VI SA/Wa 1033/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 1 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi C. J. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2016 roku nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy p o s t a n a w i a: zwolnić skarżącego C. J. od kosztów sądowych. C. J. (dalej też jako skarżący) złożył w niniejszej sprawie na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z informacji podanych przez skarżącego w formularzu oraz z nadesłanych dokumentów wynika, iż skarżący sam prowadzi gospodarstwo domowe. Skarżący jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Na rachunku bankowym skarżącego odnotowano zadłużenie sięgające kwoty 3028 złotych. Skarżący wyjaśnił, że w bieżącym utrzymaniu pomagają mu rodzice, przy czym ich pomoc oszacował na kwotę około 300 złotych miesięcznie. Skarżący wskazał, że nie posiada żadnych oszczędności, a wobec niego prowadzona jest egzekucja komornicza. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 roku, poz. 718 z późn. zm., dalej też jako p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. W sytuacji, w której skarżący jest bezrobotnym, któremu utrzymanie zapewniają rodzice, nie jest możliwe poczynienie przez niego oszczędności celem pokrycia kosztów sądowych. Ponadto zgodnie z oświadczeniem skarżącego nie dysponuje on oszczędnościami, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania sądowego, co potwierdza też wyciąg z rachunku bankowego. W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, w myśl art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.