V SAB 18/03

PostanowienieWSA w Warszawie2004-06-16

Skład orzekający: Iwona Dąbrowska, Stanisław Marek Pietras, Joanna Kube

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie uzupełnienia decyzji administracyjnej podlega odrzuceniu, jeśli na odpowiedź w tym zakresie nie służy zażalenie ani nie kończy ona postępowania?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie uzupełnienia decyzji administracyjnej podlega odrzuceniu, ponieważ instytucja uzupełnienia decyzji (art. 111 k.p.a.) nie przewiduje odrębnych środków odwoławczych ani zażaleń na orzeczenie w tym przedmiocie, a samo rozstrzygnięcie nie kończy postępowania w sprawie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 PPSA, sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów w przypadkach, które mogą zakończyć się decyzją, postanowieniem kończącym postępowanie lub rozstrzygającym co do istoty, lub na inne akty i czynności dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Stan faktyczny
Pełnomocnik H.P. złożył wniosek o uzupełnienie decyzji Burmistrza Miasta i Gminy B. Następnie złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie decyzji. Pełnomocnik poinformował również Urząd Wojewódzki, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu nie miało cech odwołania. H.P. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Burmistrza oraz wniosku o przywrócenie terminu. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę ze skargi na bezczynność Wojewody.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie W składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA - Iwona Dąbrowska Sędzia WSA: - Stanisław Marek Pietras Asesor WSA: - Joanna Kube (spr.) Protokolant: - Joanna Ukalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi H. P. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia odwołania postanawia - odrzucić skargę - W dniu 2 grudnia 2002 r. pełnomocnik H.P. – A. A.. skierowała do Burmistrza Miasta i Gminy B. pismo z dnia 28 listopada 2002 r., w którym zawarła wniosek o uzupełnienie decyzji [...]z dnia [...] października 2002 r. (k.163 akt adm.). Kolejne pismo (datowane 4 grudnia 2002 r.) skierowane do wymienionego wyżej organu w dniu 5 grudnia 2002 r. (k.167 akt adm.) zawierało wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie decyzji. Następnie w dniu 27 grudnia 2002 r. (data stempla pocztowego) do [...]Urzędu Wojewódzkiego wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego (datowane 24 grudnia 2002 r.) (k. 176 akt. adm.) informujące, że pismo z dnia 5 grudnia 2002 r. nie miało cech odwołania i nie powinno być za takowe uznane przez organ, ponieważ pismo z dnia 28 listopada 2002 r. zawiera wniosek o uzupełnienie decyzji o wymeldowaniu. W dniu 26 lutego 2003 r. H.P. zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego ze skargą na bezczynność Wojewody [...] w sprawie rozpatrzenia merytorycznego odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy w B. oraz wniosku o przywrócenie terminu do jego złożenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy organ ten nie załatwia spraw w terminach, o jakich mowa w art. 35 § 1- § 5 kpa, a więc bez zbędnej zwłoki, a w przypadku spraw szczególnie skomplikowanych w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4 tego przepisu, tj. takich, które mogą zakończyć się decyzją administracyjną, postanowieniem, wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie lub je rozstrzygającym co do istoty, postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, albo innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Niezależnie od twierdzeń skargi akta przedmiotowej sprawy uprawniają Sąd do stwierdzenia, że organ nie pozostaje w bezczynności, co do rozpoznania odwołania od decyzji z dnia [...] października 2002 r. Natomiast niewątpliwie Burmistrz Miasta i Gminy nie rozpoznał wniosku pełnomocnika o uzupełnienie decyzji. Instytucja uzupełnienia decyzji została tak skonstruowana w art. 111 kpa, że należy wykluczyć możliwość, aby od orzeczeń w tym przedmiocie przysługiwały środki odwoławcze. Orzeczenie o uzupełnieniu decyzji lub o odmowie jej uzupełnienia, inaczej niż w procedurze cywilnej (art. 351 kpc), nie ma bytu samodzielnego i pozostaje częścią aktu, którego uzupełnienia domagała się strona; w szczególności dzieli losy tego aktu w postępowaniu odwoławczym (zażaleniowym) – por. wyrok z dnia 22 listopada 2000 r. sygn. akt II SA/Gd 1783/98, ONSA 2002/1/23. Tak więc, skarga na bezczynność w przedmiocie uzupełnienia decyzji podlega odrzuceniu, ponieważ na odpowiedzi w tym zakresie nie służy zażalenie ani też rozstrzygnięcie w przedmiocie uzupełnienia, nie kończy postępowania w sprawie (art. 111 § 1 i 2 kpa w związku z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – por. wyrok z dnia 6 września 2001 r. sygn. akt II SAB 22/01, LEX nr 53373. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 1 - 4 i 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło