V SA/Wa 767/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska- Szary Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Ministra Pracy i Polityki Społecznej o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2010r., sygn. akt V SA/Wa 767/09 sprawy ze skargi W. w Ł. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dotacji udzielonej na realizację projektu postanawia; oddalić wniosek Ministra Pracy i Polityki Społecznej o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie V SA/Wa 767/09 z dnia 18 lutego 2010r, Wyrokiem z dnia 18 lutego 2010 r. syg.akt V SA/Wa 767/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję własną MPiPS z dnia [...] grudnia 2008 r. zobowiązującą W. w Ł. (działający w dacie wydania decyzji pod nazwą "W."), do zwrotu dotacji udzielonej na realizację projektu pn. "[...]" w ramach Programu [...], z tytułu nieprawidłowego wykorzystania dotacji w kwocie : a) [...] zł z tytułu należności głównej; b)[...] zł z tytułu odsetek w wysokości 20% w stosunku rocznym, liczonych od dnia przekazania dotacji, tj. od dnia [...] kwietnia 2005 r. do dnia wydania decyzji. W dniu 7 czerwca 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek Ministra Pracy i Polityki Społecznej o wykładnię powyższego wyroku. W uzasadnieniu wniosku MPiPS wskazał, że Sąd uchylił zaskarżoną decyzję zobowiązującą W. w Ł. do zwrotu dotacji i ustalił, że dotacja winna być zwrócona jako pobrana nienależnie, a nie jako wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że inne są konsekwencje wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem, a inne otrzymania dotacji bez podstawy prawnej. Sąd wskazał również (str.9 uzasadnienia), że wobec stwierdzenia nienależnego pobrania dotacji odsetki nalicza się od dnia stwierdzenia nienależnego pobrania dotacji. MPiPS podniósł we wniosku , że Sąd uchylając decyzje Ministra Pracy i Polityki Społecznej nie określił w orzeczeniu dnia stwierdzenia nienależnego pobrania dotacji i nie ustalił z jakim dniem organ winien wyliczyć zaległe odsetki, czym wprowadził wątpliwości co do skutków prawnych swego rozstrzygnięcia , w szczególności sposobu wykonania wyroku. Dlatego Minister Pracy i Polityki Społecznej zwrócił się o dokonanie wykładni wyroku "w kwestii ustalenia dnia stwierdzenia nienależnie pobranej dotacji". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd, który wydał wyrok rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja wyroku jak i jego uzasadnienie, zaś potrzeba jej dokonania zachodzi w sytuacji, gdy treść orzeczenia jest sformułowana w sposób niejasny. Oceniając złożony wniosek Sąd stwierdził, że nie jest to w istocie wniosek o dokonanie wykładni wyroku, ale wniosek o wykładnię przepisu art. 145 ust.5 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 249, poz.2104 ze zm.), który to przepis nie został zastosowany przez organy orzekające w sprawie zakończonej uchyleniem zaskarżonej decyzji Ministra Pracy i polityki Społecznej. Sąd w uzasadnieniu wyroku wskazał, że "stosownie do ust.5 art.145 ustawy w przypadku stwierdzenia, iż dotacja podlega zwrotowi jako dotacja nienależna odsetki nalicza się od dnia stwierdzenia nienależnego pobrania dotacji, w przypadku dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem odsetki nalicza się od dnia przekazania dotacji z budżetu państwa". Sąd wskazał treść przepisu, który orzekając ponownie, Minister Pracy i Polityki Społecznej winien zastosować. Mając wątpliwości co do wykładni tego przepisu strona może sięgnąć do dostępnego orzecznictwa, np. wyroku NSA z 13.I.2010 r. syg.akt II GSK 288/09. Wobec stwierdzenia, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzi potrzeba wyjaśnienia treści wyroku, gdyż z jego uzasadnienia wyraźnie wynika stanowisko Sądu.