V SA/Wa 903/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska, Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Protokolant: specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi K. N. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia... stycznia 2013 r. nr ... w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej o odmowie przyznania płatności na zalesienie; 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz K. N. kwotę ... zł (... złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Po rozpatrzenia odwołania K. N. od decyzji Dyrektora .... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. Nr ... z dnia ... listopada 2012 r. o odmowie uchylenia decyzji Nr ... z dnia ... października 2006 r. o utrzymaniu w mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w O. Nr ... z dnia ... lipca 2006 r. o odmowie przyznania K. N. płatności na zalesianie Prezes ARiMR decyzją z dnia ... stycznia 2013 r. nr ... utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu własnej decyzji organ odwoławczy przywołał m. in. następujące okoliczności faktyczne i prawne: W dniu ... lipca 2005 r. do Biura Powiatowego ARiMR w O. wpłynął wniosek o przyznanie płatności na zalesianie gruntów rolnych na 2005 r. złożony przez K. N. Zadeklarował on do zalesienia działkę rolną A położoną na działkach ewidencyjnych nr [...] (woj. ...) o łącznej powierzchni ... ha oraz działkę rolną B położoną na działkach ewidencyjnych nr ... ((woj. ...) o łącznej powierzchni ... ha. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w O. w dniu ... listopada 2005 r. wydał postanowienie Nr ... o spełnieniu niezbędnych warunków do przyznania płatności na zalesianie gruntów rolnych, które zostało doręczone w dniu ... listopada 2005 r. W dniu ... maja 2006 r. K. N. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w O. Oświadczenie o wykonaniu zalesienia zgodnie z planem zalesienia. Po jego złożeniu Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w O. wystosował wezwanie Nr ... do usunięcia braku zaświadczenia nadleśniczego o wykonaniu zalesienia zgodnie z planem zalesienia. Wezwanie zostało doręczone w dniu ... czerwca 2006 r. W odpowiedzi na powyższe K. N. przedstawił wyjaśnienia oraz informację Nadleśnictwa O. z dnia ... kwietnia 2006 r., z której wynika, że wykonane zalesienie na terenie wsi Ł. jest niezgodne z planem zalesienia z dnia ... lipca 2005 r. Ponadto K. N. dołączył kopię informacji przesłanej do Nadleśniczego Lasów Państwowych w O., informację Nadleśnictwa O. z dnia ... maja 2006 r. o odmowie wydania zaświadczenia o wykonaniu zalesienia zgodnie z planem zalesienia, kopię mapy oraz informację Nadleśnictwa O. z dnia ... maja 2006 r. w sprawie korekty planu zalesienia. W dniu ... czerwca 2006 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w O. wystosował do K. N. kolejne wezwanie do usunięcia braków w dokumencie Oświadczenie o wykonaniu zalesienia, polegających na braku zaświadczenia nadleśniczego o wykonaniu zalesienia zgodnie z planem zalesienia, a w dniu ... lipca 2006 r. wydał decyzję Nr ... o odmowie przyznania płatności na zalesianie. K. N. w dniu ... lipca 2006 r. złożył odwołanie od powyższej decyzji. Po rozpatrzeniu tegoż odwołania Dyrektor ... Oddziału Regionalnego ARiMR w W. decyzją nr ... utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w O. z dnia ... lipca 2006 r. W dniu ... lipca 2009 r. K. N. złożył pismo, które zostało uznane za wniosek o wznowienie postępowania. Do pisma dołączył zaświadczenie z Nadleśnictwa O. z dnia ... czerwca 2009 r. oraz kopię wyroku WSA w Olsztynie sygn. akt II SA/Ol 838/08 z dnia 11 marca 2009 r. W dniu ... sierpnia 2009 r. Dyrektor ... Oddziału Regionalnego ARiMR w W. wydał postanowienie o wznowieniu postępowania w sprawie w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. Jednocześnie uznał, że K. N. żąda wznowienia postępowania z uwagi na ujawnienie istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów, które istniały w dniu wydania decyzji, lecz nie były znane organowi, który wydał decyzję (art. 145 § 1 pkt 5 Kpa). Po rozpatrzeniu powyższego wniosku Dyrektor ... Oddziału Regionalnego ARiMR w W. w dniu ... września 2009 r. wydał decyzję Nr ... o odmowie uchylenia decyzji Nr ..., a Prezes ARiMR w dniu ... grudnia 2009 r. decyzją Nr ... utrzymał w mocy tę decyzję. Na ww. decyzję Prezesa ARiMR K. N. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 3 listopada 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 1413/10 uchylił ją. Po wydaniu wyroku o którym mowa Prezes ARiMR decyzją Nr ... z dnia ... lipca 2012 r. uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora ... Oddziału Regionalnego ARiMR w Warszawie Nr ... W toku prowadzonego postępowania administracyjnego Dyrektor ... Oddziału Regionalnego ARiMR w O. wystosował do Nadleśniczego Nadleśnictwa O. pismo z prośbą o udzielenie informacji dotyczącej stanu na dzień ... lipca 2006 r. zalesionych na podstawie planu zalesienia z dnia ... grudnia 2004 r. działek o numerach ewidencyjnych: ... położonych na terenie wsi Ł. Jednocześnie Dyrektor ... Oddziału Regionalnego ARiMR w W. w dniu ... września 2012 r. wystosował do K. N. wezwanie do dostarczenia oświadczenia o wykonaniu zalesienia zgodnie z planem zalesienia wraz z zaświadczeniem Nadleśniczego potwierdzającym wykonanie zalesienia zgodnie z planem zalesienia. W odpowiedzi na powyższe K. N. złożył m.in. pismo, w którym informuje, że "zaświadczenie które ma dostarczyć złoży w późniejszym terminie ponieważ złożył podanie do Nadleśnictwa które jest rozpatrywane". W dniu ... października 2012 r. do Dyrektora ... Oddziału Regionalnego ARiMR w W. wpłynęło pismo Nadleśniczego Nadleśnictwa O., z którego wynika, iż na podstawie zgromadzonej w tej sprawie dokumentacji Nadleśnictwo nie może stwierdzić jaki był stan działek zalesionych przez K. N. na dzień ... lipca 2006 r. Ponadto w przedmiotowym piśmie Nadleśnictwo O. informuje, że w dniu ... kwietnia 2005 r. wpłynęło pismo K. N., w którym strona poinformowała o odstąpieniu od realizacji zalesiania. Z pisma wynika również, że w dniu ... maja 2005 r. do Nadleśnictwa O. wpłynęło pismo K. N., w którym zwrócił się z prośbą o zmianę sporządzonego planu zalesienia w zakresie terminu wykonania, składu gatunkowego oraz uwzględnienia zabezpieczenia przed zwierzyną. Jednak w związku z faktem, że takie zmiany planu zalesienia miałyby wpływ na ewentualne płatności Nadleśnictwo pismem z dnia ... maja 2005 r. odmówiło zmiany planu z dnia ... grudnia 2004 r. wskazując na konieczność złożenia nowego wniosku o sporządzenie planu zalesienia. Następnie w dniu ... czerwca 2005 r. do Nadleśnictwa w O. wpłynął wniosek strony o sporządzenie planu zalesienia na powierzchnię ... ha z terminem zalesienia na rok 2006. Nadleśnictwo sporządziło nowy plan zalesienia w dniu ... lipca 2005 r. z terminem zalesienia – wiosna 2006 r. W dniu ... maja 2006 r. do Nadleśnictwa wpłynęło pismo K. N. informujące, że w dniu ... maja 2006 r. zakończył zalesienie oraz poinformował o wprowadzonych zmianach w stosunku do planu zalesienia. W dniu ... października 2012 r. do ... Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynęło zaświadczenie z dnia ... września 2012 r., w którym Nadleśniczy Nadleśnictwa O. zaświadcza, że w oparciu o ustalenia na gruncie z dnia ... czerwca 2009 r. uprawa leśna założona na działkach o numerach ... położonych na terenie wsi Ł. jest zgodna z planem zalesienia sporządzonym przez Nadleśniczego Nadleśnictwa O. w dniu ... lipca 2005 r. Organ II instancji przypomniał, że z uwagi na powyższe Dyrektor ... Oddziału Regionalnego ARiMR w W. w dniu ... listopada 2012 r. wydał decyzję Nr ... o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej. Podkreślił jednocześnie, że odwołanie wniesione od tej decyzji nie podważa jej trafności. Wskazał również, że uchylenie decyzji ostatecznej w trybie art. 145 § 1 kpa jest możliwe przy zaistnieniu okoliczności określonych w tym przepisie. Przywołał treść tego przepisu jak i jego § 2 i 3, a nadto art. 150 § 1 Kpa. W ocenie organu odwoławczego w sprawie nie zaistniała jakakolwiek przesłanka z art. 145 § 1 Kpa skutkująca koniecznością uchylenia decyzji odmawiającej przyznania płatności na zalesienie i orzeczenia o istocie sprawy. Organ przypomniał, że podstawę przyznania takiej płatności w roku 2005 stanowiło rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na zalesianie gruntów rolnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. nr 187, poz. 1929 ze zm.). Zgodnie z § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia producent rolny, w terminie 7 dni od dnia założenia uprawy leśnej, informuje o tym fakcie na piśmie nadleśniczego, właściwego ze względu na miejsce położenia działek rolnych, na których została założona ta uprawa, a producent rolny, w terminie 14 dni od dnia założenia informacji, jednakże nie później niż do dnia 31 maja: 1) roku, w którym zalesienie wykonano wiosną, albo 2) roku następującego po roku, w którym zalesienie wykonano jesienią - składa kierownikowi biura powiatowego Agencji oświadczenie o wykonaniu zalesienia zgodnie z planem zalesienia, do którego dołącza zaświadczenie nadleśniczego potwierdzające ten fakt. W przypadku gdy producent rolny nie złożył w terminie oświadczenia, o którym mowa w § 9 ust. 2, kierownik biura powiatowego Agencji, w formie decyzji, odmawia przyznania płatności na zalesianie (§ 10 ust. 1 rozporządzenia). Podkreślił, że w wyroku z dnia 3 listopada 2010 r. (sygn. akt V SA/Wa 1413/10) wydanym na skutek złożenia przez K. N. skargi od decyzji Prezesa ARiMR Nr ...z dnia ... grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że w przedmiotowej sprawie prawidłowe było wznowienie postępowania, jednakże podstawę zastosowania tego trybu stanowił art. 145 § 1 pkt 8 Kpa nie zaś art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. Tenże sąd wskazał również, że organ rozpoznając sprawę na nowo winien ustalić prawidłowy stan faktyczny sprawy. Mianowicie, czy na dzień wydania decyzji o odmowie przyznania płatności na zalesienie założona uprawa leśna była zgodna z planem zalesienia, czy też nie. Zaświadczenie jest bowiem tylko potwierdzeniem stanu rzeczy. Nie jest więc wyłączone podważenie okoliczności potwierdzonych zaświadczeniem. W związku z tym organ winien bądź wezwać skarżącego do przedłożenia zaświadczenia potwierdzającego zgodność z planem zalesienia na dzień wydania decyzji o odmowie przyznania płatności na zalesienia, bądź samemu dążyć poprzez inne środki dowodowe do jego ustalenia. Uwzględniając to, że naruszenie przepisów prawa procesowego, wskazane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dotyczyło (w opinii Prezesa ARiMR) postępowania prowadzonego przez organ I instancji, Prezes ARiMR decyzją Nr ... z dnia ... lipca 2012 r. uchylił decyzję Dyrektora ... Oddziału Regionalnego ARiMR w W. Nr ... z dnia ... września 2009 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji celem ustalenia, czy na dzień wydania decyzji o odmowie przyznania płatności na zalesianie (tj. ... lipca 2006 r.) założona uprawa leśna była zgodna z planem zalesienia, czy tez nie. W związku z powyższym Dyrektor ... Oddziału Regionalnego ARiMR wystosował do Nadleśniczego Nadleśnictwa O. pismo z prośbą o udzielenie informacji dotyczącej stanu na dzień ... lipca 2006 r. zalesionych na podstawie planu zalesienia z dnia ... grudnia 2004 r. działek o numerach ewidencyjnych: ... położonych na terenie wsi Ł. Jednocześnie wystosował do K. N. wezwanie do dostarczenia oświadczenia o wykonaniu zalesienia zgodnie z planem zalesienia wraz z zaświadczeniem Nadleśniczego potwierdzającym wykonanie zalesienia zgodnie z tym planem. W odpowiedzi na powyższe w dniu ... października 2012 r. wpłynęło pismo Nadleśniczego Nadleśnictwa O., z którego wynika, iż na podstawie zgromadzonej w sprawie dokumentacji Nadleśnictwo nie może stwierdzić jaki był stan ww. działek zalesionych przez K. N. na dzień ... lipca 2006 r., czyli na dzień wydania decyzji o odmowie przyznania płatności na zalesianie. Ponadto w dniu ... października 2012 r. do ... Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynęło zaświadczenie z dnia ... września 2012 r., w którym Nadleśniczy Nadleśnictwa O. zaświadcza, że w oparciu o ustalenia oględzin na gruncie z dnia ... czerwca 2009 r. uprawa leśna założona na działkach o numerach ... położonych na terenie wsi Ł., jest zgodna z planem zalesienia sporządzonym przez Nadleśniczego Nadleśnictwa O. w dniu ... lipca 2005 r. W ocenie organu z powyższego wynika, że wskazane powyżej dokumenty nie potwierdzają stanu faktycznego na dzień ... lipca 2006 r. W związku z tym organ stwierdził, że w niniejszej sprawie nie zaistniały żadne przesłanki określone w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, na które powołał się K. N. we wniosku o wznowienie postępowania ani inne przesłanki z art. 145 § 1 Kpa skutkujące uchyleniem dotychczasowej decyzji o odmowie przyznania płatności na zalesianie. Odnosząc się do odwołania organ II instancji stwierdził, że podstawą przyznania pomocy finansowej na zalesienie gruntów jest decyzja o przyznaniu pomocy, wydawana przez właściwego kierownika biura powiatowego ARiMR po spełnieniu przez stronę określonych przepisami prawa warunków. W rozpatrywanej sprawie K. N. nie złożył w terminie określonym w § 9 ust. 2 rozporządzenia, oświadczenia o wykonaniu zalesienia zgodnie z planem zalesienia, do którego zobowiązany był dołączyć zaświadczenie nadleśniczego właściwego ze względu na miejsce położenia działek rolnych, na których została założona ta uprawa, potwierdzające ten fakt. Organ odwoławczy podkreślił, że z wniosku o przyznanie płatności na zalesianie gruntów rolnych z dnia ... lipca 2005 r. wynika, że strona posiada plan zalesienia z dnia ... grudnia 2004 r. Również w Oświadczeniu o wykonaniu zalesienia zgodnie z planem zalesienia z dnia ... maja 2006 r. K. N. oświadczył, że wykonał zalesienie zgodnie z planem zalesienia z dnia ... grudnia 2004 r. Poza tym we wskazanym powyżej wniosku strona zobowiązała się do niezwłocznego informowania na piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa m. in. o każdym fakcie, który ma wpływ na przyznanie, pobieranie lub wypłacanie płatności na zalesianie gruntów rolnych. Z akt niniejszej sprawy wynika jednak, że K. N. nie poinformował Agencji na piśmie o wykonaniu innego planu zalesienia, o którym jest mowa w korespondencji prowadzonej z Nadleśnictwem w O. i w dokumentach składanych do ARiMR posługiwał się planem zalesienia z dnia ... grudnia 2004 r. Decyzję organu odwoławczego zaskarżył K. N. wnosząc o jej uchylenie oraz o uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a nadto o przyznanie mu płatności na zalesienie. W uzasadnieniu skargi podkreślił m. in. ze w niniejszej sprawie doszło do daleko idącej biurokracji, bezduszności i ciągłych trudności, które piętrzą organy administracji. Postępowanie przed organami administracji, sądami administracyjnymi toczy się już od ponad siedmiu lat. Wszystkie organy starają się za wszelka cenę pozbawić go należnej płatności na zalesienie. Początkowo cała sprawa "rozbijała się" o brak stosownego zaświadczenia, którego wbrew stanowi faktycznemu, poprawności zalesienia oraz ewidentnie niezgodnie z przepisami nie wydało Nadleśnictwo. Po sześciu latach otrzymał zaświadczenie stosownej treści, ale w chwili obecnej Agencja szuka innych sposobów, aby jednak pozbawić go płatności. Sprawa na dzień dzisiejszy jest tak zagmatwana, że jako rolnik sam już nie rozeznaje sytuacji. Ma wrażenie, że urzędnicy celowo "mataczą", aby stracił orientację w "papierach" i zrezygnował z należnej płatności na zalesienie. Opisane w skarżonej decyzji dokumenty, w tym plan zalesienia z grudnia 2004 r. jest nieaktualny. Zatwierdzony przez Nadleśnictwo, wykonany w całości jest plan z lipca 2005 r. i winien on otrzymać płatność na tak dokonane zalesienia. Skarżący jest zdania, że wykonał zalesienie zgodnie z planem zalesienia, który sporządziło Nadleśnictwo. Dopełnił wszystkich formalności, a odmowa płatności oparta była na fałszywym zaświadczeniu Nadleśnictwa, co zostało potwierdzone w nowym, prawidłowym zaświadczeniu. Co do treści zaświadczenia z dnia ....09.2012 r. – stwierdza ono założenie uprawy zgodnie z planem zalesienia. Twierdzenie, że zaświadczenie stwierdza stan na jakikolwiek dzień nie współgra z treścią zaświadczenia. W planie zalesienia jest termin, w którym winno być ono dokonane. W obowiązującym planie zalesienia termin ten określono na "wiosnę 2006". Treść zaświadczenia, potwierdzająca spełnienie wszystkich warunków, w tym dotrzymanie terminu, wyraźnie wskazuje na dokonanie zalesienia wiosną 2006. Jest więc pozbawione sensu twierdzenie, że "nie można stwierdzić jaki był stan ww. działek zalesionych przez K. N. na dzień ... lipca 2006 r., czyli na dzień wydania decyzji". Skoro plan zalesienia przewidywał zalesienie wiosna 2006 r., a rolnik wykonał zalesienie zgodnie z tym planem, to nie ma innej możliwości, aby zalesienie było prawidłowe w dacie wydania decyzji odmawiającej płatności. Z winy zarówno Nadleśnictwa jak i organów administracji doszło do sytuacji, kiedy dopiero po siedmioletnich bojach otrzymał zaświadczenie zgodne z prawdą. Ale fakty, stwierdzone zaświadczeniem wyraźnie wskazują na zalesienie "wiosną 2006 r." oraz istnienie takiego stanu (zalesienia zgodnie z planem) w terminach późniejszych kontroli. Wskazywanie poza tym po siedmiu latach prowadzenia sprawy na drobne, oczywiste omyłki, znane organowi już w dniu złożenia wniosku, jest nadużyciem i nie powinno mieć miejsca. Zaufanie do administracji u obywateli pogłębiło by uznanie wadliwości działania, przeproszenie i załatwienie sprawy, a nie szukanie "kruczków" uzasadniających błędne od początku stanowisko. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Sąd zważył co następuje: Stosownie do art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność była przedmiotem zaskarżenia. Z kolei art. 170 powołanej wyżej ustawy stanowi, że orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Oznacza to, iż w sprawie niniejszej tut. Sąd oraz organy obu instancji które podejmowały rozstrzygnięcia związane były oceną prawną oraz wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w orzeczeniu WSA w Warszawie z dnia 3 listopada 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 1413/10. W uzasadnieniu tegoż orzeczenia WSA podkreślił iż organ rozpoznając sprawę na nowo winien ustalić prawidłowy jej stan faktyczny mianowicie czy na dzień wydania decyzji o odmowie przyznania płatności na zalesienie (czyli na dzień 11 lipca 2006 r.) założona uprawa leśna była zgodna z planem zalesienia czy tez nie. Co istotne sąd ten nie wskazuje expresis verbis o jaki plan chodzi, a mianowicie czy o plan z dnia ... grudnia 2004 r., czy też o plan z dnia ... lipca 2005 r. Organ stoi jednak na stanowisku iż decydujące znaczenie ma stan na gruncie w dniu ... lipca 2006 r., ale oceniany w kontekście planu z dnia ... grudnia 2004 r. Mało tego, podnosi, że na podstawie zgromadzonej w sprawie dokumentacji nie można stwierdzić jaki ten stan w istocie był (zob. str. ... uzasadnienia zaskarżonej decyzji). Odwołuje się bowiem w tej materii do pisma Nadleśniczego Nadleśnictwa O., które wpłynęło do organu w dniu ... października 2012 r. a z którego wynika, że Nadleśnictwo nie może stwierdzić jaki był stan działek zalesionych przez Skarżącego na ten dzień. Powyższe oznacza, iż organ nie wykonał w sposób należyty wytycznych zawartych w uzasadnieniu wyroku tut. Sądu wydanego w sprawie, sygn. akt V SA/Wa 1413/10. Nie poczynił bowiem ustaleń w wymaganym zakresie co jednoznacznie przesądza o tym że kwestionowana decyzja choćby z tego tylko powodu ostać się nie może. W tym miejscu przypomnieć trzeba, że tenże sąd zobligował organ nie tylko do zgromadzenia i oceny dowodów z dokumentów. Wskazał nadto na potrzebę dążenia organu do ustalenia stanu faktycznego z wykorzystaniem innych środków dowodowych (o ile w/w. okażą się niewystarczające) podkreślając iż Skarżący nie ze swojej winy przedstawił określone dokumenty i że sam dochował wszelkiej staranności w swoim zachowaniu. Podkreślenia wymaga, że WSA w Warszawie wytknął szereg nieprawidłowości do jakich doszło wówczas kiedy skarżący domagał się potrzebnej mu w sprawie dokumentacji. Jeśli więc organ dysponował pismem z dnia 25 września 2012 r., w którym Nadleśniczy Nadleśnictwa O. zaświadcza, że w oparciu o ustalenia na gruncie z ... czerwca 2009 r. uprawa leśna założona na działkach Skarżącego jest zgodna z planem zalesienia z dnia ... lipca 2005 r. to zaświadczenie to o ile organ uznawał je za niewystarczające powinno być argumentem przemawiającym za koniecznością przeprowadzenia dalszych dowodów. Te dowody powinny odnosić się także do ustaleń dotyczących tego z jakich przyczyn nie doszło do zalesienia działek Skarżącego zgodnie z planem z dnia 29 grudnia 2004 r. i czy leżały one wyłącznie po stronie Skarżącego. Czyniąc ustalenia w powyższym zakresie organ weźmie pod uwagę także i pozostałe rozważania sądu w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 1413/10, z których nie wynika jakoby tenże sąd w realiach sprawy niniejszej przesądził o konieczności uwzględnienia przy orzekaniu przez organ planu zalesienia z dnia 29 grudnia 2004 r. Mając powyższe na względzie sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. w zw. z art. 153 oraz art. 170 p.p.s.a.