V SA/Wa 824/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2018 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o rybołówstwie; oddala skargę. Decyzją z dnia [...] maja 2014 r., znak: [...] Okręgowy Inspektor Rybołówstwa Morskiego w S., wymierzył Z.R. karę pieniężną w wysokości 1000 zł za to, że będąc kapitanem statku rybackiego [...] o długości całkowitej większej niż 10 m nie wpisał do dziennika połowowego ilości każdego gatunku złowionego i zatrzymanego na pokładzie powyżej 50 kg wagi podczas rejsu połowowego w dniach od [...] lutego do dnia [...] lutego 2014 r. W wyniku wniesionego odwołania, decyzją z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 2730/14 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w S. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...]. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem organ odwoławczy nie ustosunkował się do wskazanych przez skarżącego twierdzeń o prawidłowości zapisów, co stanowiło naruszenie zasady obiektywizmu i obowiązku podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz obowiązku wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Zdaniem Sądu stanowiło to naruszenie obowiązków wynikających z art. 7 i 77 k.p.a., przy czym naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto, organ odwoławczy nie dokonał oceny, czy skarżący na kierowanej jednostce połowowej wyposażonej w nowoczesne systemy załadunku złowionych ryb ([...], [...]) miał możliwość szacunkowego, nie przekraczającego 10% limitu błędu oszacować odrębnie ilości szprotów i śledzi. Sąd uznał również za zasadne zarzuty dotyczące niewyjaśnienia, czy ryby były przeznaczone na cele konsumpcyjne czy też niekonsumpcyjne. Zdaniem Sądu, organ wypowiedział się w tej kwestii lakonicznie, nie uzasadniając prawnie swojego stanowiska, co stanowiło naruszenie przepisu art. 107 § 3 k.p.a. co do wymogów uzasadnienia prawnego - wyjaśnienia podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa. Decyzją z dnia [...] listopada 2015 r., znak: [...] Okręgowy Inspektor Rybołówstwa Morskiego w S., po ponownym rozpatrzeniu sprawy, wymierzył Z.R. karę pieniężną w wysokości 1000 zł za nieprawidłowe wypełnienie dziennika połowowego. Po rozpatrzeniu odwołania od ww. decyzji Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej utrzymał ją w mocy decyzją z dnia [...] lipca 2016 r., znak: [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że kapitanowie wspólnotowych statków rybackich o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 12 metrów prowadzących połowy stad objętych planem wieloletnim, którzy podlegają obowiązkowi zapisywania danych w dzienniku połowowym w sposób elektroniczny zgodnie z art. 15 rozporządzenia nr 1224/2009, przekazują właściwym organom swojego państwa członkowskiego bandery najpóźniej na cztery godziny przed przewidywaną godziną przybycia do portu zapisane w dzienniku połowowym ilości poszczególnych gatunków. Zatem skarżący powinien był wskazać w dzienniku połowowym szacowane ilości wszystkich złowionych gatunków, bez względu na zainstalowaną na statku infrastrukturę techniczną. Jednocześnie organ podkreślił, że obowiązek taki istnieje bez względu na późniejsze przeznaczenie ryb. W wyniku skargi wniesionej na powyższą decyzję, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 października 2017 r. sygn. akt V SA/Wa 2734/16, uchylił decyzję Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że organ nie zastosował się do oceny prawnej wskazanej w wyroku z dnia 1 kwietnia 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 2730/14, w którym to wyroku Sąd przywołał treść art. 14 ust. 6 rozporządzenia Rady (WE) 1224/2009 wskazując, że kapitanowie wspólnotowych statków rybackich przekazują informacje zawarte w dzienniku połowowym nie później niż 48 godzin po wyładunku: a) swojemu państwu członkowskiemu bandery oraz b) jeżeli wyładunek miał miejsce w porcie innego państwa członkowskiego - właściwym organom odnośnego państwa członkowskiego portu. W ocenie Sądu, wskazane wyżej przepisy nie precyzują, w jakim czasie mają być dokonane konkretne wpisy. Następnie Sąd wskazał, że w dzienniku połowowym w rubryce "DEKLARACJA WYŁADUNKOWA' wpisano 42.210 kg szprot (kod [...]) oraz 3.110 kg śledzi (kod [...]). Raport został wygenerowany o godz. 9:35 [...].02.2014, a więc przed upływem 24 godzin od powrotu do portu, który nastąpił [...].02.2014 r. o godz. 13:20. Na tej podstawie Sąd stwierdził, że dziennik połowów zawierał wymagane dane przed terminem jego dostarczenia właściwym władzom. W ocenie Sądu Skarżący zasadnie wywiódł, iż na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego nie można stwierdzić, że ma on możliwość oszacowania ilości każdego gatunku złowionego i zatrzymanego na pokładzie powyżej 50 kg wagi w relacji pełnej. Po kolejnym rozpatrzeniu sprawy organ II instancji decyzją z dnia [...] marca 2018 r. znak: [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Wskazał, iż od dnia [...] marca 2015 r. obowiązuje ustawa z dnia 19 grudnia 2014 r. o rybołówstwie morskim (Dz.U. z 2015 r. poz. 222 z późn.zm.). Jednakże, zgodnie z art. 137 ust. 1 tej ustawy, do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe, z zastrzeżeniem ust. 2-4. W związku z powyższym, w niniejszej sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie. Zgodnie z art. 63 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 lutego 2004 r, o rybołówstwie, kto wykonuje rybołówstwo morskie statkiem rybackim z naruszeniem przepisów ustawy i aktów wykonawczych wydanych na jej podstawie oraz przepisów Wspólnej Polityki Rybackiej Unii Europejskiej, podlega w przypadku kapitana statku rybackiego o długości całkowitej równej albo większej niż 10 m - karze pieniężnej do wysokości nieprzekraczającej dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Organ podkreślił jednocześnie, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 17 marca 2015 r. sygn. akt K 31/13 (Dz.U. z 2015 r. poz 442), w pkt 4 lit. a i b sentencji wyroku orzekł, że § 2 - § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 kwietnia 2005 r. w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenia przepisów o rybołówstwie (Dz.U. Nr 76, poz. 671 z późn. zm.) w zakresie, w jakim określają dolne granice kar pieniężnych są niezgodne z art. 63 ust. 2 i 4 ustawy powołanej w punkcie 1 w związku z art. 2 i 92 ust. 1 Konstytucji i nie są niezgodne z art. 63 ust. 3 ustawy powołanej w punkcie 1 i art. 42 ust. 1 Konstytucji. Mając na uwadze ww. wyrok Trybunału Konstytucyjnego, za niewpisywanie lub wpisywanie danych do dziennika połowowego lub deklaracji wyładunkowo-przeładunkowej albo nieprzekazywanie w wyznaczonym terminie tych dokumentów wymierza się karę w wysokości do 25 000 zł (§ 3 pkt 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie wysokości kar pieniężnych). Zgodnie z art. 39 pkt 1 ustawy o rybołówstwie, do dziennika połowowego wpisuje się dane wymagane przepisami Unii Europejskiej ustanawiającymi szczegółowe zasady dla zapisu informacji dotyczących połowów dokonywanych przez państwo członkowskie. Stosownie do przepisu art. 14 ust. 1 rozporządzenia nr 1224/2009, kapitanowie wspólnotowych statków rybackich o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 10 metrów prowadzą dziennik połowowy swoich operacji, wykazując w nim w szczególności wszystkie ilości każdego gatunku złowionego i zatrzymanego na pokładzie powyżej 50 kg wagi ekwiwalentu w relacji pełnej. Zgodnie z art. 14 ust. 3 rozporządzenia 1224/2009, dopuszczalny margines tolerancji w wartościach szacunkowych zapisanych w dzienniku połowowym dotyczących wyrażonych w kilogramach ilości ryb zatrzymanych na pokładzie wynosi 10% w przypadku wszystkich gatunków. Organ II instancji wskazuje, że kapitanowie statków rybackich o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 12 metrów prowadzą dziennik połowowy w formie elektronicznej. Statek rybacki [...] ma długość całkowitą 32,97 m, co oznacza, że kapitan jednostki ma obowiązek stosować przepisy dotyczące wypełniania dziennika połowowego w formie elektronicznej, stosownie do przepisu art. 15 rozporządzenia nr 1224/2009. Zgodnie z tym przepisem, kapitanowie unijnych statków rybackich o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 12 metrów zapisują w formie elektronicznej informacje, o których mowa w art. 14, i co najmniej raz dziennie przesyłają je drogą elektroniczną właściwemu organowi państwa członkowskiego bandery (art. 15 ust. 1). Kapitanowie wysyłają informację, o której mowa w art. 14, również na żądanie właściwego organu państwa członkowskiego bandery i w każdym wypadku przesyłają odpowiednie dane z dziennika połowowego po zakończeniu ostatniej operacji połowowej i przed wejściem do portu (art. 15 ust. 2 rozporządzenia 1224/2009). W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 404/2011 z dnia 8 kwietnia 2011 r. ustanawiającym szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 w sekcji 2 ustanawiającej przepisy szczegółowe dotyczące dziennika połowowego w formie elektronicznej, przepis art. 47 stanowi, że przebywając na morzu, kapitan unijnego statku rybackiego przekazuje informacje z elektronicznego dziennika połowowego właściwym organom państwa członkowskiego bandery przynajmniej raz dziennie i nie później niż o godzinie 24.00, nawet jeżeli nie dokonano żadnych połowów. Kapitan wysyła takie dane również: a) na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego bandery; b) niezwłocznie po zakończeniu ostatniej operacji połowowej; c) przed wejściem do portu; d) w czasie każdej inspekcji na morzu; e) w czasie wydarzeń określonych w prawodawstwie UE lub przez państwo bandery. Jeżeli ostatnia operacja połowowa miała miejsce godzinę przed wejściem do portu lub później, transmisje, o których mowa w lit. b oraz c można przesłać w jednym komunikacie. Jak wynika z powyższego statki o długości całkowitej powyżej 12 m, jako obowiązane do prowadzenia dziennika połowowego w formie elektronicznej, podlegają innym przepisom dotyczącym częstotliwości raportowania niż jednostki prowadzące dziennik połowowy w formie papierowej. Zatem, informacje, o których mowa w art. 14 powinny zostać przesłane przez kapitana statku rybackiego [...] zawsze po zakończeniu ostatniej operacji połowowej i przed wejściem do portu. Do statków rybackich o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 12 metrów nie ma zastosowania przepis art. 14 ust. 6 rozporządzenia 1224/2009 dotyczący możliwości przekazania informacji zawartych w dzienniku połowowym maksymalnie w ciągu 48 godzin. Dotyczy on bowiem jednostek nie przekraczających 12 metrów długości całkowitej. W wyniku weryfikacji elektronicznego dziennika połowowego oraz dokumentów sprzedaży z rejsu połowowego ustalono, że na karcie w elektronicznym dzienniku połowowym nr [...], zapisany został połów dorszy w ilości 150 kq w relacji pełnej oraz łączna masa innych ryb pelagicznych wynosząca 45000 kg. Na wydruku uprzedniego powiadomienia (PNO) wysłanego ze statku [...] w dniu [...].02.2014 r. o godzinie 13:20 jako gatunek połowu wskazano inne ryby pelagiczne w ilości 45000 kg, bez podziału na poszczególne gatunki. Tymczasem na dokumencie deklaracji wyładunkowej prowadzonej w formie elektronicznej zapisany został połów: szprot 42210 kg, śledź 3110 kg, dorsz 150 kg. Także z dokumentów sprzedaży produktów rybnych nr [...] oraz [...] wystawionych przez O. sp. z o.o. wynika, iż jednostka [...] złowiła 150 kg dorszy w relacji pełnej oraz 3110 kg śledzi i 42210 kg szprotów. Zdaniem organu mając na uwadze zebrany w sprawie materiał dowodowy stwierdzić należy, że kapitan jednostki naruszył przepis art. 15 ust. 2 rozporządzenia nr 1224/2009, który zobowiązuje kapitana do podania w dzienniku połowowym szacowanych ilości każdego gatunku złowionego i zatrzymanego na pokładzie powyżej 50 kg wagi ekwiwalentów w relacji pełnej. Organ wskazuje odnosząc się do kwestii czasu przekazania informacji dotyczących szacowanych ilości każdego złowionego gatunku, że stosownie do przepisu art. 17 ust. 1 lit. e rozporządzenia nr 1224/2009, kapitanowie wspólnotowych statków rybackich o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 12 metrów prowadzących połowy stad objętych planem wieloletnim, którzy podlegają obowiązkowi zapisywania danych w dzienniku połowowym w sposób elektroniczny zgodnie z art. 15, przekazują właściwym organom swojego państwa członkowskiego bandery najpóźniej na cztery godziny przed przewidywaną godziną przybycia do portu zapisane w dzienniku połowowym ilości poszczególnych gatunków. Z.R. podczas przedmiotowego rejsu prowadził połowy dorsza, szprota i śledzia. Dorsz jest gatunkiem objętym planem wieloletnim stosownie do rozporządzenia Rady (WE) nr 1098/2007 z dnia 18 września 2007 r. ustanawiającego wieloletni plan w zakresie zasobów dorsza w Morzu Bałtyckim oraz połowów tych zasobów, zmieniającego rozporządzenie (EWG) nr 2847/93 i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 779/97. Zatem, kapitan powinien był wskazać ilości poszczególnych gatunków najpóźniej na cztery godziny przed przewidywaną godziną przybycia do portu, a nie tylko ogólne wskazać ilość złowionych ryb pelagicznych. Tymczasem, w niniejszej sprawie dopiero deklaracja wyładunkowa zawiera informacje o pełnym składzie gatunkowym połowu. Zatem, nie ulega wątpliwości, że kapitan nie wypełnił swoich obowiązków dotyczących rejestracji połowu zgodnie z obowiązującymi przepisami. Organ zaznacza, że strona prowadziła połowy przy użyciu włoka rozpornicowego pelagicznego (OTM) i narzędziem tym złowiła 150 kg dorszy którego pomimo posiadania systemu RSW była w stanie wpisać jako odrębny gatunek, natomiast szprota i śledzia ujęła jako ryby pelagiczne. Organ odwoławczy zauważa, że dokonywanie zapisów w dzienniku połowowym, uprzednie powiadomienie oraz sporządzenie deklaracji wyładunkowej stanowią odrębne obowiązki rejestracyjno-meldunkowe, wynikające z odrębnych przepisów, regulujące poszczególne obowiązki kapitana statku rybackiego, które powinny dokumentować całość operacji połowowo-wyładunkowej statku rybackiego, od momentu połowu, poprzez uprzednie powiadomienie i wyładunek. Na każdym z tych etapów istnieje obowiązek rejestrowania lub zgłaszania połowu w rozbiciu na poszczególne gatunki organizmów morskich. Dlatego też, ogólne wskazanie przez kapitana szacowanej ilości ryb pelagicznych, nie spełnia wymogu określonego w art. 14 ust. 2 lit. f rozporządzenia nr 1224/2009, bowiem nie stanowi wskazania szacowanych ilości każdego gatunku. Dopiero podanie przez kapitana szacowanych ilości śledzia i szprota spełnia warunek przewidziany w ww. rozporządzeniu. Ustosunkowując się do wskazanej w wyroku z dnia 9 października 2017 r. kwestii ustalenia przez organ możliwości oszacowania składu gatunkowego połowu, pismem z dnia [...] lutego 2018 r., znak: [...] organ odwoławczy zwrócił się do organu I instancji o udzielenie wyjaśnień co do możliwości oszacowania odrębnie ilości szprot i śledzi na jednostce [...]. W odpowiedzi Okręgowy Inspektor Rybołówstwa Morskiego w S. wyjaśnił, że kapitan jednostki [...] w omawianym rejsie dokonał zapisu w elektronicznym dzienniku połowowym, połów dorszy w ilości 150 kg w relacji pełnej, co było zgodne z deklaracją wyładunkową. Ww. ilość złowionego dorsza potwierdza także dokument sprzedaży produktów rybnych nr [...] wystawiony przez O. sp. z o.o. Powyższe dowodzi o technicznej możliwości oszacowania wszystkich ilości każdych gatunków złowionych i zatrzymanych na pokładzie przez kapitana jednostki [...], w tym również szprotów i śledzi. Ponadto, zainstalowana na jednostce [...] infrastruktura techniczna umożliwia określenie każdego złowionego gatunku, bowiem kapitan zawsze ma możliwość ustalenia składu gatunkowego połowu, na podstawie obserwacji gatunków znajdujących się w zbiornikach w ładowni, do których dostęp nie jest utrudniony i istnieje możliwość takiej weryfikacji w każdym momencie, czego dowodzi dokładne określenie ilości złowionego dorsza. Zatem w niniejszej sprawie kara została wymierzona za wpisanie nieprawdziwych danych do dziennika połowowego, tj. braku podania ilości złowionych gatunków, a nie za przekroczenie marginesu tolerancji. Organ podnosi również, że wskazanie w dzienniku połowowym poszczególnych gatunków jest bardzo istotne ze względu na kwoty połowowe przyznawane do odłowienia poszczególnym armatorom w danym roku w specjalnym zezwoleniu połowowym. Wykorzystanie kwot połowowych przyznanych w specjalnym zezwoleniu połowowym umożliwia monitorowanie przez państwo wykorzystania ogólnej kwoty połowowej. Organ odwoławczy wskazuje odnosząc się do zarzutu nieustalenia przez organ, czy złowione przez jednostkę [...] ryby były przeznaczone na cele konsumpcyjne czy też niekonsumpcyjne, że żaden przepis stanowiący o obowiązku rejestracji przez kapitana połowu, nie odnosi się do przeznaczenia tych ryb. Powoływany przez Odwołującego, program kontroli wyrywkowych wyładunków ryb niesortowanych w portach polskich, wydany na podstawie § 24b, obowiązującego w dacie popełnienia naruszenia rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 marca 2008 r. w sprawie wymiarów i okresów ochronnych organizmów morskich oraz szczegółowych warunków wykonywania rybołówstwa morskiego (Dz.U. z 2008 r. Nr 43, poz. 260 z późn.zm.), również wskazuje na obowiązek podawania przez kapitana szacunkowego składu gatunkowego połowu niesortowanego. Organ II instancji podkreśla, że obowiązek taki istnieje bez względu na późniejsze przeznaczenie ryb. Żaden przepis, w tym także art. 19 rozporządzenia nr 2187/2005, stanowiący o połowach niesortowanych, nie zwalania kapitana z obowiązku wskazania ilości każdego złowionego gatunku. Skoro więc obowiązkowi temu podlegają wszystkie złowione ryby bez względu na ich późniejsze przeznaczenie (konsumpcyjne bądź niekonsumpcyjne), to tym samym stwierdzić należy, że kapitan w niniejszej sprawie nie podając ilości każdego złowionego gatunku nie wypełnił swoich obowiązków dotyczących rejestracji połowu i tym samym naruszył obowiązujące w tym zakresie przepisy. Dlatego też, w ocenie organu nie ma racji odwołujący, że w niniejszej sprawie należy brać pod uwagę przepis art. 19 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2187/2005, bowiem nie wyłącza on obowiązku podania ilości każdego złowionego gatunku, a jedynie stanowi o ograniczeniach dotyczących wyładunku ryb niesortowanych, które mogą być później przeznaczone zarówno na cele konsumpcyjne, jak i niekonsumpcyjne. Ponadto połowy niesortowane wcale nie oznaczają połowów przeznaczonych na cele niekonsumpcyjne, a późniejsze przeznaczenie ryb, nie ma wpływu na obowiązki dotyczące zgłaszania i rejestracji połowu. Żaden bowiem przepis nie zwalnia kapitana od obowiązku wskazania w dzienniku połowowym każdego złowionego gatunku powyżej 50 kg żywej wagi. Organ przypomina jednocześnie, że po wydaniu przez organ odwoławczy decyzji, w toku prowadzonego postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, nastąpiła zmiana stanu prawnego wynikająca z wyroku Trybunału Konstytucyjnego, w którym Trybunał uznał za niezgodne z Konstytucją przepisy § 2 - § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 kwietnia 2005 r. w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenia przepisów o rybołówstwie w zakresie, w jakim określają dolne granice kar pieniężnych. Poza tym organ I instancji, orzekł karę w najniższej przewidzianej wówczas, tj. przed wejściem w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, wysokości. Mając na uwadze, że obecnie brak jest dolnej granicy kary pieniężnej, teoretycznie kara mogłaby zostać wymierzona w innej, niższej wysokości. Jednakże, w ocenie organu odwoławczego, mimo powołania się przez organ I instancji na dolną granicę kary, brak jest podstaw do uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., zgodnie z którym uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji jest możliwe wówczas, gdy na skutek uchybień organu pierwszej instancji bądź na skutek zmiany stanu prawnego, konieczne jest wyjaśnienie sprawy w zakresie mającym istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Z.R. w złożonej skardze wniósł o: - uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w S. z dnia [...] listopada 2015r. (znak: [...]), - zasądzenie od organu na rzecz strony kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucił: - naruszenie normy prawnej wynikającej z art. 14 ust. 1 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009r. ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (...) poprzez bezpodstawne uznanie, iż strona prowadząc połów w dniach [...] lutego 2014r. - [...] lutego 2014r. w sposób nieprawidłowy prowadziła dziennik połowowy, - naruszenie normy prawnej wynikającej z art. 6 k.p.a. poprzez bezpodstawne uznanie, iż przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy nie należało brać pod uwagę przepisu art. 19 ust. 1 i ust. 2 Rozporządzenia Rady (WE) nr 2187/2005 z dnia 21 grudnia 2005 w sprawie zachowania zasobów połowowych w wodach Morza Bałtyckiego, cieśnin Bełt i Sund poprzez zastosowanie środków technicznych oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1434/98 i uchylające rozporządzenie (WE) nr 88/98 skutkujące uznaniem, iż strona prowadząc połów w dniach [...] lutego 2014r. - [...] lutego 2014r. w sposób nieprawidłowy prowadziła dziennik połowowy. - naruszenie normy prawej wynikającej z art. 7 k.p.a. poprzez bezpodstawne uznanie, iż infrastruktura techniczna zainstalowana na pokładzie jednostki [...] tj. technologia [...],[...] i systemu wybierania ułowu umożliwia dokonanie na tejże jednostce określenia przez stronę ilości każdego gatunku złowionego i zatrzymanego na pokładzie powyżej 50 kg wagi ekwiwalentów w relacji pełnej, - naruszenie dyspozycji normy prawnej wynikającej z art. 10 § 1 k.p.a. poprzez naruszenie zasady zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu, w szczególności przed wydaniem zaskarżonej decyzji wypowiedzenia się co do zebranego w sprawie materiału dowodowego, - naruszenie prawa procesowego tj. normy prawnej wynikającej z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - poprzez zignorowanie przez organ oceny prawnej i wskazań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawartych w uzasadnieniu wyroku z dnia 1 kwietnia 2015r. (sygn. akt: V SA/Wa 2730/14) oraz oceny prawnej i wskazań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawartych w uzasadnieniu wyroku z dnia 9 października 2017r. (sygn. akt: V SA/Wa 2734/16) skutkujące bezpodstawnym uznaniem, że strona prowadząc od [...] lutego 2014r. do [...] lutego 2014r. połów nie wypełniła w sposób prawidłowy dziennika połowowego, a w szczególności iż w stosunku do skarżącego nie ma zastosowania dyspozycja normy prawnej wynikająca z art. 14 ust. 6 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009r. ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (...). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Sąd zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna albowiem kwestionowana nią decyzja nie narusza prawa. Zdaniem sądu żaden z zarzutów skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Sprawa była rozpatrywana przez organ trzykrotnie i dokonane przezeń końcowe ustalenia uznać należy za wyczerpujące. Nie budzi wątpliwości sądu także trafność zastosowania mających znaczenie w sprawie regulacji normatywnych, jak i fakt należytego wykonania wytycznych zawartych w uzasadnieniach wyroków zapadłych w sprawach o sygn. akt V SA/Wa 2730/14 i V SA/Wa 2734/16. Stąd też zarzut obrazy art. 153 p.p.s.a. nie mógł być uwzględniony. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 14 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającego (...) podnieść należy, że jednostka skarżącego ([...]) ma długość całkowitą 32,97m i kapitan ma obowiązek prowadzić dziennik połowowy w formie elektronicznej (ma ona bowiem powyżej 12M). Sąd podkreśla, że art. 14 ww. rozporządzenia dotyczy unijnych statków rybackich o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 10 metrów, które prowadzą dziennik połowowy w formie papierowej. Natomiast przepis art. 15 rozporządzenia nr 1224/2009 dotyczy unijnych statków rybackich o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 12 metrów, które prowadzą dziennik połowowy w formie elektronicznej. Kapitanowie unijnych statków rybackich o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 12 metrów zapisują w formie elektronicznej informacje, o których mowa w art. 14, i co najmniej raz dziennie przesyłają je drogą elektroniczną właściwemu organowi państwa członkowskiego bandery (art. 15 ust. 1). Wysyłają informację, o której mowa w art. 14, również na żądanie właściwego organu państwa członkowskiego bandery i w każdym wypadku przesyłają odpowiednie dane z dziennika połowowego po zakończeniu ostatniej operacji połowowej i przed wejściem do portu (art. 15 ust. 2 rozporządzenia 1224/2009). Oznacza to, że kapitan powinien przekazać dane o których mowa w art. 14 ust. 2 po zakończeniu ostatniej operacji połowowej i przed wejściem do portu. Tymczasem informacje te znalazły się dopiero w deklaracji wyładunkowej. Sąd zwraca uwagę, że stosownie do art. 17 ust. 1 rozporządzenia kapitanowie unijnych statków rybackich o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 12 metrów prowadzących połowy stad objętych planem wieloletnim, którzy podlegają obowiązkowi zapisywania danych w dzienniku połowowym w sposób elektroniczny (zgodnie z art. 15) przekazują właściwym organom swojego państwa członkowskiego bandery najpóźniej na cztery godziny przed przewidywaną godziną przybycia do portu następujące informacje: a) oznakę rybacką i nazwę statku rybackiego, b) nazwę portu przeznaczenia oraz cel przybycia, taki jak wyładunek, przeładunek lub dostęp do usług, c) daty rejsu połowowego oraz odpowiednie obszary geograficzne, na których dokonywano połowów, d) przewidywaną datę i godzinę przybycia do portu; e) ilości każdego gatunku zapisane w dzienniku połowowym, w tym - jako odrębny wpis - ilości tych o rozmiarze mniejszym niż mający zastosowanie minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony; f) ilości każdego gatunku, które podlegają wyładunkowi lub przeładunkowi, w tym - jako odrębny wpis - ilości tych o rozmiarze mniejszym niż mający zastosowanie minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony. Sąd podkreśla jednocześnie, że zgodnie z art. 17 ust. 1 lit. e mającego zastosowanie rozporządzenia Rady (WE) nr 1098/2007 z dnia 18 września 2007 r. ustanawiającego (...) kapitan miał obowiązek wskazać ilości poszczególnych gatunków najpóźniej na cztery godziny przed przewidywaną godziną przybycia do portu. Zdaniem sądu nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 7 kpa poprzez bezpodstawne uznanie, że zainstalowana na statku infrastruktura techniczna pozwala na dokonanie określenia przez stronę ilości każdego gatunku złowionego i zatrzymanego na pokładzie powyżej 50 kg wagi ekwiwalentów w relacji pełnej. Należy podkreślić, że na podstawie obserwacji ryb w ładowni istnieje możliwość sprawdzenia złowionych gatunków czego dowodem jest podanie dokładnej ilości złowionego dorsza. Zatem jeśli kapitan mógł wskazać jeden gatunek, podając jego precyzyjną ilość, mógł też wskazać inne złowione gatunki, w odpowiednim czasie. Ponadto dopóki obowiązują przepisy nakazujące wpisanie określonych danych we wskazanym terminie, kapitan nie może nie stosować obowiązujących przepisów. W ocenie Sądu bezzasadny jest również zarzut naruszenia art. 10 kpa. Dla skuteczności zarzutu naruszenia zasady czynnego udziału stron w toczącym się postępowaniu administracyjnym, koniecznym jest wykazanie, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło stronie przeprowadzenie konkretnych czynności procesowych, jak również, że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. Zarzut naruszenia art. 10 § 1 kpa może poza tym odnieść skutek tylko wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej zgłoszenie konkretnych dowodów. Zdaniem sądu strona mogła przeglądać akta sprawy, a pismo Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w S. z dnia [...] lutego 2018 r., z którym nie zdążyła się zapoznać przed wydaniem decyzji, nie zawiera żadnych nowych informacji, o których nie wiedziałaby. W piśmie tym Okręgowy Inspektor Rybołówstwa Morskiego w S., stwierdził jedynie, że oszacowanie dokładnej ilości dorszy podczas przedmiotowego rejsu dowodzi, że możliwe było podanie szacunkowej ilości szprota i śledzia. Niewątpliwie ta okoliczność, znana była Skarżącemu, gdyż organ argument ten powołał w uchylonej decyzji z dnia [...] lipca 2016 r. Nie był to więc ani nowy dowód ani nowa okoliczność. Sąd nie uznaje za zasadny zarzut naruszenia art. 6 k.p.a. poprzez bezpodstawne uznanie, iż przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy nie należało brać pod uwagę przepisu art 19 ust 1 i 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 2187/2005. Do kwestii tej bowiem odniósł się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w wyroku z dnia 9 października 2017 r. sygn. akt V SA/Wa 2734/16 i uznał ten zarzut za niezasadny. Oznacza to, że obowiązek kapitana podania w dzienniku połowowym ilości każdego poszczególnego gatunku złowionego powyżej 50 kg żywej wagi istnieje bez względu na późniejsze przeznaczenie ryb. Przepis art. 19 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2187/2005 nie zwalnia kapitana od tego obowiązku, a kwestię tę należy uznać za ostatecznie wyjaśnioną i ocenioną na wcześniejszym etapie postępowania w sprawie. Za istotny w niniejszej sprawie sąd uznaje fakt, iż skarżący zupełnie bezzasadnie pomija wymiary jednostki [...]. Podnosi przecież, że jego zdaniem kapitan prawidłowo wypełnił dziennik połowowy tzn. zgodnie z art. 14 rozporządzenia nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. Wskazać jednak należy, że wbrew sugestiom skarżącego przepis ten ma zastosowanie do jednostek niniejszych (statek rybacki strony miał 32,97 m i za taką jednostkę uznany być nie mógł). Nie ulega przy tym wątpliwości, że także i parametry statku decydują o możliwości zastosowania wobec jego kapitana określonych przepisów prawa. Jednak i ta kwestia została ostatecznie wyjaśniona przez organ. Końcowo sąd raz jeszcze zwraca uwagę na kluczowy dla rozstrzygnięcia organu dowód w postaci pisma Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w S. z dnia [...] lutego 2018 r. Otóż stwierdzono w nim, że możliwe było podanie (w związku ze spornym rejsem) szacunkowej ilości szprota i śledzia. Było to możliwe także dlatego (na co zwrócono uwagę wcześniej), że skarżący podał dokładną ilość złożonego wówczas dorsza. Podnieść wreszcie wypada, że jednostka skarżącego była przedmiotem kontroli dokonanej przez pracowników inspektoratu rybołówstwa w dniu [...] sierpnia 2015 r., z której sporządzono protokół. Z treści tego protokołu wynika (skarżący podpisał tenże protokół), że uniemożliwiał on dokonanie kontroli oraz dokonanie nagrania potwierdzającego jej wyniki (zob. m.in. protokół rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku – k 44v akt sądowych). Również i ta okoliczność nie jest bez znaczenia w sprawie, albowiem dla jej oceny istotny był brak wpisania przez skarżącego wszystkich gatunków złowionych ryb, nie zaś precyzyjne wskazanie ich ilości. Mając powyższe na względzie sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.