V SA/Wa 903/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi S. J. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia .... października 2011 r. nr ... w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie na rzecz S. J. kwotę ... zł (... złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 14 czerwca 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 2571/11, oddalił skargę S. J. (dalej: skarżący, wnioskujący) na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Warszawie z ... października 2011 r., nr ... znak ... w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości. Uzasadniając wyrok Sąd podał, że we wniosku z 14.05.2010 r. o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych beneficjent zadeklarował pakiet rolnictwo ekologiczne na pow. ... ha, pakiet ekstensywne trwałe użytki zielone – ... ha, zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie – ... ha. Program rolnośrodowiskowy skarżący winien realizować zgodnie z zobowiązaniem przez 5 lat na wszystkich działkach zadeklarowanych w roku początkowym programu tj. od 1 marca 2008r. Kontrolą ustalono, że wystąpiły błędy wskazujące na przekroczenie powierzchni deklarowanej w stosunku do uprawnionej powierzchni ewidencyjno-gospodarczej (PEG). W wariancie 2.1. – uprawy rolnicze (z certyfikatem zgodności) – ... – łączna powierzchnia przedeklarowana wyniosła ... ha. Dla działek z zadeklarowanym wariantem 2.3. – uprawy rolnicze (z certyfikatem zgodności) i wariantem 3.1.- ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach – ... – łączna powierzchnia przedeklarowana wyniosła ... ha i w wariancie 3.1. – uprawy rolnicze (z certyfikatem zgodności) – powierzchnia przedeklarowana wyniosła ... ha. Kontrola administracyjna sprawy na rok 2010 wykazała, że producent w roku 2009 i 2010 zwiększył deklarowaną do pakietu ,,Rolnictwo ekologiczne’’ powierzchnię, dodając działkę ewidencyjną nr ... Jednakże plan działalności rolnośrodowiskowej z naniesionymi przez uprawnioną osobę (doradcę) zmianami – został sporządzony w lutym 2010 r. Także działka ewidencyjna ... nie była prawidłowo zgłoszona, gdyż w roku 2005 i 2006 na powierzchni ... ha wnioskodawca nie deklarował trwałego użytku zielonego, ale uprawy kwalifikujące się do płatności uzupełniających (mieszanka zbóż – rok 2005, Lubin słodki – 2006r). Ponadto we wniosku kontynuacyjnym na rok 2010 nie zadeklarowano działki nr .., a była ona umieszczona w pierwotnym zobowiązaniu rolnośrodowiskowym. Sąd rozpoznając skargę wskazał, że kierując się § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009r., który stanowi, że płatność rolnośrodowiskową przyznaje się rolnikowi, jeżeli realizuje 5-letnie zobowiązanie o którym mowa w art. 39 rozporz. Rady (WE) nr 1698/ 2005 z dnia 20 września 2005r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.Urz.UE L 277 z 21.10. 2005r, str 1 ze zm.), rolnik powinien realizować podjęte zobowiązania rolnośrodowiskowe na wszystkich działkach zadeklarowanych do programu na przestrzeni wskazanego okresu. Sąd uznał, że w sprawie prawidłowo został zastosowany przez organ przepis § 14 ust.1, ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia, i 27 ust. 4 rozporządzenia, który mówi, że jeżeli rolnik nie zachował któregokolwiek z występujących w gospodarstwie rolnym i określonych w planie działalności rolnośrodowiskowej trwałych użytków zielonych i elementów krajobrazu rolniczego nieużytkowanych rolniczo, o których mowa w § 4 ust. 2 pkt 1, płatność rolnośrodowiskowa przysługuje temu rolnikowi w wysokości zmniejszonej o 20% w roku, w którym stwierdzono takie uchybienie. Reasumując Sąd stwierdził, iż na działce ... nastąpiło zmniejszenie deklarowanej w 2008 i 2009 łąki trwałej, zatem zasadnie organ uznał iż nastąpiło niedochowanie podjętego zobowiązania wieloletniego na działkach ... wobec ich nie zadeklarowania we wniosku kontynuacyjnym na rok 2010. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 5 lutego 2014 r. sygn. akt II GSK 1757/12 uchylił powyższy wyrok Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, stwierdzając, że Sąd I instancji nie odniósł się do przedstawionych w piśmie uzupełniającym skargę zarzutów w istotnym dla kontroli instancyjnej zakresie. Podkreślił, że przyznanie płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości, z uwagi na wykluczenie z tej płatności określonych działek ewidencyjnych, wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego wskazującego w sposób nie budzący wątpliwości okoliczności skutkujących takimi sankcjami oraz okoliczności ustalających konkretne działki ewidencyjne jako te, które zostały tymi sankcjami objęte, a były objęte programem rolnośrodowiskowym. W rozpatrywanej sprawie dotyczy to zwłaszcza okoliczności związanych z ustaleniem kwestii objęcia działki ewidencyjnej numer ... Planem działalności rolnośrodowiskowej na lata 2008-2013. NSA wskazał, że z dokumentów załączonych do pisma uzupełniającego skargę zdaje się wynikać, że Plan działalności rolnośrodowiskowej na lata 2008-2013 był sporządzony w dniu 15 maja 2008 roku i obejmował także działkę ewidencyjną oznaczoną numerem ... Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego (ewentualnie stwierdzenia jego wydania z naruszeniem prawa,v.art.145§1 p.p.s.a.). Zgodnie z art.134§1 p.p.s.a. Sąd nie jest związany zarzutami skargi. Ponieważ sprawa była już przedmiotem rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 5 lutego 2014 r., sygn.akt II GSK 1757/12 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2012 r., sygn.akt V SA/Wa 2571/11, Sąd rozpoznający sprawę obecnie jest w myśl art.190 p.p.s.a. związany wykładnią prawa dokonaną przez NSA, co oznacza, że Sąd jest zobowiązany zastosować się do wskazań zawartych w uzasadnieniu wyroku NSA. NSA zwrócił uwagę, że Sąd I instancji nie odniósł się zarzutów przedstawionych w piśmie stanowiącym uzupełnienie skargi w istotnym dla kontroli instancyjnej zakresie. Przede wszystkim jednak NSA stwierdził, że "przyznanie płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości, z uwagi na wykluczenie z tej płatności określonych działek ewidencyjnych, wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego wskazującego w sposób nie budzący wątpliwości okoliczności skutkujących takimi sankcjami oraz okoliczności ustalających konkretne działki ewidencyjne jako te, które zostały tymi sankcjami objęte, a były objęte programem rolnośrodowiskowym. W rozpatrywanej sprawie dotyczy to zwłaszcza okoliczności związanych z ustaleniem kwestii objęcia działki ewidencyjnej numer ... Planem działalności rolnośrodowiskowej na lata 2008-2013. Z dokumentów załączonych do pisma uzupełniającego skargę zdaje się wynikać, że Plan działalności rolnośrodowiskowej na lata 2008-2013 był sporządzony w dniu 15 maja 2008 roku i obejmował także działkę ewidencyjną oznaczoną numerem ..." Ponieważ do zakresu działania sądów administracyjnych należy kontrola działalności administracji publicznej (art.3§1 p.p.s.a.) Sąd nie może wyręczyć organów administracji w przeprowadzeniu postępowania dowodowego. W myśl art.106 §3 p.p.s.a. sąd administracyjny może przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów tylko jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Dlatego, wobec konieczności przeprowadzenia postępowania dowodowego Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. Przed odniesieniem się do zarzutów podniesionych w piśmie strony z dnia 27 marca 2012 r. zatytułowanym "Uzupełnienie skargi", należy wyjaśnić, że zadania oraz właściwość organów i jednostek organizacyjnych w zakresie wspierania rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków pochodzących z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, określonym w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1,, zwanym dalej "rozporządzeniem nr 1698/2005"), oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia, a także warunki i tryb przyznawania, wypłaty oraz zwracania pomocy finansowej w ramach działań objętych programem rozwoju obszarów wiejskich, w tym działania "program rolnośrodowiskowy", w zakresie nieuregulowanym w ww. rozporządzeniu nr 1698/2005 zostały określone w ustawie z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U.Nr 64, poz.427ze zm., dalej: ustawa o wspieraniu). W myśl art.21 ust.1 ustawy o wspieraniu, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1 tj. w rozporządzeniu nr 1698/2005 oraz przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie tego rozporządzenia, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Zgodnie z ust.2 w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Stosownie do ust.3 strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Tak więc zasady oraz reguły dowodowe określone w k.p.a., w postępowaniach dotyczących przyznania pomocy w ramach działań objętych ustawą o pomocy doznają pewnych modyfikacji. Organ prowadzący postępowanie nie ma obowiązku zbierania materiału dowodowego, jest zobowiązany jedynie do jego wyczerpującego rozpatrzenia, a ciężar udowodnienia faktów obciąża osobę, która wywodzi z nich skutki prawne, czyli w rozpoznanej sprawie, stronę. Dlatego za nieuzasadnione należało uznać zarzuty naruszenia wskazanych w piśmie procesowym przepisów art.7 i 8 k.p.a. Powyższe nie oznacza jednak, że organ dokonujący oceny wniosku strony o przyznanie określonej pomocy, w przypadku jeżeli nie widzi możliwości przyznania pomocy zgodnie z wnioskiem, nie ma obowiązku wykazania przyczyn nieuwzględnienia wniosku lub jego części. W takiej sytuacji to na organie orzekającym ciąży obowiązek wykazania przyczyn uzasadniających odmowę przyznania pomocy lub nałożenia sankcji. Ponieważ nie zostało wyłączone stosowanie art.107 k.p.a. decyzja powinna zawierać wszystkie elementy wymienione w art.107§1 k.p.a., a uzasadnienie powinno odpowiadać wymogom z art.107§3 k.p.a., tj. w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej oraz wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Wymogi te dotyczą zarówno decyzji wydanej przez organ pierwszej jak i drugiej instancji. Uzasadnienie decyzji musi wyjaśniać jej motywy przede wszystkim stronie postępowania, równocześnie musi umożliwić przeprowadzenie kontroli decyzji sądowi administracyjnemu. Tych wymogów nie spełnia ani decyzja organu II instancji, ani bardziej obszerna, ale nie wyjaśniająca w sposób wystarczający spornych kwestii decyzja organu I instancji. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w uzupełnieniu skargi, Sąd stwierdza, że w uzasadnieniach decyzji organu I i II instancji nie zostało wyjaśnione zastosowanie stawki w wysokości ... zł/ha dla wariantu 3.1 ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji przywołał §8, §14 i załącznik nr 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 ( Dz.U.Nr 33, poz.262 ze zm., dalej: rozporządzenie), z których jednak nie wynika zastosowanie stawki w tej wysokości. Rozpoznając sprawę ponownie organ orzekający wyjaśni i uzasadni tę kwestię . Skarżący zakwestionował przyjęcie dla wariantu 2.3 i 3.1 powierzchni upraw ... ha, przy zadeklarowanej we wniosku ... ha. W uzasadnieniu każdej z decyzji stwierdzono, że powierzchnia uprawniona do płatności jest mniejsza niż zadeklarowana we wniosku na rok 2010, a powierzchnia stwierdzona została ustalona w oparciu o system informacji graficznej, o którym mowa w art.17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009, a ustaleń nieprawidłowości dokonano na podstawie pomiarów powierzchni ewidencyjno-gospodarczej (PEG) odpowiadającej powierzchni użytkowanej rolniczo w ramach danej działki ewidencyjnej. Z uzasadnienia decyzji wynika, że pomniejszenie dotyczyło działek rolnych: AC, AD, WA, Z. Odpowiadają im działki ewidencyjne o numerach odpowiednio: ... Zarzucił również nieuprawnione zmniejszenie działek ewidencyjnych nr: ... to jest odpowiednio działek rolnych: A, AI, BL, AL. Na etapie postępowania sądowego strona przedstawiła poświadczoną za zgodność z oryginałem przez Urząd Miasta i Gminy w G. kopię "Informacji dotyczącej działek deklarowanych do płatności", na której wydrukowano między innymi informację o działkach deklarowanych do płatności, o której mowa w art.12 ust.3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 i maksymalny kwalifikowany obszar PEG ustalony w oparciu o art.17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009. Porównanie wynikającej z wydruku wielkości maksymalnego kwalifikowanego obszaru do jednolitej płatności PEG z powierzchnią przyjętą w decyzji jako udowodniona w oparciu o system informacji geograficznej wskazuje, że powierzchnie na ww. wydruku są większe. Okoliczność ta wymaga wyjaśnienia przez organ orzekający. Należy wskazać, że w aktach administracyjnych powinny znajdować się wydruki z systemu informacji graficznej, w oparciu o które organ ustala powierzchnie uprawnione do płatności. Sąd nie podziela stanowiska strony co do nieprzyznania płatności do działki nr ... Według organu w 2005 i 2006 r. skarżący zadeklarował na tej działce uprawy kwalifikujące się do płatności uzupełniających (2005 r. - zboże, 2006r. – łubin słodki), a nie trwałe użytki zielone. Strona stwierdza, że od 1 marca 2005 r. na tej działce była łąka trwała, w 2006 r. działka była przeznaczona pod inną uprawę, a po zbiorach w sierpniu 2006 r. strona przeznaczyła działkę na "trwały użytek zielony". Spór w sprawie sprowadza się do interpretacji definicji "trwałych użytków zielonych" zawartej w art.2 pkt 2 rozporządzenia 796/2004, zgodnie z którą "trwałe użytki zielone" oznaczają grunt zajęty pod uprawę traw lub innych upraw zielnych naturalnych (samosiewnych) lub powstałych w wyniku działalności rolniczej (zasianych), niewłączonych do płodozmianu w gospodarstwie przez okres pięciu lat lub dłużej, z wyłączeniem gruntu objętego systemami odłogowania. W świetle powyższej definicji za prawidłowe należy uznać stanowisko organu, iż w 2010 r. brak było podstaw do uznania działki nr ... za trwały użytek zielony. Płodozmian w rozumieniu przepisu art.2 pkt 2 rozporządzenia 796/2004 to sposób uprawy, który nie jest uprawą traw lub innych upraw zielnych naturalnych (samosiewnych) lub powstałych w wyniku działalności rolniczej (zasianych). Podkreślić także należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 25 kwietnia 2013 r. sygn. akt II GSK 133/12 wyraził pogląd, który tutejszy Sąd aprobuje, że "dla potrzeb płatności rolnośrodowiskowej, nie każdy grunt zajęty pod uprawy zielone stanowi trwały użytek zielony, lecz jedynie taki, który spełnia wszystkie warunki określone w przytoczonej wyżej definicji tj. oprócz tego, że jest zajęty pod uprawę traw lub innych upraw zielonych naturalnych dodatkowo przez okres pięciu lat lub dłużej, nie był włączony do płodozmianu w gospodarstwie, a więc grunty te służyły do upraw traw lub innych upraw zielonych naturalnych, co najmniej przez pięć kolejnych lat, po ich przekształceniu." Równocześnie Sąd zwraca uwagę, że przywołane przez stronę odstępstwo od definicji z art.2 ust.2 określone w art.4 ust.2 akapit 5 rozporządzenia 796/2004 odnosi się do sytuacji ustanowienia przez państwo obowiązku ponownego przekształcenia ziemi na trwałe użytki zielone przez tych rolników, którzy posiadają ziemie przekształcone z trwałych użytków zielonych w ziemie pod inne użytkowanie, wyłącznie w celu zapewnienia przez państwo utrzymania stosunku ilości trwałych użytków zielonych do całkowitego obszaru rolnego. Odrębnym zagadnieniem jest ustalenie okoliczności związanych z objęciem działki ewidencyjnej numer ... Planem działalności rolnośrodowiskowej na lata 2008-2013. W uzasadnieniu decyzji organu I instancji Sąd stwierdził pewną niejasność, a mianowicie z uzasadnienia wynika, że producent zwiększył w 2009 i w 2010 r. powierzchnię gruntów rolnych deklarowaną do pakietu "Rolnictwo ekologiczne" poprzez dodanie do płatności rolnośrodowiskowej nowej działki ewidencyjnej o numerze ..., co wiązało się z koniecznością aktualizacji planu działalności rolnośrodowiskoej przez doradcę rolno środowiskowego. Producent złożył w 2009 r. w Biurze Powiatowym ARiMR w Płocku plan działalności rolnośrodowiskowej z naniesionymi zmianami (działka 108 ujęta od 2009 r.), "jednak dokument ten został sporządzony przez doradcę dopiero w dniu 22.02.2010 r." NSA wskazał, że z dokumentów załączonych do pisma uzupełniającego skargę zdaje się wynikać, że Plan działalności rolnośrodowiskowej na lata 2008-2013 był sporządzony w dniu 15 maja 2008 roku i obejmował także działkę ewidencyjną oznaczoną numerem ... W myśl §40 ust.1 rozporządzenia w 2009 r. pierwsza płatność rolnośrodowiskowa lub kolejna płatność rolnośrodowiskowa - w przypadku zmiany w 2009 r. zobowiązania rolnośrodowiskowego - jest przyznawana, jeżeli plan działalności rolnośrodowiskowej został sporządzony w terminie do dnia 15 maja 2009 r. Niewątpliwie wyjaśnienia wymaga data sporządzenia planu rolnośrodowiskowego obejmującego działkę ... Skarżący podniósł, że organ niesłusznie zarzucił mu niezachowanie na terenie gospodarstwa powierzchni trwałych użytków zielonych w 2010 r. na działce nr ..., której, jak podaje, posiadanie utracił, przez odebranie mu działki przez nieuczciwego właściciela, od którego działkę tę dzierżawił. Zakwestionował zmniejszenie płatności rolnośrodowiskowej o 20% do wszystkich działek i pakietów i wskazał, że stanowi to naruszenie §27 ust.1 i ust.4 rozporządzenia. Organ orzekający stwierdził, że zmniejszenie płatności o 20% dotyczy działki nr ... deklarowanej w roku 2008 i 2009 jako łąka trwała i niezadeklarowanej w 2010 r. Sąd zauważa, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się wyjaśnienie skarżącego, iż działka jest dzierżawiona i nie została wykazana we wniosku za 2010 r z powodu toczących się spraw w Sądzie Administracyjnym. Skarżący tym oświadczeniem nie wykazał, że istnieją podstawy do odstąpienia od stosowania §27 ust.4 rozporządzenia , a zgodnie z art.21 ust.3 ustawy o pomocy, to na nim ciąży obowiązek wykazania okoliczności, z których wywodzi skutki prawne. Jednak przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organ weźmie pod uwagę wszystkie dowody znajdujące się obecnie w aktach sprawy oraz ewentualnie nowe dowody przedstawione przez stronę. Z wyżej przedstawionych przyczyn Sąd na podstawie art.145§1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art.200 p.p.s.a.