VI SA/Wa 1014/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 sierpnia 2020 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. sp. j. z siedzibą w N. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na wzór użytkowy pt.: "Kształtownik przekładkowy zwłaszcza do drewna" oddala skargę VI SA/Wa 1014/20 Uzasadnienie P. spółka jawna z siedzibą w N.(dalej: "skarżący", zgłaszający") złożyło skargę na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2020 r., nr [...], po rozpatrzeniu zgłoszenia oznaczonego numerem [...], dokonanego przez skarżącego w dniu 23.05.2014r., odmówił udzielenia prawa ochronnego na wzór użytkowy pt: "Kształtownik przekładkowy, zwłaszcza do drewna". Jako podstawę prawną wskazał art. 94, 25 w zw. z art. 315 ust. 3 oraz w zw. z art. 100 oraz art. 49 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 100 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2017 r. poz. 776 z późn. zm.- dalej "p.w.p."). Do wydania niniejszej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Zgłaszający we wniosku złożonym 23 maja 2014r. pod numerem [...] wnosił o udzielenie prawa ochronnego na wzór użytkowy pt: "Kształtownik przekładkowy, zwłaszcza do drewna". Rozpoznając wniosek organ w decyzji obszernie przedstawił poszczególne etapy przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, wskazując na poczynione czynności zmierzające do rozstrzygnięcia sprawy. Zawiadomił zgłaszającego w piśmie z 12 września 2019r. oraz zawiadomieniu z 28 października 2019r. o zebranym materiale dowodowym mogącym świadczyć o istnieniu przeszkód do uzyskania prawa ochronnego, zarzucając niespełnienie wymogów art. 94, 25 w zw. z art. 315 ust. 3 w związku z art. 100 ustawy pwp. Organ podkreślił, że w artykule Kurier Drzewny: "Produkty drzewne A. rośnie w siłę" (http://www.kurierdrzewny.pl/kurier-drzewny,p,990,648.html - data publikacji 17 stycznia 2012r.- ujawniono rozwiązanie mające cechy zbieżne z rozwiązaniem według spornego zgłoszenia, a mianowicie: kształtownik przekładkowy do drewna, przeznaczony na przekładki umieszczane pomiędzy kawałkami drewna, szczególnie tarcicy, w trakcie jego składowania lub suszenia, wykonany z metalu i mający przekrój kwadratowy, który ma także wnęki w jego ścianach, ponadto w co najmniej dwóch przeciwległych ścianach kształtownika, szerokości (w] wnęk (2] są większe niż połowa szerokości (B) kształtownika, ponadto kształtownik ma wnęki [2] we wszystkich ścianach - bokach kwadratu, ponadto kształtownika ma centralnie usytuowany otwór (3), zwłaszcza o przekroju kwadratu z zaokrąglonymi narożami, ponadto jego przeciwległe ścianki pomiędzy otworem [3) a wnękami [2] w ścianach bocznych usytuowane są w odległości co najmniej równej szerokości (w] wnęki. Zdaniem organu, ujawnione rozwiązanie przedstawia wszystkie istotne cechy techniczne jakie zostały zawarte w zastrzeżeniach ochronnych. Organ podkreślił, że dobór wymiarów nie jest procesem twórczym, albowiem takie dopasowanie elementów składowych rozwiązania może wykonać zwykły technik, aby uzyskać zakładany efekt. Mając konstrukcję znaną ze stanu techniki, można w efekcie dowolnie dobierać wymiary, aby uzyskać zakładany efekt przy czym cechy konstrukcyjne pozostają dalej tożsame ze znanymi ze stanu techniki. O nowości zgłoszenia decydują przede wszystkim cechy budowy kształtownika, a te są znane ze stanu techniki. Znany jest zarówno kształt, jak i budowa, co świadczy, że zgłoszone rozwiązanie nie wykazuje przymiotu nowości. Organ uznał, że kształt przekładki do drewna w przedmiotowym zgłoszeniu [...] oraz ujawniona przekładka do drewna w stanie techniki posiadają taki sam, identyczny kształt. Bez wątpienia także obie przekładki mają tą samą cechę techniczną, tj. dolną granicę przedziału stosunku wartości w/B równą 0,5. Zgłaszający wprowadzając nową wartość przedziału równą 0,55 do zgłoszenia wzoru użytkowego, chciał wyróżnić ją jako istotną cechę techniczną, czym - w jego ocenie - rozwiązanie posiada przymiot nowości. Tymczasem, zdaniem Urzędu, trudno dopatrywać się w tej nowej cesze technicznej użyteczności, jako nowej samoistnej cechy technicznej. Nasuwa się jedynie wyższa użyteczność przedstawionego rozwiązania w stosunku do stanu techniki. Urząd zatem uznał, że zgłoszony wzór użytkowy nie spełnia definicji wzoru użytkowego, o którym mowa w art. 94 pwp i odmówił udzielenia prawa ochronnego na wzór użytkowy. Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzucił naruszenie: 1.art. 139 oraz art. 144 kpa w związku z art. 244 ust. 11 pwp, a także z art. 37 ust. 1 art. 46 ust. 1 i 2 oraz art. 100 ust. 1 pwp - poprzez przyjęcie błędnego założenia, jakoby postanowieniem Urzędu Patentowego z [...] czerwca 2018 r. rozstrzygnięto o niedozwolonych zmianach w zastrzeżeniach ochronnych wprowadzonych w marcu 2019 r., a w konsekwencji zaniechanie, właściwej w razie niedozwolonych (zdaniem Urzędu) zmian, procedury wydania postanowienia wzywającego do ich usunięcia; 2.art. 7 oraz art. 77 § 1 kpa, a co najmniej art. 107 § 3 kpa, w związku z art. 244 ust. 11 oraz art. 252 pwp - poprzez sprzeczne z faktami i dowodami: dokumentami w aktach sprawy, ustalenie że zgłaszający nie wykonał postanowienia z [...] marca 2017 r. wzywającego do usunięcia wskazanych w nim niedozwolonych zmian w zgłoszeniu wzoru użytkowego. 3.art. 37 ust. 1, w związku z art. 100 ust. 1 p.w.p., oraz ust. 26 załącznika do rozporządzenia, a w konsekwencji naruszenie art. 46 ust. 1 i 2 p.w.p., oraz art. 6 k.p.a., a co najmniej naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. - poprzez brak analizy proporcji wymiarów: szerokości wnęki "w" oraz szerokości kształtownika "B" zawartych na rysunku w opisie zgłoszeniowym wzoru użytkowego wg zgłoszenia [...], jako uzasadnienia dla górnej granicy tej proporcji "w/B" zaokrąglonej do 55 %, a co najmniej brak objaśnienia w uzasadnieniu decyzji, dlaczego uznano za niedozwolone wprowadzenie do zastrzeżenia niezależnego tej proporcji, mimo iż wynika ona wprost z rysunku, w opisie zgłoszeniowym wzoru użytkowego, bądź poprzez przyjęcie poglądu sprzecznego z powołanymi przepisami "Prawa własności przemysłowej", jakoby niedozwolonym było przenoszenie proporcji wymiarowych z rysunku w opisie zgłoszeniowym, do tekstów tego opisu, w tym do zastrzeżeń ochronnych; 4.art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a., a także art. 94 ust. 1 p.w.p. - poprzez sprzeczną z faktami i dowodami: dokumentami w aktach sprawy, ocenę nowości wzoru użytkowego wg zgłoszenia [...], przejawiającą się zarówno w przypisaniu przeciwstawionemu rozwiązaniu cechy, jaka nie wynika z jego ujawnienia, jak też pominięciu w ocenie rozpatrywanego wzoru użytkowego cechy wynikającej z rysunku w jego opisie zgłoszeniowym, sprecyzowanej w zastrzeżeniu ochronnym niezależnym (nr 1) z 27 marca 2019 r., a także poprzez błędny zarzut, że wyższa użyteczność nie jest użytecznością wzoru. 5..art. 6 oraz art. 9 zd. pierwsze i art. 10 § 1 k.p.a., a także art. 94 ust. 1 p.w.p. - poprzez wprowadzenie do oceny wzoru użytkowego wg zgłoszenia [...], pozaprawnych kryteriów, takich jak "nietwórczy" dobór wymiarów lub "trywialność", oraz wskazanie drugiego z tych kryteriów dopiero w zaskarżonej decyzji, co uniemożliwiło zgłaszającemu zajęcie stanowiska w tej kwestii przed wydaniem tej decyzji. W świetle powyższych zarzutów wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji z [...] lutego 2020 r. oraz przekazanie sprawy Urzędowi Patentowemu RP celem kontynuowania postępowania o udzielenie prawa ochronnego na wzór użytkowy wg zgłoszenia [...], z zastrzeżeniami ochronnymi zmienionymi w marcu 2019 r.; dołączenie do akt niniejszej sprawy, akt sprawy VI SA/Wa 2124/18, dotyczącej tego samego wzoru użytkowego wg zgłoszenia [...] oraz zmian wprowadzonych do niego oraz przyznanie skarżącemu od Urzędu Patentowego zwrotu kosztów postępowania przed Sądem, według spisu kosztów, jaki będzie złożony na rozprawie, a gdyby go nie złożono - wg norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U.2019.2167) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a." sprawowana jest na zasadzie kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a)–c) p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Analizując pod tym kątem skargę, w okolicznościach stanu faktycznego tej konkretnej sprawy, Sąd uznał, że w postępowaniu administracyjnym nie doszło do nieważności postępowania ani do naruszenia procedury administracyjnej, jak i prawa materialnego – w sposób skutkujący wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Oznacza to, że nie zachodzi naruszenie prawa mające wpływ na wynik sprawy jeśli chodzi o normy materialne, bądź naruszenie mające istotny wpływ na wynik sprawy, jeśli chodzi o uchybienia proceduralne. Jak wskazano na wstępie podstawą prawną zaskarżonej decyzji odmawiającej udzielenia prawa ochronnego na wzór użytkowy pt.: "Kształtownik przekładkowy, zwłaszcza do drewna" był art. 94 i 25 w zw. z art. 315 ust. 3 p.w.p. oraz w zw. z art. 100 oraz art. 49 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 100 p.w.p. Analizę norm służących organowi do poczynienia ustaleń faktycznych i oceny prawnej należy zacząć od art. 315 ust. 3 p.w.p., który stanowi, że ustawowe warunki wymagane do uzyskania patentu, prawa ochronnego albo prawa z rejestracji ocenia się według przepisów obowiązujących w dniu zgłoszenia wynalazku, wzoru użytkowego, znaku towarowego albo topografii układów scalonych w Urzędzie Patentowym. Jednakże do zgłoszeń wynalazków i wzorów użytkowych, nierozpatrzonych przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepis art. 37 ust. 2. Zgłoszenie przedmiotowego wzoru użytkowego pod nr [...], jak wynika z potwierdzenia Urzędu Patentowego, przyjęto 23 maja 2014r. W dacie zgłoszenia ww. wzoru przemysłowego obowiązywało zatem Prawo własności przemysłowej opublikowane w Dz.U.2013.1410 t.j. ze zm. Art. 94 stanowił, że wzorem użytkowym jest nowe i użyteczne rozwiązanie o charakterze technicznym, dotyczące kształtu, budowy lub zestawienia przedmiotu o trwałej postaci.(ust. 1) Wzór użytkowy uważa się za rozwiązanie użyteczne, jeżeli pozwala ono na osiągnięcie celu mającego praktyczne znaczenie przy wytwarzaniu lub korzystaniu z wyrobów. (ust. 2). Art. 25 p.w.p. precyzował definicje nowości i stanu techniki wzoru użytkowego: Wynalazek uważa się za nowy, jeśli nie jest on częścią stanu techniki (ust. 1). Przez stan techniki rozumie się wszystko to, co przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania patentu, zostało udostępnione do wiadomości powszechnej w formie pisemnego lub ustnego opisu, przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób (ust. 2). Za stanowiące część stanu techniki uważa się również informacje zawarte w zgłoszeniach wynalazków lub wzorów użytkowych, korzystających z wcześniejszego pierwszeństwa, nieudostępnione do wiadomości powszechnej, pod warunkiem ich ogłoszenia w sposób określony w ustawie( ust. 3). Art. 49 p.w.p. przewiduje, że jeżeli Urząd Patentowy stwierdzi, że wynalazek nie spełnia ustawowych warunków wymaganych do uzyskania patentu, wydaje decyzję o odmowie jego udzielenia (ust. 1). Przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 1, Urząd Patentowy wyznacza zgłaszającemu termin do zajęcia stanowiska co do zebranych dowodów i materiałów mogących świadczyć o istnieniu przeszkód do uzyskania patentu. Dowody i materiały mogą wykraczać poza wykaz objęty sprawozdaniem o stanie techniki (ust.2.). Co więcej, art. 100 p.w.p. wskazuje, że do wzorów użytkowych i praw ochronnych na wzory użytkowe stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 2, przepisy art. 25, 28, 29, 35-37, 39-52, 55-60, 62, 66-75, 76-90 i 92 (ust. 1). Na szczególną uwagę zasługuje art. 37 p.w.p., który reguluje kwestię wprowadzania uzupełnień i poprawek do zgłoszenia wynalazku. Na jego podstawie zasadą jest, że do czasu wydania decyzji w sprawie udzielenia patentu zgłaszający może, z zastrzeżeniem ust. 2, wprowadzać uzupełnienia i poprawki do zgłoszenia wynalazku, które nie mogą wykraczać poza to, co zostało ujawnione, w dniu dokonania zgłoszenia, jako przedmiot rozwiązania w opisie zgłoszeniowym wynalazku obejmującym opis wynalazku, zastrzeżenia patentowe i rysunki (ust. 1). Zmiana zastrzeżeń patentowych w sposób rozszerzający pierwotny zakres żądanej ochrony może być dokonana tylko do czasu ogłoszenia o zgłoszeniu i przy zachowaniu ograniczenia określonego w ust. 1 (ust. 2). W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, a także w każdym innym przypadku, gdy w toku postępowania nastąpi zmiana zakresu żądanej ochrony, zgłaszający obowiązany jest do nadesłania odpowiednio zmienionego skrótu opisu wynalazku. Przepisy art. 42 ust. 1 oraz art. 46 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio (ust. 3). Oznacza to odpowiednie stosowanie art. 42 ust. 1 p.w.p. w brzmieniu: "Po dokonaniu zgłoszenia wynalazku, zgodnie z art. 31 ust. 3-5, Urząd Patentowy w toku jego rozpatrywania wydaje, z zastrzeżeniem ust. 2, postanowienia wzywające zgłaszającego, pod rygorem umorzenia postępowania, do uzupełnienia zgłoszenia lub usunięcia, w wyznaczonym terminie, wskazanych braków i istotnych usterek". Przy czym, art. 46 ust. 3 p.w.p. stanowi, że "Urząd Patentowy może, z zastrzeżeniem ust. 4, wprowadzić poprawki w dokumentacji zgłoszenia jedynie w celu usunięcia oczywistych pomyłek i błędów językowych. Ust. 4 przewiduje, że Urząd Patentowy może w skrócie opisu wynalazku wprowadzić również inne niż określone w ust. 3 poprawki. Na gruncie niniejszej sprawy, wobec podniesienia w skardze licznych uchybień procesowych należy na wstępie ustalić i poddać ocenie dotychczas prowadzone przez Urząd postępowanie. Istota niniejszej sprawy w postępowaniu administracyjnym, kontrolowanym przez Sąd sprowadza się do kwestii prawidłowości oceny przez Urząd Patentowy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności odnoszącego się do przeciwstawionego dokumentu w Kurierze Drzewnym: "Produkty drzewne A. rośnie w siłę" (http://www.kurierdrzewny.pl/kurier-drzewny,p,990,648.html - data publikacji 17 stycznia 2012r., opisanym w pismach i zaskarżonej decyzji - szkodzącego nowości zgłoszonego wzoru użytkowego Rolą Sądu było zatem zbadanie, czy zgodnie z art. 80 k.p.a., organ administracji publicznej ustalił i ocenił zebrany materiał dowodowy na podstawie całokształtu okoliczności sprawy. Zdaniem Sądu, organ nie naruszył art. 139 oraz art. 144 kpa w związku z art. 244 ust. 11 pwp, a także z art. 37 ust. 1 art. 46 ust. 1 i 2 oraz art. 100 ust. 1 p.w.p., w sposób mający wpływ na rozstrzygnięcie, poprzez zaniechanie, procedury wydania postanowienia wzywającego do ich usunięcia zmian. Nie naruszył także art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a., a co najmniej art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 244 ust. 11 oraz art. 252 p.w.p. - poprzez ustalenie że zgłaszający nie wykonał postanowienia z [...] marca 2017 r. wzywającego do usunięcia wskazanych w nim niedozwolonych zmian w zgłoszeniu wzoru użytkowego. Ustalenia te w istocie nie są sprzeczne z faktami i dowodami, skoro sam skarżący w skardze przyznaje, że wykonaniem tego postanowienia były nowe zmiany w dokumentacji objęte pismem z 27 marca 2019r. W konsekwencji obie te zmiany stały się częścią stanu faktycznego. Nietrafne są zarzuty naruszenia art. 37 ust. 1, w związku z art. 100 ust. 1 p.w.p., oraz ust. 26 załącznika do rozporządzenia, a w konsekwencji naruszenie art. 46 ust. 1 i 2 p.w.p., oraz art. 6 k.p.a., a co najmniej naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. - poprzez brak analizy proporcji wymiarów: szerokości wnęki "w" oraz szerokości kształtownika "B" zawartych na rysunku w opisie zgłoszeniowym wzoru użytkowego wg zgłoszenia [...], jako uzasadnienia dla górnej granicy tej proporcji "w/B" zaokrąglonej do 55 %, a co najmniej brak objaśnienia w uzasadnieniu decyzji, dlaczego uznano za niedozwolone wprowadzenie do zastrzeżenia niezależnego tej proporcji, wobec wyjaśnienia tej kwestii przez organ w zaskarżonej decyzji, jako istoty problemu odnoszącego się do zakresu dozwolonych zmian zgłoszenia. Podobnie nie można się zgodzić z pozostałymi zarzutami naruszenia art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a., a także art. 94 ust. 1 p.w.p. - poprzez sprzeczną z faktami i dowodami: dokumentami w aktach sprawy, ocenę nowości wzoru użytkowego wg zgłoszenia [...], jaka nie wynika z jego ujawnienia, jak też pominięciu cechy wynikającej z rysunku w jego opisie zgłoszeniowym, sprecyzowanej w zastrzeżeniu ochronnym niezależnym (nr 1) z 27 marca 2019 r., a także poprzez błędny zarzut, że wyższa użyteczność nie jest użytecznością wzoru. Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu także innych, procesowych i materialnych uchybień przy rozpoznawaniu sprawy, także co do art. 9 ust. I i art. 10 § 1 k.p.a., bowiem nie wskazano jaki, istotny wpływ na wynik sprawy mają wskazane przy nich zarzuty. Organ administracji ma bowiem swobodę wypowiedzi w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, gdzie wyjaśnia motywy i tok myślenia. Użycie, bądź nie użycie słów, czy wyrażeń pozaustawowych dookreśla, indywidualizuje argumentację, zatem nie czyni z ich użycia podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, skarga ma charakter polemiczny. Sam fakt, że skarżąca nie zgadza się ze stanowiskiem organu nie przesądza o tym, by w sprawie doszło do naruszenia obowiązujących przepisów w sposób prowadzący do wyeliminowania zaskarżonego aktu. 1. I tak, należy wskazać, że Urząd Patentowy, działając na podstawie art.47 ust. 2 p.w.p. przesłał 15 grudnia 2014r. zgłaszającemu sprawozdanie o stanie techniki obejmujące wykaz publikacji, które będą brane pod uwagę przy ocenie przedmiotu zgłoszenia, tj. wskazał mu dokument podważający nowość wzoru użytkowego: Kurier Drzewny: "Produkty drzewne A. rośnie w siłę" (http://www.kurierdrzewny.pl/kurier-drzewny,p,990,648.html - data publikacji 17 stycznia 2012r. opisany w pismach i zaskarżonej decyzji. Zgłaszający, w związku z ww. sprawozdaniem, przy piśmie z 16 lipca 2015r. złożył zmienioną wersję dokumentacji zgłoszeniowej wzoru użytkowego poprzez zawężenie zakresu żądanej ochrony. Sprecyzował w nowym zastrzeżeniu nr 1 oraz dodanym zastrzeżeniu nr 2 maksymalną szerokość wnęk w ściankach kształtownika. Jednocześnie poinformował o wprowadzeniu odpowiednich zmian do opisu, a także w nowym skrócie do opisu i wskazał, że rysunki nie wymagają zmian. Pismem z 27 sierpnia 2015r. Urząd poinformował zgłaszającego o skutkach publikacji zgłoszenia nr [...] Biuletynie UP nr 25/2015, który ukaże się 7 grudnia 2015r. i udostępni osobom trzecim również zmienione zastrzeżenia, które wpłynęły do organu 23 lipca 2015r. Postanowieniem z [...] marca 2017r., działając na mocy art. 46 ust.2 i art. 37 ust.1 w zw. z art. 100 p.w.p., Urząd stwierdził niedopuszczalność uzupełnień i poprawek wykraczających poza to, co zostało ujawnione w opisie zgłoszeniowym wzoru użytkowego wprowadzonych w wersji nadesłanej do Urzędu w dniu 23 lipca 2015r. wskazując na nowe wprowadzone wartości parametru technicznego szerokości wnęk w zastrzeżeniu niezależnym 1 i zastrzeżeniu zależnym 2 oraz wprowadzenia do opisu zgłoszenia, na stronie 1 i 2 dwóch informacji oraz wezwał zgłaszającego do ich usunięcia w terminie 1 miesiąca od dnia doręczenia postanowienia. Postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi 20 marca 2017r. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został nadany 20 kwietnia 2017r. z zarzutem braku analizy proporcji wymiarów "w/B" na rysunku zgłoszenia, mimo nie wykraczania ich poza pierwotne ujawnienie w opisie zgłoszeniowym, głównie rysunku oraz przywołania w uzasadnieniu, bez sprawdzenia, czy stan faktyczny powołane sprawy zbieżny jest ze sprawą niniejszą. Pismem z 28 kwietnia 2017r., w ślad za wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, zgłaszający przedłożył dodatkową argumentację wskazując, że zawężenie zakresu ochrony wzoru [...] wynika wprost z proporcji na rysunku tego głoszenia i jest dozwolone na podstawie art. 37 ust. 1 p.w.p. Urząd Patentowy pismem z 13 grudnia 2017r., w związku z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zwrócił się do zgłaszającego o przeredagowanie - w terminie 1 miesiąca - nadesłanej dokumentacji wzoru użytkowego. Podtrzymał zarzuty z postanowienia z [...] marca 2017r. Wskazał także, że rysunek do zgłoszonego wzoru nie odpowiada ściśle zasadom rysunku technicznego tak, by można było z przedstawionego rysunku pobierać (przy pomocy linijki, z uwagi na to, że dane takie nie znajdowały się na pierwotnym rysunku) charakterystyczne wymiary. Z tego względu uznał, że rozwiązanie nie może uzyskać prawa ochronnego. Zwrócił się o przeredagowanie nadesłanej dokumentacji w związku z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgłaszający w piśmie z 22 stycznia 2018r. podtrzymał stanowisko, co do tego, że zmiany w zgłoszeniu z 2015r.nie wykraczają poza to, co ujawnione w opisie zgłoszeniowym i zgłaszający nie widzi potrzeby dokonywania zmian w dokumentacji, a Urząd nie wskazał oczekiwanego kierunku zmian, obszernie uzasadniając swoje stanowisko. Postanowieniem z [...] czerwca 2019r. Urząd Patentowy utrzymał w mocy postanowienie z [...] marca 2017r., podtrzymując zarzuty z jego uzasadnienia i wskazał na zakres niedopuszczalnych zmian. Skarga złożona przez zgłaszającego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została odrzucona postanowieniem z 15 stycznia 2019r. w sprawie VI SA/Wa 2124/18 (prawomocnym 5 lutego 2019r.), z uwagi na jej złożenie po upływie terminu. Tak zatem zakończyło się ww. postępowanie przesądzając jednocześnie o prawomocności postanowienia o niedopuszczalności wskazanego zakresu wprowadzonych zmian w wersji dokumentacji zgłoszeniowej wzoru użytkowego nadesłanej do Urzędu w dniu 23 lipca 2015r. 2. Nowa wersja dokumentacji zgłoszeniowej przedmiotowego wzoru wpłynęła do Urzędu 29 marca 2019r. (pismo zgłaszającego z 27 marca 2019r.). Wskazał w nim, że istotne zmiany obejmują: przeniesienie do zastrzeżenia niezależnego (z zastrz. 2) określenia maksymalnej szerokości wnęki, jako 55 % szerokości kształtownika, co zastępuje maksymalną szerokość 60% wskazaną w zastrzeżeniach z roku 2015 i usunięcie zastrzeżenia nr 2 jako zbędnego. Należy zauważyć, że pismem z 12 września 2019r., Urząd Patentowy przedstawił zgłaszającemu swoje stanowisko przy ponownym rozpatrzeniu sprawy i wskazał na podstawie jakich przepisów ustawy p.w.p. zgłoszenie nie spełnia ich wymogów. Powołał treść przeciwstawionego, ujawnionego rozwiązania i uznał, że przedstawia ono wszystkie istotne cechy techniczne, jakie zostały zawarte w zastrzeżeniach ochronnych. Stwierdził, że przedmiotem sporu jest wartość stosunku szerokości wnęki, jako 55% szerokości kształtownika, która została pomierzona linijką na rysunku przez zgłaszającego i wprowadzona do zastrzeżeń ochronnych w nowej wersji dokumentacji zgłoszeniowej, co uznał za niedopuszczalne.. Zgłaszający złożył do organu 24 września 2019r. pismo z 19 września 2019r., ponaglające rozpatrzenie jego zgłoszenia z 23 maja 2014r. nr [...]. W ślad za tym pismem, 27 września 2019r. wpłynęło do organu kolejne pismo zgłaszającego z 25 września 2019r. wskazujące na to, że złożona 29 marca 2019r. wersja opisu wzoru i zastrzeżeń ochronnych jest innym wzorem, "niż przedłożony w roku 2018 – o zawężonym zakresie rozpatrywanego prawa ochronnego" (str.2 wniosku z 29 marca 2019r.). Oczekiwał bowiem, że uznając zmiany za niedopuszczalne, Urząd wyda ponownie postanowienie w trybie art. 46 ust. 2 w zw. z art. 37 ust. 1 p.w.p. wzywające do usunięcia niedopuszczalnych zmian, w celu otwarcia mu drogi do kontroli przez sąd spornych zmian w dokumentacji, a mianowicie rozstrzygnięcie, czy dozwolone jest wstawienie do zastrzeżeń ochronnych, jako jednej z dwóch wartości granicznych, proporcji wymiarowej pokazanej na rysunku pierwotnej wersji opisu zgłoszeniowego. Tu, zgłaszający powoływał się na pismo z 12 września 2019r., które wg niego faktycznie jest zawiadomieniem w trybie art. 49 ust. 2 p.w.p. o niespełnieniu "wymogu nowości wzoru użytkowego, o czym świadczy pouczenie w końcowej części pisma’. Tymczasem, wg niego, takie "pismo można wydać dopiero po wyjaśnieniu zarzutów formalnych i po prawomocnym ustaleniu, czy zmiana zakresu ochrony, polegająca na określeniu górnej granicy proporcji wymiarów, a wiec zakres zawężony" – jest dozwolona. Uznał, że połączenie obu przesłanek przez organ (merytorycznych i formalnych) jest nieprawidłowe. Urząd Patentowy zawiadomieniem z 28 października 2019r., działając na mocy art. 49 ust. 2 w zw. z art. 100 p.w.p. stwierdził, że zebrane dowody i materiały mogą świadczyć o istnieniu przeszkód do uzyskania prawa ochronnego na skutek braku nowości. Urząd m.in. poinformował, że przedłuża postępowanie, ponieważ zgłaszający nie zastosował się do prawomocnego postanowienia z [...] czerwca 2019 r., nie odpowiedział merytorycznie na zarzuty zawarte w piśmie z 12 września 2019r. Jednocześnie wskazał, że charakter wprowadzonych zmian z jedną tylko wartością, umożliwia ocenę zgłoszenia nawet z tą zmianą. Jego zdaniem, czy zmiana będzie dopuszczalna, czy nie, przedmiotowy wzór nie spełnia wymogu nowości. Z tego względu UP zastrzegł, że brak zmiany stanowiska zgłaszającego w zakreślonym terminie 1 miesiąca spowoduje wydanie decyzji. Tymczasem skarżący złożył 21 listopada 2019r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wskazywał, że obowiązująca przed 1 czerwca 2017r. procedura, której nadal podlega, pozwala na zastosowanie art. 37 ust. 1 k.p.a., a Urząd nie podjął działań prawnych w trybie art. 46 ust. 2 p.w.p. poprzez wydanie postanowienia, które podlegałoby odrębnej kontroli sądowej. Wezwał organ do wydania postanowienia wzywającego do usunięcia niedozwolonych zmian albo do odstąpienia od zarzutu, że zmiany są niedozwolone. Dodatkowo zarzucił, że pisma Urzędu z 12 września i 28 października 2019r. odnoszą się do pierwotnej wersji zgłoszenia z 29 marca 2019r., czyli UP ocenia inne rozwiązanie. Te zarzuty są nietrafne. Po pierwsze, należy bowiem podkreślić, że organu w zawiadomieniu z 28 października 2019r. jednoznacznie uznał, że dla rozstrzygnięcia sprawy nie ma znaczenia dopuszczalność zmiany w dokumentacji zgłoszeniowej przedmiotowego wzoru z 27 marca 2019r., ale fakt braku nowości. Innymi słowy, brak nowości istnieje jako przeszkoda ustawowa, czy ze zmianą zgłoszenia z 27 marca 2019r., czy bez niej. Po drugie, bezzasadny był zarzut, że UP ocenia inne rozwiązanie. Powołanie się organu w piśmie z 28 X 2019r. na datę 27 marca 2019r. koresponduje z treścią jego uzasadnienia, w którym odnosi się do zmian wprowadzonych przez zgłaszającego pismem złożonym 29 marca 2019r. (oznaczonym właśnie datą 27 marca 2019r.), w którym przedstawił nową wersję dokumentacji zgłoszeniowej. Określa ona przedmiot sporu wartością stosunku szerokości wnęki jako 55% szerokości kształtownika pomierzonej linijką na rysunku przez zgłaszającego i wprowadzonej do zastrzeżeń ochronnych. Co więcej, do tego pisma Urząd także się ustosunkował pismem z 27 listopada 2019r. Zdaniem Sądu, ma rację Urząd Patentowy w ocenie, że nowa redakcja zmian zastrzeżeń wykonana przez zgłaszającego w piśmie z 27 marca 2019r. nastąpiła na skutek odrzucenia jego skargi przez Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 15 stycznia 2019r. w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 2124/18. Kwalifikacja tych zabiegów jako redakcyjnych jest prawidłowa, bowiem w istocie skarżący usunął z poprzednio nieuwzględnionej przez Urząd zmiany zastrzeżeń jedynie jeden z parametrów nowowprowadzonych wartości, uznanych za niedopuszczalne zmiany, a mianowicie wartość 60% i dokonał redakcji zastrzeżeń. Natomiast pozostawił nadal w zastrzeżeniach uznaną za niedopuszczalną wartość 55%, której nie było w pierwotnym zgłoszeniu. Zdaniem Sądu, skarżący pomija wykładnię językową art. 37 ust. 1 p.w.p., która to norma zezwala - do czasu wydania decyzji - na wprowadzanie uzupełnień i poprawek do zgłoszenia, ale ww. zmiany nie mogą one wykraczać poza to, co zostało ujawnione, w dniu dokonania zgłoszenia, jako przedmiot rozwiązania w opisie zgłoszeniowym wynalazku obejmującym opis wynalazku, zastrzeżenia patentowe i rysunki. Urząd prawidłowo ocenił stan faktyczny ustalony w tej sprawie wskazując, że w przedmiotowym zgłoszeniu nie było w dacie zgłoszenia zmian wprowadzonych w piśmie z 27 marca 2019r., ponieważ nie można było ich w sposób oczywisty wywieść z treści opisu wzoru, zastrzeżeń patentowych i rysunku. Wartości wprowadzone do zastrzeżeń, zarówno do tych ostatnich 55%, (jak i te poprzednie 55% i 60%) zostały wymierzone i wyliczone z rysunku, na którym ich nie było w dacie zgłoszenia. Ma zatem rację Urząd Patentowy, że z rysunku można odczytywać wymiary, jeśli taka wartość została na nim umieszczona, bądź informacja o niej zawarta została w opisie zgłoszenia. Orzecznictwo aprobujące ten sposób oceny zmian jest utrwalone prawomocnymi wyrokami tutejszego Sądu, w podobnych stanach faktycznych. Np.w wyroku z 26 października 2016r. wydanym w sprawie VI SA/Wa 215/16, podobnie jak w argumentacji w niniejszej sprawie, wywodzono, że "w nadesłanym opisie i rysunku konstrukcja śruby została jedynie uszczegółowiona a redakcja zastrzeżeń ma na celu jedynie zawężenie żądanego zakresu ochrony a nie jego rozszerzenie".(...)". Sąd jednak uznał, że "Uszczegółowienie polegające na wprowadzeniu do zgłoszenia proporcji wymiarowych, o których w pierwotnym zgłoszeniu nie było żadnej wzmianki było wprowadzeniem dodatkowej informacji, której nie można było wprost i jednoznacznie wywieźć z pierwotnego zgłoszenia a zwłaszcza określonego zakresu tej proporcji wymiarowej. Parametry podaje się wtedy, gdy mają one istotne znaczenie dla osiągnięcia założonego celu, którego bez zachowania tych parametrów nie osiągnie się. Zdaniem Sądu, brak wymienienia parametrów w dniu zgłoszenia i stwierdzenie, że mogły mieć one różne proporcje wskazuje, że strona uznawała, że nie były te proporcje istotne z punktu widzenia osiągnięcia celu" (..., publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/94AA55ABB8). Podobnie w wyroku tut. Sądu z 10 kwietnia 2014r. sygn, akt VI SA/Wa 2804/13, oddalającego skargę od decyzji Urzędu Patentowego unieważniającej prawo do wzoru użytkowego. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 20 maja 2016r. sygn. akt II GSK 2841/14 oddalając skargę kasacyjną stwierdził m.in., że "akcentowana przez skarżącą cecha spornego wzoru przemysłowego, jaką jest wyprofilowana rama, nie może być uznana za istotną cechę spornego wzoru użytkowego. Cecha ta nie została bowiem dostatecznie ujawniona w zastrzeżeniach ochronnych, w sposób odróżniający ją od innych wyprofilowanych ram. Ponadto, z uwagi na techniczny charakter wzoru użytkowego, w przeciwieństwie do wzoru przemysłowego, wyprofilowanie ramy musi się wiązać z podniesieniem poziomu użyteczności wzoru użytkowego, co powinno znaleźć swój wyraz w zastrzeżeniu ochronnym. To zaś nie miało miejsca". To ostatnie stwierdzenie NSA idealnie można odnieść do niniejszej sprawy, której przedmiotem jest także wzór użytkowy. I to właśnie ten techniczny charakter wzoru użytkowego przyjętego 23 maja 2014r. pod nr [...] musi wynikać z przesłanek materialnych zawartych w art. 94 p.w.p.: nowego i użytecznego rozwiązania o charakterze technicznym, dotyczącego kształtu, budowy lub zestawienia przedmiotu o trwałej postaci.(ust. 1), przy czym użyteczność rozwiązania musi pozwalać ono na osiągnięcie celu mającego praktyczne znaczenie przy wytwarzaniu lub korzystaniu z wyrobu.(ust. 2). Dokonując zatem prawidłowej subsumpcji ustalonego i ocenionego stanu faktycznego Urząd Patentowy trafnie zastosował art. 94 p.w.p. uznając, że to opis zgłoszenia, wartości znajdujące się na rysunku, określają konkretne jego wymiary, jeżeli taka wartość ma być zastrzegana. Ma rację organ, że cały ciąg czynności jakie musiał podjąć zgłaszający po zmierzeniu linijką rysunku oraz określeniu, która ta wartość jest granicą wymiarową, nie były jednoznaczne. Tymczasem zasadą jest, że część znamienna zastrzeżenia powinna zawierać te cechy techniczne zastrzeganego wzoru użytkowego, które mają go wyróżnić od innych, podobnych rozwiązań technicznych o analogicznym przeznaczeniu. Oznacza to, że wzór użytkowy jest nowy wówczas, gdy nie jest częścią stanu techniki (art. 100 p.w.p. w zw. z art. 25 p.w.p.). W literaturze przedmiotu (por. m.in. red. U. Promińska, Prawo własności przemysłowej, wyd. II, Difin, Warszawa 2005, str. 142 i n) uważa się, że specyfika wzorów przemysłowych ich odmienność od wynalazków znajduje odzwierciedlenie na etapie identyfikacji przedmiotu, którego nowość winna być poddana ocenie. Wynalazek jest rozwiązaniem technicznym, które istnieje niezależnie od postaci jego realizacji, w tym w szczególności od przedmiotu, w jakim zostaje zmaterializowany. Natomiast wzór użytkowy jest rozwiązaniem dotyczącym ściśle określonego przedmiotu, a zatem środek techniczny stanowiący element danego rozwiązania (np. kształt części składowej mający wpływ na użyteczność przedmiotu) zastosowany dla zwiększenia użyteczności innego przedmiotu, będzie już innym wzorem użytkowym. Dlatego w przypadku wzoru użytkowego przedmiotem oceny pod względem nowości nie jest - jak w przypadku wynalazku – rozwiązanie techniczne samo w sobie, ale rozwiązanie techniczne dotyczące określonego przedmiotu (jego kształtu, budowy lub zestawienia0, a przy tym stanowiące o jego użyteczności. Dalej, powszechnie uznaje się, że skuteczne zakwestionowanie nowości wzoru użytkowego wymaga, podobnie jak w przypadku wynalazków, przeciwstawienia zgłoszonemu wzorowi (rozwiązaniu technicznemu dotyczącemu postaci przedmiotu) konkretnego rozwiązania należącego do stanu techniki o cechach identycznych z cechami wzoru zgłoszonego. Równie powszechny jest jednak pogląd, że zasada ta nie może być przestrzegana zbyt rygorystycznie, gdyż prowadziłaby do absurdu, gdyby trywialna nawet modyfikacja znanego rozwiązania technicznego była wystarczająca dla uznania nowości rozwiązania. A konsekwencją akceptacji takiej zasady mogłoby być wręcz zniweczenie wartości prawa ochronnego na wzór użytkowy. Na gruncie sprawy niniejszej, Urząd Patentowy porównał rozwiązania i trafnie uznał, że znamienne cechy techniczne zgłoszonego wzoru nie wyróżniały go od ujawnionego rozwiązania należącego do stanu techniki, zarówno w dacie zgłoszenia, jak również po dokonaniu obu zmian, abstrahując od ich niedopuszczalności. W ocenie Sądu, Urząd Patentowy zasadnie nie uwzględnił stanowiska zgłaszającego, ponieważ wprowadzone do opisu i zastrzeżeń ochronnych proporcje wymiarowe – wartość 55% - nie znajdywały potwierdzenia istnienia ich już w dacie zgłoszenia 23 maja 2014r. Natomiast nie można wyprowadzić z istnienia naturalnych proporcji wymiarowych, każdego wytworu materialnego, szczegółowych proporcji, gdy o nich od samego początku nie było żadnej wzmianki, nie było oznaczenia żadnych wymiarów tak, aby można było mówić o istnieniu jakichkolwiek między nimi proporcji/zależności. Chodzi zwłaszcza o ściśle określony przedział wartości ich wzajemnego stosunku. Ograniczenie (wnioskiem z 27 marca 2019r.) wprowadzonych przez zgłaszającego uprzednio i rozstrzygniętych przez organ ostatecznie zmian nie ma wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie, skoro istota tego sporu wpadkowego pozostała taka sama. Oznacza bowiem, że zgłaszający wnioskiem z 27 marca 2019r. w istocie wycofał się tylko z części zmian. Aktualne zatem pozostaje postanowienie z [...] czerwca 2019r., w którym Urząd Patentowy utrzymał w mocy postanowienie z [...] marca 2017r. podtrzymujące ocenę co do niedopuszczalnych zmian. Podobnie jak w tym postanowieniu, objęta nowym wnioskiem, "nowa" wartość stosunku szerokości wnęki, jako 55% szerokości kształtownika, także została pomierzona linijką na rysunku przez zgłaszającego i wprowadzona do zastrzeżeń ochronnych z naruszeniem art. 37 ust. 1 p.w.p. Oznacza to jednak, że kwestia wpadkowa została już rozstrzygnięta i organ mógł przystąpić do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Zdaniem Sądu, wbrew zarzutom skargi oraz zarzutom zawartym w piśmie skarżącego (replika) z 27 lipca 2020r. Urząd Patentowy dokonał prawidłowej oceny. Znamienne cechy techniczne zgłoszonego wzoru nie wyróżniają go od rozwiązania należącego do stanu techniki opublikowanego 17.01.2012r. w artykule Kurier Drzewny: "Produkty drzewne A. rośnie w siłę". Ujawniono w nim rozwiązanie mające cechy zbieżne z rozwiązaniem według niniejszego zgłoszenia, a mianowicie: kształtownik przekładkowy do drewna, przeznaczony na przekładki umieszczane pomiędzy kawałkami drewna, szczególnie tarcicy, w trakcie jego składowania lub suszenia, wykonany z metalu i mający przekrój kwadratowy, który ma także wnęki w jego ścianach, ponadto w co najmniej dwóch przeciwległych ścianach kształtownika, szerokości (w] wnęk (2] są większe niż połowa szerokości (B) kształtownika, ponadto kształtownik ma wnęki (2) we wszystkich ścianach - bokach kwadratu, ponadto kształtownika ma centralnie usytuowany otwór (3), zwłaszcza o przekroju kwadratu z zaokrąglonymi narożami, ponadto jego przeciwległe ścianki pomiędzy otworem (3) a wnękami (2) w ścianach bocznych usytuowane są w odległości co najmniej równej szerokości (w] wnęki. Organ prawidłowo uznał, że ujawnione rozwiązanie przedstawia wszystkie istotne cechy techniczne jakie zostały zawarte w zastrzeżeniach ochronnych. Sąd w składzie orzekającym podziela przypomniane przez organ stanowisko tut. Sadu w wyroku z 7 lipca 2016r. sygn.. akt VI SA/Wa 414/16, który – w zbliżonym stanie faktycznym (m.in. dot. zakresu wymiaru szyny stalowej) stwierdził, że "Dobór wymiarów konstrukcji nie jest też procesem twórczym, albowiem takie dopasowanie elementów składowych rozwiązania może wykonywać zwykły technik, aby uzyskać zakładany efekt.(...) Mając konstrukcję znaną ze stanu techniki, można w efekcie dowolnie dobierać wymiary i materiał, aby uzyskać zakładany efekt, przy czym cechy konstrukcyjne pozostają dalej tożsame ze znanymi ze stanu techniki. O nowości zgłoszenia decydują przede wszystkim cechy budowy kształtownika, a te są znane ze stanu techniki. Znany jest zarówno kształt, jak i budowa, co świadczy, że zgłoszone rozwiązanie nie wykazuje przymiotu nowości" (http://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/2DF49F99BF). Skoro w rozpatrywanym w niniejszej sprawie zgłoszeniu, w dacie 23 maja 2014r., nie było wprowadzonych zmian dotyczących wartości 55%, a wprowadzonej 29 maja 2019r. zmiany nie dało się wywieść z treści i rysunku ze zgłoszenia, to w istocie nie mają także znaczenia sposoby, jakie wykorzystał skarżący do podjęcia czynności, aby wprowadzić takie wartości do zastrzeżeń. Nie ma racji skarżący, zarzucając dokonaną ocenę braku nowości wyłącznie w ujęciu zgłoszenia 23 maja 2014r., bez uwzględnienia wprowadzonej 29 marca 2019r. zmiany. Zmiana ta została bowiem oceniona w kontekście obowiązków organu wynikających z art. 80 k.p.a., zaś w stanie faktycznym sprawy wydane zostało ostateczne postanowienie z [...] czerwca 2019r., utrzymujące w mocy postanowienie z [...] marca 2017r. co do niedopuszczalnych zmian dokumentacji zgłoszeniowej złożonych przy piśmie z 16 lipca 2015r. Dlatego przedmiotem oceny był całokształt okoliczności faktycznych. Zmiana dokumentacji zgłoszeniowej wprowadzona 29 marca 2019r. została odniesiona do wcześniejszej zmiany w dokumentacji złożonej przy piśmie z 16 lipca 2015r., stanowiąc całość materiału dowodowego pozwalającą na ocenę proponowanych zmian, z jednej strony jako niedopuszczalnych, a z drugiej jako nie mających znaczenia o tyle, że utrzymywały stan braku nowości. Natomiast poglądy doktryny, jak i zarówno orzecznictwa nie mogą być powoływane bez odniesienia do stanów faktycznych spraw, w okolicznościach których zostały wypowiedziane. Dlatego wskazana w skardze podstawa prawna rozstrzygnięcia nie została naruszona. Nie można też organowi zarzucić nierespektowania wyrażonej w art. 6 i 7 k.p.a. zasady praworządności i prawdy obiektywnej, ani w art. 77 i art. 80 k.p.a. zasad zebrania i oceny całego materiału dowodowego. Także uzasadnienie decyzji odpowiada dyspozycji art. 107 § 3 k.p.a.. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona przez organ argumentacja w tym zakresie jest wyczerpująca, zawiera uzasadnienie prawne i faktyczne. Stan faktyczny opisany w decyzji nie wymagał czynienia dodatkowych ustaleń. Natomiast w uzasadnieniu prawnym przytoczono przepisy prawa i wyjaśniono podstawy prawne decyzji. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, a które Sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.