VI SA/Wa 1062/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Bosakirska Sędzia WSA Dorota Wdowiak Protokolant Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 listopada 2009 r. sprawy ze skargi S. z siedzibą w S., W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy POP BEAUTY [...] oddala skargę Decyzją Urzędu Patentowego RP z dnia [...] listopada 2008 r. po rozpoznaniu na rozprawie sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy POP BEAUTY [...]udzielonego na rzecz przedsiębiorstwa S., W. (dalej: uprawnionej, skarżącej) na skutek sprzeciwu wniesionego przez C. S.A., F. (dalej: wnioskodawcy, wnoszącej sprzeciw) uznanego za bezzasadny na podstawie art. 246 i 247 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r., Nr 119, poz. 1117 z późn. zm.; dalej: p.w.p.) oraz art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. unieważniono prawo ochronne na powyższy znak towarowy w odniesieniu do wszystkich towarów ujętych w klasie 3. Jako podstawę prawną sprzeciwu wnioskodawca wskazał naruszenie przez sporne prawo ochronne art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. W uzasadnieniu wnosząca sprzeciw powołała się na uprawnienia wynikające z rejestracji wspólnotowego znaku towarowego POP PARFUM o nr [...], który jest przeznaczony do oznaczania między innymi towarów: mydeł, produktów perfumeryjnych, olejków eterycznych, kosmetyków, płynów do włosów, past do zębów. Znak, na który powołała się wnosząca sprzeciw jest chroniony na terenie Polski z wcześniejszym pierwszeństwem od dnia [...] maja 2004 r. W ocenie Urzędu Patentowego RP przedmiotowa rejestracja naruszyła przepis art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., ze względu na istnienie ryzyka wprowadzenia w błąd odbiorców co do źródła pochodzenia towarów oznaczonych spornym znakiem towarowym POP BEAUTY [...]. W myśl tego przepisu nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego (o ile na znak taki zostanie udzielone prawo ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Do wydania tej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wobec decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] września 2006 r. o udzieleniu na rzecz uprawnionej prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny POP BEAUTY [...], przeznaczonego do oznaczania towarów zaliczanych do klasy 3: kosmetyki, preparaty kosmetyczne do pielęgnacji skóry, perfumy, preparaty do pielęgnacji paznokci, lakiery do paznokci, został wniesiony sprzeciw. Sprzeciwiającym się jest spółka C. S.A. z siedzibą w P., (F.), uprawniona na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej od dnia [...] maja 2004 r. do wspólnotowego znaku towarowego słownego POP PARFUM nr [...], przeznaczonego do oznaczania towarów zaliczanych do klasy 3, m.in.: mydeł, produktów perfumeryjnych, olejków eterycznych, kosmetyków, płynów do włosów, past do zębów. W sprzeciwie podniesiono, iż znak towarowy POP BEAUTY [...] w zakresie wszystkich towarów zawartych w klasie 3 jest podobny w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. do znaku wnioskodawcy POP PARFUM [...], a zatem prawo ochronne na sporny znak towarowy zostało udzielone z naruszeniem ww. przepisu. Niebezpieczeństwo konfuzji wynika z identyczności towarów oraz podobieństwa samych oznaczeń. Wnioskodawca wskazał, iż znak towarowy POP BEAUTY [...] jest podobny do jego znaku, zarówno pod względem wizualnym, jak i fonetycznym. Zdaniem wnioskodawcy, o podobieństwie konfrontowanych oznaczeń przesądziły ich zbieżne elementy w postaci słowa "POP", któremu należy przypisać charakter wyróżniający. W odpowiedzi na sprzeciw uprawniona uznała go za bezzasadny i wnosiła o jego oddalenie, wskazując na odmienny rodzaj konfrontowanych znaków towarowych (słowno-graficzny znak towarowy POP BEAUTY [...]i słowny znak towarowy POP PARFUM [...]), pozwalający na ich odróżnienie. Ponadto, uprawniona podniosła, że oznaczenia wykazują różnice w warstwie wizualnej (charakterystyczna grafika pierwszego elementu "POP" w znaku towarowym POP BEAUTY [...]), fonetycznej (podobieństwo dotyczy jedynie 30% oznaczenia), oraz znaczeniowej. Zaprzeczyła opisowemu charakterowi słowa "BEAUTY" w znaku towarowym POP BEAUTY [...]. Wskazała również na wysoką świadomość marki wśród nabywców produktów kosmetycznych, którzy przykładają dużą uwagę do nabywanych produktów, wskutek czego ryzyko konfuzji oznaczeń umieszczanych na tych produktach jest znacznie mniejsze niż w przypadku innych dóbr powszechnego użytku. Uprawniona przedłożyła decyzje [...] oraz [...] organu rejestrującego znaki towarowe, oddalające sprzeciwy wnioskodawcy wobec znaku towarowego POP BEAUTY, które potwierdziły, że konfrontowane znaki towarowe mogą bezkolizyjnie współistnieć w ww. jurysdykcjach. Na podstawie art. 247 ust. 2 p.w.p. sprzeciw został przekazany do rozpatrzenia w trybie postępowania spornego. W wyniku przeprowadzonego postępowania Urząd Patentowy RP doszedł do wniosku, iż towary ujęte w wykazie spornego znaku towarowego w klasie 3 są podobne do części towarów zawartych w tej samej klasie, chronionych w ramach znaku przeciwstawionego POP PARFUM [...]. W przedmiotowej sprawie, zadaniem Urzędu Patentowego, było dokonanie oceny czy sporny znak POP BEAUTY jest podobny do znaku towarowego POP PARFUM, do którego uprawniony jest wnioskodawca. Dokonując oceny podobieństwa oznaczeń, Urząd Patentowy RP stwierdził, iż istnieją przesłanki do ich uznania za podobne, wskazując na: i) identyczność pierwszych elementów w obu oznaczeniach, ii) słowny charakter znaku wcześniejszego, który jest chroniony bez względu na sposób jego przedstawienia, podczas gdy w znaku będącym przedmiotem postępowania spornego dominującym i wyeksponowanym graficznie elementem jest słowo "POP" iii) niewysoką zdolność odróżniającą elementów konfrontowanych znaków: "PARFUM" oraz "BEAUTY" w stosunku do towarów z klasy 3 (kosmetyków), przy jednoczesnej identyczności słowa "POP", które zbliża oba znaki. W ocenie Urzędu Patentowego, po przeprowadzeniu oceny podobieństwa znaków towarowych należało przyjąć, że pomiędzy znakami występuje podobieństwo w zakresie towarów chronionych przeciwstawionymi znakami oraz pewien stopień podobieństwa samych oznaczeń w każdej z ocenianych płaszczyzn oraz, że stopień podobieństwa przeważa nad różnicami występującymi w znakach, które także były przedmiotem oceny W konsekwencji uniemożliwia to przyjęcie twierdzenia o braku podobieństwa pomiędzy znakami. Zdaniem Urzędu Patentowego RP, podobieństwo znaków towarowych w zakresie podobieństwa towarów, jak i podobieństwa oznaczeń, umożliwia stwierdzenie zaistnienia ryzyka błędu wśród odbiorców co do pochodzenia towarów oznaczonych znakami: spornym POP BEAUTY [...] oraz znakiem korzystającym z wcześniejszego pierwszeństwa POP PARFUM [...], w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. W konsekwencji znak towarowy POP BEAUTY [...] został unieważniony zaskarżoną decyzją. Skargę na powyższą decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] listopada 2008 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uprawniona, zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania oraz prawa materialnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. W zakresie naruszenia przepisów postępowania skarżąca zarzuciła naruszenie art. 7 i 8 K.p.a. polegające na niewyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy poprzez: 1) niedokonanie całościowej oceny podobieństwa oznaczeń, wskutek pominięcia elementów BEAUTY oraz PARFUM, 2) niedokonanie całościowej oceny podobieństwa oznaczeń, nieuwzględniającej wyróżniającego charakteru elementu graficznego spornego znaku towarowego [...], 3) nieustalenie poziomu uwagi przeciętnego konsumenta produktów kosmetycznych oznaczonych znakami towarowymi POP BEATUY i POP PARFUM jako okoliczności mającej wpływ na zaistnienie ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, 4) nieuwzględnienie wąskiego zakresu ochrony na znak towarowy POP PARFUM [...] jako okoliczności mającej wpływ na zaistnienie ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd. Kolejny zarzut naruszenia przepisów postępowania dotyczył naruszenia art. 11, art. 124 § 1 i § 2 oraz art. 107 § 3 K.p.a. w związku z art. 256 ust. 1 p.w.p. poprzez niewyjaśnienie przesłanek, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy oraz brak należytego uzasadnienia zaskarżanej decyzji w zakresie przyczyn odmowy wiarygodności przedłożonym przez skarżącą materiałów dowodowych. Naruszenia przepisów materialnych skarżąca upatruje w naruszenia przepisu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu i przyjęciu, że konfrontowane znaki towarowe są podobne w stopniu powodującym ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co uniemożliwia ich współistnienie. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wniósł o jej oddalenie. Urząd Patentowy podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu decyzji unieważniającej prawo z rejestracji na znak towarowy POP BEAUTY [...], ustosunkowując się do podniesionych przez skarżącego zarzutów. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Urząd Patentowy wskazał, iż dokonał oceny podobieństwa przeciwstawionych oznaczeń, co znalazło swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Przeprowadzona analiza oraz ocena podobieństwa chronionych znaków towarowych została dokonana zgodnie z ustalonym stanowiskiem doktryny dotyczącym oceny podobieństwa towarów i podobieństwa samych oznaczeń ocenianych w trzech płaszczyznach. Następnie, wykazany stopień podobieństwa pomiędzy przeciwstawionymi znakami towarowymi pozwolił na dokonanie oceny ryzyka wprowadzenia w błąd odbiorców co do źródła pochodzenia towarów oznaczanych tymi znakami. W wyniku tejże analizy Urząd Patentowy stwierdził, że istnienie na rynku podobnych towarów oznaczanych podobnymi znakami towarowymi POP BEAUTY i POP PARFUM niesie ze sobą niebezpieczeństwo wprowadzenia odbiorców w błąd. W odniesieniu do zarzutów dotyczących postępowania Urząd Patentowy przypomniał, że już w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji uznał, że pomimo występowania w porównywanych znakach słów BEAUTY oraz PARFUM, to słowo POP jako pierwszorzędne i dominujące powoduje, że znaki te są podobne. W tym też kontekście Urząd przyjął, że znaki POP BEAUTY i POP PARFUM oceniane całościowo są podobne poprzez występowanie identycznego pierwszego elementu albowiem drugie części znaków, prawidłowo postrzegane przez odbiorców, nie posiadają wysokiej zdolności odróżniającej. W ocenie Urzędu słowo POP jako wspólny element znaków porównywanych ma charakter dystynktywny dla rodzaju towarów oznaczanych tymi znakami. Skarżący zarzucił także, że Urząd Patentowy nie uwzględnił w swej ocenie okoliczności, iż sporny znak towarowy jest znakiem słowno-graficznym o charakterystycznej warstwie graficznej. W ocenie Urzędu, w tej konkretnej sprawie w płaszczyźnie graficznej spornego znaku towarowego wyróżnione jest słowo POP. Zatem przyjęto, iż słowo POP jest elementem dominującym w tym znaku towarowym, a to skutkuje zbliżeniem do znaku wcześniejszego. Nie jest w tym aspekcie sprawy uprawnione twierdzenie skarżącej, iż warstwa graficzna zmniejsza ryzyko pomylenia znaków, albowiem przeciwnie - wyeksponowanie w znaku spornym właśnie słowa POP, zdaniem Urzędu, podwyższa stopień podobieństwa między tymi znakami towarowymi (na co wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji). Dalej, wobec stwierdzonego podobieństwa porównywanych znaków towarowych Urząd uznał, że wśród potencjalnych odbiorców produktów z klasy 3 może powstać błąd polegający na pomyleniu źródła pochodzenia tak oznaczanych towarów. Odnosząc się do pozostałych zarzutów, według Urzędu Patentowego RP, ocena podobieństwa towarów została przeprowadzone prawidłowo. W obu wykazach towarów przeciwstawionych znaków towarowych występuje słowo kosmetyki, które to ze względy na swój szeroki zakres pojęciowy nie mogą świadczyć o wąskim zasięgu ochrony towarów z klasy 3. Znak towarowy POP BEAUTY charakteryzuje się niską dystynktownością (słowo BEAUTY nie jest wyróżniające dla towarów z klasy 3), a to wpływa na zasięg udzielonej ochrony. Dlatego też, w ocenie Urzędu Patentowego, identyczność pierwszych elementów porównywanych znaków i jednocześnie słaba zdolność odróżniająca pozostałych elementów uzasadniają stwierdzenie podobieństwa między tymi znakami towarowymi. W zakończeniu Urząd Patentowy stwierdził, że nie jest związany decyzjami zapadłymi na podstawie przepisów prawa nie mających zastosowania w Polsce przy czym ustalony stan faktyczny nie jest identyczny. W takiej sytuacji, w ocenie Urzędu, brak jest uzasadnienia zarzutu pominięcia przez Urząd decyzji [...] oraz [...] organu rejestrującego znaki towarowe. Wobec powyższego Urząd Patentowy RP podtrzymał swoją decyzję wraz z uzasadnieniem jednocześnie odrzucając zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego, jak i przepisów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; zwaną dalej p.p.s.a.). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] listopada 2008 r., którą na skutek uwzględnienia sprzeciwu wniesionego przez C. S.A. z P., F. (dalej: wnioskodawcy, wnoszącej sprzeciw), uprawnionej z wcześniejszej rejestracji w Polsce (od dnia [...] maja 2004 r.) wspólnotowego znaku towarowego POP PARFUM nr [...], unieważniono udzielone (dnia [...] września 2006 r.) na rzecz przedsiębiorstwa S., W. (dalej: uprawnionej, skarżącej) prawo ochronne na znak towarowy POP BEAUTY [...] - w odniesieniu do wszystkich towarów ujętych w klasie 3: kosmetyki, preparaty kosmetyczne do pielęgnacji skóry, perfumy, preparaty do pielęgnacji paznokci, lakiery do paznokci. W literaturze (por. Prawo własności przemysłowej, red. U. Promińska, wyd. II, Difin, str. 273) podkreśla się, że unieważnienie prawa ochronnego służy naprawieniu błędu popełnionego przy jego udzielaniu. Jedyną przesłankę unieważnienia stanowi niespełnienie ustawowych warunków wymaganych przy udzielaniu prawa. W rozpatrywanej sprawie idzie o warunki określone w art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., w myśl którego nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego (o ile na znak taki zostanie udzielone prawo ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Zgodnie z art. 256 ust. 1 p.w.p. do postępowania spornego przed Urzędem Patentowym stosuje się odpowiednio (...) przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Bezsporne w sprawie jest, że przedmiotowe znaki towarowe, tj. POP BEAUTY i POP PARFUM służą do oznaczania towarów z tej samej klasy 3; trafnie zatem Urząd Patentowy ustalił, że w rozpatrywanej sprawie można mówić o identyczności towarów. Ten fakt sam w sobie stwarza niebezpieczeństwo konfuzji, którą pogłębia podobieństwo samych oznaczeń, zaczynających się od tego samego słowa POP. Sąd podziela przy tym ocenę Urzędu Patentowego, który wskazał, że w płaszczyźnie graficznej spornego znaku towarowego POP BEAUTY wyróżnione jest słowo POP, które jest elementem dominującym w tym znaku towarowym, co w konsekwencji zwiększa podobieństwo znaków i skutkuje zbliżeniem do znaku wcześniejszego. Nie ulega też wątpliwości, że wspólnotowy znak towarowy POP PARFUM nr [...] został zarejestrowany w Polsce z wcześniejszym pierwszeństwem (od dnia [...] maja 2004 r.). W orzecznictwie tut. Sądu podkreśla się, że przystępując do porównania znaków towarowych należy najpierw ocenić podobieństwo lub identyczność towarów do oznaczania których służą oba znaki. Dopiero przesądzenie o jednorodzajowości towarów implikuje konieczność dokonania porównania oznaczeń. Z kolei ustalenie ryzyka błędu co do źródła pochodzenia towarów i/lub usług będzie polegało na określeniu wypadkowej identyczności (podobieństwa) towarów i/lub usług oznaczanych przeciwstawionymi znakami towarowymi oraz identyczności (podobieństwa) samych oznaczeń (wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 stycznia 2009 r., sygn. akt 1671/08, LEX nr 510739) W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że kwestia podobieństwa bądź niepodobieństwa znaków towarowych nie należy do sfery prawa materialnego, lecz przepisów o postępowaniu administracyjnym, gdyż dotyczy stanu faktycznego, a nie prawa (wyrok z dnia 3 lutego 2009 r., sygn. akt II GSK 654/08, LEX nr 513856). Stwierdza się w związku z tym, że badanie podobieństwa znaków towarowych nie należy do sfery prawa materialnego, które określa jedynie skutki ustaleń dowodowych i ocen w postaci niedopuszczalności rejestracji znaków w razie zaistnienia określonych przesłanek. O podobieństwie znaków towarowych decydują wyłącznie ustalenia faktyczne (wyrok z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt II GSK 261/08, LEX nr 512863). Z tego punktu widzenia zarzuty skarżącego, mające przede wszystkim charakter procesowy (naruszenie art. 7 i 8 K.p.a. polegające na niewłaściwym wyjaśnieniu stanu faktycznego, oraz art. 11, 124 § 1 i 2 oraz 107 § 3 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie przesłanek zaskarżonej decyzji) są sformułowane właściwie, co nie oznacza, w ocenie Sądu, że są zasadne. W ocenie Sądu Urząd Patentowy RP przeprowadził ocenę podobieństwa towarów i spornych znaków służących ich oznaczaniu prawidłowo (i to w każdej z warstw, tj. wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej). Urząd trafnie zauważył, że użyte w obu oznaczeniach – jako pierwsze – słowo POP ma charakter pierwszoplanowy i dominujący wobec drugiej części znaku; rozważania Urzędu dotyczące tej kwestii są obszerne i przekonywujące. Za trafny należy też uznać pogląd Urzędu o braku podstaw prawnych do uznania mocy wiążącej decyzji zagranicznych Biur i Urzędów ([...] oraz [...]) do prawa znaków towarowych, dopuszczających równoczesne funkcjonowanie na rynku tego rodzaju oznaczeń. W wyroku WSA w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 145/07, LEX nr 319377, odnoszącym się do podobnych kwestii stwierdzono bowiem, że: "1. W kwestii podobieństwa oznaczeń, odbiorca zwraca większą uwagę na pierwsze człony znaków, a mniejszą na końcowe fragmenty, gdyż wizualnie pierwsze litery i sylaby przyciągają jego największą uwagę i są zapamiętywane. Dla odbiorcy decydujące znaczenie mają więc zbieżne elementy, gdyż przeciętny odbiorca zazwyczaj nie analizuje szczegółowo elementów znaku, lecz odbiera znak na podstawie ogólnego wrażenia. 2. Ochrona znaków towarowych w poszczególnych państwach i gwarancja, że ochrona ta jest skuteczna nie ma charakteru absolutnego. Każde z państw posiada swój własny system prawny w obszarze znaków towarowych oraz swój własny urząd administracyjny, dokonujący rejestracji znaków (...)." Nietrafny jest również zarzut, iż Urząd Patentowy nie dokonał całościowej oceny podobieństwa oznaczeń, wskutek pominięcia elementów BEAUTY oraz PARFUM. Analizę tych pojęć, dokonaną choćby na stronach 5 i 6 zaskarżonej decyzji, Sąd uznaje za wystarczającą. W wyroku WSA w Warszawie z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 278/08, LEX nr 512874, odnoszącym się do metody oceny podobieństwa znaków stwierdzono, że "Podobieństwo znaków ocenia się według cech wspólnych, a nie według występujących w nich różnic. Zatem różnice nie wykluczają podobieństwa znaków. Gdy różnice są dominujące - ryzyko pomyłki jest mało prawdopodobne, gdy dominują cechy wspólne, to choć różnice istnieją, kupujący może być wprowadzony w błąd. Sprawdzenie podobieństwa powinno więc prowadzić do obiektywnego bilansu podobieństw i różnic, a ich sumę należy odnieść do przeciętnej uwagi rozsądnego kupującego." W ocenie Sądu, dokonana przez Urząd Patentowy ocena podobieństwa spornych znaków spełnia te warunki, i to również w odniesieniu do oceny poziomu uwagi przeciętnego konsumenta produktów kosmetycznych oznaczonych znakami towarowymi POP BEATUY i POP PARFUM (jako okoliczności mającej wpływ na zaistnienie ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd). W tej ostatniej kwestii poglądy orzecznictwa sądów administracyjnych są jednolite i sprowadzają się do stwierdzenia, że "Zakres ochrony prawa do znaku towarowego sięga tak daleko, jak granica podobieństwa towaru i oznaczeń przy zestawieniu z innym towarem i oznaczeniem. Przy oznaczaniu podobieństwa towarów bierze się pod uwagę rodzaj towaru, jego przeznaczenie oraz warunki zbytu. Wystarczy zatem, że istnieje możliwość pomylenia znaków przez odbiorców, by takie podobieństwo stwierdzić."(wyrok WSA w Warszawie z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 1061/08, LEX nr 513879). Spójny z tym jest pogląd, że "Funkcja dystynktywna znaku towarowego wynikająca z samej jego konstrukcji prawnej, polega na "odróżnialności" towaru oraz producenta na podstawie skojarzenia z danym znakiem towarowym. Innymi słowy - znak towarowy ma za zadanie ułatwić odbiorcy nabycie towaru zgodnie ze swoja wolą (rodzaj, pochodzenie), nie jest zatem trafny argument, iż profesjonalny nabywca odróżni towar pochodzący od właściwego odbiorcy, nawet pomimo istnienia dwóch identycznych znaków towarowych współistniejących na polskim rynku.(wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 lipca 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 441/08, LEX nr 512840). Za nietrafny Sąd uznał również podniesiony przez skarżącą zarzut naruszenia kolejnych przepisów postępowania, odnoszących się głównie do treści zaskarżonej decyzji, tj. w szczególności art. 11, art. 124 § 1 i § 2 oraz art. 107 § 3 K.p.a. w związku z art. 256 ust. 1 p.w.p. poprzez niewyjaśnienie przesłanek, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy oraz brak należytego uzasadnienia zaskarżanej decyzji w zakresie przyczyn odmowy wiarygodności przedłożonym przez skarżącą materiałów dowodowych. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja spełnia wymagania określone w tych przepisach, prawidłowo wyjaśnia przesłanki merytoryczne i formalne rozstrzygnięcia, a zebrany w sprawie materiał dowodowy był wystarczający do jego podjęcia. Odnosząc się do zarzutu naruszenia prawa materialnego, tj. art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., polegającego na jego niewłaściwym zastosowaniu i przyjęciu, że konfrontowane znaki towarowe są podobne w stopniu powodującym ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, co uniemożliwia ich współistnienie, należy zauważyć, że interpretacja użytego w powołanym przepisie pojęcia "towarów identycznych lub podobnych" jest w orzecznictwie sądów administracyjnych wyraźnie rygorystyczna. Stwierdza się więc, że "podobieństwo towarów nie jest zaś tożsame z ich identycznością. Podobieństwo występuje w przypadku towarów tego samego rodzaju, o podobnym przeznaczeniu oraz warunkach zbytu (wyroki WSA w Warszawie: z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 278/08; z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 1061/08). Takie podejście jest związane z uznaniem, że "Norma art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. gwarantuje uprawnionemu z rejestracji, że nie tylko żaden identyczny, ale również podobny w sposób mylący, czyli prowadzący do ryzyka skojarzenia znak, nie uzyska ochrony."(wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 marca 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 181/08, LEX nr 470038). W świetle tej oceny podniesiony przez stronę skarżącą zarzut naruszenia art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. należy uznać za niezasadny. Ponadto oceniając zaskarżoną decyzję Sąd nie stwierdził żadnych innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.u. Nr 153, poz. 127, z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.