VI SA/Wa 1101/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. A. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi W. A. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na wzór użytkowy pt.: "Klapki kosmetyczne" nr Ru 61373 p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Skarżący – W. A., reprezentowany przez radcę prawnego M. W., złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie skargę na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na wzór użytkowy pt.: "Klapki kosmetyczne" nr Ru 61373. Decyzja Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2008 r. jako decyzja wydana w trybie postępowania spornego była decyzją ostateczną. Organ zamieścił w ww. decyzji pouczenie, iż stronom przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Urzędu Patentowego RP w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia decyzji. Z załączonych do akt zwrotnych potwierdzeń odbioru wynika, iż skarżący przedmiotową decyzję otrzymał w dniu 9 kwietnia 2008 r., natomiast pełnomocnik reprezentujący skarżącego w postępowaniu administracyjnym rzecznik patentowy P. G. otrzymał ją w dniu 8 kwietnia 2008 r. . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazując, iż skuteczne doręczenie zaskarżonej decyzji stronie skarżącej, reprezentowanej na etapie postępowania administracyjnego przez rzecznika patentowego P. G., nastąpiło w dniu 8 kwietnia 2008 r., termin na złożenie skargi upłynął w dniu 8 maja 2008 r., natomiast skargę na nią strona skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego M. W., przesłała przesyłką pocztową na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 9 maja 2008 r., a więc po terminie, postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2008 r. odrzucił skargę. W dniu 29 sierpnia 2008 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. Wniosek ten skarżący uzasadniał tym, iż w jego ocenie z pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji wynika prawo skarżącego do wniesienia skargi osobiście, a ponadto brak było informacji o tym, że termin 30-dniowy na wniesienie skargi liczy się od daty doręczenia decyzji rzecznikowi patentowemu reprezentującego skarżącego w postępowaniu przed Urzędem Patentowym RP, nie zaś skarżącemu. Skarżący wskazał, iż działał on zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonej decyzji, a więc nie może ponosić ujemnych skutków wywołanych brakiem rzetelnej informacji zawartej w decyzji. W dniu 22 września 2008 r. skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego M. T. z substytucji radcy prawnego M. W., wniósł skargę kasacyjną od ww. postanowienia z dnia 6 sierpnia 2008 r., powtarzając argumenty zawarte we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Dodatkowo przy piśmie z dnia 6 października 2008 r. pełnomocnik skarżącego radca prawny M. W. nadesłał kserokopię pisma z dnia 8 marca 2008 r., które w ocenie strony skarżącej wskazuje na wypowiedzenie przez skarżącego w dniu 10 marca 2008 r. pełnomocnictwa rzecznikowi patentowemu P. G.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149). Wykazane przez skarżącego okoliczności nie wykluczały możliwości zachowania terminu do wniesienia skargi. W niniejszej sprawie należy wskazać, iż skarżący jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, który powinien dopilnować, aby czynność procesowa została dokonana terminowo. Pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością jakby działał na własną rzecz (patrz: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2004 r. – FZ 7/04, niepubl.). Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 lipca 2004 r. (FZ 110/04, niepubl.) stwierdził, że profesjonalny pełnomocnik powinien mieć świadomość wagi terminowego dokonywania określonych czynności procesowych. "Osoba działająca przez pełnomocnika działa w taki sposób, jakby sama dokonywała czynności procesowych, tyle że przy wykorzystaniu profesjonalnej pomocy. Skarżącego natomiast obciąża odpowiedzialność związana z wyborem jednostki, której zlecił pomoc prawną, a skutki podejmowanych przez pełnomocnika działań i zaniechań obciążają mocodawcę." W przedmiotowej sprawie reprezentujący skarżącego adwokat M. W. nie dopełnił obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej polegającej na wniesieniu skargi. We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżący wskazuje, iż w pouczeniu zawartym w zaskarżonej decyzji brak było informacji o tym, że termin 30-dniowy na wniesienie skargi liczy się od daty doręczenia decyzji rzecznikowi patentowemu reprezentującego skarżącego w postępowaniu przed Urzędem Patentowym RP, nie zaś skarżącemu. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem jednoczesne doręczenie pisma stronie, która ustanowiła pełnomocnika wywołuje jedynie ten skutek, że strona jest poinformowana o treści pisma, natomiast bieg terminu do wniesienia środka odwoławczego rozpoczyna się z datą skutecznego doręczenia pisma pełnomocnikowi (p. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1999.01.06 III RN 95/98 ,OSNP 1999/21/672; postanowienie Sadu Najwyższego z dnia 1997.04.24 III RN 19/97 OSNP 1997/21/415; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1997.03.11, I SA/Po 1333/96 ,LEX nr 29072). Tym samym termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego rozpoczyna swój bieg od dnia doręczenia decyzji pełnomocnikowi strony postępowania a nie stronie. Pełnomocnik skarżącego, który sporządził w jego imieniu skargę i przesyłał ją do Sądu, posiadał wiedzę o treści zaskarżonej decyzji, w której wskazano, iż została doręczona także reprezentującemu skarżącego w postępowaniu administracyjnym rzecznikowi patentowemu P. G.. W związku z powyższym profesjonalny pełnomocnik skarżącego zobligowany był do sprawdzenia, w jakim terminie przedmiotowa decyzja została doręczona rzecznikowi patentowemu P. G., na podstawie uzyskanych informacji ustalenia terminu na wniesienie omawianej skargi jak też jej terminowego wniesienia. Za przejaw niestarannego zachowania i zaniedbania należy uznać niepodjęcie przez pełnomocnika strony skarżącej wyżej wykazanych niezbędnych czynności zapewniających terminowe wniesienie przedmiotowej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Nadmienić należy, iż Sąd rozpoznając przedmiotowy wniosek nie może wziąć pod uwagę argumentów zawartych w piśmie strony skarżącej z dnia 6 października 2008 r., albowiem w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a. okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu należy uprawdopodobnić we wniosku o przywrócenie terminu. Przepis ten wyłącza możliwość uzupełnienia argumentacji wniosku w innych pismach procesowych strony. Z powyższych względów na mocy art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.