V SA/Wa 973/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na uchwałę Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 listopada 2015 r. Nr XIX/464/2015 w przedmiocie tryb udzielania i rozliczania dotacji dla przedszkoli, szkół i placówek oświatowych postanawia: odrzucić skargę. A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca" lub "Spółka") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia [...] listopada 2015 r. Nr [...] w przedmiocie tryb udzielania i rozliczania dotacji dla przedszkoli, szkół i placówek oświatowych. Zarządzeniem z dnia ... maja 2017 r. Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) m.in. poprzez złożenie dowodu potwierdzającego, że wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa i wskazującego także datę dokonania wezwania (pismo oraz koperta, jeżeli wezwanie złożono za pośrednictwem poczty). Poinformowano Spółkę równocześnie, że załączone do skargi "Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa" dotyczy czynności z zakresu administracji publicznej w postaci wypłacenia dotacji oświatowej, a nie ww. uchwały Rady m.st. Warszawy. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik Skarżącej przesłał kopię pisma zatytułowanego "Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 i n. ustawy o samorządzie gminnym – ostateczne wezwanie przedsądowe", które wcześniej załączono do skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.", sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Ponadto w myśl art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3 art. 3). Jedną z ustaw szczególnych, o których mowa w art. 3 § 3 p.p.s.a., jest ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.), dalej: "u.s.g.". Stosownie do art. 101 ust. 1 tej ustawy (w brzmieniu obowiązującym w dniu wniesienia skargi przez Spółkę, tj. 1 kwietnia 2017 r. ) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. W świetle powyższego przepisu warunkiem dopuszczalności zaskarżenia uchwały organu gminy jest uprzednie bezskuteczne wezwanie tego organu do usunięcia naruszenia prawa. Należy zauważyć, że instytucja ta (stanowiąca surogat środka zaskarżenia) nie ma wyłącznie charakteru formalnego. Jej celem jest umożliwienie kompetentnemu organowi gminy wyeliminowanie z obrotu prawnego takich unormowań zawartych w uchwale, które w świetle obowiązującego, obiektywnego porządku prawnego, naruszają interes prawny lub uprawnienie podmiotu wzywającego do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 4 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym w dniu wniesienia skargi przez Spółkę) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. Przepis ten znajduje również zastosowanie w odniesieniu do wezwania do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. W ocenie Sądu przedłożony dwukrotnie przez Stronę dokument "Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 i n. ustawy o samorządzie gminnym – ostateczne wezwanie przedsądowe" nie dowodzi, że Spółka wezwała organ do usunięcia naruszonych – w jej przekonaniu – przez uchwałę Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia [...] listopada 2015 r. Nr [...], a przysługujących jej uprawnień. Skoro Skarżąca twierdzi, że jej uprawnienia zostały naruszone przez powyższą uchwałę, to wzywając do ich wyeliminowania powinna wyraźnie oznaczyć ten akt. Tymczasem w okazanym dokumencie ani razu mnie wspomniano o zaskarżonej uchwale, nie podano jej numeru ani daty wydania. Spółka napisała "wzywam na zasadzie art. 101 i n. ustawy o samorządzie gminnym do usunięcia naruszenia prawa, a przejawiającego się na wypłaceniu Wnioskodawczyni zaniżonej dotacji oświatowej, tj. pomiędzy przyznaną i wypłaconą Wnioskodawczyni dotacją oświatową za okres od ... stycznia 2011 r. do dnia udzielenia przez Urząd odpowiedzi na niniejsze wezwanie". Procedura udzielania dotacji oświatowej dla przedszkoli nie obejmuje jedynie uchwalenia przez organ gminy uchwały w przedmiocie trybu udzielania i rozliczania dotacji. Jest jednym z jej elementów. Tekst wystosowanego przez Stronę wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie pozwala na ustalenie, który element procedury – w odczuciu Skarżącej - naruszył jej uprawnienie, a w konsekwencji nie ma możliwości przyjęcia, że wezwanie dotyczyło zaskarżonej uchwały. Tym samym Sąd stwierdził, że Spółka nie wyczerpała drogi zaskarżenia służącej jej przed organem administracji publicznej. Przepis art. 52 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Taki środek statuuje wspomniany wcześniej art. 101 ust. 1 u.s.g., dający stronie instytucję w postaci wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 101 ust. 1 u.s.g., Sąd orzekł jak w sentencji.