V SA/Wa 912/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA - Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 16 września 2013 r. na posiedzeniu niejawny zażalenia D. B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi D. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oraz przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia postanawia: 1. uchylić zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z dnia 18 kwietnia 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 52.113 (pięćdziesiąt dwa tysiące sto trzynaście) zł; 2. przyjąć, iż w przedmiotowej sprawie należny jest stały wpis sądowy od skargi w wysokości 500 (pięćset) zł. Zarządzeniem z dnia 18 kwietnia 2013 r. 2013 r. Przewodniczący Wydziału wezwał D. B. (dalej "skarżący") do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 52.113 zł przyjmując, iż w przedmiotowej sprawie należny jest stosunkowy wpis sądowy od skargi w wysokości 52.113 zł. W przypisanym, ustawowym terminie, skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie Przewodniczącej Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W jego uzasadnieniu wywiódł, iż w przedmiotowej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja organu odwoławczego o uchyleniu decyzji organu I instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia, co oznacza, iż w sprawie nie sposób mówić o wartości przedmiotu sporu i na jej podstawie obliczyć należny wpis stosunkowy. Tym samy, w ocenie skarżącego, do spraw w których przedmiotem zaskarżenia skargą jest decyzja o charakterze kasatoryjnym wpis winien zostać ustalony w oparciu o § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r., nr 221, poz. 2193), a nie w oparciu o § 1, jak przyjęto w zaskarżonym zarządzeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 227 § 1 w związku z art. 197 § 2 i w związku z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 j.t.), zwanej dalej p.p.s.a., zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych. Zażalenie wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Artykuł 198 powołanej ustawy stanowi natomiast, iż do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zażaleń. Z kolei w myśl art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Jak wynika z akt niniejszej sprawy przedmiotem zaskarżenia w sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] uchylająca decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2012 r. w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Powyższe oznacza, iż pomimo skonkretyzowania w akcie organu I instancji określonej kwoty pieniężnej, przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie nie jest należność pieniężna bowiem zaskarżona decyzja nie nakłada na skarżącego określonych zobowiązań mających wartość pieniężną ani ich nie ustala. Podzielając dodatkowo pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu[1] z dnia 30 września 2010 r., sygn. akt II OZ 926/10 wyjaśnić należy, iż w przypadku skargi na decyzję kasacyjną, którą uchylono, decyzję organu I instancji dotyczącą należności pieniężnej, gdzie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja organu odwoławczego oparta na art. 138 § 2 k.p.a., to przy takiej decyzji, nie jest możliwe określenie wysokości należności pieniężnej objętej skargą. Stąd wniosek, iż w rozpoznawanej sprawie wpis sądowy winien być określony stosowanie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., a nie w oparciu o § 1 ust. 4 tego rozporządzenia. Uwzględniając zatem wniesione w sprawie zażalenie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 postanowienia. O ustaleniu wysokości i rodzaju wpisu sądowego orzeczono, jak w pkt 2, na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi. ----------------------- [1] Lex nr 744017; http://orzeczenia.nsa.gov.pl