V SO/Wa 7/14

PostanowienieWSA w Warszawie2015-10-07

Skład orzekający: Mirosława Pindelska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na zarządzenie sędziego sprawozdawcy wzywające do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, wydane na podstawie art. 255 PPSA, podlega zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego?
Ratio decidendi
Zażalenie na zarządzenie sędziego sprawozdawcy wydane na podstawie art. 255 PPSA, wzywające do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie podlega zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego, ponieważ ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje takiej możliwości. W związku z tym, złożone zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Po odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata przez WSA i uchyleniu tej części postanowienia przez NSA, WSA wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku na podstawie art. 255 PPSA. Skarżący złożył zażalenie na to zarządzenie. Sąd uznał zażalenie za niedopuszczalne.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia W. S. na zarządzenie Sędziego sprawozdawcy Mirosławy Pindelskiej z dnia 26 sierpnia 2015 r. wzywające do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie z wniosku W. S. z dnia [...] maja 2014 r. o wymierzenie grzywny Ministrowi Finansów w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia: odrzucić zażalenie W dniu 7 lipca 2014 r. skarżący – W. S. złożył na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Postanowieniem z 14 lipca 2014 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. W piśmie z 22 lipca 2014 r. (data stempla pocztowego) strona zawarła sprzeciw od powyższego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 grudnia 2014 r. przyznał W. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Po rozpatrzeniu zażalenia na powyższe orzeczenie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 maja 2015 r., sygn. akt II GZ 215/15, uchylił zaskarżone postanowienie w części obejmującej odmowę przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Następnie w wykonaniu zarządzenia Sędziego sprawozdawcy z dnia 26 sierpnia 2015 r., wydanego na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skarżący został wezwany do nadesłania stosownych dokumentów źródłowych i oświadczeń w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Do Sądu wpłynęło w dniu 15 września 2015 r. zażalenie skarżącego na powyższe zarządzenie Sędziego sprawozdawcy z dnia 26 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przyjętą w postępowaniu sądowoadministracyjnym regułą, wyrażoną w art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są rozstrzygnięcia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Ponadto, zgodnie z art. 198 p.p.s.a. przepisy działu dotyczącego środków odwoławczych stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Zażalenie jest dopuszczalne jedynie wówczas, kiedy ustawa wyraźnie stanowi o możliwości jego wniesienia. Jeśli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje zażalenie, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (tak m.in. H. Knysiak-Molczyk w: T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 581). Żaden z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości zaskarżenia w drodze zażalenia zarządzenia przewodniczącego wydanego na podstawie art. 255 p.p.s.a. wzywającego do złożenia w zakreślonym terminie dodatkowego oświadczenia lub przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OZ 283/13 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2015 r. sygn. akt II OZ 861/15 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że zarządzenie Sędziego sprawozdawcy z dnia 26 sierpnia 2015 r., wydane na podstawie art. 255 p.p.s.a., wyzywające skarżącego do nadesłania stosownych dokumentów źródłowych i oświadczeń w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy nie podlegało zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zatem złożone zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło