VI SA/Wa 1011/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. w W. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2020 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: odrzucić skargę Skarżąca w niniejszej sprawie P. w W. (dalej również jako "Strona"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "WSA w Warszawie") skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej "organ") z dnia [...] lutego 2020 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu. Wobec ujawnionych braków formalnych skargi, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 29 kwietnia 2020 r. (k. 1), wezwano pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do występowania w imieniu Strony w przedmiotowym postępowaniu wraz z dokumentami wykazującymi umocowanie osoby udzielającej owego pełnomocnictwa do reprezentacji Skarżącej. W wezwaniu zakreślono termin na jego wykonanie i pouczono o skutkach procesowych jego niewykonania. Wezwanie zostało odebrane osobiście przez pełnomocnika Strony w dniu [...] lipca 2020 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 17). Pismem z dnia [...] lipca 2020 r. (k. 18-23), nadanym w tym samym dniu (koperta k. 24) pełnomocnik Skarżącej uzupełnił braki formalne skargi w postaci: - kserokopii pełnomocnictwa datowanego na [...] lipca 2020 r. (podpisanego przez [...]); - wydruku z ewidencji uczelni niepublicznych. Strona ponownie została wezwana, zgodnie z zarządzeniem z 4 września 2020 r., do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa z [...] lipca 2020 r. do reprezentowania Strony przed sądami administracyjnymi. W wezwaniu nadto poinformowano, że Strona uprzednio dołączyła jedynie kserokopię pełnomocnictwa. Przedmiotowe wezwanie pełnomocnik Skarżącej odebrał [...] października 2020 r. (k. 27). Zatem termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upływał z dniem [...] października 2020 r. Do dnia wydania przedmiotowego postanowienia brak formalny skargi nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej "p.p.s.a."). Wymogi formalne skargi określa przepis art. 57 oraz art. 46 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 ab initio p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, warunki te zaś określa art. 46 tej ustawy. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W myśl bowiem art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Na mocy art. 46 § 3 p.p.s.a. brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony, w tym konkretnym przepadku skargi. Pozwala to na konwalidację stwierdzonego braku, przez zostawanie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie takiego braku stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 in fine p.p.s.a. stanowi podstawę odrzucenia skargi. Sąd przy tym zwraca uwagę, że przywołany wcześniej art. 37 § 1 p.p.s.a. nie zawiera szczególnych wymagań co do sposobu uwierzytelniania pełnomocnictwa lub innych dokumentów przez wymienionych w nim pełnomocników. Takie wymogi wynikają natomiast z przepisów ustaw dotyczących korporacji zawodowych zrzeszających tych pełnomocników (w tym przypadku art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze, t.j. Dz.U. 2020 poz. 1651). Zgodnie z tym przepisem poświadczenie odpisu dokumentów powinno zawierać podpis pełnomocnika, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia (por. Dauter B., Kabat A., Niezgódka-Medek M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, WKP 2018, Komentarz do art. 37 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W rozpoznawanej sprawie Skarżąca wniosła skargę, która została podpisana przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata, jednak nie zostało do niej dołączone pełnomocnictwo (bądź też jego wierzytelny odpis). Nie został dołączony także dokument z którego wynikałoby umocowanie osoby udzielającej przedmiotowego pełnomocnictwa do reprezentacji Skarżącej. Dlatego Strona została wezwana do uzupełnienia powyższych braków w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. W ocenie WSA w Warszawie braki zostały uzupełnione tylko częściowo. Pełnomocnik pismem z dnia [...] lipca 2020 r. uzupełnił jedynie brak formalny skargi w postaci dokumentu z którego wynika umocowanie osoby udzielającej pełnomocnictwa do reprezentacji Skarżącej (tj. wydruk z ewidencji [...]). Drugiego braku formalnego skargi (pełnomocnictwa procesowego) Sąd nie może uznać za uzupełniony bowiem do pisma z [...] lipca 2020 r. została dołączona jedynie kserokopia pełnomocnictwa. Pomimo prawidłowego wezwania pełnomocnika Strony do uzupełnienia owego braku formalnego (tj. nadesłania pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu) i pouczenia o negatywnych skutkach procesowych jego niewykonania, Strona nie dokonała powyższego. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanej czynności upłynął z dniem [...] października 2020 r. Sąd rozpoznający przedmiotową sprawę podziela stanowisko zaprezentowane przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 lutego 2019 r., sygn. akt I OZ 156/19, że wynikająca z art. 34 p.p.s.a. zasada wolnego wyboru sposobu działania przed sądem administracyjnym polega na tym, że strony same decydują o tym, czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym będą występowały osobiście czy przez pełnomocnika. Skoro więc Strona skarżąca powierzyła prowadzenie sprawy pełnomocnikowi, w zaufaniu do jego wiedzy i kompetencji, to ten, zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., obowiązany był dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Ewentualne braki w tym zakresie pełnomocnik powinien natomiast uzupełnić samodzielnie jako konsekwencje swojego działania i brak jest podstaw, aby wymagać w tym zakresie aktywności od podmiotu, w imieniu którego skargę złożono. Zgodzić należy się ze stanowiskiem, że od pełnomocnika można oczekiwać znajomości ciążących na nim obowiązków zawodowych. Istotą jego pracy jest rzetelne dbanie o interesy mocodawcy, między innymi poprzez wypełnianie w terminie wszystkich wymogów proceduralnych umożliwiających stronie pełny udział w postępowaniu. Strona ponosi zaś wszelkie skutki działań pełnomocnika, także negatywne skutki uchybień lub czynności wadliwie dokonanych (por. postanowienie NSA z dnia 22 października 2019 r., sygn. akt II OZ 932/19). Zatem nieuzupełnienie braku formalnego skargi w terminie wywołuje skutek w postaci odrzucenia skargi, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., przy czym Sąd zgodnie z treścią art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzuca skargę postanowieniem; a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., o czym orzekł w sentencji postanowienia.