VI SA/Wa 1104/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Bosakirska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędzia WSA Danuta Szydłowska Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2009 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nakładającą na P. S.A. z siedzibą w B. karę pieniężną w wysokości 30.000,00 zł na podstawie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Do wydania tej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniach od [...] kwietnia do [...] maja 2008 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego przeprowadził kontrolę w P. S.A. z siedzibą w B. (dalej zwanym P. S.A.). Kontrolą objęty był okres od 1 czerwca 2007 r. do 31 grudnia 2007 r. Z Protokołu kontroli z dnia [...] maja 2008 r. wynika, że do współpracy z kontrolerami i reprezentowania P. S.A. prezes spółki upoważnił A. W.. A. W. przedstawił do kontroli posiadaną dokumentację tj. 233 wykresówki i 231 zaświadczeń potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdów, 13 plików elektronicznych zapisów z urządzenia rejestrującego. W aktach znajduje się oświadczenie z dnia [...] kwietnia 2008 r. złożone przez A. W., że okazane na żądanie dokumenty zawierają pełne informacje i są zgodne ze stanem faktycznym i nie posiada on żadnych innych dokumentów niż okazane na żądanie organu. Z protokołu kontroli wynika, iż stwierdzono liczne opisane w nim nieprawidłowości dotyczące: posiadania wykresówek, treści zapisów na wykresówkach, przekroczenia maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy, skrócenia dziennego czasu odpoczynku, przekroczenia maksymalnego dziennego okresu prowadzenia pojazdu oraz brak aktualnych orzeczeń lekarskich potwierdzających brak przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy (co do czterech kierowców). Pismem z dnia [...] maja 2008 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego powiadomił skarżącą o wszczęciu postępowania administracyjnego i pouczył o przysługującym na podstawie art. 10 § 1 k.p.a. prawie do wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów oraz o prawie do zgłaszania żądań. W toku postępowania strona złożyła wyjaśnienia do Protokołu kontroli. Zakwestionowała stosowanie rozporządzenia Rady (EWG) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 i rozporządzenie (WE) 2135/98 jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. WE L 102 z dnia 1 kwietnia 2006 r., dalej zwane rozporządzeniem nr 561/2006) do przewozów wykonywanych przez kierowcę P. G. w dniach 13 czerwca 2007 r., 30 lipca 2007 r., 31 lipca 2007 r. i 19 grudnia 2007 r. z uwagi na fakt, iż były to przewozy regularne realizowane na trasach krótszych niż 50 km, do których rozporządzenie 561/2006 nie stosuje się. Strona przedstawiła ponadto plik kart drogowych odnoszących się do dni, w których wystąpiły naruszenia czasu pracy kierowców. Z odręcznych zapisów umieszczonych na tych kartach wynika, że wszystkie naruszenia spowodowane były przyczynami zewnętrznymi niezależnymi od kierowców, jak korki drogowe, ciężkie warunki drogowe, remonty mostu. Strona dołączyła ponadto oświadczenie lekarza uprawnionego Z. Z., że wystawione przez niego zaświadczenia lekarskie spełniają rolę orzeczeń według wymagań ustawy o transporcie drogowym. Decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874, dalej cytowana jako u.t.d.) oraz zgodnie z ustaleniami Protokołu kontroli z [...] maja 2008 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na skarżącą karę pieniężną w łącznej wysokości 30.000,00 złotych. Na kwotę tę składały się następujące kary: 1/ za okazanie wykresówek nie zawierających przepisowych wpisów (numeru rejestracyjnego pojazdu 50,00 zł, miejsca lub daty początkowej użytkowania wykresówki 500,00 zł, miejsca lub daty końcowej użytkowania wykresówki- 500,00 zł). 2/ za przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przy wykonywaniu przewozu drogowego – 29.200,00 zł, 3/ za skrócenie dziennego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego – 2700,00 zł, 4/ za przekroczenie maksymalnego dziennego okresu prowadzenia pojazdu bez przerwy przy wykonywaniu przewozu drogowego 2950,00 zł 5/ za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem warunków dotyczących dokumentacji pracy kierowcy w zakresie kierowania kierowcy na badania lekarskie lub psychologiczne - 2000,00 zł, 6/ za nieokazanie wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu podczas kontroli w przedsiębiorstwie – 11.000,00 zł. Organ powołał się na art. 92 ust.1 i 2 i art. 93 ust. 1 u.t.d., 6 ust. 1, art. 7, art. 8 ust.1-4 i 8 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 oraz art. 15 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. U. UE.L.85.370.8 z późn. zmianami, dalej zwane rozporządzeniem 3821/85). W uzasadnieniu organ opisał informacje wynikające z wykresówek przedstawionych do kontroli. W szczególności organ wskazał, że z wykresówek wynika, iż kierowca P. G. w dniu [...] czerwca 2007 r. realizował przewóz na trasie [...], a nie na krótszej trasie [...], w dniu [...] czerwca 2007 r. realizował przewóz na trasie [...] nie zaś na trasie [...], a w dniu [...] lipca 2007 r. także na trasie [...] nie zaś [...]. Organ przeprowadził szczegółową analizę zapisów na wykresówkach i uzasadnił stwierdzone naruszenia przepisów regulujących czas pracy kierowców (rozporządzenie 561/2006). Organ wyjaśnił, że nie uwzględnił informacji wynikających z kart drogowych złożonych przez stronę już po kontroli, z uwagi na treść art. 12 rozporządzenia nr 561/2006 r., który nakazuje, aby wszelkie odstępstwa od stosowania się do uregulowań czasu pracy kierowców były niezwłocznie po zakończeniu jazdy dokumentowane na wykresówce, wydruku z urządzenia rejestrującego lub na planie pracy. Organ wskazał, że orzeczenie lekarskie potwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy musi spełniać wymagania z art. 122 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 108 z 2007 r. poz. 908 dalej zwane pr.r.dr.) i rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 2 z 2004 r. poz. 15), zaś przedstawione zaświadczenia lekarskie potwierdzają jedynie przeprowadzenie badań lekarskich zgodnie z Kodeksem pracy i są niewystarczające zgodnie z art. 39j ust. 3 u.t.d. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła P. S.A. wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu odwołania skarżąca powołała się na informacje wynikające ze złożonych przez nią po kontroli kart dziennych i wskazała, że naruszenia obowiązku przestrzegania czasu pracy wynikały z niezależnych od niej trudności drogowych. Zaświadczenia lekarskie o stanie zdrowia kierowców są, w ocenie strony, wystarczające i opatrzone przez lekarza dwiema pieczęciami, zaś stosowanie druku z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. dotyczy innych kategorii osób. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w całości. Organ przeanalizował zasadność nałożonych kar za poszczególne kategorie naruszeń. Wyjaśnił, że kara z lp. 1.8. ust. 1 załącznika do u.t.d. za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem warunków dotyczących dokumentacji pracy kierowcy w zakresie kierowania kierowcy na badania lekarskie nałożona została zasadnie, gdyż zgodnie z art. 39j u.t.d. badania lekarskie kierowców przeprowadzane są zgodnie z wymogami ustawy pr.r.dr. i rozporządzenia z 7 stycznia 2004 r. określającego zakres badań i wzór wymaganego orzeczenia lekarskiego, którego to orzeczenia strona nie przedstawiła. Organ zanalizował ponownie przedstawione do kontroli wykresówki i uznał, że kary na podstawie lp. 10.2 załącznika do u.t.d. za skrócenie dziennego czasu wypoczynku i kary z lp. 10.3 załącznika do u.t.d. za przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy oraz kary z lp. 10.4 załącznika do u.t.d. za przekroczenie dziennego czasu prowadzenia pojazdu nałożone były zasadnie. Z uwagi na brak 15 wykresówek A. B. i 7 wykresówek R. P. zasadne było nałożenie kary z lp. 11.4 ust.1 załącznika do u.t.d. Organ zanalizował okazane wykresówki pod kątem prawidłowości ich wypełnienia i uznał, że kary nałożone na podstawie lp. 11.4 ust. 7b, 7c, i 7d załącznika do u.t.d. były uzasadnione z uwagi na stwierdzone nieprawidłowości. Organ nie znalazł podstaw do zastosowania art. 92a ust. 4 u.t.d., który to przepis stosuje się tylko do kontroli drogowych i nie stosuje się w przypadku naruszeń rażących lub wielokrotnych. Organ wskazał, że brak też podstaw do zastosowania art. 93 ust. 7 u.t.d., gdyż do stwierdzonych uchybień nie doszło w wyniku sytuacji nadzwyczajnych i nie dających się przewidzieć. Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 14 ust. 2 rozporządzenia (EWG) 3821/85 dowody powinny być przedłożone w toku czynności kontrolnych, zaś w sprawie niniejszej strona już po kontroli przedstawiła dowody, które miałyby usprawiedliwić odstępstwa od ustalonych norm. Tylko okazanie dokumentów w czasie kontroli daje organowi pewność, co do faktów w nich stwierdzonych. Dopuszczenie odmiennej praktyki pozwoliłoby na późniejsze usprawiedliwienie wszelkich odstępstw. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła P. S.A. wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1/ obrazę prawa materialnego tj. art. 39j, 39k, 39l oraz 92a ust. 4 i 93 ust. 1 p. 7 u.t.d. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, 2/ naruszenie przepisów postępowania tj. art. 10 § 1 kpa i 77 § 1 kpa poprzez nieuwzględnienie w toku postępowania administracyjnego dowodów przedstawionych przez skarżącą i rozpatrzenie sprawy w oparciu o niepełny materiał dowodowy. Skarżąca nie kwestionowała odstępstw od przepisów regulujących czas pracy i wypoczynku kierowców, ale wskazała, że odstępstwa te na podstawie dowodów przedstawionych po kontroli powinny zostać uznane za usprawiedliwione. Nieuwzględnienie dowodów przedstawionych po kontroli narusza art. 10 § 1 k.p.a. i 77 § 1 k.p.a., bowiem z przepisów nie wynika "żadna prekluzja dowodowa". W sprawie powinien zostać zastosowany art. 92a ust. 4 i 93 ust. 1 p. 7 u.t.d., bowiem strona nie miała żadnego wpływu na powstanie naruszeń. Jeśli chodzi o badania lekarskie, to zachowano wszelkie procedury zmierzające do uzyskania odpowiedniego zaświadczenia. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego, wnosił o jej oddalenie powtarzając argumentację przedstawioną w uzasadnieniu decyzji II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153 z 2002 r. poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 z 2002 r. poz. 1270/ dalej zwanej p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami. Kontrolując w ten sposób zaskarżoną decyzję Sąd stwierdził, że nie narusza ona prawa, skarga jest więc nieuzasadniona. Na wstępie wskazać należy, że skarżąca spółka nie kwestionuje ustaleń faktycznych dokonanych przez organ, z których wynika, że w kontrolowanym okresie doszło do licznych naruszeń przepisów dotyczących czasu pracy kierowców, przechowywania wykresówek i wypełniania wykresówek, a stan zdrowia 4 kierowców został udokumentowany zaświadczeniami lekarskimi nie zaś orzeczeniami wydanymi zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. Skarżąca spółka zarzuca, iż z naruszeniem przepisów k.p.a. nie uwzględniono dokumentów przedstawionych przez nią po zakończeniu kontroli, które to dokumenty miały na celu usprawiedliwienie stwierdzonych naruszeń i wykazanie, że naruszenia nie były zawinione. Zarzuty te nie są uzasadnione. Zgodnie z preambułą do rozporządzenia 3821/85 stosowanie urządzeń rejestrujących mogących wskazywać okresy aktywności kierowców ma na celu zapewnienie skutecznej kontroli stosowania prawodawstwa dotyczącego czasu pracy kierowców. Urządzenia te powinny być niezawodne i skonstruowane w taki sposób, aby zminimalizować możliwość oszustw. Dla sprawowania kontroli nad okresami pracy i odpoczynku kierowców konieczne jest by pracodawcy i kierowcy byli odpowiedzialni za prawidłowe funkcjonowanie urządzeń rejestrujących oraz by z należytą dbałością wykonywali czynności wynikające z przepisów. Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia 3821/85 pracodawca wydaje kierowcom wystarczającą ilość wykresówek zgodnych z zatwierdzonym wzorem. Zgodnie z art.14 ust. 2 cytowanego rozporządzenia przedsiębiorstwo przechowuje wykresówki i wydruki z urządzeń rejestrujących w porządku chronologicznym przez co najmniej rok i okazuje je na żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych. Art. 15 rozporządzenia 3821/85 reguluje szczegółowo sposób postępowania z wykresówkami oraz sposób ich wypełniania. Zgodnie z rozporządzeniem 561/2006 czas pracy kierowców, czas przerwy, czas odpoczynku dziennego i tygodniowego jest szczegółowo i drobiazgowo uregulowany przepisami prawa. Art. 12 rozporządzenia 561/2006 pozwala na odstępstwa od cytowanych uregulowań dotyczących czasu pracy. Odstępstwo jest możliwe, jeżeli nie zagraża bezpieczeństwu drogowemu i umożliwia osiągnięcie przez pojazd odpowiedniego miejsca postoju. Kierowca wskazuje powody odstępstwa odręcznie na wykresówce lub na wydruku z urządzenia rejestrującego albo na planie pracy najpóźniej po przybyciu na miejsce pozwalające na postój. Jak wynika z powyższego informacja o odstępstwie i jego przyczynach powinna być niezwłocznie naniesiona na wykresówkę. Jak wynika z cytowanych uregulowań pojazdy wykonujące transport drogowy po to zostały wyposażone w urządzenia rejestrujące czas pracy kierowców, by umożliwić szczegółową kontrolę przestrzegania ustanowionego czasu pracy i "zminimalizować możliwość oszustw". W tym stanie rzeczy wykresówki i wydruki z urządzeń rejestrujących stanowią dla organów kontrolnych dowody przestrzegania przepisów o czasie pracy kierowców i w tym celu są przechowywane w przedsiębiorstwie. Omawiane uregulowania mają głębokie uzasadnienie. Przepisy o czasie pracy kierowców mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa na drodze i eliminowanie wypadków spowodowanych przez przemęczonych kierowców. Urządzenia rejestrujące mają zapewnić ich przestrzeganie i umożliwić skuteczną i precyzyjną kontrolę. Wszystkie wydarzenia na drodze wpływające na przestrzeganie czasu pracy powinny znaleźć odzwierciedlenie w zapisach na wykresówkach (wydrukach z urządzeń rejestrujących). Tylko takie działanie zapewnia gromadzenie bieżących i obiektywnych informacji i przestrzeganiu czasu pracy. Przepisy są rygorystyczne, jednak biorą pod uwagę, że bywają takie sytuacje na drodze, iż właśnie wymogi bezpieczeństwa powodują konieczność odstąpienia od rygorystycznego stosowania przepisów o czasie pracy. Art. 12 rozporządzenia 561/2006 na takie odstępstwa zezwala. Niezwłoczne naniesienie na wykresówkę powodów usprawiedliwiających odstępstwo powoduje, że znajduje zastosowanie art. 12 rozporządzenia 561/2006 i nie dochodzi do naruszenia przepisów o czasie pracy kierowców ("kierowca może odstąpić od przepisów art. 6-9"). Skoro nie chodzi o naruszenia, to nie ma także powodów do nakładania kar na podstawie art. 92 u.t.d. Zastosowanie omawianego rozwiązania jest jednak możliwe tylko przy właściwym udokumentowaniu przyczyn odstępstwa tj. naniesienia ich na wykresówkę. Późniejsze wyjaśnienia przedsiębiorcy, w szczególności złożone po kontroli nie pozwalają na zastosowanie art. 12, który to przepis wyraźnie wskazuje warunki jakie muszą być spełnione dla jego stosowania. W sprawie niniejszej na żadnej z kontrolowanych wykresówek dokumentujących w sposób niesporny naruszenia przepisów o czasie pracy kierowców nie naniesiono wyjaśnień usprawiedliwiających odstępstwo. Zatem cytowany art. 12 nie mógł znaleźć zastosowania i wszystkie odstępstwa wynikające z badanych wykresówek są karalnymi naruszeniami przepisów o czasie pracy kierowców. Jak wskazano wyżej rozporządzenie 561/2006 nie przewiduje możliwości dokumentowania i usprawiedliwiania przyczyn odstępstw w inny sposób niż wpisami na wykresówce. W tym stanie rzeczy organ zasadnie oparł swoje ustalenia na treści wykresówek, które są obiektywnymi dowodami dokumentującymi przestrzeganie (nieprzestrzeganie) czasu pracy i nie wziął pod uwagę wyjaśnień zawartych w przedłożonych po kontroli kartach drogowych. W sprawie nie doszło do naruszenia przepisów art. 10 i 77 § 1 k.p.a., bowiem zgodnie z przepisami szczególnymi, jakimi są cytowane rozporządzenia czas pracy kierowców jest dokumentowany wykresówkami (wydrukami z urządzeń rejestrujących), nie zaś innymi dowodami. Stanowisko odmienne powodowałoby, że instalacja urządzeń rejestrujących i dokumentowanie czasu pracy kierowców przy pomocy wykresówek (wydruków) byłyby zupełnie zbędne. Nie są także uzasadnione zarzuty naruszenia art. 92a ust. 4 u.t.d., który to przepis dotyczy naruszeń stwierdzonych podczas kontroli drogowej i pozwala na niewszczynanie postępowania administracyjnego wobec przedsiębiorcy, jeżeli okoliczności i dowody jednoznacznie wskazują, że podmiot wykonujący przewóz nie miał wpływu na powstanie naruszenia. Omawiany przepis nie mógł więc mieć zastosowania w sprawie niniejszej, która dotyczyła stwierdzenia wielokrotnych nieprawidłowości w czasie kontroli w przedsiębiorstwie, nie zaś w czasie kontroli drogowej. Nie mógł też zostać zastosowany art. 93 ust. 7 u.t.d., który stanowi, że przepisów o karach nie stosuje się, jeżeli zostanie stwierdzone, że naruszenie nastąpiło na skutek okoliczności, których podmiot wykonujący przewozy nie mógł przewidzieć. Chodzi zatem o zdarzenia wyjątkowe, które usprawiedliwiają naruszenia i powodują, że nałożenie kary pieniężnej byłoby nieuzasadnione. Przepis ma charakter wyjątkowy i nie jest jego celem rezygnacja z obowiązku przestrzegania przepisów u.t.d. ani generalne uwalnianie przedsiębiorców od odpowiedzialności za naruszenia prawa, których dopuścili się zatrudniani przez nich kierowcy. Jak wynika z przeprowadzonego postępowania, z treści przedłożonych do kontroli wykresówek nie wynika, że naruszenia przepisów o czasie pracy kierowców, wadliwie wypełnione wykresówki lub braki wykresówek były spowodowane okolicznościami, których przedsiębiorca nie mógł przewidzieć. Wskazane uchybienia wynikały przede wszystkim z wadliwego postępowania kierowców i braku stosownej kontroli ze strony pracodawcy, nie zaś z okoliczności, których nie można było przewidzieć. Organ prawidłowo uznał, że wielokrotne naruszenia przepisów o czasie pracy bez adnotacji na wykresach o ich przyczynach, wadliwe wypełnienia wykresówek czy zagubienia wykresówek przez kierowców nie są zdarzeniami lub okolicznościami, których przedsiębiorca nie mógł przewidzieć i za które nie ponosi on odpowiedzialności. Gdyby istotnie tak było, to każdy brak czy nieprawidłowość wykresówki przedsiębiorca mógłby usprawiedliwiać nierzetelnością lub niestarannością kierowcy. Jest odwrotnie. Przedsiębiorca odpowiada wobec organu kontrolnego za wadliwe działania kierowcy, bowiem obowiązkiem przedsiębiorcy jest takie zorganizowanie pracy kierowców i takie ich dyscyplinowanie, aby pełna i prawidłowo prowadzona dokumentacja czasu pracy kierowców znajdowała się w przedsiębiorstwie zgodnie z wymogami prawa. Pamiętać należy, że obowiązek dokumentowania czasu pracy kierowców ma powodować rygorystyczne przestrzeganie przez nich czasu pracy, a co za tym idzie zwiększać bezpieczeństwo na drodze i ograniczać liczbę wypadków spowodowanych przez przemęczonych kierowców. Nie są także zasadne zarzuty dotyczące uznania za nieprawidłowe dokumentowanie stanu zdrowia kierowców zaświadczeniami lekarskimi. Organ szczegółowo i poprawnie uzasadnił, że stan zdrowia kierowców zgodnie z art. 39j u.t.d. dokumentowany jest nie tylko na zasadach określonych przepisami Kodeksu Pracy, ale także zgodnie z art. 39j ust. 3 u.t.d. na zasadach określonych w cytowanej wyżej ustawie pr.r.dr. Zgodnie z art. 123 pr.r.dr. szczegółowe warunki i tryb kierowania na badania lekarskie i ich przeprowadzania w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami oraz wydawania orzeczeń określił Minister Zdrowia. Omawiane rozporządzenie z dnia 7 stycznia 2004 r. zawiera wzór orzeczenia lekarskiego, które wydaje lekarz uprawniony po przeprowadzeniu badań zgodnie z rozporządzeniem. To takie orzeczenie dokumentuje stan zdrowia kierowcy. Omawiany dokument nie może być zastąpiony zaświadczeniem lekarskim. Zasadnie zatem organ uznał, że przedstawienie zaświadczenia lekarskiego dla udokumentowania stanu zdrowia kierowcy nie jest wystarczające. Zważywszy powyższe Sąd uznał zarzuty skargi za nieusprawiedliwione i działając na podstawie art.151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.