V SA/Wa 921/12
PostanowienieWSA w Warszawie2012-06-12
Skład orzekający: Beata Blankiewicz-Wóltańska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w ustawowym terminie i czy strona wykazała brak winy w uchybieniu terminu?Ratio decidendi
Sąd odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, ponieważ skarżący nie wykazał, że wniosek został złożony w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, ani nie udowodnił braku winy w niedochowaniu tego terminu. Brak odpowiedzi na wezwanie sądu w tej kwestii skutkował odrzuceniem wniosku.Stan faktyczny
Skarżący K. W. wniósł skargę na decyzję Ministra Finansów odmawiającą umorzenia grzywny nałożonej mandatem, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Jako przyczynę uchybienia terminu podał kłopoty z pamięcią spowodowane urazem głowy oraz problemy ze zdrowiem psychicznym, wskazując na pobyty w szpitalach. Sąd wezwał skarżącego do wskazania, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu, jednak skarżący nie udzielił jednoznacznej odpowiedzi na to wezwanie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2012 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego kredytowanego postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenia terminu do wniesienia skargi
W dniu 16 marca 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga K. W.
na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2012 r. znak: [...] dotyczącą odmowy umorzenia grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego kredytowanego. Wraz ze skargą wniósł wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Jako przyczynę uchybienia terminu we wniesieniu skargi skarżący wskazał kłopoty z pamięcią, które są skutkiem urazu głowy doznanym w sierpniu 2011 r.
Pismem z dnia 10 maja 2012 r. wezwano skarżącego do wskazania, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu.
W odpowiedzi na ww. pismo skarżący nadesłał 3 pisma z dnia 18 maja 2012 r.
Z tych pism wynikało, że skarżący w dniach 27 kwietnia 2011 r. do 20 czerwca 2011 r. oraz w dniach od 29 marca 2012 r. do dnia 7 maja 2012 r. przebywał w Szpitalu Psychiatrycznym w [...] a ponadto w dniach od 2 listopada 2011 r. do dnia 21 stycznia 2012 r. przebywał na Oddziale Terapii Uzależnień od Alkoholu w Szpitalu w [...].
Skarżący podniósł, że zaskarżoną decyzję odebrał w dniu 30 stycznia 2012 r. Podkreślił, że nie dotrzymał terminu do wniesienia skargi z następujących powodów: zaników pamięci, kłopotów ze zdrowiem psychicznym – organiczne zaburzenia osobowości spowodowane urazem głowy (uraz czaszkowo-mózgowy). Do pism dołączył kartę leczenia szpitalnego z Kliniki Neurologicznej [...] w [...] (z dnia 11 sierpnia 2010 r.). Nie podał jednakże, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jednolity), sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 w/w ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Art. 88 w/w ustawy stanowi, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (zobacz postanowienie NSA z 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.).
Sąd badając wniosek o przywrócenie terminu bada czy wnioskodawca wniósł go w terminie 7 dniowym przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a.
Po analizie akt sprawy nie można stwierdzić, iż zachował on termin o którym była powyżej. Skarżący bowiem nie wskazał Sądowi odpowiedzi na wezwanie mające ustalenie tej kwestii.
Brak odpowiedzi skarżącego na wezwanie z dnia 10 maja 2012 r. skutkuje stwierdzeniem, iż wnioskodawca złożył przedmiotowy wniosek po terminie o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a..
Z tego też względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jednolity) orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło