II FZ 4/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA (del.)-Beata Cieloch (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2011 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. C. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2010r., sygn. akt III SA/Wa 2258/09 o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi B. C. C. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 14 października 2009r. Nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia postanawia : oddalić zażalenie . 1. Postanowieniem z dnia 17 listopada 2010 r., III SA/Wa 2258/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie B. C. C. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi B. C. C. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 14 października 2009 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. 2. Ze stanu sprawy przyjętego przez Sąd pierwszej instancji wynikało, że w dniu 13 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 19 lutego 2010 r. w sprawie ze skargi B. C. C. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 14 października 2009 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Pismem z dnia 10 maja 2010 r. skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie. Zażalenie zostało podpisane osobiście przez skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 maja 2010 r. odrzucił ww. zażalenie. Skarżąca pismem z dnia 5 czerwca 2010 r. wniosła zażalenie na ww. postanowienie. W uzasadnieniu podtrzymała wszystkie zarzuty i dokumenty przedstawione i przekazane do akt sprawy. Zarządzeniem z dnia 23 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2001 r., III SA/Wa 2258/09, w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193.) zwane dalej: rozporządzeniem. 3. Na powyższe zarządzenie skarżąca wniosła pismo zatytułowane "odpowiedź na pismo z dnia 26 lipca 2010 r. – doręczenie odpisu zarządzenia – Sygn. akt III SA/Wa 2258/09, w sprawie zarządzenia wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 23 lipca 2010 r. – sygn. akt III SA/Wa 2258/09". W piśmie tym skarżąca między innymi oświadczyła, że "wszystkie moje wpłaty i opłaty regulowane są na bieżąco z mojego prywatnego zakodowanego konta bankowego uregulowanego prawnie i w/g właściwości". 4. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 września 2010 r. w sprawie o sygn. II FZ 451/10 oddalił zażalenie skarżącej na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III WSA z dnia 23 lipca 2010 r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. 5. W tym stanie rzeczy, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 października 2010 r. skarżąca pismem z dnia 15 października 2010 r. została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 23 lipca 2010 r. w terminie 7 dni od jego otrzymania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to skarżąca otrzymała w dniu 22 października 2010 r. 6. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca wniosła zażalenie z dnia 28 października 2010 r., w którym wskazała, że wszystkiej jej opłaty i wpłaty regulowane są na bieżąco z konta prywatnego, zakodowanego konta bankowego uregulowanego prawnie i według właściwości. 7. Uzasadniając wydane postanowienie Sąd pierwszej instancji powołując się na treść art. 194 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: p.p.s.a. oraz art. 227 § 1 p.p.s.a. wskazał, że niedopuszczalne jest złożenie zażalenia na postanowienie lub zarządzenie, które nie zostało w tych przepisach wymienione. Sąd wskazał, że pismo z dnia 15 października 2010 r. wystosowane zostało na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 14 października 2010 r., które nakazywało wezwanie skarżącej do wykonania prawomocnego zarządzenia. Sąd pierwszej instancji zaznaczył, że zarządzenie z dnia 14 października 2010 r. stanowiło jedynie czynność materialno-techniczną w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wezwanie z dnia 15 października 2010 r. miało charakter porządkowy i stanowiło informację o obowiązku uiszczenia wpisu i skutkach prawnych jego niewykonania w zakreślonym terminie. Wezwanie z dnia 15 października 2010 r., jak również zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 października 2010 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia nie miały charakteru zarządzenia merytorycznego, o którym mowa w art. 227 § 1 p.p.s.a., ponadto nie mieściło się w zakresie przedmiotów wymienionych w art. 194 § 1 p.p.s.a. Zatem zarówno na wezwanie z dnia 15 października 2010 r., jak również na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z dnia 14 października 2010 r. nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Odwołując się do treści art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji za niedopuszczalne uznał zażalenie, które zostało wniesione od orzeczenia, od którego nie służył żaden środek odwoławczy i odrzucił zażalenie skarżącej na podstawie tych przepisów. 8. W dniu 6 grudnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo skarżącej zatytułowane "Wniosek w trybie pilnym – zażalenie", w którym to wniosła o "uchylenie w całości i w pełnym zakresie i treści" postanowienia z dnia 17 listopada 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 9. Zażalenie nie jest zasadne, bowiem postanowienie Sądu pierwszej instancji odrzucające zażalenie skarżącej odpowiada prawu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego trafnie Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu przyjął, że wezwanie z dnia 15 października 2010 r. miało charakter porządkowy i stanowiło informację o obowiązku uiszczenia wpisu. Co istotne zawierało ono również pouczenie o skutkach prawnych jego niewykonania w zakreślonym terminie. Nie ulega wątpliwości, że zażalenie na zarządzenie z dnia 23 lipca 2010 r. zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 29 września 2010 r. W tej sytuacji zarządzenie to stało się prawomocne. Dlatego też przyjąć należało, na co też trafnie zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji, że wezwanie z dnia 15 października 2010 r., jak również zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z dnia 14 października 2010 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia miały charakter czynności materialno - technicznej. Podkreślić bowiem należy, że na zarządzenie w przedmiocie wezwania do wykonania obowiązku określonego w prawomocnym zarządzeniu o ustaleniu wysokości i wezwaniu do uiszczenia wpisu, zażalenie nie przysługuje. Stosownie do treści art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w katalogu zawartym w tym przepisie. Przepisy art. 173-197 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Zatem zarządzenie z dnia 14 października 2010 r., będące w istocie zarządzeniem wzywającym do wykonania obowiązku określonego w innym prawomocnym zarządzeniu nie zostało wymienione w powyższych przepisach, jako podlegające zaskarżeniu. Tego rodzaju zarządzenie nie mieści się też w kategorii zarządzeń, o których mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a., nie jest więc zaskarżalne na podstawie art. 227 p.p.s.a. W żadnym miejscu ustawa nie przewiduje możliwości zaskarżenia takiego zarządzenia (por. postanowienia NSA: z dnia 19 stycznia 2011 r., II FZ 714/10, niepubl., z dnia 15 maja 2009, II OZ 433/09, niepubl.). W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny za trafne uznał stanowisko Sądu pierwszej instancji, który odrzucił zażalenie skarżącej na zarządzenie z dnia 14 października 2010 r. Powyższe powoduje, że zażalenie, jako bezzasadne należało w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalić.