V SA/Wa 933/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Sędzia NSA - Marzenna Zielińska, Asesor WSA - Joanna Gierak, Protokolant - Beata Trawińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2005 r. sprawy ze skargi "L. [...] " Sp. z o.o. w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe 1. Uchyla zaskarżoną decyzję. 2. Zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz L. [...] Sp. z o.o. w P. kwotę 500 (pięćset złotych) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 3. Stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. W dniu [...] października 2000 r. wg dokumentu SAD [...] L.[...]Spółka z o.o. w P. zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym leki, uprzednio objęte procedurą składu celnego. Do zgłoszenia dołączono deklarację wartości celnej oraz fakturę handlową wystawioną przez eksportera, firmę L. [...] d.d. L. Dyrektor Urzędu Celnego w W. przyjął zgłoszenie celne jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 64 § 1 i 2 Kodeksu celnego, co spowodowało z mocy prawa objęcie towaru procedurą dopuszczenia do obrotu i określenie kwoty wynikającej z długu celnego. Towar został następnie zwolniony dla wykorzystania go w celu określonym przez procedurę celną, którą został objęty. W wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych w siedzibie firmy importera w okresie od dnia 27 listopada 2001 r. do dnia 11 stycznia 2002 r. przez funkcjonariuszy Urzędu Celnego w W. ustalono, iż wartość celna importowanych leków została zadeklarowana w sposób nieprawidłowy. Ujawniono, bowiem m.in. umowę nr [...] z dnia [...] /[...] .07.1999 r. zawartą pomiędzy L.[...]Sp. z o.o. w P. a L.[...] S.A. ze S. wraz z załącznikami do tej umowy regulującymi wysokość rabatów i premii pieniężnych. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2003 r. Dyrektor Urzędu Celnego w W. wszczął z urzędu postępowanie w celu zbadania prawidłowości przedmiotowego zgłoszenia celnego w zakresie wartości celnej i wymiaru kwoty długu celnego importowanych towarów. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, decyzją z dnia [...] października 2003 r. nr [...] , wydaną w trybie art. 65 § 4 pkt 2 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz.U. Nr 23, poz. 117 ze zm.) a także na podstawie art. 11 ust. 2 i ust. 5 w związku z art. 2 ust. 2, art. 6 ust. 7, art. 15 ust. 4 związku z art. 11 c ust. 4 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), Naczelnik Urzędu Celnego w P. uznał powyższe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie dotyczącym wartości celnej importowanych towarów i wysokości zobowiązania podatkowego. Orzekając w tym zakresie określił wartość celną w skorygowanej (obniżonej) wysokości i od tak zmienionej podstawy opodatkowania określił podatek VAT. Organ stwierdził, że podana w fakturach handlowych wartość leków została zawyżona. W uzasadnieniu m.in. wskazał, że ujawniona umowa nr [...] z dnia [...] /[...] .07.1999 r. wraz z załącznikami stanowi, iż dystrybutorowi (L.[...]Sp. z o.o.) została przyznana premia pieniężna w wysokości do 11,82% liczona od łącznej wartości wyrobów sprzedanych przez L.[...]na podstawie miesięcznych raportów sprzedaży leków przekazywanych przez L.S.. Ponadto wskazał, iż do przedmiotowego zgłoszenia celnego zostały przyporządkowane noty kredytowe z dnia [...] i [...] grudnia 2000 r., przypisane do zgłoszeń celnych z października, listopada i grudnia 2000 r. Orzekając w sprawie na skutek odwołania strony, Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu celnego pierwszej instancji. Jako podstawę prawną decyzji powołał art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. przepisy wprowadzające ustawę Prawo celne (Dz.U. Nr 68, poz. 623) a także art. 11 ust. 2, art. 11c ust. 2 i 4 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.). Uzasadniając decyzję podkreślił, że wartość celna importowanego towaru została zadeklarowana w dniu dokonania zgłoszenia celnego w sposób nieprawidłowy. Organ celny wskazał, że w wyniku kontroli przeprowadzonej u importera, ujawniono zawartą przez niego z L.[...] SA ze S. umowę z dnia [...] /[...] lipca 1999 r. nr [...] oraz załączniki do tej umowy [m.in. załącznik z dnia [...] października 2000 r., obowiązujący od 1 maja 2000r]. z których wynika, iż Dystrybutorowi (L.[...]Sp. z o.o.), zostaje przyznany rabat do 11,82 % liczony od łącznej wartości leków sprzedanych w danym roku kalendarzowym 2000. Ponadto wskazał, iż ujawniono noty kredytowe, zarejestrowane w księgowości importera, będące podstawą rozliczeń pomiędzy firmą L.[...] Sp. z o.o. a kontrahentem zagranicznym, mające wpływ na ustalenie wartości celnej sprowadzanych towarów. Powyższe, zdaniem Dyrektora Izby Celnej w W., prowadzi do stwierdzenia, że strona zataiła przed organami celnymi w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego istnienie porozumienia dotyczącego premii pieniężnej na zakupione wyroby farmaceutyczne. Konsekwencją zawarcia ww. porozumienia powinno być bezwzględne przedstawienie go organowi celnemu w dniu zgłoszenia celnego zgodnie z art. 64 Kodeksu celnego. Pomimo złożenia oświadczenia (pole 10b DWC) o prawdziwości danych i zobowiązania do dostarczenia dodatkowych informacji i dokumentów służących do ustalenia wartości celnej przywiezionych towarów ww. umowy nie przedstawiono, ani nie zgłoszono faktu, iż ceny leków wskazane na załączonych do zgłoszenia celnego fakturach nie są ostateczne i zostaną one ewentualnie przedstawione przez importera w przyszłości. Organ odwoławczy zaznaczył także, że ustalanie wartości celnej odbywa się na podstawie przepisów prawa, które w sposób szczegółowy precyzują sposób ustalania wartości celnej oraz dokumenty wymagane przy zgłoszeniu celnym (kompletne). Ujawnienie w trakcie kontroli księgowości strony dodatkowych postanowień oraz not kredytowych stanowiło podstawę zakwestionowania prawidłowości dokumentów przedłożonych przy JDA SAD. W związku z powyższym uznano zgłoszenie celne za nieprawidłowe i określono ponownie wartość celną importowanych produktów, w wysokości niższej niż pierwotna. Wbrew stanowisku strony żaden przepis nie ustanawia zakazu obniżania wartości celnej. W tym stanie rzeczy uzasadniona była, w ocenie organu odwoławczego, korekta (obniżenie) wartości celnej dokonana przez organ celny pierwszej instancji. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w W. ocena zebranego materiału dowodowego i wyczerpujące wyjaśnienie przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia znalazło wyraz w uzasadnieniu decyzji, zawierającym wskazanie faktów, które organ celny uznał za udowodnione, dowodów którym dał wiarę oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, a także podstawę prawną z przytoczeniem przepisów prawa. Dyrektor Izby Celnej w W. nie odniósł się do zarzutu podniesionego w odwołaniu zgodnie z którym przedmiotowe zgłoszenie celne z dnia [...] października 2000 r. dotyczy preparatów weterynaryjnych, do których ma zastosowanie umowa nr [...] z dnia [...] stycznia 2000 r. wraz z Załącznikiem obowiązującym od dnia 01 stycznia 2000 r. Zgodnie ze stanowiskiem strony (zawartym w odwołaniu) powyższe dokumenty przewidują upust w wysokości do 18 % w postaci rabatu naturalnego liczonego od łącznej wartości wyrobów zakupionych w bieżącym roku kalendarzowym a nie w wysokości do 11,82 % (na którą powołuje się organ celny). Dyrektor Izby Celnej w W. nie odniósł się również do zarzutu podniesionego w odwołaniu, zgodnie z którym decyzja organu pierwszej instancji w zakresie dotyczącym zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług wydana została bez wszczęcia postępowania podatkowego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie L.[...] Sp. z o.o. w P. wniosła o uchylenie przedmiotowej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji, z powodu ich niezgodności z prawem. Decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. zarzuciła naruszenie: art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; przepisów prawa materialnego, to jest art. 23 § 1, § 9, art. 24 § 1, art. 25 § 1, art. 65 § 5 oraz art. 85 § 1 ustawy - Kodeks celny oraz Wyjaśnień dotyczących wartości celnej (zał. do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 września 1999 r. - Dz.U. Załącznik do Nr 80, poz. 908 z dnia 8 października 1999 r.); przepisów proceduralnych, to jest art. 120, 121 § 1, art. 122, art. 124, art. 127, 187 § 1, art. 191 ustawy - Ordynacja Podatkowa, z uwagi na niezastosowanie lub nieprawidłowe zastosowanie mające wpływ na wynik postępowania; art. 15 ust. 4 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym poprzez niewłaściwe zastosowanie w sprawie wskutek ustalenia podstawy opodatkowania w oparciu o nieprawidłową wartość celną importowanego towaru, art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 120 Ordynacji podatkowej z uwagi na niewłaściwe zastosowanie (pomimo braku obowiązywania w dacie wydania zaskarżonej decyzji) art. 11 ust. 2 oraz art. 11c ust. 2 i ust. 4 ustawy o VAT ; art. 165 § 1 i § 4 Ordynacji podatkowej poprzez wydanie decyzji orzekającej o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług (podatek VAT) bez wszczęcia postępowania podatkowego; art. 233 § 1 pkt 2 lit a Ordynacji podatkowej poprzez nie uchylenie decyzji organu pierwszej instancji pomimo, iż decyzja ta wydana została z naruszeniem art. 210 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Skarżąca sformułowała generalną tezę, iż wartość celna zaimportowanego towaru została ustalona w sposób prawidłowy, a tym samym organy celne pobrały prawidłową wysokość należności celnych, skalkulowanych według faktycznej ilości przywiezionych towarów. Nadto przedstawiła argumenty oraz wyjaśnienia wskazujące na błędy w zakresie ustalenia stanu faktycznego, wadliwe rozumienie oraz zastosowanie przepisów dotyczących ustalenia wartości celnej, jak również uchybienia proceduralne, do jakich doszło w trakcie postępowania administracyjnego prowadzonego w obu instancjach. W szczególności skarżąca podniosła, iż przedmiotowe zgłoszenie celne z [...] października 2000 r. dotyczy importowanych preparatów weterynaryjnych, do których odnosi się Umowa nr [...] z dnia [...] stycznia 2000 r. wraz z Załącznikiem. Zgodnie z zasadami określonymi w ww. umowie i Załączniku, wysokość ewentualnie udzielanych przez kontrahenta zagranicznego rabatów ma wynosić 18 % wartości sprzedaży farmaceutyków importowanych przez L.[...]. W ocenie skarżącej, wobec dokonania analizy niewłaściwej umowy, organ celny naruszył treść art. 191 Ordynacji podatkowej, a wnioski zawarte w uzasadnieniu skarżonej decyzji stoją w sprzeczności z zasadą zupełności postępowania dowodowego wyrażoną w art. 187 § 1 cyt. wyżej ustawy. W dalszej części motywów skargi Spółka zarzuciła Dyrektorowi Izby Celnej wiązanie takich samych skutków faktycznych, a w związku z tym i prawnych, z faktem udzielenia rabatu jak i premii pieniężnej, podkreślając przy tym, iż czym innym jest rabat, a czym innym premia pieniężna. Jednocześnie zaznaczyła, iż przyznanie premii pieniężnej nie może być utożsamiane z korektą ceny towarów. Nie stanowią one bowiem formy upustu transakcyjnego czy też obniżenia ceny należnej sprzedawcy, lecz są wyłącznie dodatkowym bodźcem ekonomicznym. W ocenie skarżącej, organy celne naruszyły także art. 23 § 1 oraz art. 85 § 1 Kodeksu celnego. Skarżąca deklarowała wartość celną na poziomie ceny transakcyjnej, uwidocznionej na fakturze handlowej, po uiszczeniu której następowało przeniesienie własności rzeczy ze sprzedającej na skarżącą jako kupującego. Jest to zgodne z art. 85 § 1 Kodeksu celnego, który stanowi, że należności celne wymagane są według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu dokonania zgłoszenia celnego. Skarżąca zarzuciła ponadto brak zastosowania w sprawie art. 24 § 1 i 25 § 1 Kodeksu celnego, podczas gdy stan faktyczny sprawy uzasadniał zastosowanie powyższych przepisów z uwagi na fakt, iż importowane towary stanowiące rabat naturalny zostały przekazane importerowi nieodpłatnie. Ponadto podniosła, iż kontrola w firmie była wynikiem realizacji polecenia wydanego przez organ nadrzędny - Prezesa Głównego Urzędu Ceł, który pismem z dnia [...] września 2001 r. skierowanym do wszystkich urzędów celnych stwierdził, że nieprzedstawienie organom celnym otrzymywanych not kredytowych lub faktur korygujących powodowało zawyżanie wartości celnej i polecił przeprowadzenie kontroli wśród firm zajmujących się importem farmaceutyków. Była to ingerencja organu nadrzędnego w rozstrzygnięcie organu niższego szczebla. Tym samym rozstrzygając niniejszą sprawę organ celny działał stosownie do zalecenia wydanego przez organ nadrzędny, w związku z czym naruszona została zasada prawdy obiektywnej, wynikająca z art. 122 Ordynacji podatkowej oraz zasada dwuinstancyjności postępowania celnego, wyrażona w art. 127 Ordynacji podatkowej. Zdaniem skarżącej, postępowanie dowodowe w sprawie przeprowadzone zostało z naruszeniem obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Niepełny materiał dowodowy w sprawie poddany został pobieżnej, niedokładnej ocenie z pominięciem złożonych przez stronę wniosków dowodowych, co skutkuje naruszeniem przepisów Ordynacji Podatkowej. Skarżąca zarzuciła również wydanie zaskarżonej decyzji w oparciu o - mające charakter formalny - przepisy art. 11 ust. 2 oraz art. 11 c ust. 2 i 4 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, która nie obowiązywała w dacie wydania decyzji. Świadczy to w ocenie skarżącej, iż decyzja ta wydana została bez podstawy prawnej. Wydana została również bez wszczęcia postępowania podatkowego, co uchybia art. 165 § 1 i § 4 Ordynacji podatkowej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że sądy administracyjne w tym sąd wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią - bez wątpienia - sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutu skargi dotyczącego naruszenia przepisu art. 65 § 5 Kodeksu celnego, stanowiącego że decyzja korygująca zgłoszenie celne w trybie art. 65 § 4 tej ustawy nie może być wydana, jeżeli upłynęły 3 lata od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego Sąd zważył, iż decyzja organu celnego pierwszej instancji korygująca zgłoszenie celne z [...] października 2000 r. wydana została w dniu [...] października 2003 r. i doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 15 października 2003 r., więc z zachowaniem powyższego trzyletniego terminu. Natomiast decyzja organu odwoławczego z dnia [...] grudnia 2004 r. była wyrazem instancyjnej kontroli legalności decyzji organu pierwszej instancji i utrzymując tę decyzję w mocy nie zawierała rozstrzygnięcia korygującego elementy zgłoszenia celnego ponad korektę organu pierwszej instancji. W konsekwencji jej wydanie nie podlegało czasowemu ograniczeniu przewidzianemu w art. 65 § 5 Kodeksu celnego. Skarżąca słusznie zauważyła, iż Dyrektor Izby Celnej w W., w sentencji decyzji, nie wskazał właściwej - w dacie wydawania rozstrzygnięcia - podstawy prawnej do orzekania w przedmiocie podatku od towarów i usług. Organ I instancji powołał prawidłową formalnoprawną podstawę (wynikającą z przepisów ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym) do orzekania w przedmiocie podatku VAT. Natomiast Dyrektor Izby Celnej w W., wydając w dniu [...] .12.2004 r., zaskarżoną decyzję, wskazał w podstawie prawnej między innymi art. 11 ust. 2 oraz art. 11c ust. 2 i ust. 4 ustawy z 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, która z dniem 1 maja 2004 r. utraciła moc obowiązującą (art. 175 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług). Istotne jest jednak to, iż omawiana podstawa formalnoprawna - w tym określająca właściwość rzeczową organu celnego - istniała w dacie wydawania zaskarżonej decyzji, wynika ona z ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (art. 33 tej ustawy). To formalne uchybienie gdyby było jedynym nie miałoby istotnego wpływu na wynik sprawy, co w kontekście omawianej wyżej treści art. 145 § 1 lit. c prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie dawałoby podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Niestety nie było to jedyne uchybienie w zakresie dotyczącym orzekania o zobowiązaniu podatkowym VAT. Obie decyzje organów wydane zostały bez formalnego wszczęcia postępowania podatkowego, co uchybia art. 165 § 1 i § 4 Ordynacji podatkowej. Jest to uchybienie istotne wpływające na wynik sprawy. Bez formalnego wszczęcia postępowania w tym zakresie i powiadomienia strony o toczącym się postępowaniu powoduje, że była ona pozbawiona możliwości obrony swych praw i wzięcia czynnego udziału w postępowaniu. Ponadto z przebiegu postępowania przed organem pierwszej instancji nie wynika, aby toczyło się jakiekolwiek postępowanie dowodowe w zakresie podatków. W tej sytuacji Dyrektor Izby Celnej w W. powinien na podstawie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej uchylić decyzje Naczelnika Urzędu Celnego w P. i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji oraz wydania odrębnego rozstrzygnięcia w zakresie podatków, po uzupełnieniu postępowania wyjaśniającego w tej części. Brak takiego rozstrzygnięcia stanowi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Stojąc na ugruntowanym w orzecznictwie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego stanowisku, iż przewidziany w umowie rabat jest czynnikiem kształtującym wartość (cenę) transakcyjną towaru w wysokości ceny transakcyjnej wynikającej z faktur eksportera przedstawionych przy zgłoszeniu celnym pomniejszonej o uzyskany rabat należy uznać, że w niniejszej sprawie zaskarżona decyzja nie może się ostać. W sprawie niniejszej bezsporną jest okoliczność, iż w dniu [...] października 2000 r. według dokumentu SAD [...] L.[...] Spółka z o.o. w P. zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym preparaty ([...] [...] , [...] ). Do zgłoszenia dołączono deklarację wartości celnej oraz faktury handlowe: nr [...] , [...] odpowiednio z [...] września 2000 r. oraz z [...] września 2000 r. wystawione przez eksportera, firmę L. [...] S.A. ze S.. Na w/w fakturach znajdują się adnotacje, że dotyczą one preparatów weterynaryjnych ("[...] "); (v. Wielki Słownik Angielsko-Polski - PWN Oxford; pod red. dr hab. Jadwigi Linde-Usiekniewicz, wyd. Wydawnictwo Naukowe PWN, W-wa 2002) oraz, że dotyczą Umowy nr [...] . W niniejszej sprawie Naczelnik Urzędu Celnego w P. decyzją z dnia [...] października 2003 r. obniżył wynikającą z faktur dołączonych do zgłoszenia celnego wartość celną towarów powołując się na postanowienia umowy nr [...] z dnia [...] /[...] lipca 1999 r. z Załącznikami dotyczącymi danego okresu umowy oraz na noty kredytowe z dnia [...] .12.2000 r. oraz [...] .12.2000 r. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją wydaną przez Dyrektora Izby Celnej w W. Mając na względzie powyższe Sąd uznał, iż słuszne jest stanowisko skarżącej, zgodnie z którym przedmiotowe zgłoszenie celne z dnia [...] października 2000 r. dotyczy importowanych produktów weterynaryjnych, do których odnosi się Umowa nr [...] z dnia [...] stycznia 2000 r., zawarta między spółką L. [...] S.A. z siedzibą w L., S., pion weterynaryjny (zwaną Sprzedającym) a L.[...] Sp. z o.o. z siedzibą w P. (zwaną Kupującym), wraz z Załącznikiem. Zgodnie z postanowieniami pkt 4 w/w Umowy Sprzedający (L. L.) zobowiązuje się udzielić Kupującemu (L.[...] Sp. z o.o.) rabat w wysokości 18%, który będzie obliczany dla określonej faktury netto dla danej dostawy i będzie realizowany w postaci odpowiedniej ilości zamówionych produktów, których wartość całkowita w roku 2000 określona jest kwotą 1.646.473,00 EUR. Przedmiotowe zgłoszenie celne dotyczy preparatów: [...] [...] i [...] ) objętych postanowieniami powołanej wyżej Umowy nr [...] z dnia [...] stycznia 2000 r. Należy podkreślić, o czym była mowa wyżej, iż z faktur załączonych do przedmiotowego zgłoszenia celnego jasno wynika, iż leki sprowadzone były na podstawie kontraktu nr [...] z dnia [...] stycznia 2000 r., natomiast organy celne dokonały wszelkich ustaleń oraz rozstrzygnięcia na podstawie umowy nr [...] z dnia [...] /[...] lipca 1999 r., która w przedmiotowej sprawie nie miała zastosowania. W związku z powyższym należy przyjąć, iż zaskarżona decyzja została oparta na nieprawidłowo ustalonym stanie faktycznym sprawy i powyższego nie zmienia analiza umowy nr [...] z dnia 3 stycznia 2000 r. dokonana przez Dyrektora Izby Celnej w W. dopiero w odpowiedzi na skargę (pomimo podniesienia tego zarzutu w odwołaniu od decyzji organu I instancji), ponieważ postanowienia ww. umów są różne (np. wysokość rabatów). Powyższe nakazuje przyjąć, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, w szczególności art. 122, 165 § 1 i § 4, 187 § 1 i 191 ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego oraz art. 23 § 1 i § 9 Kodeksu celnego. Reasumując, Wojewódzki Sąd Administracyjny dopatrzył się w niniejszej sprawie naruszenia przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów merytorycznych skutkujących wadliwością rozstrzygnięcia, dlatego opierając się na treści art. 145 §1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.