zacytowanych przez stronę fragmentów wniosku (dział "Nowa funkcjonalność rezultatów projektu"), które zdaniem strony miały decydować o nowości rezultatów projektu. Wyjaśnił, że wskazywana przez stronę kompleksowość oceny klinicznej i funkcjonalnej stanowi jedynie zebranie znanych i stosowanych już metod. Z kolei personalizacja usługi oparta na obiektywnych dowodach również nie jest niczym nowym, bowiem medycyna spersonalizowana to rzecz znana i stosowana. Dodał, iż w cesze "Interdyscyplinarność wielokierunkowość oddziaływania usługi na pacjenta" nie zawiera się natomiast żadna nowość technologiczna.
Pomimo zarzutów skargi, w ocenie Sądu, ocena powyższego kryterium dokonana została w sposób rzetelny w oparciu o pełną dokumentację wniosku oraz treść podniesionych przez stronę w proteście zarzutów. Organ odniósł się do wszystkich istotnych kwestii z punktu widzenia oceny przedmiotowego kryterium i ocenił je w oparciu o wiedzę ekspertów jak i treść cytowanych wyżej Kryteriów wyboru. Co istotne strona zarówno w proteście jak i na etapie skargi nie odniosła się do części argumentacji organu zawartej w pierwotnej ocenie wniosku, co również miało wpływ na wysokość przyznanej oceny punktowej.
Sąd nie przychylił się również do zarzutów strony w zakresie kryterium "Zapotrzebowanie rynkowe i opłacalność wdrożenia".
Zgodnie z treścią Kryteriów wyboru (s. 20-21) w ramach przedmiotowego kryterium ocenie podlegają łącznie dwa aspekty: zapotrzebowanie rynkowe na rezultaty projektu oraz opłacalność wdrożenia. W przypadku innowacji produktowej, którą zdaniem strony jest proponowana usługa, zapotrzebowanie rynkowe oceniane było w oparciu o przedstawione niżej kwestie:
– poprawnie zdefiniowano rynek docelowy (potencjalni klienci/odbiorcy oraz ich wymagania/ preferencje, rozmiar, kierunki i tempo rozwoju, spodziewany udział w rynku);
– dane/przyjęte założenia są realistyczne i uzasadnione oraz uprawdopodabniają sukces ekonomiczny wdrożenia wyników projektu;
– wykazano, że produkt zaspokoi faktyczne potrzeby odbiorców/klientów
– wykazano, że rezultat projektu będzie konkurencyjny względem innych podobnych rozwiązań oferowanych na rynku oraz że w efekcie realizacji projektu nastąpi zwiększenie asortymentu lub wejście na nowe rynki. Ocena w tym aspekcie następuje na podstawie analizy danych dotyczących cech rynku docelowego oraz użytkowych i funkcjonalnych cech rozwiązań, spełniających podobną funkcję podstawową, istniejących na rynku docelowym.
Opłacalność wdrożenia oceniana była natomiast w następujący sposób:
– w konsekwencji wprowadzenia produktu/technologii/usługi na rynek albo zastosowania nowej technologii w prowadzonej działalności, nastąpi poprawa wyników firmy;
– projekcja spodziewanego przychodu oraz kosztów, związanych z oferowaniem nowego produktu/technologii/usługi na rynku, bazuje na racjonalnych i realistycznych przesłankach;
– projekcja spodziewanych korzyści dla przedsiębiorcy w związku z wdrożeniem wyników projektu (np. zmniejszenie kosztów produkcji, skrócenie czasu produkcji) bazuje na racjonalnych i realistycznych przesłankach;
– proponowany sposób wprowadzenia produktu/technologii/usługi na rynek albo zastosowania nowej technologii w prowadzonej działalności (strategia wdrożenia) oraz wykorzystywanych do tego zasobów jest realistyczny i uprawdopodabnia sukces ekonomiczny;
– poprawnie zidentyfikowano ewentualne ryzyka/zagrożenia/bariery utrudniające wprowadzenie produktu/technologii/usługi na rynek albo zastosowanie nowej technologii w prowadzonej działalności oraz przedstawiono sposób ich minimalizacji/pokonania.
Eksperci zarówno na etapie pre-panelu jak i panelu odwoławczego przyznali stronie 1 punkt na 5 możliwych uznając, iż projekt spełnia kryterium w stopniu niskim.
Należy zauważyć, iż kwestionowana ocena punktowa przedmiotowego kryterium, w zakresie zapotrzebowania rynkowego wynikała m.in. z faktu, iż wnioskodawca nie wykazał, że oferowana usługa zaspokoi faktyczne potrzeby pacjentów. We wniosku zabrakło danych uwiarygodniających jaka część populacji po przebytych obrażeniach [...] (a do takiej zgodnie z treścią wniosku kierowany był program) wymagać będzie badań kompleksowych opisanych w projekcie, dla jakiej natomiast części wystarczająca będzie terapia cząstkowa. Organ zwrócił również uwagę na nieprawidłowe zapisy wniosku, w których strona podkreślała długi okres oczekiwania na leczenie obrażeń [...], w tym także wielomiesięczne oczekiwanie na fizjoterapię – rehabilitację. Wskazał, że powyższe dotyczy pacjentów oczekujących na zabiegi w ramach ubezpieczeń społecznych, a nie pacjentów płacących za leczenie. Należy zaś w tym miejscu podkreślić, iż proponowana przez stronę usługa będzie oferowana komercyjnie – zgodnie z treścią wniosku średnia cena usługi w pierwszych 5 latach wynosić będzie 5.078,08 zł, co niewątpliwie będzie miało wpływ na liczbę zainteresowanych nią pacjentów. Trudno w takiej sytuacji mówić o konkurencyjności usługi, gdy stanowi ona kompilację usług i zabiegów już znanych i stosowanych, na co również zwrócono uwagę w zaskarżonej informacji.
W ocenie Sądu skarżący nie podważył prawidłowej oceny organu, w powyższym zakresie. Strona nie opisała prawidłowo we wniosku zapotrzebowania rynkowego ograniczając się w tej kwestii do wskazania rynku docelowego, co miało wpływ na ocenę dokonaną zarówno w pierwotnej ocenie jak i zaskarżonej informacji o nieuwzględnieniu protestu.
W kwestii opłacalności wdrożenia projektu organ zakwestionował natomiast bazowanie przez stronę na racjonalnych i realistycznych przesłankach w zakresie spodziewanego przychodu proponowanej usługi. Powyższe oparł na postanowieniach wniosku, w tym podanej przez stronę kwocie przeznaczonej na wynagrodzenie kierownika B+R oraz związanej z tym wysokości straty w pierwszych pięciu latach realizacji projektu, jak również oświadczeniu strony, iż zysk z realizacji projektu pojawi się dopiero w dziesiątym roku wdrożenia. Wątpliwości organu wzbudziła również okoliczność wieloletniego uwiarygodniania się nowej terapii wśród fizjoterapeutów i potencjalnych pacjentów, w sytuacji gdy zgodnie z pierwszym szczegółowym celem wniosku projekt miał być skierowany do osób "po przebytych obrażeniach [...]", a zatem takich, które podlegały już terapii stosowanej na skutek obrażeń – być może nie kompleksowej, ale zawierającej elementy badań i działań, które są zestawiane we wniosku.
Należy zauważyć, iż przedstawiona powyżej ocena kryterium "Zapotrzebowanie rynkowe i opłacalność wdrożenia" nie została przez stronę skutecznie podważona. W treści protestu strona skupiła się bowiem na polemice z ekspertami, zacytowała obszerne fragmenty wniosku, jak również zarzuciła ekspertom ocenę niezgodną z Kryteriami wyboru nie precyzując jednak na czym polegać miałyby te naruszenia.
Zdaniem Sądu w zaskarżonej informacji organ swoją ocenę oparł na prawidłowo zinterpretowanych i zastosowanych postanowieniach dokumentacji konkursowej, w tym Kryteriów wyboru, odniósł się do zarzutów podniesionych przez stronę uznając je za niezasadne, jednocześnie wskazał także na brak ustosunkowania się przez skarżącego do części argumentacji z pierwotnej oceny wniosku, mającej wpływ na niską ocenę powyższego kryterium, a konkretnie do zarzutu niewystarczającej konkurencyjności rezultatu projektu względem innych podobnych rozwiązań oferowanych na rynku z uwagi na fakt, iż polegać on będzie w dużej mierze na optymalizacji doboru istniejących już procedur.
Podsumowując, zdaniem Sadu, organ dokonał rzetelnej oceny zarówno zarzutów jak i argumentacji zawartej w uzasadnieniu protestu. Rozpatrując protest NCBiR zgodnie z wymogami z art. 57 u.z.r.p. zweryfikowało prawidłowość pierwotnej oceny projektu zarówno w zakresie kryteriów, jak i zarzutów strony. Z uzasadnienia zaskarżonej informacji w sposób jednoznaczny wynika jakie były powody uznania spornych kryteriów za niespełnione lub przyznania konkretnej liczby punków i strona w sposób jednoznaczny otrzymała informację wskazującą na powody, które legły u podstaw negatywnej oceny protestu. Organ w tym zakresie oparł swoje rozstrzygnięcie na prawidłowo zinterpretowanych i zastosowanych postanowieniach dokumentacji konkursowej odnosząc poszczególne etapy oceny kwestionowanych kryteriów do adekwatnych zapisów Kryteriów wyboru oraz Instrukcji.
Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i na podstawie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 u.z.r.p. orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło