VI SA/Wa 1015/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 30 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku G. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: 1. zwolnić skarżącego G. K. od kosztów sądowych, 2. odmówić ustanowienia dla skarżącego G. K. adwokata. G. K. (dalej jako skarżący) złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Mając na uwadze, iż oświadczenia zawarte w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy były niewystarczające dla oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej skarżącego, zarządzeniem referendarza sądowego skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku poprzez nadesłanie dokumentów potwierdzających podane we wniosku informacje. Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz przesłanych dokumentów wynika, iż skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i pełnoletnim synem. Skarżący wskazał w Formularzu, iż otrzymuje wynagrodzenie w kwocie 1600 zł. brutto. Do dnia 29 czerwca br. skarżący prowadził również działalność gospodarczą [...], z której to działalności uzyskał w 2009 r. przychód w wysokości 11 tysięcy złotych. Z kolei z przedstawionego przez skarżącego wyciągu z rachunku bankowego obejmującego okres od dnia [...] kwietnia 2010 r. do dnia [...] czerwca 2010 r. wynika, iż wpłata z tytułu wynagrodzenia za miesiąc kwiecień wyniosła 2 904 zł., za miesiąc maj 1 887 zł., przy czym wpłynęły też trzykrotnie wpłaty w kwocie 1 100 zł. za wykonane usługi [...]. Saldo na rachunku bankowym oscylowało od kwoty 5 487 zł. do kwoty 2 667 zł. Żona skarżącego jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna od dnia [...] 2007 r. Syn skarżącego uzyskuje wynagrodzenie z tytułu zatrudnienia w kwocie 1 007 zł. netto, przy czym w ubiegłym roku był zarejestrowany jako osoba bezrobotna. Skarżący spłaca kredyty w kwocie 10 000 zł., którego miesięczna rata sięgnęła kwoty 356 zł., oraz w kwocie 2990 zł., którego miesięczna rata wynosi 107 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. Tak więc przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym stanowi rozwiązanie szczególne odnoszące się jedynie do osób charakteryzujących się ubóstwem. Skarżący tymczasem uzyskuje dochody z tytułu zatrudnienia, a do dnia 29 czerwca br. prowadził działalność gospodarczą z której uzyskiwał dodatkowe dochody. Nie znajduje się on w zatem sytuacji, w której nie byłby w stanie poczynić jakichkolwiek oszczędności w celu pokrycia chociażby części kosztów postępowania sądowego. Jednakże ze zgromadzonych w sprawie dokumentów i oświadczeń skarżącego wynika, iż, pomimo że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zarówno przyznanie adwokata i zwolnienie z kosztów sądowych, w sytuacji, w której znajduje się skarżący, konieczność poniesienia przez niego pełnych kosztów postępowania sądowego spowodowałaby uszczerbek utrzymania koniecznego dla skarżącego i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. W szczególności, iż żona skarżącego jest osobą bezrobotną a syn pracuje od niedawna i uzyskuje minimalny dochód. Zgodnie natomiast z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając zatem powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało postanowić jak w sentencji.