V SA/Wa 827/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA – Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.M. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie rozłożenia na raty kary pieniężnej postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 7 marca 2012 r. S.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wydaną w jego sprawie decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2011 r. wydaną w przedmiocie rozłożenia na raty kary pieniężnej. W odpowiedzi na ww. skargę organ administracyjny wyjaśnił, iż na podstawie art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 -j.t.): – dalej: "p.p.s.a.", uwzględnił w całości żądanie skargi i decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. uchylił obie decyzje wydane w sprawie oraz rozłożył kwotę nałożonej kary pieniężnej na raty zgodnie z żądaniem strony. W myśl art. 161 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w następujących sytuacjach: jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania, oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji na mocy decyzji z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] przestała istnieć. Nadto organ administracyjny ponownie rozpoznał wniosek S.M. o rozłożenie na raty wymierzonej kary pieniężnej w całości uwzględniając żądanie wnioskodawcy (rozłożenie kary na 12 rat). W związku z powyższym uznać należało, iż niniejsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Wskazać tutaj należy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2005 r. II OSK 85/05 (LEX nr 188791), którego tezę tut. Sąd w pełni podziela, iż z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., będziemy mieć do czynienia, kiedy w toku postępowania przed sądem, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego np. w rezultacie skorzystania przez organ (którego decyzja została zaskarżona) z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 tej ustawy i uchylenia zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.