V SA/Wa 994/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), , Protokolant st. specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2014 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w W. na rozstrzygnięcie Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu, dokonana przez Mazowiecką Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych w Warszawie (zwaną dalej: "MJWPU") w ramach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 dla Działania 1.5 "Rozwój przedsiębiorczości". Organ dokonał oceny w następującym stanie faktycznym: Spółka z o.o. [...] z siedzibą w W. wystąpiła z wnioskiem o dofinansowanie realizacji projektu pod tytułem "[...]". Pismem z dnia 8 sierpnia 2013 r. MJWPU poinformowała Spółkę o konieczności uzupełnienia wniosku. W odpowiedzi, pismem z dnia 21 sierpnia 2013 r. Spółka złożyła wyjaśnienia wraz z uzupełnioną dokumentacja konkursową. Pismem z dnia 2 września 2013 r. organ poinformował Spółkę, że wniosek o dofinansowanie projektu został odrzucony z przyczyn formalnych, z uwagi na niespełnienie kryterium 7 – Zgodność z prawodawstwem krajowym i unijnym w zakresie pomocy publicznej, kryterium 10 – Zgodność z regulaminem konkursu lub listą IWIPK i zgłoszeniem do IWIPK oraz kryterium 12 – Kwalifikowalność wydatków. Pismo nie zostało podjęte przez Spółkę i jako nieodebrane zostało uznane przez organ za doręczone w dniu 20 września 2013 r. z uwagi na dwukrotne awizowanie (powtórne awizo w dniu 13 września 2013 r.). Na powyższe pismo organu Spółka złożyła protest z dnia 10 października 2013 r., kwestionując wszystkie podniesione przez MJWPU powody odrzucenia wniosku. Jednocześnie Spółka podniosła, że nie otrzymała żadnych powiadomień z poczty, wskazując, iż wg gminy są dwa budynki o adresie W., ul. [...] 17 i ten fakt wpłynął na niewłaściwe awizowanie. Pismem z dnia 31 października 2013 r. MJWPU pozostawiła protest bez rozpatrzenia, podnosząc w uzasadnieniu, iż Spółka uchybiła 14-dniowemu terminowi do jego złożenia. Spółka wystąpiła ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe pismo MJWPU o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia. Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2013 r. o sygn. akt V SA/Wa 2522/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez MJWPU. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, iż w sprawie znajdują zastosowanie przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.; zwanej dalej: "u.z.p.p.r."), a także postanowienia Regulaminu konkursu nr RPOWM/1.5/2/2013 (zwanego dalej: "Regulaminem konkursu") i wskazane w nim przepisy Szczegółowego Opisu Priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007-2013, stanowiącego załącznik do uchwały nr 446/217/09 Zarządu Województwa Mazowieckiego z dnia 3 marca 2009 r. zmienionej uchwałą nr 721/249/13 z dnia 23 kwietnia 2013 r. Nadto Sąd wskazał, iż procedura odwoławcza dla tego konkursu została określona w uchwale Zarządu Województwa Mazowieckiego nr 1253/270/13 z dnia 9 lipca 2013 r. w sprawie Procedury odwoławczej dla wniosków o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach RPO WM 2007-2013 (zwanej dalej: "Procedurą odwoławczą"). Sąd wskazał na przepis § 9 pkt 6 Regulaminu konkursu, zgodnie z którym, informację wysłaną pocztą za zwrotnym potwierdzeniem odbioru uznaje się za doręczoną w przypadku zwrotnego potwierdzenia odbioru oraz gdy MJWPU otrzyma zwrot niedoręczonej korespondencji z adnotacją o jej dwukrotnym awizowaniu. Następnie Sąd stwierdził, że ocena daty doręczenia Spółce informacji MJWPU z dnia 2 września 2013 r. o odrzuceniu projektu z przyczyn formalnych przez organ została dokonana z naruszeniem przepisów, a w szczególności art. 30b ust. 4 i ust. 11 pkt 1 u.z.p.p.r. Powyższy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie został zaskarżony przez MJWPU do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 12 marca 2014 r. o sygn. akt II GSK 334/14 oddalił skargę kasacyjną organu. Zaskarżonym pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. o numerze [...], organ poinformował Spółkę, że jej protest z dnia 10 października 2013 nie został uwzględniony. W uzasadnieniu podniesiono, iż rozstrzygnięcie złożonego protestu sprowadza się do ustalenia, czy wnioskująca Spółka została poinformowana przez MJWPU na etapie uzupełnienia projektu o zastrzeżeniach dotyczących kwalifikowalności kosztów. Wskazano, iż w punkcie 1 pisma z dnia 8 sierpnia 2013 r., wzywającego Spółkę do uzupełnienia braków formalnych wniosku, stwierdzono, że złożenie przez Biznes planu na nieprawidłowym wzorze uniemożliwia potwierdzenie spełniania warunków określonych w § 5 Regulaminu konkursu. Stanowisko to było konsekwencją braku szczegółowych informacji o poszczególnych kosztach, które podlegają omówieniu w prawidłowym formularzu Biznes planu. MJWPU nie mając pełni informacji, o których mowa powyżej, nie mogła odnosić się do poszczególnych kosztów wymienionych w Montażu finansowym, w tym zajmować stanowiska w przedmiocie ich kwalifikowalności. Organ zauważył także, iż dopiero w Biznes planie złożonym w wyniku uzupełnienia (str. 36, działanie nr 4) szczegółowo omówiono wydatek "Badania z jednostką naukową". Informacje te stały się podstawą do analizy i skutkowały koniecznością uznania tego kosztu za niekwalifikowany. Zauważono przy tym, iż w piśmie z dnia 2 września 2013 r., informującym o odrzuceniu projektu, MJWPU wskazała szczegółowe uzasadnienie dla swojego stanowiska w przedmiocie niekwalifikowalności tego wydatku. Następnie MJWPU podniosła, iż z uwagi na fakt, że rozstrzygnięcie protestu nie polega na ponownej ocenie wniosku o dofinansowanie, lecz na weryfikacji prawidłowości oceny już dokonanej stwierdzić należało, iż informacje stanowiące uzupełnienie zapisów dokumentacji aplikacyjnej (jej doprecyzowanie) zawarte w proteście, nie mogą zostać wzięte pod uwagę. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na negatywną ocenę formalną wniosku, Spółka wniosła o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez MJWPU oraz o zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając organowi naruszenie art. 26 ust. 2 oraz art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. poprzez brak rzetelnej i bezstronnej oceny projektu. Uzasadniając skargę podniesiono, iż wniosek został odrzucony na podstawie zawartego w nim zapisu, który nie był podstawą poprawy wniosku na etapie uzupełnienia. Wyjaśniono przy tym, iż uwagi otrzymane pismem z dnia 8 sierpnia 2013 r., w żadnym z punktów nie podejmowały zagadnienia złej nazwy kategorii wydatków dotyczących badań czy też kwalifikowalności tej kategorii. Wszystkie uwagi zawarte we wniosku zostały uwzględnione, a błędy poprawione. Pismo zawierało również instrukcję że poprawie podlegać mogą wyłącznie błędy i zagadnienia podjęte w piśmie wzywającym do uzupełnienia wniosku. Odnosząc się do zakwestionowanego wydatku "Badania z jednostką naukową" wskazano, iż koszt ten obejmuje zakup wyników badań, gdyż tylko ten wydatek figuruje w katalogu kosztów kwalifikowanych, a tylko taki mógł być przez beneficjenta wykorzystany. We wniosku i Biznes planie Spółka opisuje również inne działania podejmowane z jednostką naukową w ramach realizacji zapisów umowy współpracy, w tym również wspólne badania, co urzetelnia samą umowę, lecz nie daje podstaw do stwierdzenia, iż kategoria wpisana we wniosku stanowi to samo działanie. Autor skargi zauważył przy tym, iż w przypadku gdyby organ przekazał uwagę, w piśmie dotyczącym uzupełnienia na etapie oceny formalnej, o doprecyzowanie wydatków, zostałoby to uwzględnione lub wydatki zostałyby przeniesione do niekwalifikowalnych w przypadku takiej interpretacji MJWPU. Spółka za niezasadne uznała twierdzenie organu o braku wymaganych informacji w złożonym wniosku i załącznikach do wniosku, które w ocenie MJWPU wymagały uzupełnienia i zostały podane dopiero w uzupełnieniu zapisów dokumentacji aplikacyjnej. Wskazano, iż niezbędne informacje były zawarte w punktach C1 i C4 wniosku. W odpowiedzi na skargę z dnia 12 maja 2014 r. MJWPU wniosła o jej oddalenie, podnosząc argumentację przedstawioną w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Organ zauważył dodatkowo, iż w sprawie należy przede wszystkim pamiętać, iż prawidłowy wzór Biznesu planu stanowi załącznik do dokumentacji konkursowej, która jest publikowana wraz z ogłoszeniem o konkursie, a zatem wnioskodawca ma możliwość zapoznania się z nim i złożenia wniosku, który będzie zgodny z Regulaminem konkursu. Zauważono przy tym, iż zgodnie z zapisami Szczegółowego Opisu Priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007-2013, w trakcie oceny formalnej, beneficjent ma możliwość jednorazowej poprawy błędów i uzupełnienia braków zgodnie z uwagami MJWPU, w terminie 14 dni od momentu otrzymania informacji z MJWPU (str. 28). Odnosząc się do zarzutu bezzasadności wzywania do uzupełnienia braków formalnych wobec kompletności wniosku, organ podniósł, iż punkt C1 wniosku nie zawiera tak szczegółowych informacji jak te, które zawiera Biznes plan. Z tego względu sam wniosek o dofinansowanie nie mógł stanowić podstawy do oceny kwalifikowalności kosztów (mógł pełnić jedynie rolę pomocniczą). Niezależnie od tego MJWPU zauważyła, iż zarzut ten nie został zawarty w proteście i jako taki winien zostać uznany za spóźniony, a co więcej, nawet gdyby okazał się on zasadny, to nie powinien stanowić podstawy do uwzględnienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] kwietnia 2014r., na które skarga została wniesiona w trybie ustawy z dnia 6 grudnia 2006r o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Wymieniona ustawa w przepisach art. 30c-30d w sposób odrębny reguluje wybrane zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć Sąd, załatwiając skargę ( art. 30c ust.3-5). Natomiast w zakresie w niej nieuregulowanym odpowiednie zastosowanie w postępowaniu sądowo-administracyjnym mają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2013r. poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a.), z wyłączeniem jednak art.52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 26 u.z.p.p.r. każda ocena projektu powinna być dokonana z uwzględnieniem zasad równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. Ocena ta powinna być rzetelna i bezstronna, co pośrednio wynika z treści art. 31 tej ustawy. Sama zasada postępowania konkursowego sprowadza się do wyłonienia najlepszego projektu, czyli takiego, który w przewidzianym we właściwym Programie Operacyjnym zakresie przyczyni się najpełniej do osiągnięcia założonego celu. Kontrola sądowo-administracyjna sprowadza się do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza powyższych reguł. Zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt.1 u.z.p.p.r. Sąd może uwzględnić skargę, jeżeli stwierdzi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt.1 lit. c p.p.s.a., nie wyłączonym przez art. 30e u.z.p.p.r., Sąd uwzględnia skargę, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Oznacza to, że Sąd uwzględnia skargę tylko w przypadku stwierdzenia wydania zaskarżonego aktu z naruszeniem przepisów prawa materialnego w sposób wpływający na wynik sprawy lub z naruszeniem przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przedmiotowej sprawie ocena wniosku o dofinansowanie projektu nie narusza prawa. Przede wszystkim podnieść należy, że Konkurs, do którego skarżąca spółka zgłosiła swój projekt, odbywał się na podstawie ogłoszenia naboru wniosków o dofinansowanie. Przeprowadzany był na podstawie, ogłoszonego publicznie i dostępnego na stronie internetowej www.mazowia.eu, Regulaminu konkursu nr. [...] oraz przepisów w nim wskazanych, w tym u.z.p.p.r., Szczegółowego Opisu Priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007-2013, Kryteriów wyboru finansowych operacji stanowiących załącznik do uchwały nr. 2/13 Komitetu Monitorującego Regionalny Program Operacyjny Województwa Mazowieckiego 2007-2013 z dnia 18 kwietnia 2013r.,Procedury Odwoławczej. Zgodnie ze Szczegółowym Opisem Priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007-2013 wnioskodawczyni miała możliwość jednorazowej poprawy błędów i uzupełnienia braków zgodnie z uwagami MJWPU ( str.28). Regulamin konkursu stanowił natomiast, że wraz z wnioskiem o dofinansowanie projektu wnioskodawczyni zobowiązana była dołączyć biznes plan wraz z załącznikiem ( § 12 ust.1 ppkt.1). Wszystkie załączniki powinny być złożone na wymaganych formularzach ( § 8 pkt.3 w zw. z § 11 pkt. 4 lit. b Regulaminu konkursu). Ponadto Regulamin konkursu stanowił w § 5 ust.6, że w ramach regionalnej pomocy inwestycyjnej koszt wytworzenia technologii/prac badawczo-rozwojowych w przedsiębiorstwie albo posiadanie prawa do przedmiotu własności przemysłowej wytworzonych przez beneficjenta, stanowią wydatek niekwalifikowany w projekcie. Złożony wniosek podlegał ocenie formalnej, wykonalności, strategicznej, merytorycznej, zgodnie z zapisami obowiązującej wersji uszczegółowienia RPO WM (rozdział I, pkt.6 Opis systemu wyboru projektów oraz załącznik Kryteria wyboru finansowych operacji- § 9pkt.1 Regulaminu). Według Kryteriów wyboru operacji finansowych oceny formalnej dokonywali pracownicy MJWPU. Była to ocena "0/1", co oznaczało, że niespełnienie któregokolwiek z wymaganych kryteriów formalnych wykluczało projekt z dalszej oceny ( Wstęp str.2). Powyższe zapisy stanowiły prawną regulację dotycząca przeprowadzenia Konkursu w sposób równy wszystkim beneficjentom. Bezsporne jest, że spółka składając wniosek nie przedłożyła biznes planu w wymaganej prawem konkursowym formie. Forma ta w części IV.3 - Zakres rzeczowo-finansowy oraz harmonogram realizacji projektu- przewidywała pokazanie poszczególnych działań, proponowanych do realizacji w ramach projektu, z rozbiciem na wydatki zarówno kwalifikowane, jak i nie kwalifikowane, bez których realizacja projektu nie mogła nastąpić. Ponadto wymagała uzasadnienia poniesienia wydatków w ramach działania. Podkreślano też w niej aby podane informacje korespondowały z treścią wniosku o dofinansowanie. Oznacza to, że ocena formalna co do kwalifikowalności wskazywanych wydatków mogła być podjęta po złożeniu wraz z wnioskiem biznes planu sporządzonego w wersji i według zapisów wymaganych formularzem jednolitym dla wszystkich beneficjentów. Skoro skarżąca spółka nie wypełniła wymagania co do formy i treści biznes planu w wersji pierwotnie składanej to MJWPU zobowiązana była poinformować ją o tym. Zostało to uczynione w piśmie z dnia 8 sierpnia 2013r. wskazującym na błędy i braki wniosku i możliwość jego uzupełnienia w tym zakresie. We wskazaniu tym skarżąca została jednocześnie poinformowana, że złożony na innym formularzu biznes plan nie pozwala na potwierdzenie spełnienia warunków określonych § 5 Regulaminu konkursu. Paragraf ten dotyczył kwalifikowalności wydatków. Wbrew zarzutom skargi pismo Jednostki z dnia 8 sierpnia 2013r. było prawidłowe i wyczerpujące. Nie można w nim było zawrzeć, ponad ocenę treści już złożonej, informacji na okoliczność co powinien wniosek i załączniki do niego zawierć aby projekt został rozpoznany ze skutkiem pozytywnym dla skarżącej. Takie oczekiwanie skarżącej oznaczałoby, że to Jednostka sporządzałaby projekt zgłaszany do konkursu w oparciu o luźne założenia przedstawione przez beneficjenta. Nie taki jest cel dofinansowania projektów wybieranych w drodze konkursu. Za projekt, jego treść i formę sporządzenia odpowiada beneficjent. Jednostka powinna jedynie jednorazowo wskazać na błędy i braki wniosku, co też skutecznie uczyniła w stosunku do projektu skarżącej. Pismo organu z dnia 8 sierpnia 2013r wyczerpywało prawo skarżącej do uzyskania możliwości poprawy wniosku. Wszelkie oczekiwania skarżącej, że powinna otrzymać ponowne powiadomienie o zawartych błędach celem ich usunięcia bądź też powinna być we wcześniejszym piśmie poinformowana o ocenie niekwalifikowalności wskazanego wydatku, tylko na podstawie zapisu zawartego we wniosku, są nieuzasadnione. W pierwszym przypadku przeczy temu zapis w regulacjach dotyczących postępowania konkursowego odnoszący się do jednorazowej poprawy wniosku, a w drugim przypadku wynika to z istoty informacji o błędach wniosku, ograniczającej się do tego co jest oceniane, a nie do tego co powinno być zapisane celem uzyskania pozytywnej oceny. Nie może przy tym uchodzić uwadze okoliczność wymagania, prawem konkursowym, złożenia stosownego biznes planu zawierającego szczegółowe zapisy dotyczące przewidywanych wydatków, ich kwalifikowalności, szczegółowego uzasadnienia racjonalności ich poniesienia. Skoro jest to warunek konieczny do spełnienia w ramach zupełności zgłaszanego projektu, to jakakolwiek ocena tegoż projektu wymaga uwzględnienia jego treści. Zatem słusznie Jednostka uznała, że do możliwości oceny zapisów biznes planu konieczne jest jego złożenie w formie i treści przewidzianej prawem konkursowym. W przeciwnym razie należałoby uznać, że tak wymagany biznes plan pozostaje bez znaczenia dla jakiejkolwiek oceny projektu. W tym miejscu przypomnieć też należy, że mimo braku złożenia w stosownej formie i treści biznes planu, spółka otrzymała w piśmie z dnia 8 sierpnia 2013r. stosowną informację, czego organ nie mógł z tego powodu sprawdzić, czyli na co spółka powinna zwrócić szczególną uwagę uzupełniając projekt. Jak najbardziej świadczy to o rzetelnym podejściu Jednostki do oceny formalnej przedłożonego projektu. W ramach wykonania wskazań zawartych piśmie MJWPU z dnia 8 sierpnia 2013r. skarżąca spółka przedłożyła biznes plan , z którego jednoznacznie wynika fakt, iż w ramach wydatków kwalifikowanych przewidziana jest kwota netto 12.000zł przeznaczona na badania z jednostką naukową . Wskazana jest Akademia Sztuk Pięknych i zakres współpracy z nią. Nie budzi wątpliwości Sądu, iż z zapisu tego w żaden sposób nie da się odczytać, że wymieniona kwota przeznaczona jest na zakup wyników badań naukowych. Jest to obecne twierdzenie skarżącej spółki nie znajdujące odzwierciedlenia w dokumentacji złożonego projektu. Wydatek ten jest niekwalifikowany, o czym stanowi treść § 5 ust. 6 Regulaminu. Słusznie zatem stwierdzono niekwalifikowalność wydatku oraz brak spełnienia wymagań formalnych wniosku powodujących wykluczenie wniosku z dalszej oceny. Zaskarżone rozstrzygniecie protestu odpowiada prawu. Słusznie też podnosi MJWPU, że zgodnie z procedurą odwoławczą, wg. jej § 10 ust.3, rozpoznanie protestu ogranicza się do zarzutów w nim wniesionych bez możliwości ich późniejszego uzupełniania. Oznacza to, że późniejszy zarzut dotyczący braku poszukiwania przez Jednostkę, w pierwotnej treści wniosku, uzasadnienia co do kwalifikowalności omawianego wydatku, w opisach ogólnych projektu na stronach 5 C1 i 8 C4 nie może być skutecznie podniesiony. Przypomnieć należy, że pismo zawierające informację Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia 2 września 2013r o odrzuceniu wniosku skarżącej spółki na etapie oceny formalnej zostało oparte na braku spełnienia przez przedłożony wniosek kryterium 7- Zgodność z prawodawstwem krajowym i unijnym w zakresie pomocy publicznej, kryterium 10-Zgodność z Regulaminem konkursu lub listą IWIPK i zgłoszeniem do IWIPK oraz kryterium 12- Kwalifikowalność wydatków. W proteście z dnia 10 października 2013r. skarżąca spółka zakwestionowała prawo MJWPU do oceny formalnej kwalifikowalności wydatków dotyczących badań z jednostką naukową z uwagi na brak wezwania jej do poprawy wniosku w tej kwestii. Powołała się na treść pisma MJWPU z dnia 8 sierpnia 2013r. informującego ją o konieczności uzupełnienia wniosku i jego pełnym wykonaniu. Podniosła też, że wymienione koszty obejmują zakup wyników badań, gdyż tylko taki wydatek figuruje w katalogu kosztów kwalifikowanych, a okoliczność, że we wniosku i biznes planie opisuje również inne działania podejmowane z jednostką naukową w ramach umowy o współpracy, w tym wspólne badania, urzetelnia samą umowę, ale nie uzasadnia twierdzenia, iż kategoria wpisana we wniosku stanowi to samo działanie. Zatem zarzuty nie obejmowały treści zapisów zawartych na stronach 5 i 8 (C1 i C4) wniosku. Sąd nie dopatrzył się też zasadności zarzutu dotyczącego nierównego traktowania wniosku skarżącej spółki. Ocena dokonana została w oparciu o omówione wyżej przepisy postępowania konkursowego z zachowaniem ich treści i prawidłowej wykładni. Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę jako nieuzasadnioną na podstawie art. 30c ust.3 pkt.2 u.z.p.p.r.