V SAB/Wa 47/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant spec. - Anna Szaruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2016 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia P. R. i T. D. i M. N. "P." na bezczynność Prezydenta m.st. W. w przedmiocie nierozliczenia w terminie dotacji: 1. stwierdza przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego; 2. zobowiązuje Prezydenta m.st. W. do wydania decyzji w terminie dwóch miesięcy od daty uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K. A. W., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), w tym tytułem wynagrodzenia kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) i tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...] złożyło w dniu [...] grudnia 2014 r. skargę na opieszałość organu w związku z "nierozliczeniem" w terminie dotacji wskazując następnie na rozprawie, że żądanie dotyczy stwierdzenia przewlekłości w prowadzeniu postępowania administracyjnego przez Prezydenta [...] W sprawie ustalono następujący stan faktyczny: Stowarzyszenie w związku z ogłoszonym przez organ konkursem w trybie ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie oraz ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych zgłosiło ofertę na realizację "[...]". Konkurs miał na celu zlecenie realizacji zadania publicznego organizacjom pozarządowym i został zorganizowany zgodnie z treścią art. 11 i 13 ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie. Po jego przeprowadzeniu i wyłonieniu zwycięskiej oferty organ miał za zadanie udzielić dotacji celowej w rozumieniu art. 127 ust. 1 pkt 1 lit. e oraz art. 221 ustawy o finansach publicznych, zawierając umowę z wybranym wnioskodawcą. Po rozstrzygnięciu konkursu ofert wybrano ofertę Stowarzyszenia "[...]." a następnie po przeprowadzeniu czynności, które miały umożliwić zawarcie umowy, w dniu [...].05.2012 r., pomiędzy [...] [...]. a skarżącym zawarta została umowa Nr [...] dotycząca wsparcia przez Miasto kwotą 40 000 zł, realizacji przez stowarzyszenie zadania publicznego pn. "[...]". Ww. umowa zmieniona została aneksem Nr 1 zawartym na wniosek stowarzyszenia w dniu [...].06.2012r. Po złożeniu przez stowarzyszenie sprawozdania końcowego z wykonania zadania publicznego w dniu [...].06.2012r. Biuro Sporu i Rekreacji upoważnione do działania w sprawie jego przyjęcia, przystąpiło do jego analizy i uznając, że sprawozdanie to ma braki oraz zawiera błędy, wezwało stowarzyszenie do ich poprawienia. Korekta sprawozdania została złożona i wpłynęła do BSiR w dniu [...].09.2012r. W toku dalszej analizy sprawozdania z realizacji zadania Biuro Sportu i Rekreacji, które pozyskało określone informacje z Ministerstwa Sportu i Turystyki, które również udzieliło dotacji na realizację spornego zadania przez skarżącego, powzięło podejrzenie, że stowarzyszenie ubiegając się o dotację mogło dopuścić się działań niezgodnych z prawem. W związku z powyższym BSiR pismem Nr [...] z dnia [...].10.2012r. zawiadomiło Prokuraturę Rejonową [...] o możliwości popełnienia przestępstwa. Ponadto uznając, że brak jest możliwości zatwierdzenia złożonego przez stowarzyszenie rozliczenia dotacji w dniu [...].01.2013 r. organ wszczął postępowanie administracyjne w sprawie zwrotu udzielonej dotacji, a następnie w związku z toczącym się śledztwem, zawiesił je postanowieniem z dnia [...].07.2013 r. W dniu [...] maja 2013 r. Prokuratura wydała postanowienie o umorzeniu śledztwa, na które organ złożył zażalenie. Postanowieniem Sądu Rejonowego dla [...] w [...]. zaskarżone postanowienie zostało uchylone, po czym po ponownym przeprowadzeniu postępowania, wspomniane śledztwo zostało ponownie, ostatecznie umorzone w dniu [...].01.2014 r. Jednocześnie wykorzystując zapisy zawartej umowy dotacyjnej w dniu [...].04.2014r. BSiR wystosowało do stowarzyszenia zawiadomienie o planowanej na dzień [...].05.2014r. kontroli prawidłowości wykorzystania środków finansowych udzielonych na realizację zadania publicznego, którego umowa ta dotyczyła. Prezes stowarzyszenia, po odebraniu korespondencji zwrócił się drogą mailową ([...].05.2014r.) o zawieszenie kontroli do dn. 30.09.2014r., powołując się na szereg przeszkód ( m.in. powody rodzinne, zawodowe). W kolejnych mailach (z 7 i 8 maja) Prezes stowarzyszenia informował, że dokumenty są w sądzie, który będzie rozpatrywał sprawę oraz, że pokazywane były już w BSiR, gdzie były kserowane, nadto że BSiR skierowało sprawę do Prokuratury i nie wie co się z nimi stało, w czyim są posiadaniu. W odpowiedzi z dnia [...].05.2014r., organ poinformował stowarzyszenie, że możliwe będzie przeprowadzenie kontroli w siedzibie urzędu, a dokumentację do kontroli może odebrać wyznaczony pracownik BSiR, przy czym zażądano od stowarzyszenia informacji gdzie przechowywane są oryginały dokumentów dotyczących realizacji spornej umowy. Na ponowne pytanie BSiR o to gdzie są oryginały dokumentów (z dn. [...].05.2014r.) odpowiedź nie została udzielona. W dniu [...].05.2014 r. wpłynął do Miasta [...] odpis pozwu złożonego przez stowarzyszenie w Sądzie Rejonowym dla. [...] w [...] w przedmiocie ustalenia rozliczenia dotacji. W odpowiedzi na pozew pełnomocnik Miasta [...] wniósł o odrzucenie pozwu - podnosząc zarzut niedopuszczalności drogi sądowej i wskazując, że właściwą w niniejszej sprawie jest droga postępowania administracyjnego, a organem pierwszej instancji właściwym do wydawania decyzji w przedmiotowej sprawie jest Prezydent [...] Nadto na adres mailowy Dyrektora BSiR wpłynął również wniosek stowarzyszenia o udzielenie informacji publicznej, tzn. o przekazanie dokumentacji związanej z realizacją przez stowarzyszenie spornego zadania. Organ w związku z nie dostarczeniem przez stowarzyszenie kompletnych oryginałów dokumentów stanowiących podstawę rozliczenia dotacji oraz w związku z umorzeniem śledztwa przez Prokuraturę, wydał postanowienie z dn. [...].06.2014r. o podjęciu postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu dotacji . W dn. [...].07.2014r. wpłynął do Prezydenta [...] wniosek stowarzyszenia o umorzenie należności w kwocie nie większej niż 4.679,89 zł (określonej tak przez wnioskującego), podpisany jednoosobowo przez [...] - Prezesa stowarzyszenia, który dołączony został do akt sprawy, wszczynając jednocześnie odrębne postępowanie administracyjne w sprawie umorzenia należności. W dniu [...] lipca 2014 r. stowarzyszenie zostało wezwane do usunięcia braków wniosku, tj. złożenie oryginału pełnomocnictwa do jednoosobowego reprezentowania stowarzyszenia przez Prezesa Zarządu Stowarzyszenia – [...].. W dniu [...].07.2014r. wraz z pismem przewodnim stowarzyszenie złożyło ponownie wniosek o umorzenie należności (datowany [...].07.2014r.) podpisany przez Prezesa [...]i Skarbnika [...] W dniu [...].08.2014 r. Prezydent [...] wydał postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia należności wskazując, że: w sprawie rozliczenia przedmiotowej dotacji toczy się postępowanie administracyjne, którego przedmiotem jest ustalenie kwoty dotacji przypadającej do zwrotu, wskazana przez wnioskodawcę kwota, jako przypadająca do zwrotu nie wynika ze złożonego sprawozdania z realizacji zadania publicznego, sam wnioskodawca nie uznaje zasadności jej zwrotu, co wynika z treści wniosku. W odpowiedzi na ww. postanowienie stowarzyszenie złożyło za pośrednictwem organu pismem z dnia [...].09.2014r. zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] do którego jako jeden z załączników dołączone było pełnomocnictwo z dn. [...].09.2014r. do jednoosobowego reprezentowania stowarzyszenia przez [...]. - Prezesa Zarządu podpisane przez Prezesa Zarządu [...] i Skarbnika [...] W zażaleniu m.in. znalazło się żądanie dotyczące "dokonania rozliczenia spornej dotacji" oraz uznanie opieszałości postępowania administracyjnego. Zażalenie stowarzyszenia w dniu [...].09.2014r. przekazane zostało do SKO . Pismem z dnia [...] lipca 2014 r. BSiR zwróciło się do Ministerstwa Sportu i Turystyki, które współfinansowało realizację zadania( umowa z [...] czerwca 2012r.) z prośbą o udostępnienie dokumentacji związanej z udzieleniem i rozliczeniem dotacji - którą otrzymało w dniu [...].09.2014r. Postanowieniem z dnia [...] września 2014 r. Prezydent [...] wyznaczył stowarzyszeniu siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego informując jednocześnie o miejscu i możliwości zapoznania się z aktami. Następnie Stowarzyszenie złożyło pismo skierowane do Prezydenta [...] (z dn. [...]10.2014r.) zawierające szereg wniosków i żądań, w tym skargę i wnioski dowodowe, wniosek o wyłączenie pracowników organu, wniosek o zawieszenie postępowania administracyjnego dotyczące sprawy o zwrot dotacji. W odpowiedzi organ udzielił stowarzyszeniu informacji dotyczących kwestii zawartych w piśmie. Pismem z dnia [...].10.2014r. organ ponownie powiadomił skarżącego o wyznaczeniu terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału wraz z informacją o miejscu i możliwości zapoznania się z aktami. W dniu [...].11.2014 r. Prezydent W. wydał postanowienie o odmowie wyłączenia od udziału w toczącym się postępowaniu administracyjnym dotyczącym zwrotu dotacji pracowników, których dotyczył ten wniosek . W międzyczasie stowarzyszenie złożyło kolejny wniosek o udzielenie informacji publicznej (pismo z dnia [...].10.2014 r.). W związku z wpłynięciem do BSiR kolejnego pisma z dn. [...].11.2014r. skierowanego do Prezydenta [...] przez stowarzyszenie zawierającego ponownie szereg wniosków i żądań w przedmiotowej sprawie, stowarzyszenie zostało poinformowane (pismo z dn. [...].12.2014 r.), że w przedmiocie wniosku o wyłączenie pracowników organu wydane zostało już postanowienie o odmowie wyłączenia oraz o będącym w toku postępowaniu administracyjnym. Do pisma dołączone zostały kopie dokumentów otrzymanych z Ministerstwa Sportu i Turystyki, o co wnioskowało stowarzyszenie. Pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. Organ udzielił skarżącemu odpowiedzi na jego pismo dotyczące udzielenia informacji publicznej. Pismem z dnia [...] listopada 2014 r. Stowarzyszenie [...]. wniosło skargę do Sądu, w której wskazując na: art. 28 kpa, art. 169 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Dz. U. z 2005 r. Nr.14 poz.114 z późn. zm.), ustawę z dnia 30 sierpnia 2002 - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm), ustawę Kodeks Cywilny, art. 23 ustawy dostępie do informacji publicznej, złożyło skargę na: - opieszałość Organu - Prezydenta [...] - brak udzielenia odpowiedzi w terminie na wniosek o udzielenie informacji publicznej, zarzucając Prezydentowi [...], - działanie niezgodnie z prawem, - naruszenie zasad ogólnych kpa art. 6-12, - nierozliczenie dotacji w terminie udzielonej na [...]; umowa nr [...] z dnia [...] maja 2012 r., - naruszenie dyscypliny finansów publicznych, - brak udzielenia w terminie odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej z dnia [...] maja 2014 r. W związku z powyższym skarżący wniósł o: 1. wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego, 2. zobowiązanie przez Sąd strony przeciwnej - Prezydenta [...] do przekazania całości akt spraw opisanych w skardze, 3. powołanie biegłych, powołanie i przesłuchanie świadków, 4. dopuszczenie dowodów w postaci elektronicznej płyty DVD i CD, załączonych do niniejszej skargi, 5. dopuszczenie składania wniosków dowodowych podczas rozprawy, 6. przyznanie prawa pomocy prawnej z urzędu, 7. zwolnienie z kosztów postępowania w całości jako OPP. W uzasadnieniu skargi opisując kwestie związane z udzieleniem dotacji i odwołując się do cytowanych przepisów prawa, w tym przepisów ustawy o finansach publicznych, ordynacji podatkowej i kpa, skarżący rozwinął postawione w niej zarzuty. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Prezydenta [...] wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o jej oddalenie odnosząc się zarówno do tej części skargi , która dotyczyła postępowania w sprawie zwrotu dotacji jak również do tej, która dotyczyła zarzutów związanych z udostępnieniem informacji publicznej. W zakresie odrzucenia skargi pełnomocnik organu zarzucił, że skarżący nie wezwał w trybie art. 52 ust. 4 p.p.s.a. Prezydenta [...] .do usunięcia naruszenia prawa polegającego na przewlekłym prowadzeniu postępowania. Wskazał, że za takie wezwanie nie można bowiem uznać żadnego z pism skarżącego, które zostały załączone do skargi, jak również jakiegokolwiek z dokumentów stanowiących akta sprawy. Podkreślił, że przeciwnie, trudno uznać, iż intencją skarżącego było jak najszybsze zakończenie postępowania, skoro sam wielokrotnie wnosił o jego zawieszenie z różnych powodów, w tym wnioski takie składał również po otrzymaniu zawiadomienia o zakończeniu postępowania i możliwości zapoznania się z aktami, co skutkowało opóźnieniem wydania decyzji -pismo z dnia [...] listopada 2014 r. oraz z dnia [...] grudnia 2014 r. W dniu [...].08.2016 r. do Sądu wpłynęło pismo procesowe skarżącego w którym podtrzymał on swoje stanowisko w sprawie i złożył dokumenty, które w jego ocenie je uzasadniały. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; skargę należało uwzględnić. Na wstępie należy zaznaczyć, że w związku z treścią skargi doszło do rozdzielenia spraw i postępowanie, którego dotyczyła skarga dotycząca wniosku o udzielenie informacji publicznej toczyła się w WSA w Warszawie pod sygnaturą II SAB/Wa 309/15 i zakończyła się oddaleniem skargi. Przedmiotem sprawy jest zatem wyłącznie postępowanie dotyczące udzielonej dotacji. Odnosząc się w pierwszej kolejności do wniosku organu zawartego w odpowiedzi na skargę dotyczącego odrzucenia skargi wobec nie zachowania trybu z art. 52 § 4 p.p.s.a należy wskazać, że Sąd nie uznał słuszności tego stanowiska. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, zaś zgodnie z § 2 przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W postępowaniu dotyczącym zwrotu dotacji przewidzianym rozstrzygnięciem jest decyzja a więc rozstrzygnięcie przewidziane treścią art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a., co powoduje, że w świetle treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Zgodnie z treścią art. 37 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W sprawie w ocenie Sadu skarżący złożył zażalenie na "opieszałe" prowadzenie postępowania administracyjnego przez organ, które zawarte zostało w piśmie z dnia [...] września 2014 r. stanowiące zażalenie na postanowienie Prezydenta [...] o odmowie wszczęcia postępowania o umorzenie należności ( dotacji) do zwrotu, skierowane do organu wyższego stopnia w postaci SKO w [...] Okoliczność, że zażalenie to nie zostało zawarte w odrębnym piśmie nie stanowi przeszkody do przyjęcia przedstawionego stanowiska Sądu. W tym stanie rzeczy skarga do Sądu z dnia [...] listopada 2014 r. spełnia wymogi formalne do jej wniesienia. Do dnia wniesienia skargi a jak wynika z treści oświadczenia pełnomocnika organu złożonego na rozprawie również do tej chwili, decyzja w sprawie zwrotu dotacji nie została wydana, co miało związek jak wynika również z dokumentu w postaci wyroku WSA w Warszawie sygn. V SA/Wa 2945/15 z dnia 7 czerwca 2016 r. (złożonym do akt sprawy przez skarżącego) z zawieszeniem postępowania administracyjnego. Zawieszenie to było skutkiem powiadomienia przez organ pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. Prokuratury Rejonowej [...] w [...] o możliwości popełnienia przestępstwa przez stowarzyszenie, co miało związek z zawarciem umowy z dnia [...] maja 2012 r. o udzielenie dotacji stowarzyszeniu w sytuacji jego reprezentowania m.in. przez skarbnika [...]., która zmarła [...] marca 2012 r. ( zawiadomienie i akt zgonu w aktach adm.). W ocenie Sądu w sprawie doszło do przewlekłości postępowania ponieważ w postępowaniu wszczętym w dniu [...].01.2013 r. od [...] września 2014 r., a co najmniej od [...] września 2014 r. tj. od daty pisma, którym powiadomiono skarżącego o możliwości zapoznania się ze sprawą i złożenia wypowiedzi wszelkie działania organu, nie dotyczyły bezpośrednio kwestii związanych ze zbieraniem materiału dowodowego w sprawie zwrotu dotacji. Oczywiście pisma skarżącego i zawarte w nich wnioski kierowane do organu po tej dacie wymagały aktywności ze strony organu, ale nie stanowiły one przeszkody w podjęciu rozstrzygnięcia przez organ, który powinien wydać decyzję w oparciu o już zgromadzony materiał skoro uznawał taką możliwość. Tymczasem z akt sprawy administracyjnej wynika, że organ jakkolwiek działał w sprawie np. w związku ze skargą złożoną przez stowarzyszenie do Prezesa RIO, w związku z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej, czy też wnioskiem o umorzenie dotacji to w sprawie jej zwrotu nie podjął już żadnej czynności. W ocenie Sądu zaistniała zatem konieczność stwierdzenia przewlekłości postępowania i nakazania organowi wydania decyzji w wyznaczonym przez Sąd terminie określonym w wyroku zgodnie z art. 149 § 1 p.ps.a w brzmieniu obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r. zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2015.poz. 658).Należy zauważyć, że zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych przewlekłe postępowanie ma miejsce wówczas, gdy organ podejmuje wprawdzie działania, ale robi to opieszale lub skuteczność podejmowanych czynności jest wątpliwa lub gdy podejmowane czynności nie zmierzają wprost i skutecznie do finalnego załatwienia sprawy jak również gdy postępowanie trwało dłużej niż było to konieczne do wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych będących istotnymi dla rozstrzygnięcia sprawy np. wyrok NSA z dnia 2 marca 2016 r. I FSK 1957/15, wyrok WSA w Krakowie I SAB/Kr 1/16 z 18 lutego 2016 r.) Sąd po analizie akt administracyjnych doszedł przy tym do wniosku, że w związku z przebiegiem postępowania, determinowanym dużą aktywnością skarżącego, składaniem wniosków związanych z powołaniem biegłych, wyłączeniem pracowników organu, co wymagało od organu podejmowania określonych postanowień, jak również mając na uwadze stanowisko samego skarżącego składającego wnioski o zawieszenie postępowania - to jakkolwiek doszło do przewlekłości postępowania, to nie było ono rażące, w związku z czym nie dał temu wyrazu w wyroku. Na koniec Sąd chciałby zaznaczyć, że na skutek niedopatrzenia doszło do oczywistego błędu (pomyłki) Sądu związanego z przyznaniem kosztów pełnomocnikowi skarżącego będącego adwokatem – pełnomocnikiem z urzędu na podstawie postanowienia Sądu z dnia [...] czerwca 2015 r. polegającego na obciążeniu kosztami postępowania organu zamiast Skarbu Państwa w postaci WSA w Warszawie. Sąd zauważa, że zgodnie z art. 250 p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z treścią § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. (Dz. U. 2015.1801) w przedmiotowej sprawie zastosowanie mają przepisy Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j.Dz.U.2013.461). Zgodnie z § 19 rozporządzenia we wskazanym w tym przepisie zakresie koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ponosi Skarb Państwa. Zgodnie z § 18 ust. 1 lit. c rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w " innej sprawie" kwotę 240 zł, do której doliczane jest 23% VAT na mocy odrębnych przepisów. Pełnomocnikowi z urzędu skarżącego została przyznana w sposób prawidłowy kwota wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu lecz na skutek pomyłki od niewłaściwego podmiotu. Mając powyższe okoliczności na względzie i uznając skargę za uzasadnioną Sąd w oparciu o art. 149 p.p.s.a. orzekł jak w wyroku.