V SA/Wa 97/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Mleczko-Jabłońska (spr.) Sędziowie: WSA Tomasz Zawiślak WSA Andrzej Kania Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi M. K. G., A. O. Sp. jawnej w G. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o zwrot podatku akcyzowego 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...]; 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz M. K. G., A. O. Sp. jawnej w G. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi złożonej przez M. Spółka jawna w G. (dalej: skarżąca, strona lub spółka) jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Warszawie (dalej: Dyrektor Izby, organ odwoławczy lub II instancji) z [...] października 2014r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego I w W. (dalej: Naczelnik Urzędu lub organ I instancji) z [...] czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o zwrot podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej samochodów osobowych. Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie sprawy. Wnioskiem z 11 marca 2014 r. skarżąca zwróciła się do Naczelnika Urzędu o zwrot podatku akcyzowego z tytułu eksportu dziewięciu samochodów osobowych marki; Mercedes Benz B 180 i Suzuki SX4 w wysokości 17.879,00 zł. Pismem z 5 maja 2014 r. organ I instancji wezwał stronę do uzupełnienia złożonego wniosku o: -oryginał dokumentu CMR nr [...] z dnia [...] marca 2013r. potwierdzony przez odbiorcę unijnego, - faktury sprzedaży 3 samochodów osobowych marki Mercedes Benz B180, - dokumenty potwierdzające zapłatę akcyzy na terytorium kraju, -oryginały faktur zakupu przedmiotowych samochodów osobowych. Wezwanie zawierające pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych, zgodnie z art. 169 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity z 2012r., poz. 749 ze zm., dalej: Ordynacja podatkowa), w terminie 7 dni spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia, zostało doręczone 12 maja 2014r. Odpowiadając na powyższe, skarżąca przy piśmie z 19 maja 2014 r. (data nadania) przesłała: - oryginały 3 faktur potwierdzających sprzedaż samochodów do N. , - oryginały 5 oświadczeń potwierdzających zapłatę akcyzy na terytorium kraju, - 5 oryginałów faktur zakupu przedmiotowych samochodów na terytorium kraju ( faktura z [...] stycznia 2013r. zawiera oświadczenie o posiadaniu kopii zaświadczenia dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy), -4 kserokopie faktur zakupu przedmiotowych samochodów na terytorium kraju -wygenerowane elektronicznie dokumenty potwierdzające zapłatę za zakupione samochody w kraju. Ponadto, zobowiązała się do dostarczenia 4 brakujących dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy na terytorium kraju do dnia 5 czerwca 2014r. Żądane przez organ dokumenty potwierdzające zapłatę akcyzy na terytorium kraju za samochody osobowe o nr VIN wskazanych przez organ nie wpłynęły. W związku z powyższym postanowieniem z [...] czerwca 2014 r. Naczelnik Urzędu pozostawił bez rozpatrzenia ww. wniosek o zwrot podatku akcyzowego z tytułu dokonanego eksportu 9 samochodów osobowych. W uzasadnieniu stanowiska wskazał, że mimo prawidłowego wezwania organu podatkowego, wnioskodawca nie uzupełnił przedmiotowego wniosku o dokumenty potwierdzające zapłatę akcyzy z 4 pojazdy Suzuki SX4, spośród 9 przedmiotowych samochodów wskazanych we wniosku o zwrot podatku akcyzowego. W wyniku rozpatrzenia zażalenia, Dyrektor Izby zaskarżonym postanowieniem z [...] października 2014r. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji z [...] czerwca 2014r. Organ odwoławczy wyjaśnił, że Naczelnik Urzędu badając warunki formalne wniosku, stwierdził wskazane braki formalne do uzupełnienia których wezwał ubiegającego się o zwrot. Zauważył, że procedura zwrotu akcyzy zapłaconej z tytułu eksportu składa się z dwóch etapów. Pierwszy etap sprowadza się do złożenia wniosku na formularzu według wzoru stanowiącego załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwrotu akcyzy od samochodu osobowego (Dz.U. nr 32, poz. 246) wraz z dowodem zapłaty akcyzy na terytorium kraju lub fakturą z wykazaną kwotą akcyzy oraz dokumentami potwierdzającymi dokonanie eksportu (w szczególności są to dokumenty przewozowe, celne, faktura i specyfikacja dostawy oraz inne dokumenty handlowe związane z eksportem), o których mowa w art. 107 ust. 3 i ust. 4 u.p.a. Dyrektor Izby podkreślił, że dopiero po tak przygotowanym wniosku oraz przedłożonych, po dokonaniu eksportu dokumentów, organ może przejść do kolejnego etapu postępowania. W tej fazie organ podatkowy przeprowadza postępowanie, którego celem jest weryfikacja tych dokumentów oraz rozpoznanie sprawy. Zdaniem Dyrektora Izby organ I instancji nie powinien był wzywać skarżącej do nadesłania oryginału dokumentu CMR nr [...] z [...] marca 2013r. ponieważ taki dokument został przedłożony z wnioskiem z dnia 11 marca 2014r. Natomiast pozostałe dokumenty ujęte w wezwaniu stanowiły braki formalne i organ podatkowy słusznie wezwał do ich złożenia. Jednocześnie organ II instancji stwierdził, że przedłożone przez Spółkę oświadczenia R. Sp. j. M. B., Z. D. o posiadaniu kopii dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy od czterech samochodów marki Mercedes -Benz oraz jednego samochodu marki Nissan Qashqai nie mają waloru dowodu zapłaty akcyzy w myśl art. 107 ust 4 ustawy o podatku akcyzowym. W szczegółowym uzasadnieniu swego stanowiska organ odwoławczy wyjaśnił, że przedłożony przez Spółkę dowód zapłaty akcyzy nie można uznać za wiarygodny gdyż oprócz braku formy w jakiej należało go przedstawić nie spełnia wymogu właściwego do jego wystawienia podmiotu bowiem nie został wystawiony przez podmiot będący wyspecjalizowanym salonem sprzedaży. R. sp. j., której jak wskazano głównym rodzajem wykonywanej działalności jest wynajem samochodów, a nie dealerska sprzedaż nowych aut, nie jest podmiotem, który może sporządzić taki dokument. Konkludując organ odwoławczy wskazał, że niesunięte w terminie braki co do wymagań formalnych powodują bezskuteczność podania, co oznacza, że nie wywołuje ono skutków prawnych w postaci wszczęcia postępowania i merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. Pismem z 12 grudnia 2014r. (data nadania) skarżąca złożyła skargę na postanowienie Dyrektora Izby z [...] października 2014r. wnosząc o jego uchylenie w całości i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu spółka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.: 1. art. 233 § 1 w zw. z art. 169 § 1 i art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji o pozostawieniu wniosku strony bez rozpoznania, w sytuacji gdy strona uzupełniła w terminie i zgodnie z wymogami prawa dokumenty, do których została wezwana 2. art. 121, art. 122, art. 187 i art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy oraz błędną ocenę dowodów przedstawionych przez stronę na potwierdzenie faktu zapłaty akcyzy 3. art. 169 § 1 w zw. z art. 187 § 3 Ordynacji podatkowej poprzez żądanie od strony uzupełnienia dokumentów, które zostały przez organ I instancji wydane i powinny być organowi znane z urzędu 4. art. 217 § 2 w zw. z art. 210§ 4 w zw. z art. 219 Ordynacji podatkowej poprzez błędne uznanie, że uzasadnienie postanowienia organu I instancji spełnia wymagania przewidziane przepisami prawa w zakresie uzasadnienia faktycznego i prawnego. Ponadto podniesiono zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego tj. : 1.art. 109 ust 3 c ustawy o podatku akcyzowym z dnia 6 grudnia 2008r. ( Dz. U. 2009 nr 3 poz. 11 dalej u.p.a. ) poprzez zastosowanie w niniejszej sprawie w sytuacji gdy przepisy te znajdują uzasadnienie jedynie dla celów związanych z rejestracją samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym , natomiast nie znajdują zastosowania w postępowaniu o zwrot akcyzy, 2 art. 107 ust 3 u.p.a. w zw. z art. 82 ust 4 pkt 1 poprzez błędne rozumienie dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy w konsekwencji uznanie, że skarżąca nie jest w posiadaniu dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe argumenty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało uwzględnić mimo że nie wszystkie podniesione w niej zarzuty okazały się słuszne. Na wstępie przypomnienia jednak wymaga ,iż zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia pod względem jego j zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. Jednocześnie, w myśl art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a, sąd uchyla decyzję, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź gdy stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także gdy stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest ustalenie czy organ podatkowy mógł pozostawić wniosek strony o zwrot podatku akcyzowego bez rozpoznania ze względu na nieuzupełnienie wniosku o dokumenty wskazane w wezwaniu Naczelnika Urzędu Celnego I w W. z dnia z 5 maja 2014 r. jak również czy prawidłowym było uznanie organu odwoławczego, że wniosek spółki pozostaje bez rozpoznania gdyż złożone w odpowiedzi na wezwanie organu I instancji dokumenty zapłaty akcyzy za 3 samochody marki Mercedes Benz oraz jednego samochodu marki Nissan Qashqai wymogu określonego przepisami prawa nie spełniają. Mając na uwadze taki przedmiot zaskarżenia, na wstępie należy zdefiniować co jest brakiem formalnym powodującym pozostawienie wniosku bez rozpoznania sprawy. Otóż z brakami formalnymi mamy do czynienia, jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa. Brak formalny może dotyczyć określonego elementu treści pisma. Jako przykład podaje się odwołanie niespełniające wymagań określonych w art. 222 Ordynacji podatkowej. Brak formalny może również odnosić się do wymaganych prawem załączników do podania. Niespełnienie przez pismo wymogów przewidzianych przepisami prawa nie ogranicza się jedynie do przepisów ordynacji podatkowej (uchwała NSA z dnia 26 maja 2003 r., FPK 3/03, ONSA 2003, nr 4, poz. 125). Jako brak formalny na gruncie art. 169 Ordynacji podatkowej traktuje się również niezałączenie do podania pełnomocnictwa (wyrok NSA z dnia 19 czerwca 1998 r., I SA/Lu 641/97, LEX nr 33427). Do braków formalnych, które rodzą obowiązek organu podatkowego do wezwania wnioskodawcy celem ich usunięcia na podstawie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, należy zaliczyć tylko te braki, które uniemożliwiają nadanie wnioskowi właściwego biegu. Dlatego też prowadzenie postępowania wyjaśniającego i wzywanie strony do złożenia dokumentów czy wyjaśnień w sprawie nie może odbywać się przy zastosowaniu sankcji określonej w tym przepisie, albowiem regulacja ta dotyczy braków podania, nie zaś braków lub uzupełnienia materiału dowodowego w prowadzonym przez organ postępowaniu. Słusznie podkreślano w orzecznictwie, że instytucja wzywania do usunięcia braków ma służyć wyłącznie usunięciu braków formalnych wynikających ze ściśle określonych przepisów i nie może zmierzać do merytorycznej oceny przedstawionego wniosku oraz jego załączników (wyrok NSA z dnia 23 stycznia 1996 r., II SA 1473/94, ONSA 1997, nr 3, poz. 114, glosa: E. Bojanowski, OSP 1997, nr 7-8, poz. 136). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, poza sporem pozostaje organ I instancji wezwał spółkę do przedstawienia: -oryginał dokumentu CMR nr [...] z dnia [...] marca 2013r. potwierdzony przez odbiorcę unijnego, - faktur sprzedaży 3 samochodów osobowych marki Mercedes Benz B180, - dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy na terytorium kraju, -oryginały faktur zakupu przedmiotowych samochodów osobowych. Zgodnie z art. 107 ust. 1 u.p.a. podmiotowi, który nabył prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, i który dokonuje dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym samochodu osobowego, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, lub jeżeli w jego imieniu ta dostawa albo eksport są realizowane, przysługuje zwrot akcyzy na wniosek, złożony właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie roku od dnia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu tego samochodu osobowego. Ustawodawca ponadto postanowił, że podmiot, o którym mowa w art. 107 ust. 1 u.p.a., jest obowiązany posiadać dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, którymi są w szczególności: dokumenty przewozowe, celne, faktura i specyfikacja dostawy oraz inne dokumenty handlowe związane z dostawą wewnątrzwspólnotową albo eksportem (art. 107 ust. 3 u.p.a.). Do wniosku o zwrot załącza się dowód zapłaty akcyzy na terytorium kraju lub fakturę z wykazaną kwotą akcyzy oraz dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, o których mowa w art. 107 ust. 3 u.p.a. (art. 107 ust. 4 u.p.a.) Mając powyższe na względzie skarżąca, aby otrzymać zwrot akcyzy wina złożyć wniosek o jej zwrot (na odpowiednim formularzu - rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwrotu akcyzy od samochodu osobowego (Dz.U. Nr 32, poz. 246, dalej: rozporządzenie w sprawie zwrotu akcyzy) do właściwego naczelnika urzędu celnego wraz z dowodem zapłaty akcyzy na terytorium kraju lub fakturą z wykazaną kwotą akcyzy oraz dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy. Dokumentami potwierdzającym dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu będą w szczególności: dokumenty przewozowe, celne, faktura i specyfikacja dostawy oraz inne dokumenty handlowe związane z dostawą wewnątrzwspólnotową albo eksportem. Skarżąca odpowiadając na wezwanie organu przesłała: - oryginały 3 faktur potwierdzających sprzedaż samochodów do N. , - oryginały 5 oświadczeń potwierdzających zapłatę akcyzy na terytorium kraju, - 5 oryginałów faktur zakupu przedmiotowych samochodów na terytorium kraju (faktura z [...] stycznia 2013 r. zawiera oświadczenie o posiadaniu kopii zaświadczenia dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy), -4 kserokopie faktur zakupu przedmiotowych samochodów na terytorium kraju -wygenerowane elektronicznie dokumenty potwierdzające zapłatę za zakupione samochody w kraju. Należy zauważyć, czego Dyrektor Izby też nie kwestionuje, że bezzasadnym było wezwanie Spółki o oryginał dokumentu CMR nr [...] z [...] marca 2014r. skoro takowy dokument został przedłożony z wnioskiem z 11 marca 2014r. Natomiast, jak słusznie wskazano pozostałe dokumenty ujęte wezwaniu stanowiły braki formalne. Nie ulega też wątpliwości, że skarżąca w odpowiedzi na wezwanie przedłożyła żądane dokumenty nie składając jedynie dowodów zapłaty akcyzy ujętych we wniosku co do czterech samochodów Suzuki SX4. W tej sytuacji, w ocenie Sądu organ I instancji nie miał podstaw do stosowania instytucji pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, w wypadku stwierdzenia braków formalnych w odniesieniu tylko do niektórych pojazdów objętych wnioskiem tj. 4 samochodów Suzuki SX4, skoro co do pozostałych 5 braki zostały uzupełnione. Zdaniem Sądu w takim wypadku organ winien rozstrzygnąć sprawę merytorycznie. Zgodzić się należy bowiem ze stanowiskiem, iż rygor pozostawienia wniosku bez rozpoznania w przypadku nieusunięcia braków formalnych części wniosku nie powinien odnosić skutku co do całego wniosku. W powyższym kontekście odrębną kwestią będzie, czy załączone dokumenty dają podstawę do pozytywnego dla strony skarżącej rozpoznania sprawy, tj. zwrotu akcyzy. Jednakże jest to już ocena merytoryczna wniosku i załączników, a nie ocena formalna. Dlatego też nieuprawnionym było w zaskarżonym postanowieniu Dyrektora Izby Celnej w Warszawie utrzymującym w mocy formalne postanowienie organu I instancji, w istocie merytoryczne zbadanie prawidłowości przedłożonych przez Spółkę dowodów zapłaty akcyzy za pozostałe: 4 samochody marki Mercedes Benz oraz jeden samochód marki Nissan Qashqai i uznanie, że przedłożone przez wnioskodawcę dokumenty nie stanowią wywiązania się w terminie z obowiązku uzupełnienia braków bowiem nie były czytelnie podpisane przez wyspecjalizowany salon sprzedaży, a więc zaniechano spełnienia obowiązku określonego w art. 109 ust 3 c i ust 3 d ustawy o podatku akcyzowym. W konsekwencji takiego stwierdzenia organ odwoławczy błędnie uznał że strona w ustawowym terminie nie usunęła braków, wobec czego należało wniosek skarżącej w pozostawić bez rozpoznania jako niekompletny. Organ odwoławczy, zdaniem Sądu w sposób nieuprawniony orzekając formalnie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia dokonał oceny dowodów przedstawionych przez stronę na potwierdzenie zapłaty faktu zapłaty akcyzy. Mając powyższe na uwadze, zdaniem Sądu, organ II instancji nie mógł w oparciu o przedstawione przez Spółkę dokumenty pozostawić wniosku bez rozpoznania z przyczyn formalnych, bowiem nie ulega wątpliwości, że skarżąca złożyła dowody co do 5 pojazdów ( 4 marki Mercedes Benz i 1 Nissan Qashqai), które, w jej ocenie potwierdzają zapłatę akcyzy. Dowody te winny zatem podlegać merytorycznej ocenie. Zatem organ winien rozpoznać merytorycznie wniosek o zwrot akcyzy, w oparciu o dokumenty, które posiadał i ocenić czy w świetle przepisów ustawy o podatku akcyzowym dawały one podstawę do dokonania zwrotu akcyzy. Nie mógł natomiast organ pozostawić w całości wniosku bez rozpoznania z powodu nie usunięcia braków formalnych. W oparciu o powyższe należało wydać decyzję merytoryczną. Spór w tym zakresie jaki toczył się pomiędzy organem, a skarżącą ze sporu proceduralnego przekształcił się w ocenę podstaw materialnoprawnych koniecznych do uzyskania zwrotu podatku akcyzowego. Sąd stwierdza, że nie jest to ten etap postępowania, stąd podniesione w skardze zarzuty naruszenia prawa materialnego leżą poza sferą orzekania, gdyż ta, w sprawie niniejszej dotyczy legalności podjętych przez organy obu instancji rozstrzygnięć formalnych. W poparciu o powyższe Sąd uznał, iż Dyrektor Izby Celnej w Warszawie utrzymując w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego I w W. błędnie zastosował art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej. Zatem brak było podstaw do pozostawienie wniosku skarżącej spółki o zwrot akcyzy bez rozpatrzenia. Sąd natomiast za nieuzasadnione uznaje stanowisko skarżącego, że wniosek o zwrot akcyzy był w całości kompletny bowiem jak dowodzi Spółka nie była zobowiązana do uzupełnienia wniosku o dokumenty potwierdzające zapłatę akcyzy za 4 samochody marki Suzuki SX4. Za chybiony tym samym Sąd uznaje zarzut naruszenia art. 187§3 ordynacji podatkowej poprzez żądanie od strony dokumentu, który został wydany przez organ I instancji i powinien być znany organowi z urzędu. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że o załącznikach do wniosku jako o elemencie podania zadecydował ustawodawca w przepisie szczególnym. Dowód zapłaty akcyzy na terytorium kraju lub faktura z wykazaną kwota akcyzy oraz dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu stanowią wskazane wymogi ustalone w przepisach szczególnych rozumieniu art. 168 §2 ordynacji podatkowej, których niespełnienie przez wnoszącego podanie obliguje organ podatkowy do wezwania wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni ze stosownym pouczeniem, a w razie nieuzupełnienia do pozostawienia podania bez rozpatrzenia. Stąd zasadnym było wezwanie Spółki do uzupełnienia wniosku o dokumenty potwierdzające zapłatę akcyzy i nie ulega wątpliwości, że takowych co do 4 pojazdów spośród 9 wskazanych we wniosku skarżący nie przedstawił, co o dawało podstawę do ewentualnego formalnego rozstrzygnięcia w takim zakresie jaki dotyczył konkretnych pojazdów co do których wniosek o zwrot nie został uzupełniony, nie zaś w całości do wszystkich pojazdów zgłoszonych na formularzu załączonym do wniosku, co do których braki zostały uzupełnione. W ocenie Sądu, przepis art. 187§ 3 Ordynacji podatkowej dotyczący notorii urzędniczej nie mógł, jak słusznie wskazują organy podatkowe mieć w sprawie zastosowania, gdyż dotyczy on bowiem faktów powszechnie znanych, a za takowy nie może być uznany fakt co do potwierdzenia, którego w formie prawem określonym poprzez złożenie wymaganego przepisem dokumentu ustawodawca zobowiązuje ubiegającego się o zwrot podatku. Mając powyższe na względzie wobec nie uznania części zarzutów skarżącego wskazane na wstępie naruszenie art. 169§1 Ordynacji podatkowej miało istotny wpływ na wynik sprawy i jako takie uprawnia do uchylenia zaskarżonego postanowienia jak i postanowienia go poprzedzającego w myśl art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a. Uprawnienie do uchylenia postanowienia I instancji wynika z treści przepisu art. 135 p.p.s.a. stanowiącego, że Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów i czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Taka sytuacja wystąpiła w sprawie. Rozpoznając ponownie sprawę Naczelnik Urzędu Celnego I w W. uwzględni powyższe stanowisko Sądu i ponownie rozpozna wniosek skarżącej uznając jego uznając jego kompletność w zakresie wskazanym przez niego już uprzednio tj. co do 5 pojazdów (4 marki Mercedes Benz i 1 Nissan Qashqai), co wymagać będzie merytorycznego rozpoznania i orzeczenia o zasadności lub nie żądania zwrotu akcyzy. Inną kwestią pozostaje pozostawienie wniosków bez rozpatrzenia wobec braku ich kompletności co do tych pojazdów których brak formalny uzupełniony nie został. Bez znaczenia dla rozpoznania przedmiotowej sprawy przez Sąd są natomiast zarzuty skargi dotyczące nieprawidłowego uzasadnienia postanowienia, Wskazane zarzuty nie miały wpływu na wynik sprawy, a tym bardziej istotnego wpływu. Zatem nie mogły przyczynić się do uwzględnienia skargi. Ze względu na powyższe, Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie i postanowienie je poprzedzające naruszają prawo procesowe, które miało istotny wpływ na wynik sprawy i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w związku z art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł zgodnie z art. 200 i art. 205 § 1 i 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity Dz. U. z 2013r., poz. 490).