V SAB/Wa 10/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska - Jóźków po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na bezczynność Ministra Finansów - postanawia: - odrzucić skargę. Pismem z dnia 19 lutego 2011 r. K. R. (zwana dalej: skarżącą) złożyła, w trybie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, skargę na Wicedyrektora Izby Skarbowej w B., wnosząc jednocześnie o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego. W uzasadnieniu skargi skarżąca zakwestionowała również treść pisma Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...], stanowiącego odpowiedź na jej wystąpienie z dnia 28 grudnia 2010 r., skierowane w sprawie podania przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu załatwienia sprawy z zażalenia z dnia [...] czerwca 2008 r. na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] maja 2008 r. nr [...]. Pismem z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] Minister Finansów udzielił łącznej odpowiedzi skarżącej na wniesione przez nią skargi, w tym także na skargę z dnia 19 lutego 2011 r. W uzasadnieniu pisma przedstawił skarżącej stan faktyczny sprawy oraz szczegółowo wyjaśnił podniesione przez nią zarzuty, uznając je za nieuzasadnione, a także odniósł się do wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego. W piśmie skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2012 r. skarżąca zarzuciła Ministrowi Finansów bezczynność w sprawie rozpatrzenia jej skargi z dnia 19 lutego 2011 r. oraz wniosła o zobowiązanie Ministra Finansów do zawiadomienia jej w ciągu 14 dni od otrzymania wyroku o sposobie załatwienia przedmiotowej skargi. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o odrzucenie skargi, z uwagi na jej niedopuszczalność. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.], dalej: p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Natomiast zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Sąd wskazuje, iż przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest bezczynność Ministra Finansów w zakresie rozpatrzenia skargi z dnia 19 lutego 2011 r. wniesionej i rozpatrzonej w trybie skargowym, uregulowanym w Dziale VIII – Skargi i wnioski, Rozdziale 2 – Skargi, ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. W orzecznictwie panuje niekwestionowany pogląd, w pełni akceptowany również przez Sąd orzekający w niniejszej sprawie, zgodnie z którym, w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z 1 lutego 2007r. I OSK 395/06 LEX nr 362475; postanowienie WSA w Lublinie z 31 grudnia 2007r. III SA/Lu 586/07 Wspólnota 2008/3/47; postanowienie WSA w Warszawie z 24 listopada 2006r. III SA/Wa 948/06 LEX nr 295005). Poglądu tego w żaden sposób nie zmienia fakt, że przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność organu w sprawie rozpatrzenia skargi z dnia 19 lutego 2011 r. bowiem skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień, innych aktów lub czynności albo interpretacji przepisów prawa podatkowego. Powyższe oznacza, że art. 3 § 2 p.p.s.a. wyłączył z zakresu kognicji sądów administracyjnych skargi, których przedmiotem są skargi powszechne w rozumieniu Działu VIII k.p.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.