V SA/Wa 874/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Ł. na czynności Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy w przedmiocie wypłaty dotacji oświatowej postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) nakazać Skarbowi Państwa - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wypłacić na rzecz K. Ł. kwotę 1520 zł (tysiąc pięćset dwadzieścia złotych), tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego, wpisanego do rejestru opłat sądowych w dniu ... kwietnia 2017 r. pod poz. ... (kosztami zwrotu obciążyć stronę). K.L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynności Prezydenta Miasta S. dotyczące wypłacenia jej dotacji oświatowej za okres 2009-2016. Zarządzeniem z 1 czerwca 2017r. Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 pkt 1 oraz art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a") poprzez sprecyzowanie jakie czynności z zakresu administracji publicznej obejmuje skarga z 29 marca 2017r., czyli wskazanie m.in. formy czynności, tj. czy są to: – zarządzenia organu w sprawie ustalenia wysokości miesięcznych stawek dotacji na wychowanka dla przedszkoli (jeżeli tak, to należało wskazać datę i numer każdego zarządzenia wydanego w latach 2012-2016), – pisma informujące o wyliczeniu podstawowej kwoty dotacji dla przedszkoli (jeżeli tak, należało wskazać datę pism oraz sposób ich doręczenia Skarżącej, tj. czy nastąpiło to poprzez publikację na stronie internetowej organu, doręczenie drogą mailową czy listem tradycyjnym), – przelewy każdej transzy dotacji wpłacane przez organ na rachunek bankowy Spółki (jeżeli tak, to należało podać datę dokonania każdego przelewu oraz przesłać dokumenty potwierdzające wpływ środków na konto strony), – inne iż wyżej wymienione (jeżeli tak, to należało precyzyjnie opisać formę czynności). W piśmie z 14 czerwca 2017r. stanowiącym odpowiedź na powyższe wezwanie pełnomocnik Skarżącej wyjaśnił, że skarga obejmuje zarządzenia organu w sprawie ustalenia wysokości miesięcznych stawek dotacji na wychowanka dla przedszkoli oraz pisma informujące o wyliczeniu podstawowej kwoty dotacji, wskazując, że były one wysyłane do Spółki droga mailową. Niestety z powodu awarii serwera Skarżąca nie dysponuje tymi dokumentami. Dalej pełnomocnik dodał, że skarga obejmuje również przelewy każdej transzy dotacji wpłacanej przez organ na rachunek bankowy Skarżącej i podał daty dokonania każdego z przelewów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl art. 57 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy. Wskazany przepis jest konsekwencją obowiązującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasady skargowości co oznacza, że tylko strona skarżąca w skardze może wskazać przedmiot zaskarżenia, który podlegać będzie kontroli sądu administracyjnego. Ani sąd, ani organ administracji, za pośrednictwem którego strona wniosła skargę, ani ktokolwiek inny nie jest uprawniony do określenia przedmiotu zaskarżenia za skarżącego. To skarżący decyduje, który konkretnie akt lub czynność albo bezczynność będą przedmiotem kontroli legalności dokonywanej przez sąd administracyjny (por. postanowienie WSA w Warszawie z 4 marca 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wa 19/15). Wskazanie zaskarżonego aktu (czynności) jest wiążące dla sądu administracyjnego, więc musi być precyzyjne i niebudzące wątpliwości, a także zawierać oznaczenie organu, który go wydał oraz datę jego wydania i przyporządkowany numer. Określenie przedmiotu sprawy nie może opierać się na domniemaniu sądu lub organu, za pośrednictwem którego wniesiono skargę (por. postanowienie NSA z 13 lutego 2014 r. sygn. akt II GSK 2272/13). Podane w art. 57 §1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. wymogi skargi są zatem niezbędne do jej skutecznego wniesienia, a ich niedochowanie stanowi brak formalny podlegający uzupełnieniu w terminie 7 dni (art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a.). Sposób redakcji skargi wniesionej przez Spółkę, tj. ogólne wskazanie iż obejmuje czynności dotyczące wypłacenia jej zaniżonej dotacji oświatowej za okres 2012-2016 uniemożliwiał Sądowi ustalenie jakie konkretnie czynności próbowała zaskarżyć. Wzywając do ich sprecyzowania Sąd kierował się wynikającą z przepisów prawa procedurą udzielania dotacji dla przedszkoli, aby ułatwić Stronie dokładne określenie przedmiotu zaskarżenia mimo, iż w niniejszej sprawie zastępuje ją profesjonalny pełnomocnik. W wezwaniu Sądu wyraźnie wskazano, że jeżeli skarga obejmuje: – zarządzenia organu w sprawie ustalenia wysokości miesięcznych stawek dotacji na wychowanka dla przedszkoli to należy wskazać datę i numer każdego zarządzenia wydanego w latach 2012-2016, – pisma informujące o wyliczeniu podstawowej kwoty dotacji dla przedszkoli to należy wskazać datę pism oraz sposób ich doręczenia Skarżącej, tj. czy nastąpiło to poprzez publikację na stronie internetowej organu, doręczenie drogą mailową czy listem tradycyjnym, – przelewy każdej transzy dotacji wpłacane przez organ na rachunek bankowy Spółki to należy podać datę dokonania każdego przelewu oraz przesłać dokumenty potwierdzające wpływ środków na konto strony, – inne iż wyżej wymienione to należy precyzyjnie opisać formę czynności. Wskazanie więc przez pełnomocnika Spółki, że "Skarga obejmuje (i) zarządzenia Organu w sprawie ustalenia wysokości miesięcznych stawek dotacji na wychowanka dla przedszkoli oraz (ii) Pisma informujące o wyliczeniu podstawowe kwoty dotacji" nie spełnia wymogu precyzyjnego oznaczenia zaskarżonych czynności, jak tego wymaga art. 57 § 1 i 2 p.p.s.a. i do czego wzywał Sąd. Brak dostatecznego zindywidualizowania kwestionowanych przez Spółkę czynności sprawia, że braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, co z kolei uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis ten znajduje zastosowanie także w sytuacji, gdy pomimo dochowania wyznaczonego terminu braki skargi nie zostały uzupełnione w sposób prawidłowy, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie. Pełnomocnik Skarżącej prawidłowo wykonał wezwanie do sprecyzowana przedmiotu zaskarżenia jedynie w części dotyczącej przelewów każdej transzy dotacji wpłacanej przez organ na rachunek bankowy Spółki. Adwokat podał daty wszystkich przelewów i załączył wydruki z konta bankowego będące dowodem ich dokonania. Niestety nie mogło to odnieść skutku w postaci nadania sprawie dalszego biegu i jej merytorycznego rozpoznania. Przelew bankowy nie jest bowiem inną czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Nie mógł więc stanowić przedmiotu skargi do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie przelewy dotacji nie kreowały po stronie Spółki żadnego zindywidualizowanego uprawnienia lub obowiązku. Stanowiły czynności materialno-techniczne będące wykonaniem uprawnień do otrzymania dotacji określonych w innych aktach lub czynnościach administracyjnych. Niestety czynności tych, jak wyjaśniono powyżej, Skarżąca nie wskazała. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Brak właściwości sądu ma miejsce wówczas, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych kognicją sądów administracyjnych, tj. m.in. gdy jako przedmiot skargi wskazano czynność nie będącą czynnością z zakresu administracji publicznej w myśl art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 w sentencji. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.