VI SA/Wa 1020/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia odmówić przywrócenia terminu Pismem z dnia 24 lipca 2017 r. G. Sp. z o.o. z siedzibą w L. wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2017 r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Zarządzeniem z dnia 28 lipca 2017 r. skarżącą Spółka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionego zażalenia w kwocie 100 złotych. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej Spółce w dniu 9 sierpnia 2017 r. (odbiór pokwitował upoważniony pracownik). Wpis od zażalenia został uiszczony w dniu 21 sierpnia 2017 r. W dniu 23 sierpnia 2017 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia, wskazując, że wezwanie do uiszczenia wpisu otrzymała w okresie urlopowym, w trakcie którego prezes oraz księgowa przebywali na urlopie, a żaden inny pracownik Spółki nie mógł dokonać wypłaty środków z rachunku bankowego. W ocenie strony o braku jej winy w uchybieniu terminu, świadczy fakt, że wpis od zażalenia został uiszczony pierwszego dnia po powrocie z urlopu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwana dalej p.p.s.a), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Brzmienie przywołanego przepisu art. 86 p.p.s.a. wskazuje, iż przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. A zatem brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Jednocześnie artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). Ponadto, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r. II CRN 448/71 - OSPiKA 1972 z. 7-8 poz. 144). Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Może mieć zatem miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadnia niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt. II OZ 712/08). Warunkiem przywrócenia terminu jest zatem uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu, przy czym pojęcie winy należy rozumieć w sposób obiektywny – wymagający od strony staranności. We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi strona wskazała, że w terminie do uiszczenia wpisu od zażalenia prezes oraz księgowa przebywali na urlopie, a żaden inny pracownik nie był upoważniony do dokonania wypłaty z rachunku Spółki. Podkreślić należy, że w odniesieniu do strony, która wyjeżdża poza miejsce swego zamieszkania w trakcie postępowania, formułuje się powinność takiego zorganizowania spraw, aby podczas nieobecności jej interesy nie doznały uszczerbku (zob. postanowienie NSA z dnia 18 stycznia 2017 r., sygn. akt II OZ 15/17). Skarżąca, jako profesjonalny uczestnik obrotu prawnego jest obowiązana do zachowania należytej staranności w prowadzeniu spraw wynikających z jej działalności. O braku winy mówić więc można tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Za okoliczność uzasadniającą przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia nie można więc uznać w niniejszej sprawie faktu przebywania w jednym czasie na urlopie prezesa i księgowej. Skarżąca jako profesjonalny podmiot działający na rynku, powinna mieć tak zorganizowaną działalność, by urlopy osób odpowiedzialnych za podejmowanie decyzji w Spółce, nie paraliżowały jej funkcjonowania. Niezapewnienie zastępstwa na czas urlopu należy rozpatrywać w kategoriach zwykłego niedbalstwa. Z powyższych względów Sąd uznał, że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia nie zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.