VI SA/Wa 1089/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Protokolant ref. staż. Piotr Niewiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi K. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia prawa wglądu do materiału dowodowego oddala skargę UZASADNIENIE: Postanowieniem z dnia [...] października 2013 r., nr [...] Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej działając na podstawie art. 207 ust. 1 w związku z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800, z późn. zm., zwanej dalej "pt") oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, z późn. zm., zwanej dalej "kpa") postanowił: I. Ograniczyć K. z siedzibą w W. (zwanej dalej "K.") oraz P. z siedzibą w W. (zwanej dalej "P."), prawo wglądu do materiału dowodowego w postępowaniu w przedmiocie uzgodnienia i zatwierdzenia prowadzonej przez T. S.A. z siedzibą w W. (zwaną dalej "T.") instrukcji z prowadzonej przez T. rachunkowości regulacyjnej za rok 2013 i opisu kalkulacji kosztów na rok 2015, wszczętym przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (Zwanego dalej "Prezesem UKE") na wniosek T. z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...], w zakresie w jakim materiał ten zawiera tajemnice przedsiębiorstwa T., wskazane w "Opisie kalkulacji kosztów świadczenia dostępu telekomunikacyjnego w zakresie usługi dostępu szerokopasmowego, w tym szerokopasmowej transmisji danych (Rynek 12) na rok 2013 T." (zwany dalej "Opisem LRIC") stanowiącym Załącznik nr 1 do pisma T. z dnia [...] września 2013 r., nr [...] tj. w: • rozdziale 4.4.2 "Korekty", punkt 2 c) " Korekta sieci pakietowej ATM/FR oraz Ethernet", punkt 2 e) "Korekta sieci transmisyjnej warstwy tranzytowej oraz punkt 2 f) "Korekta sieci transmisyjnej dalekosiężnej", które nie zostały ujawnione w wersji jawnej Załącznika nr 1 do pisma T. z dnia [...] września 2013 r., nr [...], W punkcie II organ postanowił odmówić ograniczenia wglądu K. oraz P. w zakresie informacji wskazanych w: • punkcie 18 pisma T. z dnia [...] września 2013 r., nr [...], we fragmencie tego punktu wskazującym nazwy dokonywanych przez T. korekt: "Korekty sieci transmisyjnej warstwy tranzytowej" oraz "Korekty sieci transmisyjnej dalekosiężnej" • punkcie 20 pisma T. z dnia [...] września 2013 r., nr [...], we fragmencie tego punktu wskazującym jakie kategorie kosztowe obejmuje element "Specyficzne koszty rozliczeń międzyoperatorskich", • w rozdziale 4.3.2 Opisu L. w punkcie 4 d) i w punkcie 4 e) wskazującym nazwy dokonywanych przez T. korekt: "Korekty sieci transmisyjnej warstwy tranzytowej oraz "Korekty sieci transmisyjnej dalekosiężnej". Powyższe rozstrzygnięcie organu zapadło na podstawie następujących ustaleń: Pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...], T. wniosła o uzgodnienie załączonych projektów dokumentów: • "Instrukcji w zakresie prowadzonej przez T. rachunkowości regulacyjnej za rok 2013" (zwanej dalej "Instrukcją"), • "Opisu kalkulacji zorientowanych przyszłościowo w pełni alokowanych kosztów usług krajowych i międzynarodowych połączeń telefonicznych w stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej dla konsumentów i użytkowników końcowych z wyłączeniem konsumentów [...] (2003) na rok 2015 T." (zwanego dalej "Opisem FL-FDC") Przedmiotowe dokumenty zostały oznaczone przez T. klauzulą "tajemnicą przedsiębiorstwa T.". Jednocześnie pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...], T. przedstawiła wersję jawną: • Instrukcji, • Opisu FL-FDC, • Opisu LRIC, • Załącznika nr 1 Tabele wyników kalkulacji kosztów do Opisu L., • Opisu kalkulacji w zakresie przeszacowania wartości składników kapitału zaangażowanego na dzień [...] grudnia 2013 r. Pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. Prezes UKE zawiadomił T., K., P. oraz P. z siedzibą w W. o wszczęciu postępowania o sygn. [...], w przedmiocie uzgodnienia i zatwierdzenia instrukcji z prowadzonej rachunkowości regulacyjnej za rok 2013 i opisu kalkulacji kosztów usług świadczonych przez T. na rok 2015. Prezes UKE poinformował, iż zgodnie z art. 31 § 1 ust 2 kpa organizacja społeczna może wystąpić do organu z żądaniem dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. Prezes UKE zawiadomił także, iż zgodnie z art. 31 § 5 kpa organizacja społeczna, która nie uczestniczy w postępowaniu na prawach strony, może za zgodą organu administracji publicznej przedstawić organowi swój pogląd w sprawie, wyrażony w uchwale lub oświadczeniu jej organu statutowego. Pismem z dnia [...] maja 2013 r. K. złożyła wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu na prawach strony. Postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. Prezes UKE na podstawie art. 31 § 2 kpa dopuścił K. do udziału w niniejszym postępowaniu w charakterze podmiotu na prawach strony. Pismem z dnia [...] maja 2013 r. P. złożyła wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu na prawach strony. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r. Prezes UKE na podstawie 31 § 2 kpa dopuścił P. do udziału w niniejszym postępowaniu w charakterze podmiotu na prawach strony. Pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. (zwanym dalej "wezwaniem") Prezes UKE wezwał T., w trybie art. 50 § 1 kpa w związku z § 21 ust. 4 Rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 15 grudnia 2005 r. w sprawie prowadzenia przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego rachunkowości regulacyjnej i kalkulacji kosztów usług (Dz. U. nr 255, poz. 2140 z późn. zm.) do dokonania zmian w projekcie Opisu LRIC oraz projekcie Opisu przeszacowania, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania. Pismem z dnia [...] września 2013r., nr [...] T. przekazała Prezesowi UKE Opis LRIC wraz z załącznikiem 1 uwzględniający wskazane w wezwaniu zmiany wraz z informacją na temat wskazanych w wezwaniu zmian do Opisu LRIC oraz Opisu przeszacowania. T. przedstawiła także informacje na temat proponowanych przez T. zmian do Opisu LRIC. Dokumenty zostały przedstawione w wersji zawierającej tajemnicę przedsiębiorstwa T. Pismem z dnia [...] września 2013 r., nr [...] T. przekazała Prezesowi UKE Opis LRIC wraz z załącznikiem 1, uwzględniający wskazane w wezwaniu zmiany wraz z informacją na temat wskazanych w wezwaniu zmian do Opisu LRIC oraz Opisu przeszacowania. T. przedstawiła także informacje na temat proponowanych przez T. zmian do Opisu LRIC. Dokumenty zostały przedstawione w wersji jawnej. Pismem z dnia [...] września 2013 r. Prezes UKE wezwał T., w trybie art. 50 § 1 kpa do przedstawienia uzasadnienia w zakresie wskazania spełnienia wszystkich przesłanek uznania informacji wskazanych w piśmie z dnia [...] września 2013 r., nr [...] za tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz.1503, z późn. zm., zwaną dalej "uznk") w szczególności wskazania w przypadku każdej informacji o charakterze tajemnicy przedsiębiorstwa w jaki sposób, narażający T. na straty, inni operatorzy mogliby wykorzystać dane wskazane przez T. jako stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa T. lub wykazania, iż wykorzystanie przez innych operatorów informacji, w zakresie których T. wniosła o potraktowanie ich jako tajemnicy przedsiębiorstwa T., zaoszczędzi im wydatków lub zwiększy ich zyski. Pismem z dnia [...] września 2013 r., nr [...] T. wyjaśniła w jaki sposób, narażający T. na straty, inni operatorzy mogliby wykorzystać dane wskazane przez T. jako stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa T. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie Prezes UKE odwołał się do art. 73 ust. 1 kpa, zgodnie z którym strona ma prawo do wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Prawo wglądu do akt przedmiotowego postępowania obejmuje prawo stron do wglądu we wszystkie pisma nadesłane przez strony w tym do materiału dowodowego. Wskazał jednak, że stosownie do art. 207 ust. 1 pt, Prezesowi UKE przysługuje kompetencja do ograniczenia zasady jawności postępowania. Organ odwołał się także do treści art. 11 ust. 4 uznk i stwierdził, że informacje zawarte w Opisie LRIC, w rozdziale 4.4.2 "Korekty", w punkcie 2 c) "Korekta sieci pakietowej ATM/FR oraz Ethernet", w punkcie 2 e) "Korekta sieci transmisyjnej warstwy tranzytowej" oraz w punkcie 2 f) "Korekta sieci transmisyjnej dalekosiężnej" wyczerpują wszystkie przesłanki z art. 11 ust. 4 uznk, bowiem są ściśle związane z prowadzoną przez T. działalnością gospodarczą i mają dla niej niewątpliwą wartość gospodarczą, gdyż zawierają m.in. informacje na temat rozwiązań organizacyjnych funkcjonujących w T., danych technicznych i technologicznych dotyczących układu i funkcjonowania struktury sieci telekomunikacyjnej T. oraz informacje finansowe mające strategiczne znaczenie dla prowadzenia działalności przez T. Informacje te mają znaczącą wartość gospodarczą. Na podstawie całokształtu zapisów, odnoszących się do korekty sieci pakietowej ATM/FR oraz Ethernet operatorzy zrzeszeni w K. mogą wnioskować, jakie plany rozwoju w zakresie szerokopasmowej transmisji danych zamierza podjąć T. i bazując na strategii T. ukształtować własną politykę sprzedaży usług detalicznych i pozyskania klienta detalicznego. Informacje powyższe, w ocenie Prezesa UKE zaliczają się do katalogu informacji zawierających dane technologiczne i organizacyjne dotyczące procesów stosowanych w przedsiębiorstwie T. oraz informacji finansowych, mających strategiczne znaczenie dla prowadzenia działalności gospodarczej przez T. Według oceny organu informacje te, w przypadku ich ujawnienia, umożliwią pozostałym przedsiębiorcom telekomunikacyjnym uzyskanie nieuzasadnionej przewagi konkurencyjnej w stosunku do T. Wobec powyższego Prezes UKE uznał, że dane co do których T. wnioskowała o zachowaniu ich poufności, bez wątpienia posiadają znaczącą wartość gospodarczą, spełniają zatem pierwszą przesłankę z art. 11 ust. 4 uznk, pozwalającą na zaliczenie tych informacji do informacji zawierających tajemnicę przedsiębiorstwa. Następnie Prezes UKE wskazał, że zapisy doprecyzowujące i uszczegóławiające sposób przeprowadzenia korekty sieci pakietowej ATM/FR oraz Ethernet wykonywane przez T. w procesie kalkulacji, nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej, zaś z charakteru tych danych wynika, iż nie mogą one dotrzeć do wiadomości osób trzecich w normalnym toku zdarzeń, bez żadnych specjalnych starań z ich strony (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2000 r., sygn. akt I CKN 304/00, (SNC 2001/4/59). W tym miejscu organ podniósł, że informacje które zostały oznaczone przez T. jako tajemnica przedsiębiorstwa, nie były dotychczas podawane przez T. do wiadomości publicznej, również Prezes UKE nigdy wcześniej nie udostępnił tych informacji podmiotom na prawach strony w toczących się postępowaniach dotyczących zatwierdzenia instrukcji i opisu. Zostały one przekazane organowi w ramach prowadzonego przez ten organ postepowania administracyjnego. W odniesieniu do trzeciej przesłanki Prezes UKE wskazał, że podjęcie przez T. działań niezbędnych w celu zachowania poufności ww. informacji potwierdza fakt, iż w piśmie z dnia [...] września 2013 r., T. złożyła wniosek o ograniczenie prawa wglądu dla pozostałych stron niniejszego postępowania do istotnych informacji zawartych w dokumentach, w przypadku których mogłoby dojść do udostępnienia danych będących własnością T., a zatem T. podjęła działania zabepieczające wgląd do informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa T. Wobec powyższego Prezes UKE stwierdził, że informacje zawarte w Opisie LRIC przekazanym mu przy piśmie z dnia [...] września 2013 r. oznaczone jako posiadające tajemnicę przedsiębiorstwa T., które nie zostały ujawnione w wersji jawnej tego dokumentu, przekazanej Prezesowi UKE przy piśmie z dnia [...] września 2013 r. spełniają wszystkie przesłanki niezbędne do uznania ich za tajemnicę przedsiębiorstwa oraz stwierdził, że udostępnienie tych informacji pozostałym podmiotom biorącym udział w postępowaniu administracyjnym groziłoby ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa T. S.A. Jednocześnie Prezes UKE wskazał, iż informacje wskazane przez T.: • W punkcie 18 pisma T. z dnia [...] września 2013 r., we fragmencie tego punktu wskazującym nazwy dokonywanych przez T. korekt: "Korekty sieci transmisyjnej warstwy tranzytowej" oraz "korekty sieci transmisyjnej dalekosiężnej"; • W punkcie 20 pisma T. z dnia [...] września 2013 r., we fragmencie tego punktu wskazującym jakie kategorie kosztowe obejmuje element "Specyficzne koszty rozliczeń międzyoperatorskich" pisma z dnia [...] września 2013 r., oraz • W rozdziale 4.3.2 Opisu LRIC w punkcie 4 d) i w punkcie 4 e) wskazującym nazwy dokonywanych przez T. korekt: "Korekty sieci transmisyjnej warstwy tranzytowej" oraz "Korekty sieci transmisyjnej dalekosiężnej" oraz w załączniku nr 1 do Opisu LRIC stanowiących załącznik 1 do pisma T. z dnia [...] września 2013 r., nie stanowią w ocenie Prezesa UKE informacji, które można by kwalifikować jako tajemnicę przedsiębiorstwa T. Uzasadniając powyższe, Prezes UKE wskazał, iż w omawianych przypadkach nie wystąpiła przesłanka wskazująca, iż tajemnicę przedsiębiorstwa stanowią informacje, które nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej. Powyższe twierdzenie zostało poparte faktem, iż T. ujawniła nazwy "Korekty sieci transmisyjnej warstwy tranzytowej" oraz "Korekty sieci transmisyjnej dalekosiężnej" w punkcie 4.4.2 "Korekty" wersji jawnej Opisu LRIC. Podobnie, Prezes UKE wskazał, iż za tajemnicę przedsiębiorstwa nie można uznać informacji wskazanych w punkcie 20 pisma T. z dnia [...] września 2013 r., wskazującym jakie kategorie kosztowe obejmuje element "Specyficzne koszty rozliczeń międzyoperatorskich". Definicja "Specyficznych kosztów rozliczeń międzyoperatorskich" widnieje na stronie 65 Opisu LRIC i nie stanowi informacji utajnionej. Zatem, na podstawie wersji jawnej Opisu LRIC przekazanego wraz z pismem T. z dnia [...] września 2013 r., możliwa jest identyfikacja nazw ww. korekt, a także kategorii kosztowych mieszczących się w definicji "Specyficznych kosztów rozliczeń międzyoperatorskich." Na ww. postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w części punktu I tj. dotyczącego ograniczenia dostępu do materiału dowodowego. Skarżąca zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie: I. przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy: • Naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 kpa przez brak wszechstronnego rozważania wszystkich okoliczności sprawy w kontekście oceny czy zachodzi konieczność ograniczenia K. wglądu do akt sprawy; • Naruszenie art. 107 § 3 kpa w związku z art. 126 kpa oraz art. 124 § 2 kpa przez sporządzenie uzasadnienia zaskarżonego postanowienia niespełniającego wymogów określonych w przepisach prawa m.in. przez niewyjaśnienie podstawy prawnej, czyli: a) pominięcie motywów zastrzeżenia większości materiału dowodowego, b) niewyjaśnienie podstaw zastrzeżenia nawet co do tych elementów, gdzie Prezes UKE dokonał kwalifikacji, co w konsekwencji doprowadziło do niewyjaśnienia K. motywów rozstrzygnięcia zaskarżonego postanowienia oraz uniemożliwiło K. poznania rzeczywistych motywów wydania zaskarżonego postanowienia; II. Prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy: • Naruszenie art. 207 ust. 1 pt przez niezasadne ograniczenie prawa wglądu K. do materiału dowodowego w postaci dokumentów zastrzeżonych przez T. S.A. (dalej "T.") klauzulą "tajemnica przedsiębiorstwa T.", podczas gdy dokumenty zastrzeżone przez T. nie zawierały tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tj. Dz. U. z 2003 r. Nr 153 poz. 1503, ze zm., dalej "uznk") W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż Prezes UKE wydał zaskarżone postanowienie w sposób automatyczny, tj. bez rzeczywistej analizy informacji zastrzeżonych przez T. a także, że nie uzasadnił motywów wydania ww. postanowienia. Izba podkreśliła, iż uzasadnienie sporządzono w sposób zdawkowy. Zarzucono, że Prezes UKE nie zbadał wszystkich okoliczności mających znaczenie dla sprawy i w kwestionowanym postanowieniu nie odniósł się do istoty wniosku T. o uznanie przedmiotowych dokumentów za tajemnicę przedsiębiorstwa. Ponadto Izba stwierdziła, iż Prezes UKE w sposób nieuzasadniony zastrzegł dokumenty, co do których następczo uznał, że nie zawierają one tajemnicy przedsiębiorstwa. Prezes UKE obowiązany był rzetelnie zweryfikować zasadność nadania przez T. klauzuli "tajemnica przedsiębiorstwa T." Zastrzeżonym Dokumentom. W dalszej części skargi, Izba podniosła, iż wbrew twierdzeniom Prezesa UKE, informacje zawarte w Zastrzeżonych Dokumentach są danymi przedsiębiorstwa prowadzonego przez T. i nie mogą być przez organ wykorzystane w sposób, który uzasadniałby przyznanie takim informacjom wartości gospodarczej. Izba twierdzi, że należy uwzględnić, iż podane informacje dotyczą sieci T., która, z uwagi na swoją skalę jest unikatowa i nie stanowi dla OA żadnego punktu odniesienia. Jednoczenie Izbę dziwi uwaga przedstawiona przez Prezesa UKE, że informacje te mogłyby posłużyć przy wyznaczaniu kierunku inwestycji, bowiem powszechnie wiadomo, że T. nie inwestuje w sieć ATM, co było wielokrotnie wyrażane również w pismach kierowanych do Prezesa UKE. Izba podkreśla, ze kwestia kierunku inwestycji T., tj. rozwijanie sieci Ethernet, jest wiedzą powszechną na rynku telekomunikacyjnym, a sama T. wielokrotnie dawała temu wyraz m.in. na własnej stronie internetowej. Ponadto Izba stwierdziła, iż bez dostępu do tych informacji udział organizacji społecznej, jaką jest K., w postępowaniu administracyjnym może okazać się fikcją. Takie działania Prezesa UKE wprost naruszają zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa oraz ich kultury prawnej a także zasadę czynnego udziału stron w postępowaniu. Skarżąca podniosła także, iż wydanie postanowienia ograniczającego prawa podmiotów biorących udział w postępowaniu administracyjnym powinno być poprzedzone rzetelną analizą wniosku T., z uwzględnieniem stosownych przepisów prawa. Niedopuszczalna jest sytuacja, w której Prezes UKE automatycznie zastrzega dokumenty przedstawione przez T. z klauzulą "tajemnica przedsiębiorstwa T.". Organ administracji publicznej powinien dokonywać tej weryfikacji w sposób obiektywny. Zatem samo przekonanie przedsiębiorcy o wartości posiadanej przez niego informacji nie jest wystarczające. W odpowiedzi na skargę, Prezes UKE wnosił o jej oddalenie omawiając niezasadność zarzutów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, iż w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekające w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając skargę w świetle wyżej wskazanych kryteriów należy uznać, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie Prezesa UKE nie narusza zarówno przepisów ustawy Prawo telekomunikacyjne, w tym w szczególności art. 207 ust. 1, jak również nie uchybia przepisom postępowania administracyjnego, w tym art. 31 § 3 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 p.t. oraz art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 p.t. Prezes UKE nie dopuścił się również naruszenia przepisów art. 107 § 3 w zw. z art. 126 i art. 124 § 2 k.p.a. przez sporządzenie uzasadnienia niespełniającego wymogów określonych oraz obrazy przepisów art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 p.t. w stopniu, jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy. Odnosząc się do zarzutów skarżącej należy przede wszystkim podnieść, że w świetle przepisu art. 206 ust. 1 p.t. postępowanie przed Prezesem UKE toczy się na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego ze zmianami wynikającymi z tej ustawy oraz ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych. Niewątpliwie zmiany wynikające z przepisów ustawy - Prawo telekomunikacyjne, stanowią odstępstwo od uregulowań zamieszczonych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Co do zasady - przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego zapewniają stronie postępowania czynny udział w każdym stadium postępowania (art. 10 k.p.a.), co oznacza m.in. możliwość przeglądania akt sprawy oraz umożliwienia sporządzania z nich notatek (art. 73 § 1 k.p.a.). Zgodnie z poglądami doktryny oraz orzecznictwem sądów administracyjnych udostępnianie akt jest przejawem tzw. jawności wewnętrznej postępowania administracyjnego, a więc jawności wobec stron oraz uczestników na prawach strony (tak m.in. G. Łaszczyca /w:/ G. Łaszczyca, Cz. Marzysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom I, Zakamycze 2005, s. 655). Natomiast wskazany wcześniej przepis art. 207 ust. 1 p.t. stanowi wyjątek od zasady jawności postępowania. Zdaniem Sądu, Prezes UKE prawidłowo uznał, że przez tajemnicę przedsiębiorstwa, o której mowa w powyższym przepisie, należy rozumieć tajemnicę zdefiniowaną w ustawie o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Zgodnie z przepisem art. 11 ust. 4 u.z.n.k. tajemnicę przedsiębiorstwa stanowią nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Naczelny Sąd Administracyjny wypowiadając się w kwestii tajemnicy przedsiębiorstwa stwierdził, że w świetle art. 9 ust. 1 i 2 p.t. materiały (informacje, dokumenty lub ich części) zawierające tajemnicę przedsiębiorstwa podlegają wzmożonej ochronie. Zgodnie bowiem z art. 9 ust. 1 p.t. przedsiębiorca telekomunikacyjny może zastrzec informacje, dokumenty lub ich części zawierające tajemnice przedsiębiorstwa, dostarczane na żądanie Prezesa UKE lub na podstawie przepisów ustawy, przy czym Prezes UKE może uchylić zastrzeżenie w drodze decyzji, jeżeli uzna, że dane są niezbędne (por. postanowienie NSA z 14 września 2010 r., sygn. akt II GSK 700/09). Niewątpliwie ocena określonych działań jako odpowiednich, czy też rozsądnych w rozumieniu powołanych przepisów, zależy od okoliczności konkretnego przypadku. Nie ulega jednak wątpliwości, iż takie informacje jak np. analiza kosztów są informacjami mającymi określoną wartość gospodarczą, przy czym należy brać pod uwagę zobiektywizowaną wartość przypisywaną informacji przez przedsiębiorcę (por. J. E. Nowicki "Naruszenie zasady zachowania uczciwej konkurencji", Zam.Pub.Dor. 2007/5/29-35). W literaturze przedmiotu podkreśla się, że zastosowane w ustawowej definicji "tajemnicy przedsiębiorstwa" sformułowanie: "informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa" należy interpretować szeroko. Są to zarówno wiadomości dotyczące sposobów produkcji, planów technicznych, metod kontroli jakości, wzorów użytkowych i zdobniczych, wynalazków nadających się do opatentowania, jak też informacje związane z działalnością marketingową, z pozyskiwaniem surowców, organizowaniem rynków zbytu, czy informacje odnoszące się do struktury organizacyjnej, zasad finansowania działalności, wysokości wynagrodzeń pracowników (por. D. Szczepański "Tajemnica przedsiębiorstwa", Zam.Pub.Dor. 2006/8/8-9). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należało stwierdzić, że organ prawidłowo uznał informacje, o których zastrzeżenie wniosła T., za mieszczące się w zakresie przedmiotowym informacji mogących stanowić tajemnicę przedsiębiorstwa, gdyż są ściśle związane z prowadzoną przez tę Spółkę działalnością i mają dla niej wartość gospodarczą, oraz że podjęto w stosunku do nich niezbędne działania w celu dochowania ich poufności. Zastrzeżone informacje nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej, pozostają nieznane ogółowi oraz nie można się o nich dowiedzieć zwykłą i dozwoloną drogą, w szczególności przeglądając dostępne dokumenty w Krajowym Rejestrze Sądowym, stronę internetową spółki, czy też z innych oficjalnych źródeł. Po drugie, mając powyższe okoliczności na uwadze, Prezes UKE słusznie uznał, że informacje finansowe dotyczące, ogólnie rzecz biorąc procesu kalkulacji kosztów i planów rozwoju sieci mogłyby pozwolić innym operatorom na opracowanie oferty konkurencyjnej, a co za tym idzie dałoby im przewagę na rynku tych usług. W warunkach konkurencji jest bowiem oczywiste, że takie informacje mają wielkie znaczenie dla kształtowania rynku usług telekomunikacyjnych. Tym samym, zdobycie przez operatorów alternatywnych wiedzy na tematy finansowe dotyczące kalkulacji kosztów poszczególnych rodzajów usług T. i planów rozwoju sieci przekłada się w sposób bezpośredni na informacje o zapotrzebowaniu na usługi i daje wiedzę o wielkości popytu. Racje ma organ wywodząc, że spowodowałoby uzyskanie znacznej i nieuzasadnionej w realiach wolnego rynku przewagi, co mogłoby trwale naruszyć stabilność i równowagę konkurencyjną. W efekcie, wszystkie ww. elementy mogłyby doprowadzić do zmniejszenia przychodów spółki T. oraz ograniczenia liczby klientów, co w bezpośredni sposób miałoby wpływ na poziom oczekiwanych zysków. Zdaniem Sądu organ zasadnie wskazał, że zastrzeżone informacje są niewątpliwie związane z działalnością przedsiębiorstwa T. i obiektywnie przedstawiają określoną wartość gospodarczą, zatem zostały objęte ograniczeniem prawa wglądu do materiału dowodowego, gdyż spełniają przesłanki niezbędne do uznania ich za tajemnicę przedsiębiorstwa. Prezes UKE prawidłowo przy tym uznał, że Spółka podjęła stosowne i niezbędne działania w celu zachowania poufności tych informacji. Odnosząc się w tym kontekście do zarzutu naruszenia prawa materialnego, tj. art. 207 ust. 1 p.t., przez niezasadne ograniczenie skarżącej prawa wglądu do przedmiotowych dokumentów, w sytuacji gdy zastrzeżone pisma nie zawierały informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa T., wskazać należy, że wydając wspomniane rozstrzygnięcie, organ orzekał na podstawie szczególnej regulacji zawartej w ustawie Prawo telekomunikacyjne, a mianowicie w oparciu o przepis art. 207 p.t. Jak już wyżej wspomniano powołany wcześniej przepis art. 207 ust. 1 p.t. stanowi wyjątek od zasady jawności postępowania. Zdaniem Sądu orzeczone ograniczenie prawa wglądu do materiału dowodowego, w oparciu o tę właśnie regulację, podyktowane było koniecznością ochrony tajemnicy przedsiębiorcy ze względu na panujące na rynku telekomunikacyjnym warunki konkurencji. W tej sytuacji podnoszony w skardze zarzut faktycznego uniemożliwienia organizacji społecznej udziału w postępowaniu na prawach strony nie jest zasadny, bowiem do tego ograniczenia doszło w oparciu o obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa, których interpretacja, w świetle ustalonego przez organ stanu faktycznego, nie nasuwa istotnych wątpliwości. Podkreślenia wymaga także okoliczność, że w myśl art. 192 ust. 1 p.t., do kompetencji Prezesa UKE jako organu regulacyjnego należą sprawy związane z wykonywaniem przewidzianych ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie, zadań z zakresu regulacji i kontroli rynków usług telekomunikacyjnych. Ustawowe zadania nałożone na Prezesa UKE stanowią zatem obiektywną gwarancję bezstronnej realizacji zasad konkurencji na rynku usług telekomunikacyjnych. Jednym z takich uprawnień organu jest zapewnienie ochrony prawnej tajemnicy konkurencji poprzez możliwość ograniczenia pozostałym stronom i uczestnikom postępowania w danej sprawie prawa wglądu do części materiału dowodowego, zgodnie z dyspozycją art. 207 ust. 1 p.t. lub też możliwość uchylania tych zastrzeżeń w oparciu o art. 9 ust. 2 p.t. Reasumując, w ocenie Sądu uznać należało, że w przedmiotowej sprawie Prezes UKE wszechstronnie zebrał i ocenił cały zgromadzony materiał dowodowy, prawidłowo przywołał niezbędne dla uzasadnienia prawnego przepisy, co w pełni odpowiada wymogom wskazanym w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i z tej przyczyny podlega oddaleniu na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a.