VI SA/Wa 106/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. C. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 106/06 w sprawie ze skargi K. C. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej sportowej i gazowej postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 106/06. Wyrokiem z dnia 18 października 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. C. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej sportowej i gazowej. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu [...] sierpnia 2007 r., po uprzednim przywróceniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W dniu [...] września 2007 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, a więc w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2008 r. zwolniono skarżącego od wpisu od skargi kasacyjnej i ustanowiono dla skarżącego adwokata z urzędu. W dniu 26 lutego 2008 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła adwokata M. Ż. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. W dniu 2 kwietnia 2008 r. adwokat ten dokonał przeglądu akt sprawy. W dniu 14 kwietnia 2008 r. skarżący udzielił adwokatowi M. Ż. pełnomocnictwa do reprezentowania go w niniejszej sprawie, zaś w dniu 15 kwietnia 2008 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego złożył skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2006 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tejże czynności. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej pełnomocnik strony skarżącej podniósł, iż po otrzymaniu w dniu 10 marca 2008 r. informacji o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu w dniu 14 kwietnia 2008 r. udzielone mu zostało stosowne pełnomocnictwo. Przekroczenie więc terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, w ocenie pełnomocnika skarżącego, nie było zawinione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Według art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz równocześnie dokonać czynności, której nie dokonano w terminie. W niniejszej sprawie kluczową kwestią dla rozstrzygnięcia, czy wniosek strony został złożony w sposób prawidłowy jest ustalenie czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Co prawda już w dniu 2 kwietnia 2008 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy, a skarga kasacyjna została złożona w dniu 15 kwietnia 2008 r., jednakże należy mieć na uwadze, że art. 87 § 4 p.p.s.a. nakłada na stronę obowiązek dokonania czynności, której nie dokonała w terminie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Zgodnie natomiast z art. 177 § 1 p.p.s.a. termin na sporządzenie i wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 30 dni. Nieuzasadnione byłoby więc ograniczenie pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu terminu do sporządzenia skargi kasacyjnej do 7 dni, liczonego od momentu, w którym mógł on zaznajomić się ze sprawą. W praktyce mogłoby to bowiem uniemożliwić sporządzenie prawidłowo skonstruowanej skargi kasacyjnej, a ponadto stawiałoby to w uprzywilejowanej sytuacji pełnomocników ustanowionych w drodze wyboru, którzy teoretycznie na sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej dysponują 30 dniami. Jak podkreślił natomiast Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 czerwca 2006 r. (sygn. akt I FZ 198/06) tego typu zróżnicowanie sytuacji prawnej pełnomocników jest niczym nieuzasadnione i nie powinno mieć miejsca. W konsekwencji należy przyjąć, że w wypadku ustanowienia adwokata w trybie art. 244 p.p.s.a., dniem w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 87 § 1 p.p.s.a.), jest dzień, w którym adwokat miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej. W niniejszej sprawie Sąd uznał, iż siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczął bieg w dniu 14 kwietnia 2008 r. – w tym dniu skarżący udzielił pełnomocnictwa adwokatowi z urzędu. Zatem złożenie wniosku o przywrócenie terminu wraz ze skargą kasacyjną w dniu 15 kwietnia 2008 r. miało miejsce następnego dnia od uzyskania pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego. W ocenie Sądu przy dokonaniu powyższej czynności zachowany został wyznaczony w art. 87 § 1 p.p.s.a siedmiodniowy termin. Co prawda pełnomocnik skarżącego otrzymał wiadomość o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu – jak podano we wniosku o przywrócenie terminu – w dniu 10 marca 2008 r., a zapoznał się on z aktami sprawy dopiero w dniu 2 kwietnia 2008 r., jednakże zdaniem Sądu w niniejszej sprawie za decydujący dla oceny terminowości złożenia wniosku o przywrócenie terminu należy uznać moment udzielenia pełnomocnictwa, tj. 14 kwietnia 2008 r. Zgodnie bowiem z art. 244 § 2 p.p.s.a. ustanowienie adwokata (...) stanowi uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi. Ponadto, nieuzasadnionym byłoby pozbawienie skarżącego prawa do rozpoznania jego sprawy przez sąd wyższej instancji w sytuacji, gdy skargę kasacyjną wnosi adwokat ustanowiony z urzędu. Należy również w tym miejscu wspomnieć o postanowieniu NSA z dnia 17 grudnia 2007 roku (II FPS 2/07; orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/do/search), na mocy którego umorzono postępowanie – w przedmiocie podjęcia uchwały wyjaśniającej, czy przepisy art. 37 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a., zobowiązujące pełnomocnika do dołączenia do akt sprawy lub do pisma procesowego pełnomocnictwa strony z podpisem mocodawcy lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa, mają zastosowanie do adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, ustanowionego przez sąd w ramach przyznanego prawa pomocy (art. 244 § 2 p.p.s.a.) i wyznaczonego przez właściwy organ samorządu zawodowego na podstawie art. 253 p.p.s.a. – z uwagi na cofnięcie wniosku przez [...] z powodu przedłożenia [...] prośby o objęcie inicjatywą ustawodawczą wstępnego projektu ustawy nowelizującej art. 244 § 2 p.p.s.a. Na dzień dzisiejszy jednak niezbędne jest złożenie pełnomocnictwa przez adwokata ustanowionego z urzędu. Podsumowując, z powyższych względów na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.