V SA/Wa 8/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.N. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione na niezałatwienie sprawy w terminie postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 23 listopada 2010 r. (data nadania) skarżący - S.N. - wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2010 r. o numerze [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione na załatwienie sprawy w terminie. Z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy wynika, że [...] maja 2010 r. cudzoziemiec złożył w M. Urzędzie Wojewódzkim w W. (Wydział Spraw Cudzoziemców - Oddział Legalizacji Pobytu) wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. W dniu [...] maja 2010 r. Wojewoda M. zwrócił się do pełnomocnika wnioskodawcy o uzupełnienie braków formalnych wniosku, zaś pismem z [...] czerwca 2010 r. z uwagi na nieuzupełnienie ww. braków, pozostawił wniosek bez rozpoznania. Na powyższe pismo - informujące o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania - pełnomocnik S.N. złożyła zażalenie w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), zaś postanowieniem z [...] października 2010 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców uznał zażalenie za nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Zgodnie z przywołanym brzmieniem art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. - zasadniczą przesłanką, która warunkuje możliwość zaskarżenia postanowienia wydanego w trybie kodeksu postępowania administracyjnego, jest to czy na zaskarżone postanowienie przysługuje zażalenie, czy jest to postanowienie kończące postępowanie, czy też rozstrzygające sprawę co do istoty. Zatem katalog postanowień wydawanych w ww. trybie, zaskarżalnych do sądu administracyjnego jest ograniczony. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców [...] października 2010 r. o numerze [...]. Powyższym postanowieniem organ uznał zażalenie cudzoziemki złożone w trybie art. 37 k.p.a. na nie załatwienie w terminie jej wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony za nieuzasadnione. Postanowienie wydane w trybie art. 37 k.p.a. jest zaliczane do grupy postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym dotyczącym poszczególnych kwestii wynikających w toku tego postępowania lecz nie rozstrzygających o istocie sprawy. Nie jest to ani postanowienie kończące postępowanie ani nie przysługuje na nie zażalenie (por. postanowienie NSA I OSK 306/05 z 17.01.2006 r. LEX nr 196463). Tego rodzaju postanowienie nie podlega kontroli sądów administracyjnych. W związku z powyższym nie może być przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.