V SAB/Wa 14/15

PostanowienieWSA w Warszawie2016-12-08

Skład orzekający: Krystyna Madalińska-Urbaniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia o wpisie sądowym jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie na zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia o wpisie sądowym jest niedopuszczalne, ponieważ przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) nie przewidują możliwości jego zaskarżenia. Orzeczenie prawomocne wiąże strony i inne sądy, a od prawomocnych orzeczeń nie przysługuje środek zaskarżenia. Zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia ma charakter czynności materialno-technicznej.
Stan faktyczny
Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został odmówiony na pierwszej i drugiej instancji. Po odmowie przyznania prawa pomocy przez WSA, skarżący wniósł zażalenie, które zostało odrzucone przez NSA. Następnie skarżący został ponownie wezwany do wykonania pierwotnego zarządzenia o wpisie sądowym. Skarżący wniósł zażalenie na to ostatnie zarządzenie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2016 r. na posiedzeniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia o wpisie w sprawie z skargi [...] na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Finansów w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowania postanawia: odrzucić zażalenie Zarządzeniem z dnia 13 października 2015 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego W. S. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych w terminie 2 miesięcy od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez odmowę zwolnienia od kosztów sądowych oraz odmowę ustanowienia adwokata. Postanowieniem z dnia 12 lutego 2016 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący złożyły sprzeciw od powyższego postanowienia. Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący wniósł zażalenia ww. postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 czerwca 2016 r. sygn. akt II GZ 643/16 odrzucił zażalenie na postanowienie z 6 kwietnia 2016 r. Zarządzeniem z dnia 20 października 2016 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 13 października 2015 r. dotyczącego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni od daty, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 19 listopada 2016 r. Zażalenie (nadane w dniu 24 listopada 2016 r.) na powyższe zarządzenie wniósł skarżący. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) zwana dalej p.p.s.a., sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Na podstawie art. 197 § 2 powołanej ustawy do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie jest środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje ono od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; umorzenie postępowania; wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; odrzucenie skargi kasacyjnej; odrzucenie zażalenia; zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; ukaranie grzywną. Zgodnie natomiast z art. 198 p.p.s.a. przepisy działu IV "Środki odwoławcze" stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. W związku z powyższym należy uznać, że na zarządzenie Przewodniczącego wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia, dotyczącego uiszczenia opłaty sądowej zażalenie nie przysługuje, skoro przepisy ustawy p.p.s.a. w takim wypadku możliwości zaskarżenia nie przewidują. Zgodnie bowiem z art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Od prawomocnych orzeczeń nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Zażalenie można wnieść tylko na nieprawomocne zarządzenia Przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Nie ulega wątpliwości, że zarządzenia Przewodniczącego Wydziału dnia 13 października 2015 r. wzywające do uiszczenia wpisu stało się prawomocne wobec nie wniesienia na nie zażalenia. Przyjąć więc należy, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 października 2016 r., wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 13 października 2015 r. ma wyłącznie charakter czynności materialno-technicznej i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu (postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2011 r., sygn. akt II FZ 4/11). Wskazać też należy, iż wbrew stanowisku skarżącego zawartym w zażaleniu, wydane w sprawie zarządzenie Przewodniczącego z dnia 20 października 2016 r. nie stanowi zarządzenia w rozumienia art. 227 § 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy zażalenie skarżącego jest niedopuszczalne i należało je odrzucić na podstawie art.178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło